013

013

I woke up with an unusual feeling. I slowly open my eyes, I see the usual color of my room. Wait, I remember I past out in the hospital. Why would I be here?

"Buti gising ka na" napabalikwas ako sa aking narinig. Lola? Ang mga mata ko ay puno ng pagtatakang tumingin sa kaniya.

"Dalawang araw kang tulog. Sabi ng doktor pwede ka nang umuwi. Bibisita lang siya dito" doktor?

"Sige po" tanging sagot ko sa kaniya. Inalala ko ang nangyari kanina.

Hinabol ko ang isang lalaki mula sa rooftop pero hindi ko siya maabutan. Tumigil ako at pumasok sa room kung saan si Lola. Uminom ako ng tubig. Unti-unti akong nawalan ng hininga at nawalan ako ng malay. 'Yon lang ang naalala ko. Wala na akong matatandaan.

"Lola, saan niyo po ako nakita? Diba po hindi pa kayo nagigising nun?"

"Pagkagising ko palang ay sinabihan agad ako ni Elvie na nawalan ka nang malay kaya pumunta ako sa'yo. Jusko kang bata ka, hindi pa nga ako nakaka-recover ng maayos. Ikaw naman ang nahimatay susmaryosep" ramdam ko ang stress ni Lola ng sabihin niya sa akin.

"Sorry po" hinigit niya ako para mayakap. Tahimik lang akong nakasandal sa kaniyang dibdib. Siya naman ay hinahagod ang aking likod. Tumagal kami ng mga ilang minuto doon bago bumaba para kumain.

Maayos na ang lagay ng mga kapatid ko. Kakauwi lang nila kahapon sabi ni Lola. Si Mama naman daw ay doon pa sa hospital nagpapahinga pero gising narin naman daw. Bibisitahin nalang nami siya sa susunod na araw.

"Kumain ka ng marami. Nabawasan ang timbang mo sabi ng school nurse mo sakin" sabi ni Lola sabay lagay ng maraming kanin sa aking pinggan.

"Ilang kilo daw ba ang nabawas sa akin Lola?"

"3 kilo" 3?! Jusko! Last 2 weeks lang kami sumukat ng timbang. Tapos ang laki-laki na ng nabawas!

"Sige po, kakain na po ng mabuti" bakit naman ako nabawasan ng ganun kalaking timbang? Kumakain naman ako ng mabuti.

"Lola, papasok na pala ako bukas. Miss ko na si Sir ay este—sila Summer" shit! Ano na naman nasabi ko. Tiningnan ko si Lolang naniningkit ang mga matang tumitingin sa akin. Umiwas nalang ako sa mga titig niya at pinatuloy ang pagkain.

"Sir? Ang crush mo bang teacher yan?" Tanong ni Lola. Oo nga pala, alam niya palang crush ko si Sir. Pero dati yun! Hindi na ngayon.

"Hindi ko na po siya crush Lola" loyal na ako kay Caleb.

Loyal lang hindi faithful. Ang faithful kasi kahit sino pa ang magpapansin sayo o lumandi sayo hindi ka titingin sa kanila dahil ang gusto mong tao ay sapat na. Hindi kagaya ng loyal na pwede ka pang tumingin sa iba.

I cannot promise to myself that I'd be faithful to Caleb. There is some possibilities na hindi ko siya talaga makita. Hindi ko kayang malunod ng sobra sa kaniya. I don't know what the destiny wants for us. I'd rather being loyal not faithful.

"Nahiya ako sa tulang binigay mo. Valentine's Day pa!" I blushed when I remember that day.

I'm nervous to give him the poem I make. Nag-effort pa naman ako sa tulang iyon. Isinulat ko pa sa baybayin yun! Binigay ko nalang ang tulang nagawa ko sa kaklase kong SSG. Siya nalang daw ang magbibigay.

I'm shocked that they gave the poem to Sir earlier than I thought. Balisa akong pumasok sa kaniyang klase, first period sa hapon. When I enter the room and settle down, he immediately thanking the one who give him the poem. And he even ask who is it. Mga kaklase ko naman ay turo ng turo sa akin. He can't understand what the poem is all about because of the font I used. He even also searched the font on google but though he just can't understand what is it.

He gave me high hopes that day. That time I willed to surrender. He made me whole from pieces. Cringe. And like an art made by an artist he curved me well when I was out of line. My sincerest heart leaves you only love. And through the running months of my life, he will be my strength.

I said on my mind referring him, let me give you the favor back. Let me be your rescue when you're need in help. I will be your walls, if you want to hide. I will be everything but above all I will be me. Who loves you so dearly. But also that day I've my biggest heartache.

Sa araw na yun nalaman kong may nililigawan pala siya. I stayed silent the whole class that day. Ang mga kaklase ko naman ay tukso ng tukso sa akin. I only smiled at them even though it hurts so much inside. Sinisi ko ang sarili ko kung bakit hulog na hulog ako sa kaniya noon. Kaya ayaw kong maulit 'yun.

"Naalala mo naman 'yun. Ano nga ulit pangalan nun? Nakalimutan ko na. Ort—"

"Alam mo naman Lola, wag munang sabibin." Sabi ko. "Just like an ash, memories that are heartbreaking must be thrown away in the sea"

Bumalot na naman ang katahimikan sa silid. Mga ingay ng kubyertos na lamang ang maririnig.

"Kamusta po ang paghahanap kay Caleb, Lola?" Basag ko sa katahikan. Naging busy ako these past few days kaya nawalan ako ng time sa paghahanap sa kaniya.

"Wala pa tayong bagong lead. Hindi mo na kailangang maghanap, may pinadala na ko sa bawat bayan. Focus ka nalang sa studies mo. Malapit ka nang gumraduate" tango lang ang tugon ko kay Lola. Natapos kaming kumain ay nagpaalam na ako kay Lola na matutulog na ko.

Pagdating ko sa kwarto ay agad akong nagpunas at dumiretso na sa kama para matulog.

Umaga akong nagising at naghanda na para pumasok. Ang rami ko narin sigurong absent. Hindi naman mahaba ang Christmas break namin. Alas sais ng umaga ay bumaba na ko para makakain. Usually mga 8 pa ang pasok ko, pero feel ko lang pumasok ng umaga ngayon.

Nag-iwan lang ako ng note na pumasok na ako. Nilakad ko nalang papuntang school dahil hindi naman ito sobrang layo. Pagdating ko sa school ay tahimik pa. May mga estudyante naring nauna kaya medyo may tao na.

Dumiretso ako sa room ng unang subject ko at doon tumambay hanggang sa dumating narin ang mga kaklase ko. Una kong nakita ang pagpasok ni Winter at Fall. Ngumiti naman ako sa kanila at agad niyakap. Paniguradong late na naman kasi sila Summer at Spring. Umupo sila sa tabi ko at nagkwentuhan sa mga nangyari noong pasko.

"Ikaw Thouny, anong nangyari? May natanggap ka bang gifts?" Tanong ni Winter.

"Yes"

"Sino ang nagbigay?" Tanong naman ni Fall.

"Hindi ko alam kung sino, basta nakita ko lang sa note. From:CL"

"CL? Diba yon ang nakita niyo ni Mommy Rose noong pumunta kayong office ng delivery boy?"

"Hindi CLM 'yun. Magka-iba." Tanggi ko sa kaniya.

"Wth? Obvious naman na iisa lang si CL at CLM no" katwiran naman ni Spring na kakarating lang kasama si Summer.

"Oo nga. Iisa lang sila. Ano ka ba"

Ganun ba? CL? Hindi ko alam kung saan ko narinig ang pangalang iyon. Saan nga ba?

~nikkielodeon