LOGIN01
Our trip from San Joaquin to Jaro was definitely stressed but fine. We took are lunch and went to Quantum to enjoy. Months passed since I went here. Hectic schedules at schools and so many busy projects.
Ang Tita ko ay parang batang naglalaro. Ako naman ay nasa gilid lang nanonood sa kaniya.
"Thouny! Sali ka naman!" Tumawa lang ako sa kaniya. Hindi niya ako mapipilit na palaruin dito.
I took my phone and log-in into my account. Nakalayo na pala sa akin si Tita. Pinuntahan ko siya malapit sa cashier.
"Sorry" sabi ko nang may nakabunggo ako. He only smile at mme accepting my apology. Dumiretso na ako kay Tita. Bumili ulit siya ng token, hindi ko alam kung para saan.
"Saan ka Tita?" Tanong ko sa kaniya.
"Karaoke" bumili narin ako ng token at sumunod sa kaniya. Karaoke rin naman pala pupuntahan niya! Sabay narin ako. Miss ko nang kumanta ng may piyok.
Sa labas ng room ay pumili muna kami ng mga songs na kakantahin namin. Dalawa lang naman ang napili ko.
Lovestory
Chandelier
Pumasok kami sa room at nilagay ang mga numbers. Unang kumanta si Tita. Feel na feel ni Tita ang pagkanta.
"Drew looks at me,
I fake a smile so he won't see.
What I want, what I need,
And everything that we should be.
I'll bet she's beautiful,
That girl he talks about.
And she's got everything that I've had to live without.
Drew talks at me,
And I laugh 'cause it's just so funny.
That I can't even see,
Anyone when he's with me,
He says he's so in love,
He's finally got it right.
I wonder if he knows he's all I think about at night"
Ay broken si Tita! Kinuha ko ang phone ko sa bag at vinideohan siya! Lagot ka sakin!
"He's the reason for this teardrop's on my guitar.
The only thing that keeps me wishing on a wishing star.
He's the song in the car I keep singing, don't know why I do."
Nakita kong may tumulo nang mga luha sa mga mata niya. Lakas ng tama niya sa ex niya ah. Next music na! Inagaw ko na sa kaniya ang mic at ako naman ang kumanta.
"We were both young when I first you,
I close my eyes, and the flashback starts
I'm standing there,
On a balcony in summer air."
Nakisabay naman si Tita. Enjoy na! Parang hindi lang umiyak kanina ah!
"See the lights, see the party, the ball gowns,
See you make your way to the crowd
And say 'hello'.
Little did I know.
That you were Romeo, you were throwing pebbles.
And my daddy said, 'stay away from Juliet'~~
And I was crying on a staircase
Begging you, 'please don't go~~'
And I said,
Romeo, take me somewhere we can be alone,
I'll be waiting, all there's left to do is run
You'll be the prince and I'll be the princess.
It's a lovestory baby just say 'yes!'~~"
Tawa kami ng tawa ni Tita. Grabe kasi ang sigaw naming dalawa. Hindi naman kami maririnig sa labas.
"Thouny! Next music na!" Nakita kong chandelier na ang susunod. Nag-ready na ako.
"Hello, mic test. Mic test" sinimulan ko nang kumanta hanggang sa mmag-chorus bumirit na ako.
"I'M GONNA SWING FROM THE CHANDELIER, FROM THE CHANDELIER
I'M GONNA LIVE LIKE TOMORROW DOESN'T EXIST, LIKE IT DOESN'T EXIST
I'M GONNA FLY LIKE A BIRD THROUGH THE NIGHT, FEEL MY TEARS AS THEY DRY!~~
I'M GONNA SWING FROM THE CHANDELIER, FROM THE CHANDELIER~~"
Grabeng birit ang ginawa ko. Nagulat nalang kami ni Tita ng kumalabog ang pinto ng room na kinaroroonan namin. Binuksan ko ito at siningaw ang ulo.
"Low down your voice, naririnig dito sa labas" sabi ng lalaki at tumawa. Sinarado ko naman ito. Nakabusangot ang mukha kong pumasok ulit.
"Ano?" Tanong ni Tita.
"Hinaan ko daw boses ko" tinawanan naman ako ni Tita.
Nang natapos kami ay tumungo kami sa SM. Kung saan nagtatrabaho si Mama. Were going to visit my mother. Lumiban lamang ako sa klase ngayong araw at sabado naman bukas.
Nakita ko ang aking Ina na nakatayo sa kanilang stall. She works as a merchandiser in a supermarket. Isusurpresa namin siya ng aking Tita.
Papalapit kami sa stall nila at nagkunwaring bibili ng kanilang paninda. She was shocked when she saw us. She immediately hug as tight.
"Bakit kayo nandito? Sinong kasama niyo ha?" Agad na tanong ng aking Ina
"Ma, dala namin ang sapatos mo. At tsaka gagala narin dito." Bumuntong hininga na lamang ito ng marinig ang aking sinabi.
"At Ate Bing, pupunta kami kay Mommy kukunin ang gamit ni Kuya" dagdag ng aking Tita.
"Punta muna kayo sa boarding house at magpahinga muna. Teka lang, TR punta ka muna dun sa likod kunin mo ang susi"
"Ma pati cellphone mo hehe" dagdag ko. Agad akong pumunta sa likod at naghintay kay Mama. Nakita ko itong pababa kaya umayos ako sa aking pagtayo.
"Maglinis kayo dun ha. Labhan mo naman nak ang uniform ko dun, pwede?" Sabay abot sakin ng susi ng kaniyang bhouse.
"Sige po. Una na ko. Bye"
Hindi naman gaano kalayo ang bhouse niya mula sa kaniyang pinagtatrabuhan. Mga 5 minutong lalakarin lamang.
"Ate TR!" rinig kong bati sa akin ni Aiz. Si Aiz ay anak ng may-ari ng bhouse na inuupahan ni Mama. Minsan dito rin kami nagbabakasyon kaya malapit kami sa mga tao rito.
"Hello Aiz! I miss you!" He giggled when I kissed his chubby cheeks. Nagpaalam na kami sa kanya at pumasok sa room 3, room ni Mama.
Agad akong sumalampak sa kama at umidlip saglit. Nagising na lamang ako sa tunog ng shower sa banyo.
"Tita?" Tawag ko rito ng mapansing ako nalang ang natira sa kama.
"Teka lang! Ako na naglaba ng uniform ni Ate Bing, tulog pa! Punta daw tayo ng downtown ngayon" sigaw niya mula sa cr
Nag-toothbrush ako at naghintay na matapos si Tita. Nagbukas muna ako ng messenger para tingnan kung ano ang latest update sa school.
Me and my boyfriend had a fight this fast few days. Hanggang ngayon ay hindi parin kami bati. Hindi ko alam kung bakit umabot kami sa ganito. Tinatanong ko ang sarili ko kung dahil iniwan ko siya noong martes sa school kaya siya nagalit? At binuhos lahat, isang bagsakan ang lahat ng hinanakit. It's mixed up of all emotions. Galit, sakit, paghihinayang, at takot.
Binasa ko ang last na conversation namin. All he wanna know why I left him in the school without even saying something? Bawat usap namin ay laging ganon ang takbo. Laging sinusulpot ang mga tanong kung bakit ko ginawa sa kanya 'yun.
Pinatay ko ang aking phone nang lumabas si Tita sa cr. Wala akong sinayang na oras, dali-dali akong pumasok at naligo. Kung tumagal pa ako dun ay sesermonan na naman ako ni Tita tungkol sa away namin ng boyfriend ko.
Tsaktong natapos ako naligo ay dumating si Mama. Konting ayos lamang ang aking ginawa dahil simple lang naman ang aking suot. A black t-shirt and a brown shorts. Pasado alas 6 na kami umalis sa bhouse kaya madilim na ang paligid.
Pagdating namin sa downtown ay agad bumili si Mama ng mga pasalubong para sa dalawa kong nakakabatang kapatid.
"Ma, may bibilhin lang sana kami sa Rob ni Tita" paalam ko sa kaniya
"Anong bibilhin niyo?" Tanong niya pabalik sa amin
"Yung damit lang po sana para sa christmas party" sabi ko
Pumayag siya na pumunta doon basta magmessage kami sa kanya. Excited kaming pumunta doon at binili ang napili naming mga damit.
Kanina pa nag-iwan ng message si Mama na magkita nalang kami sa terminal ng jeep. Sa sobrang tagal namin ay pinagalitan kami ni Mama pauwi.
Habang biyahe ay talak ng talak si Mama. Hindi na pinansin ang mga pasaherong tumitingin sa kaniya. Pinagsawalang bahala lang namin iyon ni Tita at tumingin sa labas.
"Tita, wag kang magpahalata. May gwapo sa harap natin" bulong ko sa kaniya ng nasa bandang stoplight na kami.
"Saan? Yung naka-itim?" Balik niyang bulong. Pansin kong tumingin din siya harap.
"Tita! Wag kang magpahalata!"
"Saan banda jan? Ang raming lalaki sa harap natin ano ba" sabi niya. Hindi na niya ako pinansin at tinuon nalang ang atensiyon sa kaniyang phone.
Panay ang sulyap ko sa lalaking nasa dulo kasama ang kaniyang lola. Hindi siguro ito nakita ni Tita. Hindi ko makita ang buong mukha niya dahil madilim sa loob ng jeep.
Nahuli niya akong nakatingin sa kaniya kaya agad akong umiwas. Nang mapansin na hindi na siya tumitingin ay pinagmamasdan ko ulit siya. Pansin kong ang buhok niya ay sumusunod sa daloy ng hangin. Sa aking isip ay laking pasasalamat ko sa hangin dahil nakikita ko ang buong mukha niya.
Parang lumabas ang puso ko ng magtama ang aming paningin. Agad siyang ngumiti sakin kaya agad akong napaiwas ng tingin. Pasulyap-sulyap lamang ako sa kanya hanggang sa bumaba kami ng jeep. Sa huling pagkakataon ay sumulyap pa siya sa akin bago tuluyan nang mawala ang jeep na kanilang sinasakyan.
This isn't the goodbye but an assurance that we'll meet again soon. He will be coming back to me soon, as a memory who once existed in my life. And he'll comeback as someone who can't even recognize me.
-nikkielodeon
020"Lola naman! Alis na tayo dito! Ok na ko promise!" Pilit ko sa kaniya. Bababa sana ako kahapon para kumain ng hapunan pero sa hagdan palang ay nawalan na ako ng malay. Nagising nalang ako nasa-hospital na ako."Hihintayin pa natin ang results ng test""Wala akong sinagutan na test Lola!" Pabalang na sagot ko sa kaniya."Nawala ata utak mo?!" Tumawa lamang ako sa kaniya kahit nanghihina ang aking katawan."Teka lang. Bibili ako ng pagkain mo sa baba. May gusto ka ba?" Tanong niya. Hinawakan ko ang tiyan kong kanina pa pala nagrereklamo."Kahit ano nalang po. Tapos chuckie po pala ang gusto kong inumin""Sige. Bili na ako ha. Bye!" Ngumiti lamang ako sa kaniya bago umalis.May mga butil na ng pawis sa aking noo dahil sa init. Bukas naman ang aircon."Lola! Ang bilis mo naman!" Biglan kasing bumukas
019"Nasaan si Mez?" Bungad ni Christine. Palihim akong umirap sa kaniya. Nasa amin ba si Mez para hanapin niya?Nasa station kami ngayon. Last assembly yata. Masaya lahat ng mga kasama ko kasi champion ang team namin."Mez!" Sigaw ni Christine. Nakita naming papasok si Mez kaya tumakbo papunta sa kaniya si Christine at niyakap ito ng mahigpit. May binulong ito na nakapag-pangiti kay Mez. Niyakap ito ni Mez pabalik. Nagtama ang mga paningin namin. Iniwas ko nalang ito dahil hindi ko na kayang pagmasdan pa silang dalawa. May kirot banda sa aking dibdib kapag nakikita ko silang magkasama."May gusto ka ba kay Mez?" Tanong sa akin ni Alfred. Ngumiti lamang ako sa kaniya.Hindi ko rin alam. I don't know if it is pure love or admiration. I don't want to take risks. I'm afraid of rejections. Ngayon pa talaga ako natakot."Ok na ba siya?" Rinig kong tanong ni Alf
018What generates passion and zeal in you is a clue to revealing your destiny. What you love is a clue to something you contain.The height of your accomplishments will equal the depth of your convictions. Seek happiness for it owns sake, and you will not find it; seek purposes, and happiness will follow as a shadow comes with a sunshine.Last night was like a blast for all of us. The camp fire ended with a fireworks display. Everyones made a wish. Its told in the legend of the school. Your wish will come true. I wish tho.I wish, the two of us will meet someday. Not as a stranger but a friend from a memory.Our team is marked on the history of this school. Red team finally reached the top. They said, it's first time in the history. We won as a group."Libre pagkain natin isang buwan" parinig ni Spring."Bakit?" Summer asked.
017"Summer peram cellphone mo""Aanhin mo?" Pabalik na tanong niya."Pictures" sabi ko sa kaniya. Hindi siya basta-basta nagpapahiram ng phone. Lahat ata ng apps niya ay may lock. Si Spring lang minsan nakakahula password niya.Pagkabukas ko ng phone niya ay agad kong nakita ang SpongeBob niyang lock screen. Hindi pa nga nakaka-move on. Pinabukas ko sa kaniya ang phone niya. Tinago niya pa para hindi ko makita. Ang wallpaper naman niya ay SpongeBob rin! Hindi ko alam kung nandito pa ba ang album niya sa gallery na puro picture ni Ley o di kaya SpongeBob.Nagsimula lang naman ang pagkakagusto niya kay SpongeBob noong ang sapatos ni Ley ay kulay dilaw at ang design ay SpongeBob. Hindi ko alam kung yun ba talaga ang kina-umpisahan. Kaya ayun naging favorite na niya. Shshshhshshshs."Nagmo-move-on ka ba talaga?""Oo" weh? Sure ka jan?
016"Anong gagawin mo?" Tanong ko kay Summer na tumigil na kakaiyak. Nakatambay kami ngayon sa room, naghahanda na para matulog."Move-on" yan na naman tayo sa move-on move-on na yan. Tagal na niyang plano ang mag-move on. Ilang percent na ba ngayon?"Akala ko naka-move on kana?" Tanong naman ni Fall habang kumakain. Food is life."Naka-move-on na nga" weh?"Mga?" Sabat naman ni Winter."Mga 20%"Jusko! Ang rupok mo gurl! Ilang years na ba yan ha! Since grade 7 pa 'yan."Kita mo story niya?""Yes" no? Yes?"Kamusta? Any reaction?""Magmo-move on na ko!" Sigaw niya sabay tayo papuntang cr. Tumawa lang kami sa reaksiyon niya. Kuwentuhan lang kami ng ano-ano habang kumakain. Hindi na inopen-up ang kay Summer."Wag nang mag-wattpad ah! Diretso na tayong matulo
015"Bukas ng umaga ang call time natin dito ay 7. Ang first activity ay mag-uumpisa ng 8. So 1 hour ang breakfast. Dito tayo sa station kakain. 3 activity ang gagawin bukas ng umaga. Hindi ko alam kung ilan ang sa pang-hapon" mahabang paliwanag niya sa akin."Ah o-ok" shit! Hindi ako maka-concentrate! Hawak-hawak niya ang siko ko habang ginagamot. Hindi ko alam kung ilang oras na kaming nandito. Baka hinahanap narin ako sa room."Bat' ka nauutal?" Tanong niya sa akin sabay tawa."W-wala" lumakas pa ang tawa niya sa sagot ko. Hindi ko alam kung bakit ako nauutal! Tumingin nalang ako sa siko kong ginagamot parin niya."Ok na ang siko ko, hindi na dapat gamutin" I said without stuttering to act calm in front of him. Tinuringan pa naman akong makapal ang mukha sa grupo pero bakit sa harap niya jusko, nawawalan ako ng mukhang ihaharap."Teka lang. Matatapos na