LOGIN02
5 months went like a blast. Naging maayos naman ang buhay ko. Me and my last boyfriend broke up last December 9, 3 days after that encounter.
Maraming sumubok ang manligaw sa akin pero ni isa ay walang nagtagunpay. Friends before boys, aking pinangako sa mga kaibigan ko. He will probably the last in my high school life.
Today is May 2. Tita's Birthday. Nagluto lamang kami ng spaghetti. Hindi naman kami karamihan sa loob ng bahay. May pagames si Tita sa mga bata at patagay sa mga matatanda.
"Eyna! Omo! Happy birthday! Here's my gift" sabi ni Ate Liza. Psh... plastik. Kung hindi lang 'to kaklase ni Tita, pinalayas ko na to.
Saktong alas 3 ng hapon ay dumating ang mga panauhin ni Tita, nauna lang si Ate Liza. Takaw pa naman nito sa pagkain. Konting kasiyahan lamang ang nangyari. Sila Tita ay nasa labas nag-iinuman.
Pasimple akong bumukas ng refrigerator at kumuha ng dalawnag beer.
"Errr—Thouny! Ang bata-bata mo pa para uminom!" Sabi ni Ate Liza. Nakita niya siguro ako. Hindi ko nalang siya pinansin at tumungo sa tree house namin at doon inubos ang beer sabay nood ng kdrama.
Hindi ko namalayan ang oras. Papatapos na pala ako sa Season 1 ng kingdom. Umidlip muna ako saglit.
Nakahiga kami ng aking kapatid malapit sa pinto papunta sa kusina. Buong magpinsan kaming natutulog sa sala. Ang iba ay naghahanda ng kanilang hihigaan at ang iba naman ay komportable nang nakahiga kagaya naming magkapatid.
Maya-maya ay natapos narin ang iba at napagpasyahang patayin na ang ilaw at matulog dahil sa pagod. Mga bandang alas dose na ng magising ako. Mahimbing nang natutulog ang lahat. Bumangon ako at uminom ng tubig dahil sa uhaw.
May nakita akong nakatayo malapit sa pintuan patungong cr. Nilingon ko ito at napagtantong walang tao roon. Umiling nalang ako at inalis ang mga weird na sitwasyon sa aking isipan.
May tumakip sa aking mukha, sa sobrang gulat ko ay nasipa ko ito.
"Fuck! Evan, ikaw nga ang humawak dito" rinig kong sabi ng tumakip sa mukha ko. Binuhat ako ng kasama ni Evan sa sobrang inis at dinala sa isang kwarto.
'Shit! Lord hindi pa ako handa sa ganito. 'Wag naman po sana ngayon pwede sa susunod nalang? Hindi ko naman mahal ang lalaking 'to' dasal ko sa aking isip.
Binaba niya ako kaagad ng dumating kami sa kwarto. Hindi pa nagproseso lahat ng nangyari ay may tumama na naman sa mukha ko.
Isang paper bag ang tumama sa akin. Agad ko siyang sinamaan ng tingin at binuksan ang paper bag. Halos mapanganga nalang ako sa nakita ko sa loob ng bag. It's a violet dress! Nilabas ko ang dress sa loob ng bag at pinagmasdan itong mabuti. Backless ito at walang design masyado.
"Suotin mo 'yan" utos sa akin ng lalaki.
"At bakit naman? Eh hindi nga kita kilala. Hinoldup niyo pa ko! Wala akong pangransom promise!"
"Tss...suotin mo nalang yan"
"Ayoko"
"Susuotin mo yan o hindi?" Pilit parin ng lalaki.
"A-yo-ko" sagot ko parin sa kanya. "Hindi ka ba nakakaintindi ng A-YO-KO? Anong gusto mong sagot ko? No? Hindi?"
"Sige" ha? "Ako nalang ang magpasuot sayo niyan"
"Sige, ikaw nalang ang magpasuot sa akin—teka! Ano?" Tanging ngisi lang natanggap ko sa kanya. Nakita kong naglalakad na ito papalapit sa akin, agad naman akong umatras para makalayo sa kanya.
"Oo na! Bibihis na ako, lintik naman oh!" Suko ko sa kaniya. "Talikod!"
"'Di na kailangan makikita ko rin naman 'yan. Napa-advance nga lang ngayon" ngisi niyang sabi sa akin.
"Bastos!" Rinig kong tawa niya. Tumalikod naman ito at ako naman ay naghanap ng banyo man lang para magbihis sana. "Wala bang banyo dito?" Tanong ko sa kaniya
"Wala. Nakatalikod na nga ako para hindi ka makita diba?" Umirap na lamang ako sa kaniya kahit hindi niya kita. Nakaharap ako sa kaniya habang nagbibihis baka silipan naman ako ng isa na 'to.
"Oh shit!" Sambit ko ng hindi ko maisara ang zipper sa bandang likod ko. Pilit ko itong inaabot pero hindi ko ito maisara.
Malapit nang maubos ang pasensiya ko nang may dumamping mainit na palad sa aking likod.
"Sana humingi ka sa akin ng tulong. Handa akong sumunod sa utos mo" bulong niya sa aking tenga habang sinasara ang zipper.
"Tara na" sabi niya sabay hila sakin papunta kung saan. Pansin ko ring nakasuot siya ng tuxedo. Nakarating kami sa dati kong pinapasukan.
"Anong gagawin natin dito?" Tanong ko sa kanya.
"Basta" tanging sagot niya sakin. Binitiwan ko ang kaniyang kamay ng napansing kanina pa pala niya hawak ang kamay ko.
"Just hold my hand. Maraming tao sa loob, baka mawala ka" sabi niya sabay kuha ulit ng aking kamay.
"Nakakarami ka na ha" bulong ko. Marami-rami na ang mga tao pagkapasok namin. Ang lahat ng tao ay nakasuot ng pormal. Puno ng ingay at ilaw ang lugar. Agad napansin ng aking mga mata ang mga pagkain sa dulo.
"Punta tayo dun" kulbit ko sa kaniya sabay turo sa mga pagkain. Hindi siya sumagot kaya hinila ko siya papunta sa mga pagkain.
"Nakapaghapunan ka diba?" Tanong sa akin ng kasama ko. Kuha lang kasi ako ng kuha ng mga pagkain na masasarap.
'Sana maturn-off sakin tong isa na 'to sa pinanggagawa ko' sabi ko sa aking isip.
"Tara na! Maghanap na tayo ng table!" Excited na sambit ko. Kinuha niya ang pinggan na hawak ko at ang isa pa niyang kamay ay humapit sa aking baywang.
"Stay close, baby" bulong niya na nagpatindig ng aking mga balahibo. Tango na lamang ang naging sagot ko sa kaniya. May nakita na sana kaming bakanteng table nang nagkagulo ang lahat ng tao sa loob dahilan ng pagkabitaw ng kapit niya sa akin.
Napa-upo ako sa lapag ng may tumulak sa akin. Ramdam ko ang sakit ng aking tuhod dahil sa pagkatumba. Nakita kong puno rin ng galos ang aking mga braso. Agad akong tumayo at tumungo sa gilid para makawala sa stampede. Dahil sa sobrang dami ng tao ay hindi magka-ubos ubos sa loob ng lugar.
"Caleb! Caleb!" Tawag ko sa lalaking kasama ko kanina. Nakipag-sabayan narin ako sa mga tao papalabas.
"Baby! Caleb, baby!" Ulit kong tawag ng walang sumagot. Nakipagtulakan ako hanggang sa nakalabas ako. Agad kong hinanap ng aking mga mata si Caleb. Tumakbo ako papalapit sa kaniya ng nakita ko siyang may hinahanap.
Nang abot kamay ko na siya ay agad ko siyang niyakap. Ang aking mga mata ay basa na dahil sa aking mga luha. Ramdam kong niyakap niya ako pabalik dahilan ng pagbuhos ng panibago kong mga luha.
"Oh shit,baby! I'm glad your safe" he whispered.
Agad akong napabalikwas sa aking panaginip. Wtf is that dream? Who's Caleb?
-nikkielodeon
020"Lola naman! Alis na tayo dito! Ok na ko promise!" Pilit ko sa kaniya. Bababa sana ako kahapon para kumain ng hapunan pero sa hagdan palang ay nawalan na ako ng malay. Nagising nalang ako nasa-hospital na ako."Hihintayin pa natin ang results ng test""Wala akong sinagutan na test Lola!" Pabalang na sagot ko sa kaniya."Nawala ata utak mo?!" Tumawa lamang ako sa kaniya kahit nanghihina ang aking katawan."Teka lang. Bibili ako ng pagkain mo sa baba. May gusto ka ba?" Tanong niya. Hinawakan ko ang tiyan kong kanina pa pala nagrereklamo."Kahit ano nalang po. Tapos chuckie po pala ang gusto kong inumin""Sige. Bili na ako ha. Bye!" Ngumiti lamang ako sa kaniya bago umalis.May mga butil na ng pawis sa aking noo dahil sa init. Bukas naman ang aircon."Lola! Ang bilis mo naman!" Biglan kasing bumukas
019"Nasaan si Mez?" Bungad ni Christine. Palihim akong umirap sa kaniya. Nasa amin ba si Mez para hanapin niya?Nasa station kami ngayon. Last assembly yata. Masaya lahat ng mga kasama ko kasi champion ang team namin."Mez!" Sigaw ni Christine. Nakita naming papasok si Mez kaya tumakbo papunta sa kaniya si Christine at niyakap ito ng mahigpit. May binulong ito na nakapag-pangiti kay Mez. Niyakap ito ni Mez pabalik. Nagtama ang mga paningin namin. Iniwas ko nalang ito dahil hindi ko na kayang pagmasdan pa silang dalawa. May kirot banda sa aking dibdib kapag nakikita ko silang magkasama."May gusto ka ba kay Mez?" Tanong sa akin ni Alfred. Ngumiti lamang ako sa kaniya.Hindi ko rin alam. I don't know if it is pure love or admiration. I don't want to take risks. I'm afraid of rejections. Ngayon pa talaga ako natakot."Ok na ba siya?" Rinig kong tanong ni Alf
018What generates passion and zeal in you is a clue to revealing your destiny. What you love is a clue to something you contain.The height of your accomplishments will equal the depth of your convictions. Seek happiness for it owns sake, and you will not find it; seek purposes, and happiness will follow as a shadow comes with a sunshine.Last night was like a blast for all of us. The camp fire ended with a fireworks display. Everyones made a wish. Its told in the legend of the school. Your wish will come true. I wish tho.I wish, the two of us will meet someday. Not as a stranger but a friend from a memory.Our team is marked on the history of this school. Red team finally reached the top. They said, it's first time in the history. We won as a group."Libre pagkain natin isang buwan" parinig ni Spring."Bakit?" Summer asked.
017"Summer peram cellphone mo""Aanhin mo?" Pabalik na tanong niya."Pictures" sabi ko sa kaniya. Hindi siya basta-basta nagpapahiram ng phone. Lahat ata ng apps niya ay may lock. Si Spring lang minsan nakakahula password niya.Pagkabukas ko ng phone niya ay agad kong nakita ang SpongeBob niyang lock screen. Hindi pa nga nakaka-move on. Pinabukas ko sa kaniya ang phone niya. Tinago niya pa para hindi ko makita. Ang wallpaper naman niya ay SpongeBob rin! Hindi ko alam kung nandito pa ba ang album niya sa gallery na puro picture ni Ley o di kaya SpongeBob.Nagsimula lang naman ang pagkakagusto niya kay SpongeBob noong ang sapatos ni Ley ay kulay dilaw at ang design ay SpongeBob. Hindi ko alam kung yun ba talaga ang kina-umpisahan. Kaya ayun naging favorite na niya. Shshshhshshshs."Nagmo-move-on ka ba talaga?""Oo" weh? Sure ka jan?
016"Anong gagawin mo?" Tanong ko kay Summer na tumigil na kakaiyak. Nakatambay kami ngayon sa room, naghahanda na para matulog."Move-on" yan na naman tayo sa move-on move-on na yan. Tagal na niyang plano ang mag-move on. Ilang percent na ba ngayon?"Akala ko naka-move on kana?" Tanong naman ni Fall habang kumakain. Food is life."Naka-move-on na nga" weh?"Mga?" Sabat naman ni Winter."Mga 20%"Jusko! Ang rupok mo gurl! Ilang years na ba yan ha! Since grade 7 pa 'yan."Kita mo story niya?""Yes" no? Yes?"Kamusta? Any reaction?""Magmo-move on na ko!" Sigaw niya sabay tayo papuntang cr. Tumawa lang kami sa reaksiyon niya. Kuwentuhan lang kami ng ano-ano habang kumakain. Hindi na inopen-up ang kay Summer."Wag nang mag-wattpad ah! Diretso na tayong matulo
015"Bukas ng umaga ang call time natin dito ay 7. Ang first activity ay mag-uumpisa ng 8. So 1 hour ang breakfast. Dito tayo sa station kakain. 3 activity ang gagawin bukas ng umaga. Hindi ko alam kung ilan ang sa pang-hapon" mahabang paliwanag niya sa akin."Ah o-ok" shit! Hindi ako maka-concentrate! Hawak-hawak niya ang siko ko habang ginagamot. Hindi ko alam kung ilang oras na kaming nandito. Baka hinahanap narin ako sa room."Bat' ka nauutal?" Tanong niya sa akin sabay tawa."W-wala" lumakas pa ang tawa niya sa sagot ko. Hindi ko alam kung bakit ako nauutal! Tumingin nalang ako sa siko kong ginagamot parin niya."Ok na ang siko ko, hindi na dapat gamutin" I said without stuttering to act calm in front of him. Tinuringan pa naman akong makapal ang mukha sa grupo pero bakit sa harap niya jusko, nawawalan ako ng mukhang ihaharap."Teka lang. Matatapos na