Ikalabinlimang Kabanata

Kabanata 15

"Thank you," napalingon si Carlos nang magsalita ako. Gabi na at nandito pa rin kami sa gym.

Wala na gaanong tao dahil nagsiuwian na ang mga taga dito at tanging mga brangay officials na lang ang kasama naming magligpit.

"For?" tanong niya habang nakangisi kaya naman napangiti ako nang kaunti. Siguro tama si Lola? Siguro hindi ka nga masamang tao.

Ayoko ng magkunwari sa sarili ko, Carlos dahil alam ko na konting tulak mo na lang. Mahuhulog na ko.

"For helping poor people," simple kong giit sa pagitan ng aking mga ngiti. Siguro nagkamali lang? Siguro siniraan ka lang ng mga kakompitensya mo.

Alam ko. Dama ko, e. Hindi ka masamang tao.

"Well, that's my job," natatawa niyang sabi at saka ako hinawakan sa kamay. Napalingon ako sa paligid nakin at napansing wala na palang tao dito kaya naman niyaya na ako ni Carlos na pumunta sa sasakyan niya.

"I had fun, thank you," ani ko nang nakasakay na kami sa sasakyan niya.

Walang anu-ano ay bigla siyang lumapit sa akin at agad akong hinalikan. He kissed me passionately and I did not hesitate to kiss him back.

Tumigil siya kaya naman napamulat ako at tiningnan siya sa mata. My heart is melting every time I stare at his eyes.

"I love you," he said and continue to kiss me. His kisses became more aggressive so I hold his nape to deepen the kiss.

My body shivers when I felt his hands roaming every part of my body. He was about to touch my bosoms when I pushed him.

Nagulat siya dahil sa ginawa ko pero hindi ko na lamang ito pinansin at agad hinalungkat ang bag ko para hanapin ang inhaler ko. Fuck, bakit ba kailangang hingalin kapag nakikipaghalikan?!

Agad kong nilagay sa bibig ko ang inhaler para mabawasan ang pagsikip ng paghinga ko.

Naramdaman ko namang hinihimas ni Carlos ang likod ko para mapakalma ako. I don't have any time para kiligin dahil jung kikiligin pa ko, baka bukas patay na ko. 

"I'm sorry," ani ko kay Carlos habang nagmamaneho. Umayos na ang pakiramdam ko mataposang ilang oras at ngayon ay pauwi na kami.

"No, its fine," sabi niya at saglit akong tiningnan. Hinawakan niya ang kamay ko at hinalikan ito. Sa tuwing hahalikan niya ang mga kamay ko, my heart glows. I don't know what's with that gesture but I kinda find it sweet every time he does that.

"May lakad pala tayo bukas," ani niya kaya naman napatango ako. I am willing to be with him everywhere.

Nang makabalik na kami sa mansyon ay agad akong inihatid ni Carlos sa kwarto ko para makapagpahinga.

"Good night," ani niya kaya naman ngumiti ako. Hinalikan niya ako sa noo dahilan para mapapikit ako. I am starting to get addicted to his kisses, damn it. 

"See you tomorrow," sabi niya at tinanguan ko na lamang. Hinintay niya akongmakapasok sa kwarto bago ko narinig na umalis na siya. 

Magdamag akonh nakatitig sa kisame. Ano ba 'tong nararamdaman ko? I never felt this way in my whole life. Hindi ako pwedeng mahulog sa kanya dahil pareho kaming babagsak kapag nangyari 'yon. 

KINAUMAGAHAN, mabilis ako nakapag-ayos. Tinakpan ko na lang ng concealer ang eyebags ko dahil hindi ako maayos na nakatulog kagabi.

Pagbukas ko ng pintuan ay agad bumungad sa akin si Carlos na ngayon ay bagong ligo. He is wearing his go-to outfit, well his long sleeves at pants.

Sabi niya ay formal event daw ang pupuntahan namin kaya nagdress ako. I am wearing a long sleeved high low dress. I also tie my hair into a messy bun and put red lipstick on. 

"You look gorgeous," ani niya. Napairap na lamang ako para hindi mapakita sa kanya na kinikilig ako.

Nauna akong maglakad sa kanya pababa at nakasalubong ko naman si Catalina na ngayon ay naka-black cocktail dress. Agad siyang lumapit sa akin at sinabit ang braso niya sa sa akin.

"Where are we going?" tanong ko nang makasakay na kami sa sasakyan.

"Foundation day ng San Carlos at ininvite tayo," sabi ni Catalina kaya naman napatango na lamang ako.

"And birthday ni Mayor Filomena. We will go there, too," dagdag pa niya. Mayor Filomena, 'yong ex ni Carlos? Why would she invite her ex?

Habang nasa biyahe kami ay walang imik ang dalawang magkapatud kaya naman tinuon ko na lang sa phone ko ang atensyon ko.

Maya-maya pa ay bigla kong naramdamang may kumalabit sa akin kaya naman napalingon ako kay Catalina na katabi ko.

"Do not speak with that Filomena bitch, she's the worst!" bulong niya. Napakunot naman ako ng noo at tinitigan lang ako ni Catalina kaya naman napatango na lang ako.

Whoever that Filomena, wala akong pakialam sa kanya.

Nang makarating kami sa San Carlos ay agad dinumog ng mga tao si Carlos kaya naman nakapaligid sa amin ang mga guards nila.

Ganito pala 'yong feeling nang dinudumog? Well, I am in media so I only experienced how to dumog not dumugin. 

"Hon! You're finally here!" nagulat ako nang biglang may sumalubong sa aming isang babaeng naka-Midi Chifon Dress.

Napigil na ang mga tao sa pagkakagulo kay Carlos at ako naman ay napataas ang kilay dahil parang linta kung makadikit ang babaeng 'yon kay Carlos. 

Nanlaki ang mata ko nang bigla niya pang halikan sa pisngi si Carlos. Pangiti-ngiti naman si Carlos na mas kinainisan ko. 

"Act normal, Isabel, that's Filomena the bitch," bulong sa akin ni Catalina na nasa gilid ko lang. Napansin ata niyang nagtitimpi ako dahil sa kaharutang taglay ng babaeng 'yon. 

Napalingon si Filomena sa amin ni Catalina at lumapit kaya napairap naman ako sa isip ko.

"My dear, Catalina! Its so nice to see you here!" ani niya at saka bumeso pa. Napalingon naman siya sa akin at pinaningkitan ako ng mata dahil siguro hindi niya ako kilala. 

"Oh, my bad. This is Isabel, Filomena," Catalina said sarcastically.

"She's Kuya's girlfriend, you know?" nagulat ako sa sinabi ni Cat kaya napatingin ako sa kanya at binigyan niya ako ng sakyan-mo-lang-look kaya naman agad kong iniabot ang kamay ko para pormal na magpakilala. 

Nakita kong matalim ang tingin ni Filomena sa akin kaya naman nilabanan ko ito hanggang sa una siyang umiwas ng tingin at muling lumapit kay Carlos.

Buong program ay halos ipitin ko sa mga binti ko ang kamay ko dahil baka makapanabunot na lang ako nang wala sa oras.

Punyetang babaeng 'to, sinalo na ata lahat ng kakatihan sa mundo. Kulang na lang maghubad siya dahil nakikita kong dinidikit niya ang dibdib niya sa braso ni Carlos.

"Patay na ba?" napalingon ako kay Catdahil bigla siyang nagsalita. May palabas ngayon ang mga bata at nasa likod kami ni Carlos at Filomena. 

"Ha?"

"Kung patay na ba si Filomena sa isip mo," pigil na pigil na tawa ni Catalina kaya naman inirapan ko siya. Hindi lang siya patay, nilelechon ko pa. 

Nang matapos ang palabas ay mag-dadapit hapon na. Naunang bumalik sa sasakyan si Carlos at si Catalina naman ay pumuntang CR kaya naiwan akong mag-isa. 

"So you're the girlfriend?" napalingon ako at nakitang nasa likuran ko na pala si Filomena.

Hindi ko siya pinansin at nagpatuloy sa pag-aayos ng gamit ko kaya naman hinigit niya ang braso ko dahilan para mapatingin akong muli sa kanya.

"How disrespectful, kinakausap kita kaya wag mo kong tinatalikuran," ani pa niya kaya naman napairap na ko dahilan para mas mag-apoy ang mga tingin niya. 

"Oh, I'm sorry. I don't talk to strangers," sabi ko at saka hinigit ang braso ko at iniwan siya.

Do not mess with me, Mayor Filomena. Hindi ako napatol sa mga katulad kong cheap ex na hindi makapag-move on. Desperada. 

Itutuloy...