Ikalabintatlong Kabanata

Kabanata 13

Maaga akong nagising para maghanda. Nilinis ko muna ng kwarto ko at nang maayos ko na ang bawat sulok nito ay agad naman akong kumain.

My phone suddenly beeped so I opened it and saw Carlos' message. Agad naman akong napangiti nang makitang may message agad siya kahit alas quatro pa lamang ng madaling araw.

From: Carlos Fuentes

Good morning. See you later.

Hindi na ako nagreply at chinarge ko na lamang ang phone ko. Pagkatapos kong kumain ay agad akong nagtungo papunta sa CR ko para maligo pero bago pa man ako makapasok doon ay tumunog ulit ang phone ko.

Agad naman akong lumapit doon at nagbabaka sakaling si Carlos muli ang nagtext pero nagkamali ako.

From: Benedict Romero

Do your job in Pangasinan, Isabel. Gather informations.

Napairap naman akosa text niya. Of course, I will do my job. That's the main reason why I agreed to come with Carlos.

Hindi ko na nireplyan ang text ni Benedict at agad akong naligo at saka nag-ayos.

"Ingat, Ate," ani Echo nang makasalubong ko siya sa pagbaba ko mula sa unit ko. Nang maitabi ko ang maleta ko ay agad naman akong lumapit sa kanya at niyakap siya.

"Pasalubong ko, Ate ah," pahabol pa niyang sabi kaya naman tumango ako habang tumatawa.

Maya-maya pa ay bumusina na ang sasakyan ni Carlos sa labas kaya naman agad kong hinila ang maleta ko.

Kumaway ako kay Echo bago pumasok sa sasakyan at nakita kong kumaway din siya pabalik.

"Ready to meet my family?" Carlos said as I entered his car. Napangiti naman ako at medyo kinabahan. Hinawakan niya ang kamay ko at hinalikan ito.

"Everything will be alright," ani niya kaya naman napangiti ako.

Naalimpungatan ako nang biglang tapikin ni Carlos ang balikat ko. Pagkamulat ko ng mga mata ko ay nakita kong napakalapit ng mukha niya sa akin kaya halos hindi ako makahinga. 

Shit baka bad breathe pa ako, bakit ba naman kasi napakalapit niya?

"We're here," ani niya kaya naman napalingon ako sa bintana at nakitang nasa Lingayen Airport na kami.

Halos kaming dalawa lang ni  Carlos ang nandito sa First Class kaya naman uminat muna ako bago tuluyang tumayo.

"Isabeeeeeeel!" napatawa ako nang makita si Cat na tumatakbo palapit sa amin. She's holding a sign with my huge name on it.

Pinakita niya sa akin ang hawak niya at halos maluha ako katatawa nang makitang napakaliit lang ng pangalan ni Carlos doon.

"I can't wait to show you my collection, Isabel!" masiglang ani ni Catalina habang nasa sasakyan kami papuntang mansyon nila.

Napalingon ako sa front seat kung nasaan si Carlos at nahuli ko itong nakatinfin sa akin kaya naman tinaasan ko siya ng kilay at binalik ang tingin kay Cat na hindi pa rin tapos ang kwento.

"I will go to your room every night and bring you a looot of midnight snacks and we'll watch my favorite series!" dire-diretsong sabi ni Catalina kaya naman napatawa na lang ako.

"Oh and by the way, we will go to my favorite place! I will teach you how to—"

"God, Catalina! Can you shut up for a moment," reklamo ni Carlos na ngayon ay hindi makatulog dahil sa ingay ng kapatid niya. Nakita ko namang umirap lang si Cat at muling tumingin sa akin.

"I have a lot of stories, Isabel but Kuya is so KJ so I'll just tell them to you later," bulong niya pa kaya nan tumango na lang ako.

Napalingon ako sa labas ng sasakyan at nakitang papasok na kami sa isang executive village.

"Come! Come!" ani Cat habang hinihila ako papasok sa loob ng mansyon nila. Nakakalaglag panga ang mga details ng bahay nila. Ang ganda ng architecture at parang tinayo pa noong Spanish Era.

"Cat," napalingon kami ni Cat nang bigla siyang tawagin ni Carlos. May sinenyas si Carlos sa kanya dahilan para samaan siya ng tingin ng kapatid niya.

Nagulat ako nang biglang bitawan ni Cat ang braso ko at saka naunang pumasok sa loob. Napatingin ako kay Carlos na ngayon at tawang tawa kaya naman kumunot ang noo ko.

Lumapit siya sa akin at dahan-dahang pjnagapang ang kanyang kamay sa baywang ko.

"She's stealing you from me," he said. I rolled my eyes at him and laughed. He's acting like a baby and damn, bakit hindi cringey unlike how others do it.

"Shut up," ani ko at saka tumawa. Hinawakan niya naman ang kamay ko at hinila ako papasok sa loob. 

Agad bumungad sa amin ang isang nakapakalaking high-ceiling living room. It has a very classical architecture and the walls have different designs ang details. 

Napatingin ako sa malaking chandelier sa itaas namin at napansing nakatingin sa amin si Catalina mula sa second floor.

"Isabel! Come here!" nakangiti niyang sigaw kaya naman napalingon ako kay Carlos na ngayon ay nakatitig sa akin. 

Tumango naman siya bilang pagpayag na pumunta ako kay Catalina. Agad akong ngumiti at saka agad umakyat sa second floor kung nasaan si Cat. 

"Come! I'll show ypu my collections!" ani niya nang makalapit na ako sa kanya. Agad niya akong hinila papunta sa isang kwarto dito sa second floor at nang makapasok kami doon ay halos malaglag ang panga ko sa mga nakita ko. 

These are a lot of knives. 

Nakita kong binuksan niya ang isang glass shelf at may kinuhang isang box na may gold lining sa gilid. 

She opened it and it was a knife, obviously. Gosh, I didn't expect that this sweet lady is obsessed with knives. Akala ko mga Louie Vuitton at Hermes na bags ang collections niya. You must really never judge a book by its cover. 

"This is the Gerber Mark II," she explained. Tumango naman ako para ipakitang interesado ako sa mga sasabihin niya. 

"This knife only have 1500 copies and lucky me, I got one," she laughs. Oh, that's great. Iba talaga kapag mayaman ka, nakukuha mo lahat ng gusto mo. 

"Why did you collect knives, by the way?" tanong ko at saka naupo sa couch na nasa gilid namin. Sumunod naman si Catalina at tumabi sa akin. 

"When I was a kid, I received a lot of death threats," sabi niya na siyang ikinagulat ko. Well, her family is involved in politics. 

Maya-maya pa'y biglang nagring ang phone niya kaya naman agad niya itong sinagot. 

Naglibot-libot ako sa mga collections niya. This knives must cost a lot, sana binigay na lang nila sa mahihirap. Well, corrupt nga pala si Carlos so hindi niya talaga ibibigay ang pera ng bayan sa mga taong nararapat makatanggap nito. 

Mahina akong natawa sa mga naiisip ko. I can't believe that I am actually dating a damn corrupt public official. 

"Isabel, Mom's downstairs. Let's go and I will introduce you to her," masiglang ani ni Catalina at saka muling humawak sa braso ko. She's like a fucking clingy koala bear. Napairap na lang ako at saka sumama sa kanya pababa. 

"Mom! This is Isabel! My future sister!" sigaw niya nang matanaw namin ang isang babaeng nasa late 60s na. Lumingon ito sa amin at nakita kong sobrang ganda niya! 

"You must be Isabel!" she said joyfully. Lumapit siya saamin at saka ako biglang niyakap. Bakit ba ang clingy nilang lahat. Hindi ba pwedeng shake hands na lang? I hate hugs! 

"Where's Carlos?" tanong niya kay Catalina at nagkibit balikat lang naman ito. 

"Oh! I will tell my husband that you are here. Carlos tell so much about you and he is very excited to meet you," ani pa niya at saka kami iniwan sa living room. 

"Kuya! Mom and Dad are home!" sigaw ni Catalina dahilan para bumukas ang isang pinto sa second floor na nasa taas lang namin. 

Napatingin naman ako doon at nakita si Carlos na nakasando at shorts lang. Wow, hindi siya mukhang governor sa suot niya ngayon. 

Bumaba siya at saka tahimik na tumabi sa akin. Naramdaman kong sinandal niya sa balikat ko ang ulo niya at tahimik na natulog ulit. Napangiti naman ako at hindi ko alam kung bakit, I just loved the feeling.

"Where's my future daughter-in-law?" napalingon ako sa likuran namin at nakitang may isang matandang lalaki na nasa late 60s niya na rin.

Tumayo naman ako dahilan para magising si Carlos at tumayo rin. His father also hugged me, damn. 

Nang makita ko siya nang malapitan ay doon ko lang narealize na sobrang magkamukha sila ni Carlos. Bakit ang gaganda ng genes nila?! 

"Hija, my name is Theodore Fuentes and this is my wife, Alessandra Fuentes," pormal niyang sabi kaya naman ngumiti ako sa kanila. 

"My name is Maria Isabel Cuanco po," I said politely. Nakita ko namang medyo napatitig sa akin ang tatay ni Carlos kaya napakunot ang noo ko. 

"Have we met, hija?" tanong niya. He looks familiar but I don't know if we met already somewhere so I simply shake my head. Napatango naman siya at nilipat kay Carlos ang tingin. 

Hindi ako mapakali dahil sobrang pamilyar ng tatay ni Carlos kaya naman inexcuse ko ang sarili ko at pumunta sa banyo and message Kirsten. 

Agad naman siyang nagreply kaya naman agad ko itong binasa na siyang nakapagpaguho sa mundo ko. 

From: Kirsten Tolentino 

You interviewed Theodore Fuentes last 2012 for a feature article of our magazine. Why? What happened? 

Itutuloy...

References:

https://www.smashinglists.com/10-deadliest-combat-knives-daggers/2/