Chapter Seven

present...

'What does he look like?'

Binuksan ko ang wallet ko at inilabas ang natitirang picture naming dalawa ng tatay n'ya - karamihan ng mga pictures naming dalawa at pictures n'ya ay sinunog ko kaya ito lang ang natitira. Inabot ko ito sa kanya

Pinanood ko ang anak ko habang tinitingnan n'ya ang larawan.

'I look like him.' He said as he stared at it for a long time.

'Yes, you do.' Bulong ko.

Pinanood ko lang s'yang nakangiti habang hawak-hawak ang litrato. He does look like IJ. They really do look alike. And every time I see Zack. I remember the days when me and IJ are together. 'Yong mga masasayang araw na nakalipas na. Mga araw na gusto kong balikan pero hindi pwede.

IJ is my past. And I shouldn't dwell on the past now. Kailangan kong maging realistic.

For me and for my son.

'Mom, I don't know if I'm asking too much.' Lumingon s'ya sa akin at tiningnan ako sa mga mata ng ilang segubdo at binalik ulit ang tingin sa litrato. 'Can I meet him?'

I froze. I stared at him. The way he asked me. He's hopeful that I would let him meet his father.

At hindi ko alam kung gagawin ko ba o hindi. Dahil ang totoo, natatakot ako. I'm scared that If I see him again, maibabalik ang mga alaalang matagal ko ng gustong mabura sa utak ko. But if I do that. I'm being selfish.

I sighed. 'I'll see.' Mahinang tugon ko.

Tumayo na ako sa kinauupuan ko. 'I'll go make dinner.'

'Okay, mom.' 'Yon lang ang sabi n'ya. Iniwan ko s'ya sa back porch, iniwan ko na rin sa kanya 'yong larawan, at pumasok sa loob ng bahay.

Hindi ko alam kung gagawin ko ang gusto ng anak ko. Wala namang mawawala kung magkita at magkilala ang anak namin ni IJ at s'ya. 'Yon nga lang, mayroon siguro akong hinding magandang gawin.

Considering my rough past with IJ. I don't know if I could stand being in the same room with him or having my son with him.

But Zack is also his son.

I know that. I am perfectly aware of that. I am perfectly aware that Zack is his son also. And I cannot change that fact. Kahit baliktarin man natin ang mundo. Kadugo n'ya pa rin si Zack.

So... ang tanong. Ipapakilala ko kaya si Zack sa ama n'ya? Or I would do the worst thing I could do in my life? Na sabihin kay Zack na patay na ang tatay n'yang hindi pa n'ya nakilala buong buhay n'ya just for my selfish reasons.

I shook my head as I peeled the potato. Hindi ko kayang magsinungaling kay Zack.  Hindi ko kaya.

~

twelfth of july, year two thousand seventeen, wednesday...

I lied down on my bed, trying to sleep my ass off after a tiresome day.

Masyadong hindi ako makapaniwala these past several days.

IJ. IJ. Niligawan ako ng isang IJ Carl Rodriguez. Dati-rati, pinapangarap ko lang s'ya at minamasdan, sinusulyapan, tinititigan mula sa malayo. I can't believe that he's courting me.

I really can't believe it.

I got up and kinuha ko ang laptop ko from my desk.I opened my it and nag-log in ako sa facebook account ko and scrolled down the newsfeed. Tumigil lang ako sa kaka-scroll ng marinig kong tinawag ako ni mama mula sa baba.

Tumayo na ako at bumaba.

''Ma, nasaan ka?' I called out. And I heard her replied in the living room.

'Sa sala.'

Dumiretso na ako sa sala habang nilalagay ko sa tainga ko ang earphones ko. Pag dating ko roon. I froze on my spot.

Kinusot ko ang mga mata ko just to make sure I'm not hallucinating.

'Oh, 'nak.' Ngumisi si mama. 'Nand'yan ka na pala.'

'IJ?' He is about to turn back to me but I stopped him midway. 'Don't. May makikita kang 'di mo dapat makita.' I blushed pagkatapos kong ma-realize na naka-sando at shorts lang ako.

'Don't look. I'll be right back.' Diin kong pagkasabi. Tumawa si mama kaya tiningnan ko ng masama. Nakangisi lang si papa sa tabi ni mama.

'Okay.' Mahina n'yang tugon.

Dali-dali akong pumunta sa kwarto ko dahil sa hiya. Muntikan na n'ya akong makita sa suot kong 'to at sobrang nakakahiya talaga. Kung nakita n'ya siguro ako. Hinding-hindi na ako magpapakita sa kanya kahit kailan. Bahala na kung hindi maging kami as long as I wouldn't have to show my face to him.

I groaned as I slipped in my sweatpants and t-shirt with a print in front, "i ain't ur typical lady". Pagkatapos kong magdamit, bilis kong inayos ang buhok ko at diretso sa baba.

I could hear the parental unit interrogating IJ. I smiled as he stuttered answering their questions. Maya maya hindi na s'ya nabubulol.

Nagtatago pa rin ako at pinanood silang tinatanong si IJ.

'Bakit mo nagustuhan ang anak namin?' Tanong ni papa.

Napayuko si IJ. Kitang kita ko sa pwesto ko ang pagpula ng kanyang mga tainga at pisngi. Masyadong visible sa kanya dahil maputi ang kanyang balat. Kaya hindi mahirap mapansin ang pagkapula n'ya.

'She's beautiful.' maiksing sagot n'ya. Tinaasan s'ya ng kilay ni mama.

'Ganda lang ng anak ko ang nagustuhan mo?' Medyo cold na tanong ni mama na ikinatawa ko. Mas lalo namang namula si IJ.

'No no.' Mabilis n'yang pagtanggi. 'Hindi lang dahil d'yan.'

'Then ano?' Natawa tuloy ako ng medyo malakas nang tanungin 'yon ni papa. Buti na lang hindi nila narinig.

Huminga ng malalim si IJ. I think he is gathering all his strengths and courage.

'She's beautiful, yes. No doubt about that.' Bigla s'yang napangiti. 'But that isn't all. She's also beautiful inside. Too beautiful, in fact.' Napangit s'ya lalo.

'Una ko s'yang nakilala noon sa isang cafe na hindi masyadong malayo sa school. Binigyan n'ya ng pagkain 'yong matandang namamalimos doon.' Hindi ako makapaniwala na doon n'ya ako nakilala. And that was also the time Robert came to me - asking for my name. 'She even gave the old woman some money. I couldn't forget her smile when she helped that old woman.'

He paused to take a deep breathe. 'She's too beautiful. More beautiful than any woman I've ever met in my life.' He smiled brightly. 'Oh, except for my mom. She's number one.'

Natawa silang tatlo sa huling sinabi n'ya. Napangiti ako lalo.

IJ is really full of surprises. And I feel like I can't keep up with him. I can't, kahit anong gawin ko.

~

'Bakit ka nandito?' Tanong ko kay IJ.

'I want to take you out, again, on a date. Kaso mukhang 'di tayo makaka-alis, eh.' He chuckled lightly. 'Your mom wants us to go out for dinner. You, me and your parents.'

Natawa ako. I didn't think it would turn out this way. Ni hindi nga n'ya sinabi sa akin na magpapakilala na s'ya. And I didn't think my parents would go lightly on him.

'Ano sinabi nila sa'yo?' Tanong ko.

'Wala naman. You know. Parents being parents. Mother being a mother. Father being a father.' Ngumiti s'ya sa akin. Napangiti rin ako. 'Wala lang namn. It's all okay.'

'Sure ka?'

'Yup.' We both laugh.

'Anong nakakatawa?' I heard my mother said from behind us. 'Let's go?'

'In my outfit?' 'Di makapaniwalang tanong ko.

'Ba't 'di ka nagpalit kanina habang nagpapalit kami ng unggoy mong tatay?' Narinig kong tumawa si papa. 'Atsaka. Wala namang mali sa suot mo, ah. 'Di ba IJ, anak?'

I turned to look at IJ. He looked at me from head to toe.

'Wala naman po tita. Maganda pa rin naman.' Natawa si mama sa sagot ni IJ. Si papa pangiti-ngiti lang sa tabi.

'Let's go. Nagugutom na ako.' Saad ni papa.

Lumabas na kaming lahat. Si IJ nakangiti lang sa tabi ko.

'Sa Jerenz's tao kakain, Alexa, anak.' Tumango ako at sumakay sa kotse ni IJ tulad ng napag-usapan kanina habang palabas kami.

'Let's go?' I asked at tumango naman si IJ. 'Sa Jerenz's daw. You know where it is?'

''Yon ba 'yong seafood restaurant sa may beach?' I nodded.

'Yeah.'

'Okay.'

'Okay.'

We both smiled. Nagsimula na s'yang mag-drive paalis.