Mag-log inYears passed, Alexa couldn't forget the memories she wanted to get rid of. The past that she dreaded the most. Pero sadyang mapagbiro ang tahadna. Dahil ang isa sa mga rason kung bakit gusto n'ya itong kalimutan ay muling magbabalik. Sa buhay n'ya at sa buhay nilang dalawa ng anak n'ya. Kakayanin kaya ni Alexa na tanggapin muli ang taong ito? Or she would walk away like that person didn't mean anything to her at all?
view more'Tita, ba't mag-isa lang po kayo? Bakit hindi ka po naging katulad ni mama at papa? Kasal at love ang isa't isa. Ba't wala kang asawa katulad ni mama at papa?' Napatingin ako sa pamangkin kong si Julia. I don't why she's asking me that. Well, bata pa naman s'ya at itatanong lahat ng mga napapansin. And one of those is me - me who's living in celibacy.
'Ba't mo natanong?' Tanong ko rito. Ngumiti lang s'ya at umiling.
'Wala lang naman po, tita. Nagtataka lang ako kung bakit walang papa si Kuya Zack. Nasaan po ba s'ya?' Innocence. Napabuntong-hininga ako. She's a kid. It's not that a surprise.
Nginitian ko lang ng pilit si Julia.
Pero... napaisip din ako sa sinabi n'ya.
Bata nga s'ya - eight years old to be exact. But she knows things. At isa sa mga 'yon ay ito. Itong tanong na kahit kailan ay hinding-hindi ko maiiwasan kahit anong iwas ko rito. It's as if trying to haunt me till the day I die.
But no. Hindi, eh. Ako lang din naman ang may kasalanan kung bakit walang tatay ang anak ko - at least that's what I think all these years. And I deprived my son, Zack, the happiness that he deserve from getting in his father. The father that he deserve. But I guess I would be a selfish idiot if I don't let him meet his dad. His dad who—
'Tita? Okay lang po ba kayo? Natulala ka na po.' Nabalik ako sa realidad nang kurutin n'ya ang aking pisnge.
'Ah, yes yes. I'm okay.' I massaged my temples at nginitian si Julia.
'Okay po.' Ngumiti s'ya ng matamis. 'Tara na po. Tinatawag na tayo ni mama sa loob.'
Nauna s'yang pumasok sa loob ng bahay nila. Nakaupo pa rin ako habang minamasdan s'yang patakbong pumasok sa loob ng bahay nila. I shut my eyes and didn't realize that I'm crying.
Yes, yes. I guess it's all my fault. If I didn't let him go. If I fought for him. He would be with me. He would still be with me, with us. With our son.
We would have a family that I've been wanting all my life.
Pero sadyang mapagbiro ang tadhana. We weren't meant for each other. We are not meant for each other. He will always be my past. Ang nakaraan na hinding-hindi ko makakalimutan kahit anong subok kong kalimutan. It will always haunt me down.
Bakit?
because I will always love him no matter what happen.
'Hoy! Ano na? Magkukwento ka ba o hindi?' Nabalik ako sa reality nang tapikin ako ng best friend ko.Tiningnan ko lang ito ng masama. Pero ngumisi lang ang babaeng 'to.'Fine.' Pag-give up ko. 'Sa bahay tayo nila IJ mag-group study.' Ngumiti lang si Ivy ng tagumpay. Si Julie naman tiningnan n'ya lang ako na parang isang entertainment.
'Mom?'Napakurap ako nang marinig ko ang boses ng anak ko.'Yes?' Tanong ko.
present...'Ivy.' I called out to my best friend as she came out of her car. She waved and smiled at me. I waved back.Sabay kaming dalawa pumasok sa cafe na pagmamay-ari ko. Another branch here at
present...'What does he look like?'Binuksan ko ang wallet ko at inilabas ang natitirang picture naming dalawa ng tatay n'ya - karamihan ng mga pictures naming dalawa at pictures n'ya ay sinunog ko kaya ito
![Taming the Dangerous CEO [Tagalog]](/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




