Chapter Two

present...

Napatawa ako sa sinabi ni Robert kay Ivy. He's been telling her sweet things in front of me, my son and their daughter, Julia.

Seriously, the guy who was a womanizer turns out to be the most loving father and husband. Masaya ako kay Ivy na nahanap n'ya ang taong magpapasaya sa kanya. Na nahanap na n'ya ang "The One" n'ya. May mga pagsubok naman silang dinanas but still hindi nila iniwan ang isa't isa.

Pinili nilang maging matatag at mag-tiwala. Para sa kanilang dalawa at sa anak nila. Para sa pamilya nila.

Napaisip ako bigla 'nong makita ko silang mag pamilya.

Ganito rin kaya kung hindi ako iniwan ni IJ? Ganito rin kaya kung hindi n'ya kami iniwan ng anak n'ya? Kaming pamilya n'yang hindi n'ya man lang nakita bago s'ya umalis? Why is so easy to leave than to stay? Saan ba ako nagkamali para iwanan? I've done things na alam ko namang tama. Saan ako nagkamali?

Napalingon ako sa anak kong si Zack. I smiled when I saw him smile. He looked so much like his father. Even got his smiles from him. His nose, his hair and his attitude. He's gentle like his father. And genuine to everything.

Saan nga ba ako nagkamali para iwan kami ni IJ?

~

fifth day of  july, year two thousand seventeen, wednesday...

Tinitigan ko ng matagal si Ivy, 'di makapaniwala sa sinabi nito sa akin. Like she is some kind of unknown creature.

'Stop looking at me like that.' Humiga s'ya sa kama ko.

No class for today. May teacher's meeting daw or something. It's a good thing though kasi makakapagpahinga ako from school. At buti na lang walang binigay na schoolwork.

'You just told me that Robert asked you out.' I flatly said. She glared at me and then rolled her eyes.

'He did.'

'On a date?' I asked making sure if I heard her right.

'Yeah, on a date.' Umupo s'ya mula sapagkakahiga. 'Seriously, ba't parang big deal sayo?

Tiningnan ko s'ya ng masama. 'I can be supportive sa pagkakagusto mo sa kanya. But that doesn't mean na gusto kong maging kayo.' Umupo ako sa tabi n'ya. 'Alam mo naman siguro ang lalakeng 'yon. He's like,' I made a gesture. 'dated every girls at our school. And I heard meron din sa ibang school.'

'Is that the reason why you don't want me to go out with him?' Tinaasan n'ya ako ng kilay. She's becoming unbelievable right now. Pero 'di ko s'ya masisisi. I would act like her kung tinanong din ako ni IJ.

'No.' I sighed and stared at her. 'You know naman na he also fucked them all. At least most of them.'

She scooted away from me and crossed her arms. 'You think that makikipag-sex lang ako sa kanya? Gan'on na ba ako kababa sa paningin mo?' I bit my lip and shook my head no.

'Hindi sa gan'on. Sayo? May tiwala ako, oo. But to Robert?' I asked incredously. 'To him? No. Wala. He could make you drunk and made his way into you without you,' I pointed my finger at her. 'knowing.'

Bumuntong-hininga ako at hinawakan ang kamay n'ya. 'I'm just looking out for you. I'm just scared that he'll hurt you. And it scares me. A lot. You are my friend, Ivy.' I breathe in and out. 'Best friend. We've been best friends since we were just a child. Kaya ayokong makitang nasasaktan ka. Like how you look out for me too.'

She sighed and smiled weakly. 'Fine. I promise I'll be careful.' To be honest that gave me a little relief. Little.

Niyakap n'ya ako ng mahigpit. 'You should.' I hugged her back, tightly. 'Now, did you say yes?'

We pulled from each other.

'Yes.' I smiled.

'Kailan ka n'ya dadalhin sa date na 'yan?'

'Tomorrow. After school. So magiging mag-isa ka lang umuwi.'

'Fine. Just bring some snacks when you get back.' I said sullenly.

'Oo na. Matakaw na 'to.' We both laughed so hard sa sinabi n'ya.

~

sixth day of july, year two thousand seventeen, thursday...

Nagising ako mula sa pagkatulog ko. Tiningnan ko kung anong oras na sa cellphone ko: six thirty a.m. I groaned and got up. I winced at the sunlight na pumasok mula sa kurtinang binuksan ko. Kailangan ko ng mag-prepare for school. Last thing I wanted is to be late for my class.

Ginawa ko na ang morning routine ko; toothbrush, facial wash, ligo at bihis.

Sinuot ko ang uniform for school at nagmadaling bumaba para kumain ng breakfast. Naabutan ko si mama na nagluluto ng pancakes. Si papa naman umiinom ng kape habang may binabasang kung ano sa iPad nito.

'Good morning, ma, pa.' Bati ko at pumunta kay papa para halikan sa ulo.

'Good morning.' My father grumbled and continued to sip his coffee na alam kong sobrang pait. He like his coffee black with no sugar in it. Napangiwi nga ako 'nong una ko itong inumin.

'Good morning, my baby.' Bati ni mama at hinalikan ako sa pisnge nang makalapit ako sa kanya.

'Ma naman. 'Di na ako baby. Stop calling me baby.' Pagmamaktol ko. Tumawa na lang si mama bilang tugon and papa snorted after hearing what I said.

'I mean it. Hindi na ako bata.' Pagpumilit ko. Umiling na lang si mama. Si papa wala lang, pinagpatuloy lang ang pagbabasa.

Umupo na lang ako malapit kay papa at binuksan ang cellphone. Nakita kong nag-message sa akin si Ivy two minutes ago. Binuksan ko 'yon.

From: beautiful Ivy

can't pick u up. sinundo

Napabuntong hininga na lang ako sa nabasa. Great. Now I'm going to school on my own. I narrowed my eyes at binasa ulit ang minessage ni Ivy.

... may ibang

Sino naman ang susundo sa akin?

... thank me later.

Ba't kinakabahan ako rito sa message na 'to? Please tell me it isn't what I think it is. Please tell me.

Lumabas ako ng kusina at agad tinawagan ang taksil na kaibigan ko. Nag-ring muna ng ilang beses bago n'ya ito sinagot.

'Hey, my beautiful friend!' Rinig kong bati sa akin ni Ivy mula sa kabila.

'Please tell me hindi s'ya. Considering you being my friend and all. Alam kong may masama kang plinaplano.' Bilis kong sinabi.

'Calm down, my friend.' Napasigaw ako sa sinabi n'ya ng hindi gaanong kalakas. Pero tumawa ang gaga. 'You're welcome, by the way.'

'Oh I hate you so much. I have an oozing hate towards you right now.' She giggled over the phone.

'I love you!' She hung up.

Great. Susunduin

Saktong pabalik na sana ako sa kusina nang may bumusina na kotse mula sa labas.

'Alex, anak, baka si Ivy na 'yan. Papasukin mo para makapag-breakfast kayo.' Sigaw ni mama mula sa kusina.

''Ma, 'di na ako mag-umagahan. Bye, 'ma, 'pa. Punta na ako school.' Pamamaalam ko at bilis umalis habang bitbit ang bag ko.

''Nak baka gutomin ka!'

'Okay na ako, 'ma!' I closed the door at huminga ng malalim. Kalma, it's just a ride to school. 'Yon

~

Naabutan ko si IJ na nakasandal sa kanyang kotse. Ngumiti s'ya nang makita akong lumalakad palapit sa kanya.

'Hey, ang tagal mo naman. Baka ma-late na tayo n'yan.' Ngumiti s'ya ulit.

'Sorry.' Saad ko at yumuko. Nahihiya tuloy ko na pinaghintay ko s'ya. 'Kakain pa sana ako ng breakfast kaso narinig ko ang pagbusina ng kotse mo. I checked kung dumating na ba 'yong susundo dapat sa akin na sinasabi ni Ivy. And saw you. I guess ikaw ang maghahatid sa akin sa school - well, kasabay pumunta ng school.'

He chuckled. 'Kalma lang. Okay lang naman. 'Di ka naman masyadong matagal.' Napakamot s'ya ng ulo. 'So 'di ka pa nag-aalmusal?'

I shook my head no. 'Hindi pa.' Iniangat ko ang paningin ko sa mukha n'ya at nakitang nakatingin lang s'ya sa akin habang naka-ngiti. Seriously, hindi ba napapagod ang panga n'ya sa kakangiti.

'Come on. Get inside. I take you to McDonald's paramakapag-breakfast tayong dalawa.'

'Hindi ka rin nag-almusal?'

'Nope.' Pinagbuksan n'ya ako ng pinto. I blushed and pumasok sa loob ng kotse. He closed the door at pumunta sa driver seat.

'You okay?' Tanong n'ya nang makaupo na s'ya.

Lumingon ako sa kanya. 'Y-yes, I'm fine.' I cleared my throat. 'So let's go?'

'One sec.' Lumapit s'ya sa akin and I felt like the world stopped. His face is almost near mine. I can hear him breathe slowly.

'Ummm...' Umiinit na ang mukha ko sa sobrang lapit n'ya. Maya-maya lumayo na s'ya.

'Sorry. You forgot your seatbelt.' Ngumiti s'ya at sinimulang mag-drive.

I mumbled a, 'Thanks.' He nodded and said, 'You're welcome.'

Ibinaling ko ang atensyon ko sa kaliwa. Minamasdan ang mga bahay at taong nalalagpasan namin.

God, I just want this to be over as soon as possible.