Mag-log inCHAPTER 3:
Biglang dumating ang teacher namin at hindi ko na naituloy ang sasabihin ko. Nagklase na kami, at tumahimik na ang lahat.
After namin magklase ay nag-break na muna kami. Tahimik pa rin ako, habang naglalakad kami papunta ng cafeteria. Pumasok sa isip ko ang nakita ko kanina sa isip ko. Imposible pa rin iyon. Iniling-iling ko ang ulo ko, nakita ko kasi na mabu-bully si Claire ng mga babae at madudulas siya.
Pagpasok namin ng cafeteria, nakita ko agad si Claire na nakapila. Sa isang table naman naka-upo sina Mia, Yuna, at Ella. Kaklase namin silang tatlo pati na rin si Claire. Si Claire kasi ay masyadong mabait, maganda, matalino rin ngunit hindi gumaganti. That's why a heroine like me should do a good thing.
Kumaripas ako agad sa likod ni Claire sa pila at iniwan si Becky at Karl. Napansin niya agad ako na sumingit, kaya ngumiti ako at nag-Hi. Sinilip ko agad ang naka-serve na pagkain. It's curry, naalala ko na nakita ko sa isip ko na matatapunan siya ng curry.
"Huwag ka kumuha ng curry, ah?" Nahihiya kong saad kay Claire. Hindi rin maipinta ang nakalukot kong mukha sa tuwing maiisip kong baka managyari iyon.
Tumingin siya sa akin at hindi alam ang isasagot. Nang iabot niya ang plato niya ay hindi niya nga pinalagyan ng curry. Nagmadali rin akong nagpalagay ng pagkain at sinamahan siya sa table.
Nang kakain na kami ay nilapitan siya ni Mia. Hangos at mayabang pang naupo ito sa harap namin. Tiningnan niya si Claire, from head to toe. Hindi siya pinansin ni Claire, at tumuon sa pagkain.
"Hoy." inangasan ni Mia si Claire. Ngumangata pa ata siya ng bubble gum. "Hindi ka ba magsasalita?"
Napa-pikit ako at narinig ko na naman ang nag-k-click na tunog na iyon, sa tingin ko nga na ay parang tunog iyon ng paglipat ng page ng isang libro.
"Lilipat na lang ako," Ani Claire, at tumayo dala ang plato niya. Gusto ko siyang pigilan dahil baka pag-initan siya pero hindi ko magawa.
Kinuha ni Mia ang plato ko. Napatingin ako roon ng kunin ni Mia. There's curry in there. Naalala ko na, tama pinggan ko ang kukunin ni Mia. What should I do? Wala akong magawa.
Hindi pa rin siya pinansin ni Claire at humakbang na. Hinatak siya ni Mia at sinaboy sa damit ni Claire ang laman ng plato ko. All eyes are now on them. Napatigil ang lahat, at tumingin sa kanila.
Nahiya si Claire at naglakad na papalayo kay Mia. Oh my goodness, alam kong guguluhin din siya ni Yuna at Ella. Napatayo ako sa wakas, padabog akong napatayo sa pagkaka-upo at hinatak ko si Claire palayo kay Mia.
Lumayo na kami sa kanya ngunit hindi ko napansin na nakaharang pala ang paa ni Yuna and guess what? Napatid kami at napahiga. May nakabangga pa kaming may dala rin ng plato at sasaluhin namin lahat ng kanin at ulam na nandoon. Bigla akong naawa kay Claire, She don't deserve to be bullied kaya naman hinarang ko ang braso ko sa mukha niya para makaiwas sa kanin at curry.
"Ohh!"
"Kawawa naman si Claire, o!"
The students are whispering things around us. Maraming nakasilip, pero walang tumulong sa amin. They even make fun of us dahil napatid kami.
My god, mali ang nakita ko? I thought si Claire lang ang mapapatid, bakit kasama ako? Muli akong pumikit baka sakaling mangyari ulit 'yung kanina but nothing happens.
Tumahimik ang lahat, at tumabi ang mga nakiki-usyoso. The F3 in the school is looking in us. My heroes saved me from this shameful accident. Bigla akong napangiti, nasa gitna pa si Jaxton at ang cool-cool nilang tatlo.
"Get up." Utos nito, tiningnan niya rin ng masama ang mga estudyante sa paligid at kung sino man ang tatawa.
"Halika, Claire. Tumayo ka na." I told Claire to help herself to get up. Hinawakan niya ang kamay ko at saka bumangon.
Inalis ko rin sa damit ko ang mga kanin, curry at mantsa sa uniform ko. This is shameful and disgusting!
After noon ay may narinig na naman akong tunog, the situation is still the same. But I can move freely now.
Nauna nang umalis si Claire, at tiningnan sila Jaxton. Tiningnan ko din sila bago ako umalis, parang mas pinahiya lang nila kami lalo si Jaxton na walang ginawa.
"Grabe naman 'yung nangyari kay Claire, poor girl. Tama lang sa kanya 'yun." Becky said it na parang okay lang sa kanya na napahiya kami.
"Aiish, seryoso? Nakatingin lang silang tatlo sa'kin? Like, I'm in a trouble, you see?" Sagot ko. Naiinis ako sa kanilang tatlo.
"Go the bathroom, Alora. Hintayin ka namin ni Karl dito sa labas." At itinulak na ako ni Becky sa hallway papunta ng CR.
Naghilamos ako ng mukha, dahil may talamsik din ng curry ang mukha at buhok ko. I tried to cleanse my uniform with water para matagal kahit paano yung mantsa, but it's not working. Mas lalo lang naging madumi ang hitsura ko.
"Aaaah!" Pabato kong naibagsak ang kamay ko sa inis. Lumabas na ako ng CR, at pumunta kay Becky at Karl.
Pagpasok namin ng classroom, ay walang pakialam ang mga kaklase namin, like they don't know what happen. Parang wala lang. I don't understand, hindi rin sila nagbubulung-bulungan. Siguro, pinatikom ni Jaxton ang mga bibig nila.
Jaxton is the son of the owner of this academy, kaya naman He is the boss here. Walang nakaka-bully sa kanya, and sinusunod pa siya ng marami.
Umupo na kami ni Becky sa puwesto namin, kami kasi ang seatmate ni Becky at nasa likod naman namin si Karl na palaging hawak ng phone niya. Kundi ang cellphone niya ay ang camera niya.
Humarap ako kay Karl, at ganun din naman si Becky.
"What are you going to do, if you can see the future or you can have super powers?"
"Me?" Si Becky ang unang sumagot. "I'll make Jaxton likes me. Bibilhan ko din siya ng kahit ano para magustuhan niya, di'ba?" Ang hitsura ni Becky ay para bang nag-iimagine pa ng scenario sa isip niya.
"What do say?" Sumingit na naman si Karl sa usapan, at tumayo para gumitna sa amin. "Super powers daw, sabi ni Alora."
"Hoy! Tumahimik ka nga, Karl." Saway ko.
I hear again the clicking sound. I suddenly shut my eyes, nang buksan ko iyon ay nasa classroom pa rin kami. Tiningnan ko ang uniform ko kung nabago ba pero hindi. Am into some sort of time travel?
"What do you say?" Naulit ang sinabi ni Karl, ngayon-ngayon lang. "Super powers daw sabi ni Alora."
Narinig iyon ng buong klase at nag-usap-usap tungkol doon.
Ngayon naman ay hindi ko siya masaway. May mga nag-tatawanan na at kung anu-anong pinag-bubulung-bulungan. Gosh, Seryoso ba?
Biglang natahimik ang lahat ng pumasok na ang teacher namin. I hear again the sound, at bumalik na ulit sa normal ang lahat.
"Psst, Karl!" Lumingon ako ulit kay Karl na nakaharap na sa board para makinig.
"Ano 'yun?" Sagot niya.
Bumaling muna ako saglit sa harap kung nakatingin ang teacher namin pero hindi niya kami napapansin.
"Can you repeat what you said?" I said that in very quiet voice.
"Ha? Ano 'yun?" Inulit niya ang sinabi niya ngayon lang. What i mean by that ay yung sinabi niya bago pumasok ang teacher namin.
"Yung sinabi mo kanina, 'yun yung ibig kong sabihin." Pangungulit ko.
"Ha? Wala akong maalala e?" Napakamot pa siya sa ulo, at iniisip kung ano iyon.
What's wrong with these people? Dismayado akong bumalik sa pagkaka-upo.
Nang nag-uuwian na ay pilit ko silang tinatanong kung anong ginawa namin kanina, pero hindi raw nila alam. Nakaka-frustrate naman mag-isip bakit ako lang nakakaranas nito.
Sa may sky bridge kami dumaan palabas ng gate. Sa school kasi namin ay may sky bridge na nagdudugtong sa dalawang building and daan na rin patungo sa roof top. There is something weird na nakalutang na nakita ko ng mapatingin ako sa gilid.
"Did you guys, see that?" Sabi ko sabay turo ng daliri ko sa kanan kung saan ko nakita ang weird na lumulutang.
"Ha? Saan? Ba't nakaturo ka sa hangin?" Sagot ni Karl. He also looked where my finger points. "Saan?" Lumingap lingap din siya kung ano ang tinuturo ko.
They don't see it. There's a warp na nakalutang. It's like look a black hole.
CHAPTER 17:Nauna na akong umalis sa cafeteria, at patakbong lumabas patungo sa school grounds. I need to find him, gusto kong malaman kong malaman kung kaya niyang baguhin ang kapalaran ko sa comic world na ito.
CHAPTER 16:Kinabukasan, pagpasok ko sa school ay para akong tanga na sinasampal-sampal ang pisngi ko. Wala ata akong pakialam kahit may makakita sa akin sa school grounds, na ganito ang mukha ko. I am so disappointed in myself.
CHAPTER 15:*Clicking sound* (THE STAGE)
CHAPTER 14:As usual, same routine ang ginagawa ko tuwing umaga. Ganu'n din si Dad, kung hindi ako sinusundo ni Trevor ay hinahatid ako ni Daddy papasok ng school. Dad is more protective than ever, dahil na din sa sakit ko makailang ulit na din sa pagsumpong. Mapa-shadow or nasa stage man.
CHAPTER 13:*Claire's Pov*
CHAPTER 12:Alora's Point of view*THE STAGE*"Mabuti at nagising ka na, kung hindi pa 'ko sinabihan ni Becky na nahimatay ka kanina habang nag-ge-general cleaning kayo, napa'no ka na naman?" Trevor mouthed as soon as I open my eyes.Tiningnan ko ang kabuuan kung nasaaan ako, and guess what? Nasa clinic na naman ako, at nagbabantay na naman sa sa akin si Trevor. Iniangat ko ang ulo ko at tiningnan kung okay ba ang paa ko, inikot-ikot ito kung masakit ba."Sumumpong na naman daw ang sakit mo," He uttered. Ganu'n pa rin ang aura niya, ang mga mata niyang napupuno ng inis, pero hindi matago ang pag-aalala.Ibig sabihin, nabago ang eksena? W-wow, I can't believe it!"Sorry, Trevor. Nag-ala