LOGINCHAPTER 15:
*Clicking sound* (THE STAGE)
"Hel--" Natigil ako ng mamulat na nasa ibang lugar na naman ako.
The stage.
Nasa may stair case ako malapit sa open field ng school. Parang labasan na din ito palabas ng campus, ngunit piniling bakuran para hindi makalabas ang mga estudyante. May barb wire din sa taas ng hagdan, kaya naging tambayan na lang ito ng mga estudyante.
Nakaupo ako, at nakapalumbaba. Nakita ko si Trevor na pababa doon, nakasukbit ang shoulder bag niya sa kanya, at nakapamulsang naglalakad pababa.
Napatingin ako sa kanya, at napahinto naman siya pagbaba. Nakapalumbaba pa rin ako, at malungkot na tumitig kay Trevor.
What are you doing? Bumaba ka nalang, please? You don't know how much I want to find that guy, tapos aabot lang dito sa stage.
"Just go please," saad ko, at iniiwas ang tingin sa kanya.
Hindi siya kumibo, bagkus hinila ang kamay ko para tumayo ako. Hindi ako nagpumiglas, at tumayo ng maayos. Napayuko din ako, at napatiklop ng dalawang kamay.
"Is this you, protesting? Ha, Alora?" As usual, He is still cold to me. He simply rolled his eyes, at muling bumaling ng tingin sa'kin.
"Ha? A-anong sinasabi mo?" I don't know, para akong napapahiya sa kanya.
"Tsk, H'wag ka nang magpalusot! Inurong ng Daddy mo ang bussiness proposal niya sa'min." pagkasabi n'ya no'n ay hinatak niya ako pababa at wala akong nagawa.
Tumabi kami sa may bato-batong pader, at doon niya ako pabatong binitawan.
Don't say sorry, Alora. You don't know any of this!
"I'll just talk to dad, huwag ka na mag-alala. S-sorry din, sa nangyari." Hindi ako makatingin ng diretso kay Trevor. He looks pissed off.
"Tss," Suminghal siya at palihim na namang nag-ikot ng paningin. "May family dinner ulit ang family natin, umayos ka at 'wag mo na namang gawing excuse ang sakit mo." Tinalikuran niya na ako, at naglakad palayo.
*END OF STAGE*
"Aissh, mabuti pa nga at umalis ka na! Nakakainis ka talaga," usal ko kahit nakalayo na si Trevor.
Bumalik na ako sa loob ng school, at naglakad na pabalik ng classroom. Bored kong inilapag ang bagpack ko at saka umupo. Nakakahinayang talaga, ayun na siya e nasa harap ko na 'yung nagbago ng eksena ko, nawala pa.
"Saan ka nagpunta, Alora?" Humarap si Becky sa pwesto ko. Hindi na kami magkatabi ng pwesto, dahil naayos ang sitting arrangement, hindi na kami magkakadikit.
"Nahanap ko na siya e, tapos nawala pa." dismayado ang tinig ko. Naglabas na rin ang mga libro, at pati na rin ang notes ko.
"Sinong siya? Nag-secret date kayo ni Trevor, ano?" excited niyang saad, at umayos ng pagkakadukwang sa sandalan ng arm chair niya.
"Sssh." Saway ko. "Baka may makarinig, isipin na totoo 'yang sinasabi mo," dagdag ko pa.
"Psh. You are definitely inlove with Trevor, halata sa mukha mo e." She chuckled. Tumalikod na din siya ng pumasok na ang teacher namin.
"Yep, I'm inlove with Trevor when I'm not myself, pero hindi naman iyon totoo kapag nasa shadow ako." I mumbled.
Pagkatapos ng klase, ay nag-uwian na rin sa wakas. Nagpaalam na kami sa isa't isa nina Karl, Becky at ako ng dumating na ang mga service namin.
Si Dad ang sumundo sa akin. Ngiti agad ang sinalubong ni Daddy sa akin, nang makapasok ako sa kotse. Ngumiti din ako sa kanya, at saka kami umalis.
Daddy is always cheering me up. He always smiles, lalo na kapag nakikita niyang down ang hitsura ko. He always supports me, even spoil me. That's how much he loves me, he always makes me loved. At sa lahat ng naging doubts ko, at mga nalaman ko, iyon ang totoo. Dad loves me, even in shadow or in stage.
"Are you ready for tonight, Alora?" tanong ni Dad, habang nagmamaneho. Si look at me sa rear-view mirror ng kotse, dahil sa back seat ako naka-upo.
"For what, Dad?" I responded.
"Sa dinner natin sa family nila Trevor? May mahalaga raw silang sasabihin, for sure ikatutuwa mo," sagot ni dad, at nag-focus na ulit sa pagda-drive.
*Clicking sound* (THE STAGE)
Nandito naman kami ngayon sa bahay nila Trevor. Kumpleto silang mag-anak, magmula kay Tito Morgan, sa step-mom ni Trevor na si Tita Venna, at si Gian na half brother nito.
Nasa hapag na kami, at kumakain. Nag-uusap din si Daddy, at si Tito Morgan about sa business pero wala na akong pakialam doon.
I started to admire Trevor's face, habang kumakain siya. Napansin niya iyon, at muling sumama ang paningin niya sa akin. Nag-iwas ako ng tingin, at nagpatuloy na din sa pagkain.
Grabe, ganito ba talaga ako ka- obsessed kay Trevor? That's why I liked him for a very long time, at umabot ng ten years?
Nagpunas ng bibig si Tito Morgan, gamit ang table napkin at saka bumaling ng tingin sa amin ni Dad. May gusto ata siyang sabihin, dahil binitawan din niya ang tinidor at knife na hawak niya.
Nakita kong sinenyasan ni Tito Morgan si Trevor, gamit ang ulo nito at sumunod naman kaagad si Trevor. Tumayo ito, at may kinuhang paper bag at iniabot sa akin.
Trevor always buying me gifts, huh?
"Waah! Thank you Trevor, you are the best and sweetest man I know." I chuckled after. Pakiramdan ko ay namula ako kaya naman, ibinaba ko agad ang paper bag sa paanan ko at nag-ayos ng upo.
"I thought, I was the sweetest. Pero parang si Trevor na ata talaga ang magpapasaya sa anak ko," saad ni Dad dahilan para lalo akong mahiya. He also look at Trevor, at sinuklian naman ni Trevor ng ngiti rin si Daddy.
"May isa pa kaming good news sa'yo iha, hindi ba?" singit ni Tito Morgan, at saka humigop ng tea na sinerved ng mga katulong nila ngayon-ngayon lang.
"Po?" I gaped. Napatigil din ako pag-inom sana ng tea, dahil sa sinabi ni Tito Morgan.
"Aayusin na natin ang engagement n'yo. Para saan pa kung papatagalin pa natin, hindi ba?" Nagulat ako, 'di lang ako kundi ang lahat dahil doon.
Engagement?
"Hindi ba masyado pang maaga? Eighteen years old palang sila pareho." Dad retorted Tito Morgan's word. He is against it, tama naman si Dad, masyado pang maaga.
"Dad?" Singit ni Gian kay Tito Morgan. Tiningnan lang ni Tito Morgan ang anak niya, at hindi na iyon pinansin.
Mag isip-isip ka Alora, 18 ka palang!
"I'm okay with it po, Tito! I want to marry, Trevor." I exclaimed. Nakangiti pa ako, at parang pabor sa akin ang suggestion ni Tito Morgan.
"Alora," may halong pag-aalala ang tinig ni Daddy. He knows that I like Trevor that much, pero 'di niya ineexpect na sasang-ayon ako.
You really want to marry Trevor?
"If that's makes Alora happy, then I'll go with it." Humarap si Trevor sa akin, at ngumiti. Kahit hindi kami magkatabi, ay magkatapat naman kami.
"Gusto na ng mga bata, wala na akong pagtutol. Trevor is a good man, Alam kong kaya niyang protektahan si Alora." Daddy nodded his head, and hold my hand. I smiled back, at muling bumaling ng tingin kay Trevor.
Shocks, What did I say? I'm g-getting engage to Trevor? What I was thinking?
CHAPTER 17:Nauna na akong umalis sa cafeteria, at patakbong lumabas patungo sa school grounds. I need to find him, gusto kong malaman kong malaman kung kaya niyang baguhin ang kapalaran ko sa comic world na ito.
CHAPTER 16:Kinabukasan, pagpasok ko sa school ay para akong tanga na sinasampal-sampal ang pisngi ko. Wala ata akong pakialam kahit may makakita sa akin sa school grounds, na ganito ang mukha ko. I am so disappointed in myself.
CHAPTER 15:*Clicking sound* (THE STAGE)
CHAPTER 14:As usual, same routine ang ginagawa ko tuwing umaga. Ganu'n din si Dad, kung hindi ako sinusundo ni Trevor ay hinahatid ako ni Daddy papasok ng school. Dad is more protective than ever, dahil na din sa sakit ko makailang ulit na din sa pagsumpong. Mapa-shadow or nasa stage man.
CHAPTER 13:*Claire's Pov*
CHAPTER 12:Alora's Point of view*THE STAGE*"Mabuti at nagising ka na, kung hindi pa 'ko sinabihan ni Becky na nahimatay ka kanina habang nag-ge-general cleaning kayo, napa'no ka na naman?" Trevor mouthed as soon as I open my eyes.Tiningnan ko ang kabuuan kung nasaaan ako, and guess what? Nasa clinic na naman ako, at nagbabantay na naman sa sa akin si Trevor. Iniangat ko ang ulo ko at tiningnan kung okay ba ang paa ko, inikot-ikot ito kung masakit ba."Sumumpong na naman daw ang sakit mo," He uttered. Ganu'n pa rin ang aura niya, ang mga mata niyang napupuno ng inis, pero hindi matago ang pag-aalala.Ibig sabihin, nabago ang eksena? W-wow, I can't believe it!"Sorry, Trevor. Nag-ala