Chapter 9

Zandaia

"I hate your step-brother Zandy." inis na sabi ni Andrew, unti na lang at maiiyak na sya. Hindi nya matanggap ang pagkatalo niya. 

"Hate him. I hate him too." 

nakangising sabi ko. 

"Why? He's so handsome, matangkad, i bet matalino din sya. He's my type." sambit ni Louisa. 

Lagi nya namang sinasabi yan. Kapag may nakita syang gwapo, bet nya na agad. Sya ang pinakamaharot sa aming lahat, mahilig syang makipag-date kahit kanino. Tapos yung mga ayaw nyang lalaki binabasted nya pagtapos nyang makipag-date dito. 

Nakita ko naman si Bella na nakikipag-usap kay Yna, pareho kasi silang K-pop lover kaya siguro sila nagkakasundo. Nahagip din nang mata ko si Lester na nakapangalumbaba habang nakatitig kay Yna. Nilapitan ko sya. 

"Bakit kasi tinititigan lang." asar ko sa kanya. 

"What? I am not. May iniisip lang ako." sabi nito at iniiwas ang tingin nya kay Yna. 

Kahit hindi naman nya sabihin, halatang attracted sya kay Yna, pero bakit tinititigan nya lang? Hindi ganito ang pamilya namin, kapag may gusto sila, nakukuha nila agad. 

Hinahanap ng mata ko si Axel, mukhang umalis sya. Bumaba ako sa kitchen room dahil nakaramdam ako ng uhaw.

Nakapatay ang ilaw sa lahat ng nadaanan ko, 7pm na din kasi kaya madilim na sa bawat pasilyo. Mukhang nagpapahinga ang mga maids o baka nasa labas sila. Si Daddy at Camille naman ay nasa kwarto nila, hindi ko pa sila nakikita simula kanina. 

May naririnig akong music mula sa kitchen room, mukhang may tao. 

No need to imagine

'Cause I know it's true

They say all good boys go to Heaven

But bad boys bring Heaven to you

Putcha, favorite track ko ito mula sa movie na fifty shades of grey. I am 19 kaya alam ko kung ano ang movie na iyan. Noong nag-birthday ako iyan ang pinapanood sa akin ng mga pinsan ko. They love that movie even if they don't have a girlfriend or boyfriend. Kahit ang ilan sa amin ay nasa 20's na o nasa mid-20's hindi pa din sila nagkakaroon ng karelasyon pero hindi naman ibig sabihin non na wala silang experience. 

"It's automatic

It's just what they do

They say all good boys go to Heaven

But bad boys bring Heaven to you"

Pag-sabay ko sa kanta at kinakapa ko iyong button para mabuksan ang ilaw dito sa kitchen room. 

"Your voice are lovely huh." gulat ako na may nagsalita mula sa dilim. 

Binuksan ko ang ilaw at gulat ako na nakita si Axel sa tabi ng refrigerator at kumakain ng Ice cream. Madungis pa ang gilid ng labi nito, mukhang bagong ligo sya naka-grey sya na damit at boxers. Bakit ba nagba-boxers pa ang boys eh parang shorts lang din naman? 

I hissed. Parang bata. Madami na syang nalalaman tungkol sa akin, mula kay Theo at ngayon naman ay ang maganda ko na boses. 

"Anong ginagawa mo dyaan sa dilim?" sambit ko at tinungo ang ref tska kumuha ng bottle of water. 

"You see. I'm eating. Ayokong makita nila na kumakain ako kasi ayokong mamigay." sabi nito at isinubo ang isang kutsarang ice cream. 

"Hindi ka lang pala lalaking walang manners. Madamot ka din." sabi ko at saka ininom muli ang tubig.

"Ayoko kasing may nakiki-share sa akin, lalo na kung gustong gusto ko talaga ang isang bagay." ani nito na diretsong nakatingin sa mata ko. 

Nasamid naman ako sa tingin nyang iyon.

Tinalikuran ko sya dahil masyado nang malalim ang mga tingin nya sa akin, para nya akong kakainin.

"Zandaia. Do you prefer good boys or bad boys?" tanong nya na ikinalingon ko pabalik. 

Bakit ba sya nagkaka-ganyan? Nagtatanong na lang sya bigla-bigla tapos pabago-bago ang kanyang mood. Daig nya pa ang babaeng may buwanang dalaw, ang hirap nya basahin. 

"Why do you ask? Anyways, i prefer good boys. But of course i prefer Theo." sabi ko at ngumiti. 

Binitawan nya naman ang ice cream gallon na hawak nya saka nya pinunasan ng tissue ang bibig nya. 

"Good guys are boring. Bad guys are hot." sabi nito, napairap naman ako sa sinasabi nito. 

Paano naman naging 'hot' ang bad guys, eh masasama nga ang ginagawa nila. Baka ang ibig nyang sabihin 'bad guys are horny' 

"I was really good at being a bad guy. But if you prefer a good guy... I think bad guys can change right?" ani nito at kinagat ang pang-ibabang labi nito.

Tinignan ko lang siya, dahil hindi ko alam ang isasagot ko. 

"Uh? And... Andrew is hating you now." sabi ko at tinignan ang aking mga paa. 

"Yeah right. I hate his brother too. Louis is messing what is mine." 

What? What the hell is he talking about? Akala ko ay si Andrew ang kaiinisan nya, sya ang kalaro nito kanina. Pero bakit si Louis ang kinaiinisan nya? 

"Is...he messing with your things?" kabadong sabi ko, diba nga kasi ayaw nyang ginugulo ang gamit nya? Noong kita namin sya na nga ang tinulungan sya pa ang galit. 

Umalis sya at hindi sinagot ang tanong ko, hinabol ko siya ng tingin. 

"Is Louis messing with your things?!" ulit ko pa. 

Luh, snobber. Hindi na ako pinansin at umakyat na sya sa kwarto nya. Uso pa ba ang pagiging snobber ngayon? Hello! 2020 na! 

Nakita ko naman na pababa si Louis, oras na to para tanungin ko sya at para pagbantaan ko sya na huwag nang galawin ang mga gamit ni Axel, dahil hindi nya magugustuhan kung gagalawin niya pa iyon. 

"Hoy Louis! Are you messing up with Axel?" tanong ko sa kanya at tinaasan niya naman ako ng kilay. Sungit. 

"Nah. Hindi ko nga kinakausap ang isang yon, tas gagalawin ko pa yung mga gamit nya." sabi nito at kumuha ng apple sa may table. 

"You know Zandy, i like that guy." nagulat naman ako sa sinabi nya. 

Like? as in gusto niya? 

"Are you...?" sabi ko at tinuturo siya habang nagtataka. 

"Insane! I mean as a guy. You know, nakikita ko na responsable sya, basta. You know that beki thing yung mga sinasabi nila sa naaamoy." sambit nito. 

"So sinasabi mo na, beki ka nga?" asar ko pa dito. 

"Siraulo! Hindi nga sabi!" 

"Eh bakit mo sinasabi sa akin iyan?" tinignan ko sya sa mata, i don't get him. 

"Wala lang. Gusto ko lang sabihin." sabi nito at umalis na. Iniwan akong naka-tanga. 

Ano ba nangyayari sa tao ngayon? Bigla bigla na lang silang nagsasabi ng mga nonsense things. Siguro para sa akin ay nonsense ang mga sinasabi nila pero para sa kanila it could mean a lot to them. 

Natapos ang pag-uusap namin na iyon ni Louis at saka umalis na ang mga pinsan ko. Talagang bumisita lang sila at hindi na nag-over night dahil may pasok pa bukas. 

Nandito ako ngayon sa kwarto ko, at ginagawa ang assignment ko sa Mathematics. Tsambahan na lang ito dahil hindi naman ako nakinig sa teacher ko noong itinuturo nya ang subject nya. I hate Mathematics, i hate Numbers. 

Tinignan ko naman ang cellphone ko dahil wala pa akong natatanggap na good night messages mula kay Theo. Isang unread message ang nakapansin sa akin. 

Mom. 

See you soonest. I love you. 

Napatayo ako sa nabasa ko. Is it for real? Dadating sya dito? Kailan? I'm excited. Sobrang miss ko na sya. 

Hindi ko lang talaga alam kung bakit ba nya ako isinauli kay Papa at nanirahan syang mag-isa sa States. I was 10 noong ibinalik ako ni Mommy kay Daddy, dito na ako nanirahan simula non. 

Kung babalik ba si Mommy dito, isasama nya na ba ako sa States? Inisip ko iyan. Gusto kong sumama sa kanya, dahil ilang taon din akong nakaranas ng walang Ina. Pero paano naman ang mga mahal ko sa buhay na nandito? 

Lumabas ako ng kwarto ko at nakita ko na nakabukas ang kwarto ni Yna. Sumilip ako dito at nanonood sya ng Crash Landing On You, isang korean drama. Natapos ko na ito noon, sumabay ako sa panonood kay Bella. Episode 13 na sya at ang eksena ay noong nabaril si Se-ri. Natatawa ako sa itsura nya dahil sumisinghot-singhot pa sya at mukhang naiiyak na. 

"Mamatay dyaan si Se-ri." sambit ko sa kanya at sinandalan ang pintuan ng kwarto nya. 

Lumingon sya sa akin na gulat ang mata, kitang kita ang pamumula ng kanyang ilong at nagbabadya na ang luha sa kanyang mata. Gusto ko na matawa pero mas gusto ko pa siyang asarin. Ganito ako tuwing masaya o magaan ang mood, i tease my friends a lot if i am in my mood. Then now, i am in my mood kaya si Yna ang napili ko na asarin.

"What? Walang bidang namamatay!" inis na sabi nito at hindi ko maiwasang ngumiti. 

"Meron. Iyan si Se-ri." sabi ko at saka ako tumawa. 

"Your such a...!" hindi nya natapos ang sasabihin nya ng tinignan ko siya ng masama. 

Pumasok ako sa kwarto nya, doon ko lang nakita ng maiigi ang kanyang kwarto. Kasing-laki lang nung akin, ang kulay nito ay peach. May shelves sa gilid ngunit hindi libro ang laman nito kundi mga albums. Karamihan sa mga ito ay album ng EXO. EXO? parang pangalan ng candy? 

"You're like my kuya. Kuya loves to tease me. A lot!" rinig kong sabi nito mula sa likod ko. 

"I am not." bawing sabi ko, dahil hindi naman talaga. 

May manners ako at siya ay wala. 

"Alam mo bagay kayo." sabi nito at tumawa. 

Inismidan ko naman sya dahil sa sinabi nya. I shivered because nakakadiri talaga iyong sinabi niya. Hindi ko maatim at hindi ko ma-imagine. 

"Nandidiri ka? You will be fall in love suddenly without even realizing it. Oh, well no one knows." sabi nito at kumuha ng popcorn na hawak niya. 

"You talk nonsense like your brother." sabi ko at umupo sa tabi niya. 

"What are you doing? Get out! GET. OUT. OF. MY. ROOM." 

Napatayo naman ako nung sinabi niya iyon, napalabas ako. Hindi daw siya katulad ng kapatid nya, parehong pareho nga sila. Pero napa-isip ako sa sinabi nya, is it even possible to fall in love with someone you hate?