Se connecterTinignan ko ng maigi ang hotel na nasa harap ko. Ilang beses ako nagtanong para masiguro kung tama ba itong napuntahan ko. Muli kong tinawagan ang numero niya para makasiguro.
“Brad dito na ba talaga? Hindi ba ako naliligaw?”
“Hindi, pumasok ka sa loob at pumunta ka sa room 424,” then he hang up the call.
Napabuntong hininga muna ako bago pumunta sa room na tinutukoy niya. Pinindot ko agad ang doorbell at naghintay na pagbuksan niya.
“What took you so long?” kunot noo na tanong niya.
“I told you hindi ko pwede iwan si Jani mag-isa. Kailangan ko pa maghintay na may makasama siya,” tumango lang siya at pumunta sa kusina. Sumunod naman ako sa kanya.
“How will you explain this,” asar na binato ko sa kanya yung delivery na dumating kanina.
“Do you trust me?” Lux looked at me straight in my eyes.
“Brad, pinsan kita. Syempre paniniwalaan kita kung ano man ang rason mo para gawin ito,”
Niyaya niya ako sa dining area, umupo ako at binigyan ako ng kape. Seryoso ko naman siya tinignan.
“Lux, alam ko may dahilan ka kung bakit may kasama kang babae. Alam ko na hindi mo kaya saktan si Jani,”
“That was the only choice I had ng makaharap ko ang ex niya,” he smiled bitterly. Naguguluhan ako na tumingin sa kanya.
“Nagkita kayo?!” gulat na tanong ko.
“Yeah. He wants me to break up with her. Kapag hindi ko raw ginawa iyon ay papatayin niya si Jani,”
“Sana sinabi mo sa amin o kahit sa akin man lang!” asar na saad ko.
“Ayaw ko na maipit kayo. Ayaw ko na mamroblema pa kayo lalo na at matagal na hindi nagparamdam sa inyo si Jonald. I want her safe. Ayaw ko na bulabugin pa siya. Nakipag-areglo ako sa kanya,” he looked away. Tila binabalikan ang sandali na nagkaharap sila. “I told him to leave Jani alone, gagawin ko ang gusto niya na hiwalayan ang babaeng mahal ko,”
“Tuso ang kalaban mo Lux!” I exclaimed! Nakakuyom na ang kamay ko at nagtiim na ang bagang ko sa pagpipigil ng galit. Hindi ko alam kung bakit kailangan mangyari ito.
“I have a plan,” he looked at me seriously.
“What plan?” I curiously asked.
“Natatandaan mo ba yung usapan natin na kapag nakapasok sa dean’s lister si Jani ay maggagala tayo?”
“Oo,”
“If she will become a dean’s lister, piliin ninyo na magpunta sa Palawan. Nakausap ko na ang mga pulis at nakikipagtulungan na sila sa akin. Sa ngayon ay kailangan ko magpanggap na kakampi niya ako,”
‘Brad paano ka?” nag-aalala rin naman ako para sa pinsan ko.
“Don’t worry about me. But please do me a favor?”
“What?”“Please take good care of her. Love her more than I love her. Make her happy and don’t hurt her. I know Jani means a lot to you also,”
“What the heck? Kung makapagsalita ka naman ay parang namamaalam ka na,” hinampas ko ang braso niya.
“I’m not joking. I know will be a good man to her. I know I will pay the price for hurting her. I want her to have genuine happiness with you. Gusto ko sa iyo mapunta ang espesyal na babae na nagbigay liwanag sa mundo natin,” then he smiled.
“Brad ano ba?!” sinigawan ko na siya.
“I just to be ready in case malaman ni Jonald ang plano ko. Hindi ko alam kung hanggang saan ako aabot,”
“Poprotektahan ka namin,” seryosong saad ko. He just nodded.
I told Jani everything after Lux’ death anniversary. She deserves to know the reason behind what happened. Tinanggap ko yung galit niya. Tinaggap ko lahat ng salita na sinasabi niya. I know she is hurting with what she just knew. I know how much he loves my cousin. Dahil sa galit ni Jani, I decided to stay in New York. Doon ako nagtrabaho at nag-ipon. Tutuparin ko ang pangako ko sa pinsan ko noong araw na nadakip si Jani. I will love her even if she will hate the world.
Muli akong bumalik ng Pilipinas makalipas ang limang taon. Inumpisahan ko na gawin ang plano ko. Niligawan ko si Jani kahit walang kasiguraduhan na nawala na ang galit niya sa akin. Nakahinga naman ako ng maluwag nang pumayag siya at makalipas ang halos kalahating taon ay sinagot na niya ako. Isa iyon sa pinakamasayang araw sa buhay ko! Dumalaw ako sa puntod ng pinsan ko para ipaalam sa kanya ang balita.
“Bro nasaan ka na?” He asked after I answered his call. I just woke up because of a tiring work yesterday.
“Nasa condo, bakit?”
“Get ready bro! We will be having an overnight here in our house. Reunion na rin natin since naging busy na ang lahat sa atin at ngayon lang naging libre,”
“Okay, I’ll be there,”
Kinuha ko agad ang backpack ko at inayos ang mga dadalhin na gamit. Nagtext din ako kay Ed kung pwede ba na agahan ko ang punta at pumayag naman siya. Nagmessage rin ako sa iba pa naming kaibigan. I’m planning to propose to Jani today. Ayaw ko na pataglin pa ito. I already have everything except her.
“Kumpleto na ba sila?” bungad ko kay Ems nang salubungin ako.
“Si Jani na lang wala,” nakangiwing sagot niya.
“Tsh. Malamang!”
“Bakit nga ba wala siya rito?”
“I’m gonna ask for your help to decorate your garden. I’m planning to propose to her tonight,” bigla naman Nanlaki ang mga mata ni Ems at hinampas ako sa braso!
“Ang swerte naman ni gaga! Tara na at umpisahan na natin!” hinila na niya ako papunta sa garden.
I told them my plan. Kung ano ang naiisip ko na ayos at kung ano ang mga kailangan. The girls volunteered that they will decorate the whole garden like in fairytales. Hinayaan ko na lang sila dahil wala ako masyado alam sa ganon. Nang matapos na ay sinundo ni Ed si Jani sa condo niya habang kami ay naghihintay ng text kung malapit na ba sila.
“Is everything ready?”
“Oo naman kaya kumalma ka lang dyan,” Mira answered.
“Parating na raw sila!”
Agad na pinatay ni Anne ang mga ilaw. Nagkalat na ang mga lobo sa sahig. Ang mga ilaw ay naroon na sa mga halaman at mayroon din na heart shape sa gitna na gawa sa mga petals.
“Bakit naman ang dilim dito?” narinig na namin ang boses ni Jani.
Nang makapwesto na siya sa bungad ng garden, agad na pinatugtog ni Mel ang isang instrumental na kanta. Itinuro lang ni Ed kay Jani na maglakad papunta roon sa gitna kung saan ko siya pupuntahan mamaya. Nang makatungtong na siya sa loob ng mga petals ay agad na napalitan ang tugtog at unti-unti na ako lumapit sa kanya
Sir I’m a bit nervous ‘bout being here today
Still not real sure what I’m going to say
So bear with me please if I’d take up too much of your time
See in this box is a ring for your oldest
Nakita ko nang magulat siya. Ang halo halong emosyon ay nakikita ko ngayon sa mga mata niya. I smiled at her and handed her three red roses.
“May I have this dance?” she smiled then gave me her hand.
I’m gonna marry your daughter
And make her my wife
I want her to be the only girl
That I’ll love for the rest of my life
Ang give her the best of me
‘Till the day that I die
We danced under the moonlight. It was an amazing evening. I just smiled while dancing as I looked at her in the eyes. I started to be down on one knee as the music turns into an instrumental sound again.
“To the most beautiful lady I have ever met. I have never been this sure in my life. You are someone who should be treasured. You are a princess that should be treated with royalty. And I am here, down on one knee to ask you something,”
I took the box out of my pocket. I saw how surprised she was the moment her eyes laid on the box.
“Will you spent the rest of your life with me?” I smiled at her.
“Yes!” she said while nodding her head. I slid the ring into her ring finger and wipe her tears.
“Stop crying,”
“I’m just happy. I’m too overwhelmed,”
“I love you,”
“I love you too,” and we sealed that night with a kiss.
Mahigit isang taon din namin pinlano ang kasal. Gusto namin ay yung mga malalapit lang talaga sa amin ang maiimbitahan. Mahalaga sa amin ang araw na iyon kaya gusto namin na espeyal din ang mga detalye ng kasal. Thankful din kami sa mga kaibigan namin na tinutulungan kami. I never dreamed of living a life like this until I met her.
I smiled while looking at her in her white gown. She looks like an angel walking towards me. I wipe some tears that are falling. I feel too happy and blessed.
So as long as I live
I love you
Will have and hold you
You look so beautiful in white
And from now to my very last breath
This day I cherish
You look so beautiful in white
“You really look so beautiful in white,” I whisper in her ear.
I’m at awe as the ceremony started. I’m too excited for it to finish and start spending the days with my wife. I looked up at cross and thanked him for not leaving our side. He will always be there when you needed help. When you feel like the world is being too hard on you, just ask for his guidance. Our prayers are heared, but answered in the time when we are already ready for it.
Years passed and I’m glad to be with my family. I always look up when I’m going home and got to spend my free time with them.
“Daddy!” I carried our son and kissed my wife.
“I love you,”
“I love you and our son. Always and forever,”
I could not ask for more. Everything that I have right now, I already feel so complete. I will always be here for them. I will guide, protect, and love them until the last day. Whenever I’m with them I feel fulfilled, blessed, and loved. I will always be thankful for having them in my life.
End-
Thank you for reading my story. I really appreciate it if you will leave a comment for me to be able to enhance my writing skills better. This will not be the last story that I will write. I will keep on writing and make stories that will inspire people. See you on my next book.No matter how hard the storm or how rocky the road is, continue to survive and never give up. Remember that there are people cheering for you. Don't loose hope. You will reach your goal when you have patience and hardwork.Lovelots and keep safe everyone-Larvs-
Tinignan ko ng maigi ang hotel na nasa harap ko. Ilang beses ako nagtanong para masiguro kung tama ba itong napuntahan ko. Muli kong tinawagan ang numero niya para makasiguro.“Brad dito na ba talaga? Hindi ba ako naliligaw?”“Hindi, pumasok ka sa loob at pumunta ka sa room 424,” then he hang up the call.
Nagising ako dahil sa ingay nila sa labas. Hindi ko alam kung anong oras na. Basta na lang ako bumangon at nagtungo sa kusina at kumuha ng inumin. Agad silang natahimik nang makita ako na lumabas ng kwarto.“Gising ka na pala,” saad ni Ems. Ngunit wala ako pinansin sa kanila hanggang sa makabalik ako sa kwarto.Inabala ko na lang ang sarili ko na gumawa ng mga school requirements. Kahit ganito ang nararamdaman ko, hindi ko pa rin pwede pahayaan ang pag-aaral ko. Lumipas ang ilang araw
“Ano nangyari?” nagmamadali na pumasok sa kwarto ko sila Ed.“Nanakot na naman ba si Jonald?” tanong ni Mira.“Bakit humahagulgol yan?” si Ems naman.Hindi ko na pinansin ang mga tanong nila. Sapat na ang sakit na nararamdaman ko para balewalain ang presesnya nila. Hindi ko alam kung bakit kail
"Magpahinga ka na muna," saad ni Kevin.Nandito kami ngayon sa kwarto ko. Matapos kumain ay dinala na muna nila ako rito para raw makapagpahinga ako."Ayos lang ako," yumuko ako sa mga kamay ko."Talaga? Ayos ka ng lagay na yan?" Kevin said sarcastically."Ano gusto mo sabihin ko?" asar na tanong ko sa kanya."Kung ano ang totoong nararamdaman mo," si Ems naman ang nagsalita. Lahat sila ay tumingin naman sa akin. Hindi ko magawa na salubungin ang mga tingin nila.
"Jani ano nangyayari sa iyo?" gulat na tanong sa akin ni Kevin."Ikaw pala yan," habol ko ang hininga ko nang makaharap ko siya."Ano nga nangyari sa iyo? Bakit ganyan na lang ang takot mo? May humahabol ba sa iyo?" seryosong tanong niya."Gusto mo ba pumasok muna sa loob?" anyaya ko sa kanya.Hindi na nagsalita si