Chapter 23

Joren's P.O.V

Takbo lang kami ng takbo kahit saan. Paikot-ikot na lang siguro kami dito sa kagubatan.

Fuck! Nasaan na ba yung kalsadang 'yon!? Napatigil na lamang kami sa pagtakbo ni Gelard nang bigla siyang tumigil sa pagtakbo at napaupo na lamang sa lupa.

"Pagod na pagod na ko, Joren. Pahinga naman tayo saglit!" Aniya habang hinihingal.

Kahit ako hingal na hingal din. Hindi ko akalaing napakalawak ng kagubatang ito! Napaupo na rin ako sa lupa katulad ni Gelard.

Hindi namin makita nang maayos ang buong kagubatan dahil balot na balot ng kulay pula ang kalangitan. Ganito na ba talaga kagalit ang Diyos no'ng Querogullo na 'yon?!

Napaka-OA naman!

"Joren... Pahinga lang tayo saglit... Grabe! Ang sakit na ng paa ko kakatakbo!" Pagrereklamo ni Gelard habang hinihilot-hilot ang paa.

"Oo na! Magpapahinga na muna--" Hindi natapos ang sasabihin ko nang biglang may naaninagan ako sa 'di kalayuan na ilaw na nanggagaling sa flashlight.

May tao ibang tao dito sa kagubatan!

"Gelard, tago!" Bulong ko kay Gelard at nagtago na kami sa puno. Maya-maya'y narinig kong papalapit na sa amin ang mga yabag.

Sumilip ako nang kakaunti sa aking pinagtataguang puno. Nakita kong may dalawang lalaking inililibot ang paningin sa paligid.

"Nasaan na tayo? Pre, nawawala na tayo! Balik na tayo! Kung saan-saan na tayo nagpapasikot-sikot dito sa kagubatan!" Rinig kong sabi ng isang lalaki sa kanyang kasama.

Napangisi na lamang ako nang may maisip akong paraan para magsitakbuhan silang dalawa. Kumuha ako ng mga bato sa lupa at dahan-dahang umakyat sa puno.

Sinundan lamang ako ng tingin ni Gelard at hindi man lang ako tinulungan! Napakawalang kwenta talaga itong lalaking ito.

Nasa taas na ako nang puno at sumilip roon sa baba, nakita kong naroon pa rin ang dalawang lalaki. Gamit ang mga batong kinuha ko kanina ay inisa-isa kong pinagbabato ang dalawang lalaki sa baba.

"Fuck! Sino yun?!" Rinig kong sabi ng lalaki at sabay tutok ng flashlight na hawak niya sa taas. Nagtago ako nang mahagip ako ng ilaw na nanggagaling sa flashlight ng lalaki.

"May tao ba diyan?!" Galit na sabi ng lalaki. Napapangisi na lamang ako habang nakikita ko silang natatakot.

May natira pang mga bato sa kamay ko, itinapon ko na lahat iyon sa baba. Lalo silang natakot at nagsitakbuhan. Nang maramdaman kong nakalayo na sila, ay bumaba na ako sa punong pinag-akyatan ko.

Napatawa na lang ako nang makababa sa puno. "Kahiy kailan talaga, Gelard. Hindi mo talaga ako tinulungan, napakawalang kwenta mo talaga!" Sabi ko sa kanya.

"Hindi ko naman alam na tatakutin mo pala yung dalawang iyon!" Aniya at muli kaming umalis.

Hindi ko alam kung ilang oras na kaming nagpapalakad-lakad dito sa kagubatang ito! 

Napansin kong nag-iiba na ang kulay ng kalangitan, medyo lumiliwanag na rin. Narito pa din kami sa kagubatan.

"Gelard, dala mo ba yung phone mo?" Tanong ko sa kanya.

"Nasa hotel, iniwan ko." Sagot niya.

"Fuck! Ba't mo naman iniwan?!" Napakawalang kwenta talaga itong tao na ito!

"Hindi ko naman alam na ganito pala mangyayari sa atin!" Nakakabwiset itong lalaking ito!

"Puro ka naman hindi mo alam!" Sabi ko at inunahan siya maglakad.

"Joren, saglit!" Rinig kong sabi niya habang sumusunod sa akin.

Naramdaman kong hinawakan niya ang balikat ko at pinaharap ako. "K-kung bumalik kaya tayo doon. May extra pala akong dalang cellphone doon!" Napataas ang kilay ko nang marinig ang sinabi niyang iyon.

"Gago ka ba?! Mag-isip ka nga nang mabuti! Gamitin mo naman iyang utak mo! Kung saan-saan na nga tayo nagpapasikot-sikot dito sa gubat na ito, may balak ka pang bumalik doon?! Tanga!" Inis na saad ko sa kanya at muling inunahan siyang naglakad.

Maya-maya'y napansin kong may palabas na ng kagubatan. Fuck! Nakaalis din sa masukal na kagubatan na iyon! Tumakbo ako papalapit doon at nakita ko ang mahabang kalsada.

"WOAH!!! FUCK!!! Nakaalis din!" Masiglang sabi ko at napahinga nang malalim at nilanghap ang amoy ng kalayaan.

Napapahiyaw-hiyaw pa ako at napapapalakpak sa sobrang tuwa. Napabaling ako kay Gelard, hindi siya napakaniwala na nakalabas din kami sa kagubatang iyon.

"So, saan na tayo ngayon?" Tanong niya sa akin.

"Lalakarin ba natin ito?" Dagdag pa niya.

Napakibit balikat na lamang ako sa tanong niya. Pinilibot-libot ko ang tingin sa mahabang kalsada.

May napansin ako sa 'di kalayuan na parang may sasakyan doon. "Gelard, look." Tawag ko sa kanga at sabay turo sa may isang sasakyan doon sa 'di kalayuan.

"Tara!" Aniya at tumakbo papunta roon. Sumabay na rin ako sa kanya sa pagtakbo. Maya-maya'y nakalapit na kami sa tinuro ko kanina.

Teka! Ito yung jeep na sinakyan namin papunta dito!

"Gelard, tignan mo nga kung may susi diyan sa loob." Utos ko sa kanya at agad naman niya ito sinunod.

"May susi dito, Joren. Saktong-sakto talaga, makakauwi na tayo!" Aniya at ipinakita pa sa akin ang susi.

"Sinadya sigurong dito ilagay ni Querogullo ang jeep para makita natin agad."

"Ewan ko doon sa matandang iyon." Sabi ko sa kanya. Sumakay na kami sa jeep at pinaandar ito.

"Patay na siguro silang lahat doon! Excited na ko sa makukuha nating mga ginto! Bibili talaga ako ng ferrari kapag nakuha ko na iyong gintong iyon!" Masiglang sabi ni Gelard sa akin.

"Hinay-hinay ka lang sa pag-iisip ng kung ano-ano, Gelard. Tatandaan mo ito, mas marami akong nagawa kaysa sa iyo!" Sabi ko sa kanya na nakapag-pagalit sa kanya.

"Siguro nga! Patay na silang lahat doon!" Pag-iiba ko ng usapan. Hindi na niya ko kinausap pa dahil puro pangbabandal ang mga sinasabi ko sa kanya.

Masyado naman kasi siyang mapag-isip ng mga bagay-bagay. Nakakainis lang kasi simula no'ng papunta pa lang kami dito sa Pulang Kagubatan, ay ni-isa man lang wala siyanh naiambag man lang. Puro ako na lang lagi ang kumikilos!

Nakarating na rin kami sa wakas sa hotel. Medyo malapit nang mag-umaga kaya dali-dali kaming pumasok doon sa hotel kahit wala pa ang mga guard.

Mabilis na pumasok kami sa elevator at pinindot ang 4th floor kung saan naroon ang kwarto naming dalawa ni Gelard.

Nang makarating na kami ay agad-agad na naming binuksan ang kwarto namin. Hindi na namin ito sinara dahil wala namang mananakaw dito sa amin. Pwera lang sa mga cellphone namin dito, ang nga pera naman namin, nandoon sa bahay na pinagtutuluyan namin sa Pulang Kagubatan.

"Gelard, mauna ka ng maligo, tatawagan ko lang si Querogullo." Sabi ko sa kay Gelard. Nakita kong kumuha na siya ng damit niya at dire-diretsong pumasok sa cr.

Kinuha ko ang phone ko na nasa bag, in-open ko ito at nakita kong maraming mga missed calls kay mommy and daddy. Naalala ko pala hindi pa pala ako nakapag paalam sa kanila na aalis pala kami.

Baka ko tawagan si Querogullo ay tiningnan ko muna ang oras na nasa cellphone ko. It's already 5:28 am in the morning, napakaaga naman namin dito.

Pagkatapos ko tignan ang oras sa cellphone ko, ay saka ko na tinawagan si Querogullo at inantay kong sagutin niya ang tawag ko. Maya-maya'y sinagot na niya rin ito.

"Ano na?!" 

"Tapos ka na diyan?"

"Hindi pa ko tapos! May isa pang nakawala!"

"Pumunta ka na dito! Kukunin na namin yung ginto! Uuwi na kami!"

"Oo na, oo na! Ngayon na talaga?"

"Malamang! Ano ba ang sabi ko?!"

"Sige."

Bakit may nakatakas pa?! Bullshit! Sino kaya iyon?! Napakatapang naman!

Narinig ko ang pagbukas ng pintuan mula sa cr, lumabas mula roon si Gelard na bihis na bihis na. Dala-dala niya ang labahan niya at dire-diretso niyang inilagay sa bag niya iyon.

"Ikaw naman!" Aniya at kumuha na ako ng bagong damit sa bag ko. "Nga pala, pupunta ba si Querogullo dito?" Bigla niyang tanong mula sa akin.

"Malamang! Kaya nga tinawagan ko siya eh!" Pabalang kong sagot at saka dumiretso sa cr.

Gelard's P.O.V

Kanina pa ko naiinis kay Joren! Sa tuwing kakausapin ko siya lagi na lang masama ang pananalita niya sa akin! May ginawa ba kong masama sa kanya at para gano'n siya kung umasta?

Umupo na lamang ako sa higaan at kinuha ang phone ko sa bag. In-open ko iyon at nakita kong maraming mga text at tawag mula sa mga kaibigan ko sa school. Isa-isa kong binasa iyon.

Maya-maya'y lumabas si Joren na nakabihis na. Nagpabango siya at nagsuklay ng buhok.

"Tara na! Baka inaantay na tayo ng matandang iyon sa baba!" Aniya at lumabas na kami ng kwarto.

Saktong pagkababa namin sa hotel ay nakita naming tumigil na sa harapan ng hotel ang lalaking naka-motor. Mukhang si Querogullo na nga ito!

Dali-dali kaming lumabas ng hotel at tumungo sa lalaking naka-motor. Nakita kong may dala-dala siyang supot na maitim at malakong palakol.

"Para saan iyang palakol na iyan, tanda?" Maangas na tanong ni Joren kay Querogullo. Kahit kailan talaga ni-hindi ko nakitang rumespeto itong si Joren sa kanya. Kahit noong mga bata pa kami, hindi na niya nirerespeto si Querogullo.

Hindi sinagot ni Querogullo ang tanong ni Joren. "Nga pala... Bakit may nakatakas pa sa mga iyon?" Ang tinutukoy ni Joren ay sina Hazielle at Jadhrie at ang iba pa naming mga kasama na naiwan doon sa gubat.

"Isa na lang din naman ang nakatakas! Hindi ko ito ibibigay sa inyo hangga't hindi ko napapatay ang isang lalaki na nakatakas doon!" Inis na sabi ni Querogullo.

"Sino kaya iyon?" Tanong ni Joren sa sarili. Pakiramdam ko, si Jon iyon o kaya naman si Macky.

"At saka... Bakit hindi mo ibibigay sa amin ang ginto? Kaya nga kita pinapunta rito para ibigay ang ginto! Sinabe ko na iyon sa iyo kanina sa tawag 'di ba?! Ibigay mo na iyan sa amin dahil uuwi na din kami kaagad!" Inis na sabi ni Joren kay Querogullo.

"Iisa na lang din naman! Ibigay mo na sa amin iyan! Mapapatay mo din iyon! Maniwala ka sa akin! Bilis na!" Dagdag pa ni Joren.

Napailing-iling na lamang si Querogullo sa kanya. "Heto! Basta sisiguraduhin ninyong susundin ninyo ang ating tradisyon!" Sabi ni Querogullo at inabot na kay Joren ang hawak nitong itim na supot.

"What! No! Sino ang makikinabang niyan kung mamatay kami?!" Inis na tanong ni Joren sa kanya.

"Ang pamilya mo!" Sagot ni Querogullo.

Napabuntong-hininga na lamang si Joren at napatalikod. Maya-maya'y napaharap si Joren at mabilis na kinuha kay Querogullo ang itim na supot. "Okay!"

Hindi ko alam kung ilang oras na ang tinagal dito ni Querogullo, kung ano-ano pa kasi ang mga pinagsasabi ni Joren sa kanya. Maya-maya'y nagpasya na ring umalis si Querogullo, baka daw kasi kung saan-saan pa nagpapasikot-sikot doon sa kagubatan yung isang nakawala.

Inantay lang naming makalayo ang motor ni Querogullo nang muling kausapin ako ni Joren. "Tara na! Uwi na tayo! Nakuha ko na din naman yung gusto ko! Napaka uto-uto talaga ng matandang iyon kahit kailan!" Aniya at muli kaming bumalik sa hotel at kinuha na roon ang mga gamit namin.

Nang matapos na kami magligpit ng mga gamit ay agad-agad kaming bumaba sa hotel. Pagkabukas ng pintuan ng elevator ay nakita na namin ang mga staffs doon na busy sa pagtatrabaho. Dire-diretso na kaming lumabas ng hotel at tumungo sa pinagparadahan ng van namin.

Binuksan ko na ang pinto ng sasakyan at agad na pumasok doon. Inilagay ko ang bag ko sa tabi ng driver's sit, kinuha ko doon ang susi ng sasakyan at pinagana na ang makina ng van.

Bago ko pinaandar ang aking van, ay inantay ko munang umandar ang sasakyan ni Joren. Maya-maya'y nakita ko na ring umandar ang sasakyan niya at saka ko na rin pinaandar ang sasakyan ko.

Sa gitna ng aking pagmamaneho ng van, ay bigla na lamang akong kinabahan. Napakunot ang noo ko at hinawakan ko gamit ang kaliwang kamay ko ang dibdib ko.

Bakit na lang bigla ako kinabahan?

Hindi naman ako ganito noon ah?

May mangyayari ba?

Joren's P.O.V

Habang nagbabyahe ako ay bigla na lamang akong napangisi. Naalala ko na naman ang ginawa kong pagpapauto sa matandag iyon. Napabaling ang tingin ko sa itim na supot na binigay sa akin ng matanda.

Iniisip ko kaagad kung ano ang pwede kong magastos dito lalo na't--

T-teka!!!

Ano na nga ba tayo ngayon?

Kinuha ko ang phone ko sa bulsa ng shorts ko. Binuksan ko iyon at tinignan ang petsa ngayon. Napangiti na lamang ako nang makita kong April 10, 2018 na.

Malapit na nga pala!!!

Soon will be your day!!!