10

"Mama, are you really sure na we're here to shop not just to walked in every store established in this mall?," iritableng tanong niya sa ina habang nakabuntot dito sa muling pagpasok naman sa isang boutique ng mga branded bags, "We're just strolling for almost two hours, at ni isa wala ka pang nabibili," pagpapatuloy niya pa habang tinitingnan ang inang abalang tumitingin ng mga tote bags.

Sinamaan naman siya ng tingin ng ina at sinenyasan pang manahimik, "This is what you called real shopping, Toni. Kailangan mong maging metikolosa sa mga bibilhin mo, so hindi ka magsasayang ng pera at the end of the day," at nagawa pa siyang pangaralan ng sariling ina like she's a kid who knows nothing.

Bakit nga niya ba sinamahan pa ang ina sa pamimili nito? Kung hindi lang niya talaga namimiss ng kasama ang nanay ay tatambay na lang siya sa sariling opisina kahit tapos na naman ang kanyang ginagawa. Daig niya pa ang bodyguard sa pagbuntot dito!

"Ma, this is ridiculous! Real shopping is when you bought something, not just merely looking!," she exclaimed at muli na namang bumuntot sa ina nang lumipat naman ito sa mga handbags.

"Manahimik ka nga diyan, Mary Antoinette, parang hindi ka talaga babae! Palibhasa kapag namimili ka ay basta kuha ka na lang, o di kaya umo-order online. Try to free yourself from works, and go to the mall! Treat yourself like a day in a spa, or pumper by eating in some fancy restaurants, or like what I'm doing, shopping!," muling wika nito habang tinitingnan ang kabuuan ng bag na hawak-hawak.

Napairap na lamang siya sa sarili. Palibhasa wala ng ginawa ang ina magmula ng makaahon sila sa kahirapan at mamatay ang sariling ama kundi abalahin ang sarili sa maliit na negosyo at paglilibot around the world kasama ang mga nakilalang kaibigan.

"That's one of the reason, Toni, kaya wala ka pang boyfriend! Masyado mong inaabala ang sarili mo sa trabaho at minsan ka na lang magliwaliw!," pagpapatuloy pa ng ina habang isa namang Chanel bag ang sinusuri.

Napipikon na napaihip naman siya sa hangin sa tinuran ng ina. Nadamay pa ang pagiging single niya dahil lang dito sa pagmo-mall nila!

"Alam mo bang sa mall ko nakilala ang tatay mo?," kinikilig na wika pa ng kanyang ina at humarap na sa kanya.

Napatango naman siya. Ilang beses na niyang narinig ang kwento ng ina. Mula pa noong anim na taong gulang siya ay kinikwento na ito ng ina, halos taon-taon pa nga! At memoryado na niya ang buong eksena sa utak, pati ang naging buhay ng ina dati ay kabisado na niya!

"Of course, I almost memorized it. Duh!," mataray na tugon niya sa ina at napili na lamang maupo sa couch malapit sa inang di mapakali sa kakatingin.

"Grabe! Hindi ko talaga malilimutan 'yung araw na 'yun! Inutusan lang naman ako ng Lola mo na bumili ng ulam sa Robinsons ng araw na 'yun kaya ako napadpad sa mall. Tapos habang nag-iikot ako, nakita ko ang tatay mo! Aba ang kisig! Walang kahirap-hirap na nagbubuhat ng mga nilalagay niyang paninda sa lagayan," at nakita niya pang na-i-imagine pa ito ng ina. She looks like a teenager telling her first experience with her crush, "Tapos ayun na! Doon na nagsimula ang lahat, dahil sa tatay mo halos araw-arawin ko na ang pagpunta sa Robinsons para lang makita siya. Kaso di ko naman inaasahan na siya pa ang kusang lalapit at magpapakilala, kinuha pa ang number ko ng loko. At ako syempre, pabebe, Maria Clara kumbaga, hindi ko kaagad binigay, pinahirapan ko muna ng ilang araw!," at humalakhak pa ang ina, parang tanga.

Naagaw na nito ang atensyon ng mga saleslady sa loob ng boutique. Nakahanap pa talaga ng audience ang ina! Ang lakas ba naman ng boses.

"And the rest is history! Kung hindi siguro ako napadpad ng araw na 'yun doon at napiling bumili na lang sa palengke ay wala ka ngayon, Antoinette! Kahit mahirap lang ang tatay mo at hindi pa nakatapos ng highschool, mahal na mahal ko 'yun. Kahit hindi niya ko nabigyan ng magandang buhay, naging mabuti naman siyang asawa at ama, hindi niya tayo pinabayaang kumalam ang tiyan," mula sa pagkakilig ay lumamlam naman ang boses ng ina, naging madrama naman ngayon.

"'Ma, Papa already left us. Don't be so dramatic," pagpigil niya sa ina at baka umiyak pa ito sa public. Nakakahiya!

"I know. At least hindi siya nangibang-bahay," tumawa pa ng pilit ang ina pagkuway, "Kaya ikaw, Antoinette, when you love a man. Huwag ka lang magmahal dahil sa mayaman siya o di kaya ay gwapo, doon ka pa rin sa lalaking kayang gawin ang lahat mapunan lang ang lahat ng kakulangan niya. Tingnan mo kami ng tatay mo, mahirap lang noon pero hindi iyon naging hadlang para mapalaki ka namin ng maayos. Your Papa died early dahil sa atin, because he only wanted the best for us. He wanted the best for you. Mahal na mahal tayo ng tatay mo hanggang sa huling hininga niya," pagpapatuloy pa nito.

"Mama, huwag ka ditong mag-drama, nakakahiya sa mga tao!," napapansin kasi niyang dumarami na ang nakiki-osyoso sa kanyang ina.

"My God! I'm such a Drama Queen! Namimiss ko lang talaga si Mario. Kahit wala na siya, hinding-hindi siya mawawala sa puso ko, no one ever can replace your Papa in my heart, anak," nagpunas pa ng luha ang ina.

"Even to me rin naman, 'Ma, Papa still the best Dad in the whole universe," pag-aalo niya sa ina at nilapitan na ito, "Let's go? We're making an audience na."

Tumango-tango naman ito at binitawan na ang kaninang hawak na bag at binalik ito s dating pwesto, "Yeah, let's go na lang sa iba pang shops."

"Ma'am, hindi niyo po ba bibilhin?," biglang tanong sa kanila ng saleslady na nakabuntot sa kanila.

Umiling naman ang kanyang ina at ngumiti, "Next time na lang, Miss, kapag discounted price na."

Bahagya naman siyang natawa sa sinabi ng ina. Praktikal talaga sa buhay. Even they already have the money to waste ay hindi pa rin ito basta-basta ginagasta ng ina.

"DID you know that kagagaling ko lang kasama si Mama sa Mall? You even didn't let me to get some rest, you just dragged me out of my condo without my consent!," naiiritang wika niya sa kaibigan na si Leticia habang maarte itong naglalakad patungo sa isang building na hindi niya alam kung sino ang may-ari.

But going back, totoo talagang pagkarating na pagkarating pa lamang niya sa kanyang condo ay bumungad na sa kanya ang maingay na kaibigan. She just walked for almost five hours with her Mom, just simply window shopping. Kaunti lang rin naman ang binili ng ina, dahil halos lahat na ay sa kanya, ginawa pa siyang bata! Masakit pa ang paa niya wearing a four-inch heels with that long walk! Magkakasugat na ata ang talampakan niya dahil nakasuot na naman siya ng takong.

She is just wearing tonight a simple yet elegant champagne sleeveless long dress and her back was exposed. Her long curly hair was ponytailed in its high place. She also paired it with a silver chocker with an initial pendant of her name, and a simple watch, that's all. Leticia also put light make up on her face, highlighting her cheekbone and jaws.

Hindi niya alam kung bakit ganito kasosyal ang gayak nilang magkaibigan at mukhang pinaghandaan pa ng huli ang lahat. Their dress was made by her friend as well! Mukhang matagal na nitong plano ito at nakalimutan lang sabihin sa kanya.

Hinampas naman siya ng kanyang kaibigan bago ito nagpatuloy sa paglalakad na parang may invisible na red carpet pa sa kanyang harapan. Oh! Cia wore a silver short sleeve dress, it has a slit up to her thighs, showing her flawless legs. May mga suot pa itong alahas sa katawan. Donyang-donya ang datingan!

"You know, Toni, you're so privileged at ikaw ang napili kong isama sa big event na ito sa buhay ko!," kinikilig nitong wika habang inaabot sa babaeng nasa entrance ng building ang dalawang gold passes.

"Like I care, Cia, I rather chose to rest in my comfortable bed than to attend this event with no idea. Dapat si Xiaxia na lang ang inaya mo!," pagpupumilit niya pa dito na parang kapag pumayag ang kaibigan ay mawawala na siya bigla sa lugar na ito.

"Xiaxia is doing her mother's duties, girl. And your the only one call away friend of mine, dear. So, just act normal like you were entertain and amaze," at pagkuway hinila na siya ng kaibigan papasok sa loob ng event.

The entrance was made with a red carpet on it. Upon their official arrival, flashes of cameras welcomed them, like they are some sort of famous artist. Well, her friend, Leticia is popular in the fashion industry though.

"Miss Leticia Concepcion with her friend everyone!," a guy wearing tuxedo while holding a microphone announced their arrival.

They stopped in the middle of the entrance, and do some pose in front of a photographer. She smiled elegantly while holding her Prada purse on her left hand.

Nang makaalis na sila sa gitna ay tiningnan niya ang kaibigan na hindi na halos mawala ang ngiti sa labi habang bumabati sa kung sino-sino sa loob ng venue. Mukhang kilala nito lahat ng nasa loob!, "Ano ba talagang mayroon dito, Cia? At may mga media pa talaga!," she whispered while looking at the whole surrounding of the event, magarbo ang pagkakaayos ng lahat, at tumerno pa ito sa mga taong nasa loob, may nakita pa siyang mga sikat na artista at modelo!

Bahagya naman siyang nilingon ng kaibigan, "Well, this is the exhibit of the popular Madam Chelita Zandro, the most fashion designer not only here in the Philippines but as well in the whole Asia!"

She shrugged her shoulder at tinanggap ang inaalok na champagne glass ng isang waiter, "I don't know her," she simply said.

"Well, you really don't know her, my love. At umiikot lang naman sa trabaho at mga lalaki ang buhay mo. Oops...sa isang lalaki na lang pala!," at tumawa pa ito na parang nang-aasar.

Inirapan na lamang niya ang kaibigan at inilibot na lamang ang paningin sa paligid. They were gowns in mannequin inside a glass boxes, may maliliit pa itong ilaw sa paligid, making them the center of attraction, which she thought the designs of that Madam Chelita.

Wala siyang masyadong alam sa damit, pero isa lang ang masasabi niya, maganda nga talaga ang mga gawa nito. Maganda rin naman ang mga designs ng kaibigan, ngunit ang mga nasa buong paligid ng venue ay bukod-tangi.

"She's really my inspiration way back, Toni girl. Her designs are so fantastic and expensive! Even Queen Elizabeth of Britain hired her as a designer! My God!," kinikilig na wika pa sa kanya ng kaibigan habang patuloy na nag-iikot sa mga damit na maayos na nakahilera sa bawat pasilyo.

"Is she here?," tanong niya sa kaibigan habang sumisimsim ng alak.

"Of course! But mamaya pa siya lalabas, after the runway."

Tumango-tango na lamang siya at hindi na nagsalita pa. Inaliw na lamang niya ang sarili sa mga makukulay na damit na nasa paligid.

Halos isang oras na silang nag-iikot ng kaibigan. Halos wala itong pinagkaiba sa ginawa nila ng kanyang ina, ang pinagkaiba nga lang dito, maraming media ang nasa bawat sulok.

"Wait," pinatigil siya ng kaibigan sa paglalakad at nakapako na lamang ang paningin nito sa hindi kalayuan. Kunot pa ang noo na tila nagtataka, "You said they just broke up."

Napuno naman siya ng kuryosidad kaya sinundan na lamang niya ang tinitingnan ng kaibigan para malinawan. Ngunit pinagsisihan niya rin ito pagkaraan.

"Aishana and Leonardo were together, Toni! You said na hiwalay na sila!," her friend exclaimed like she's more affected than her.

Nakagat naman niya ang labi at pagkaraan ay ngumiti sa kaibigan, "I don't know, Cia. Leo was the one who informed me," sagot niya dito at muling binaling ang tingin sa pares na abalang nakikipagngitian sa dalawang babaeng halos ka-edaran rin nila.

Bumaba ang tingin niya sa nakalingkis na kamay ng dalaga sa braso ng lalaki. Aishana wore a long sleeve gold dress, paired with her large earrings and heavy makeup, emphasizing her strong features. Nakangiti ito ng matamis sa mga kaharap na parang mga kaibigan nito. While, Leonardo speaks authority with his black tuxedo paired with a aqua blue polo inside. He's not wearing any necktie and just unbuttoned the first three buttons of the polo, making him hot as always.

"Gaga ka talaga! Balak mo pa atang maging kabit!," naiinis pa na wika sa kanya ng kaibigan, nawawala na nga ang pose nito dahil sa pinapakitang emosyon.

"Wala akong alam, Cia, for real, I'm not informed na nagkabalikan na sila or what!," depensa niya pa sa sarili, "Anyways, why do you think Aishana is here?," pagkaraa'y tanong niya sa kaibigan.

Bumalik na naman sa normal ang timpla ng mukha ng kaibigan ngunit masama pa rin ang tingin sa kanya, "Well, even she chose being a doctor, she's still the niece of Madam Chelita. Aishana Zandro, Zandro, doesn't ring a bell?," inemphasize pa nito ang apelyido ng babae.

She just nodded as her answer while still looking at the pair, just meters away from them.

Hindi man lang nito sinabi na hindi na nito kailangan pa ang offer niya, she whispered at the back of her mind, watching the guy who makes her heartbeats to its fast phase.