11

Days passed, and those days was productive dahil naging busy na rin siya sa pagsisimula ng bagong condominium project ng kumpanya. Kung wala siya sa opisina ay nasa site siya para bisitahin ang mga ginagawa, acting like a real engineer. Well, she really includes herself in this project, correction, almost their big projects ay included siya as one of the engineers, while their simple projects like townhouse, houses, roads and a lot more ay sa Head Engineer na niya binibigay. Ayaw niya lang talagang mapabayaan ang quality ng mga projects na halos magbibigay ng kasikatan sa kanyang sariling kumpanya. Money has no value in the company if their clients were not satisfied with their works.

"Engineer Toni, inom muna kayo ng tubig, kanina pa po kayong nakabilad sa arawan," magalang na wika sa kanya ni Mang Ruel, ang supervisor ng proyektong ito habang inilalahad sa kanya ang isang bottled water.

Nakangiti naman niya itong tinanggap habang pinupunasan ang pawisang noo, "Thanks, Mang Ruel. Aalis na rin naman po ko mamaya-maya, I just went here to check the progress, as well the workers. Any minute po pala ay darating na ang mga pagkain na in-order ko."

She opened the bottled water, and drunk on it, halos makalahati na niya iyon. Kanina pa siyang umaga dito sa site wearing her hard hat and safety boots paired with her body con long sleeves, its neckline was lower, exposing her cleavage and an army pants with a lot of pockets on it.

Nahihiyang napakamot naman sa batok ang matanda, "Naku, Engineer, nag-abala pa po talaga kayo," nahihiyang wika nito at nakuha pang sawayin ang ibang mga workers na nakiki-usyoso sa kanila, "Pasensya na po pala kayo sa mga 'yan, mga ngayon lang nakakita ng magandang Engineer," pahabol pa ni Mang Ruel na may halong mapagbiro ang boses.

Bahagya naman siyang natawa sa tinuran nito, "No problem, Mang Ruel. But I have to go na po, may imi-meet pa kasi akong supplier this late afternoon," pagpapaalam niya sa matanda habang bahagyang tiningnan ang oras sa suot na G-shock watch.

May tatlong oras pa siya bago i-meet sa isang restaurant ang supplier. Dadaan na lang muna siya sa Starbuck's para kumain at didiretso na siya sa condo para makapagpalit ng damit.

Tumango-tango naman ang matanda at iginiya pa siya palabas ng site, "Ganun po ba, Engineer? Ingat po kayo!," kumaway pa ito sa kanya habang pinapanood siyang patunugin ang sariling sasakyan.

She just nodded as her response before entering her car. She took off her hard hat and put it beside the passenger's seat. And in one swift click, she started the engine and maneuvered the wheels to the nearest Starbuck's.

It just took her minutes dahil may malapit lang naman talaga at hindi rin ito nalalayo sa tinitirhan. Their site as well is just kilometers away from the company, kaya nakakapunta talaga siya dito araw-araw lalo na kapag hindi tight ang schedule.

"Give me one large cup of green tea and two pieces of cinnamon roll," diretsong wika niya sa babaeng nasa cashier at hindi na tinugon ang bati nito.

Nakangiti namang tumango ang babaeng kaharap habang pina-punch sa computer ang kanyang order, "Okay po, Ma'am Toni," alam na ng kaharap ang kanyang pangalan dahil halos araw-araw siya ditong nadaan bago pumasok sa trabaho, lahat ata ng crews sa branch na ito ay kilala na siya.

Tumango na lang rin siya at naghanap na ng bakanteng upuan habang wala pa ang in-order niya. Diet lang talaga siya ngayon at hindi na siya nakakapunta sa gym dahil na rin sa busy schedule, still, she needs to maintain her body, kaya sa pagkain na lamang niya binabawi.

Habang nililibot ang paningin sa kabuuan ng coffee shop, isang pamilyar na lalaki ang kanyang namataan malapit sa glass window. Sumisimsim ito ng kape habang diretsong nakatingin sa laptop na nasa table. Nakasuot lang ito ng isang simpleng Nike sweatshort paired with a simple white short-sleeved polo shirt, nakasuot rin ito ng isang reading glass.

Kumabog kaagad ang kanyang dibdib sa magandang tanawin.

Bago pa siya makalapit sa binata ay tinawag na ang pangalan niya sa counter.

"Ma'am Toni!"

Agaran naman siyang lumapit sa counter upang kunin ang kanyang order at bago muling nagpatuloy sa naudlot na balak.

"Hi! Is this seat is taken?," she elegantly asked while still holding the tray of her orders.

Umangat naman ang tingin sa kanya ng abalang binata. Mula sa seryoso nitong tingin ay naaninagan niya ito ng pamilyaridad at bahagyang pagkagulat, "Antoinette," gulat pa rin na usal ng binata sa kanyang pangalan.

Ngumiti naman siya ng matamis sa kaharap, hindi alintana ang nakitang imahe sa event na dinaluhan nila ni Cia. Umupo na siya sa bakanteng silya sa harapan ng binata at nilapag ang hawak na tray, "You didn't answer my question, so I therefore conclude that this seat is available," diniinan niya pa ang pagsasalita sa salitang available, she somehow pertaining to herself as well if this young man isn't taken.

"Ah, yes, of course. I'm sorry, I was zoning out with the case I currently reading," umayos na ito ng pagkakaupo habang pinapanood siyang inaalis sa tray ang baso at ang plato.

She became conscious all of the sudden. Bumilis rin ang ritmo ng pintig ng kanyang dibdib sa paraan ng pagkakatitig sa kanya ng binata.

"You don't have work today?," basag niya sa katahimikan habang hinahati ang kanyang tinapay sa maliliit na parte.

Umiling naman ang binata at sinara na ang kaninang kaharap na laptop. Ngayon nasa kanya na ang buong atensyon ng lalaki, "I took a rest day, daming pumapasok na kaso, I need a break somehow," sagot nito sa kanya bago muling sumimsim ng kape sa hawak na baso, "How about you? You looked like kagagaling mo lang sa trabaho?," pahabol pa nito.

Tumaas naman ang sulok ng kanyang labi sa tinuran ng binata, "How'd you know?," she simply asked while chewing the piece of bread on her mouth.

"Well, you're wearing the unusual clothes of you, especially your safety boots. And you smelt like you've been into a construction site, even your smell is sweet," he decoded everything perfectly!

Napamaang naman siya, "Wow! Lawyer ka nga talaga," natatawang turan niya kay Leo, lalo tuloy siyang humanga sa binata.

"How about you? An engineer, perhaps?," muling panghuhula nito sa kanyang linya ng trabaho. Well, tama na naman siya!

Napailing na lamang siya habang sumisimsim sa baso ng tsaa, "Wala na kong masabi, Attorney."

Nagkibit-balikat ang binata bago ilapag ang wala ng laman na cup sa lamesa, "Well, I'm just stating what I've observed, Antoinette."

Lalo namang lumawak ang ngiti niya sa labi at tumigil na muna sa pagkain, nangalumbaba sa harapan ng lalaki, pinagkatitigan ang kulay karagatan nitong mga mata, "And you, Leo, even your wearing a simple clothes, you still looked like a hot Attorney in the town," she spoke while still looking directly sa kaharap, walang nararamdaman na kahit na anong pagkailang.

Natawa naman sa kanya ang binata, hindi rin pinuputol ang tingin sa kanya, "Oh, I will take that as a compliment," her gaze followed his movement when he accidentally licked his bloodshot lips, what the heck!

"Of course, that's a compliment," bumalik na ang paningin niya sa mga mata ng binata, "Anyways, you still not accepting my offer, Attorney. It will expire today, you know," pagbubukas niyang muli sa offer na inaalok niya sa binata noong nagkita silang dalawa sa Real.

Hindi pa rin niya binibitawan ang kagustuhang makapiling ang lalaki. Wala siyang pakialam kung nakita niyang magkasama ang binata at ang ex nito sa event. Hanggang hindi mismo nanggagaling sa bibig ng lalaki na mahal pa nito ang dalaga ay hindi siya titigil. Wala na ata talaga siya sa tamang pag-iisip, willing pa siyang maging kabit kung sakali.

Mula sa mapaglarong ngiti nito ay napalitan iyon ng seryosong tingin, "You're just drunk that night, Antoinette. You didn't even knew me well para sumugal ka ng ganyan," napailing pa si Leonardo sa kanya.

"I remembered everything that night, Leonardo, even what happened between us in your townhouse in Antipolo, it's still fresh. And now, there's no alcohol in my body, I'm wide awake, darling, at alam na alam ko pa ring the offer is still open," apela naman niya sa binata.

Kung nandito ang kaibigan na si Leticia ay panigurado nakatikim na siya dito ng kung ano-anong mga salita. Knowing her friend, sasabihan pa siyang desperada. Well, that's somehow true, kulang na lang ngayon ay luhuran niya ang binata para lang tanggapin ang inaalok.

"Antoinette, listen, you're pretty — no, no word can describe how beautiful you are. And I know that you are a decent woman, marami pang ibang lalaki diyan. What happened between us, dala lang iyon ng init ng laman, I'm still a man, you know," mahabang pagpapaliwanag sa kanya ng binata, pilit ipinapaintindi sa kanya ang buong sitwasyon.

She blew some air, at naiinis na siya ng bahagya sa kakiputan ng kaharap, "Bakit ba ayaw mo? Don't tell me, kayo na ulit ng ex mo?," mapaklang tanong niya dito na halos pati ang iniinom na tsaa ay naglasang ampalaya na.

Ngayon lang sa buong buhay niya nagmakaawa sa isang lalaki ng atensyon nito. Parang karma pa ata niya ang isang Leonardo Marasigan sa dami ng mga lalaking binasura niya!

"Hindi sa ganun, Antoinette. We're still not back together but I don't want anyone to be my comfort dahil lang sa iniwan ako ng ex ko," naging tunog defensive na ang lalaki, hindi alintana ang konting atensyon na nakukuha nila sa ibang customers.

"You and your principles," bahagyang bulong niya habang nanggigil na hinahati sa maliliit na piraso kawawang cinnamon roll, nagmukha na itong ibobopis!, "Hindi mo ba naranasang magkaroon ng sex buddies? Friend with benefits? Flings? Mga ganun ba?"

"I'm not that kind of man, Antoinette. Way back, nag-focus lang talaga ako sa pag-aaral ko, at si Ai lang ang naging babae ko for ten years," muli na namang depensa nito sa sarili.

Ang swerte naman ng gagang 'yun, bulong niya sa sarili.

"Why not try those things you've missed way back with me then? Hindi ka na naman lugi sa akin, Attorney. Isipin mo na lang na isa ako sa mga clients mo, we will both have benefits with this. Ikaw, baka makalimutan mo na ang ex mo, at ako, I can be with you," muli na namang pamimilit niya, determinado talaga siyang makuha ang binata.

"You're unbelievable, Antoinette," hindi makapaniwalang wika sa kanya ni Leo.

"Attorney, I will extend the offer for a week again, think it over again, darling. You can even make a contract between us. Makukuha mo ang lahat ng gusto mo sa akin, ikaw lang ang magiging lalaki ko, while you, pwede kang kumuha ng iba, basta uwian mo pa rin ako at the end of the day. We can make out anytime if you want to. I can cook for you, bake some goodies or even wash your clothes. Just accept my offer," mahabang lintanya niya, tunog desperada na talaga siya ngayon, ni hindi na niya makilala ang sarili, dahil ang babaeng nasa harapan ngayon ng lalaki ay napakababa.

"Give it a try, Attorney. Kahit isang beses lang, I'm willing to wait," pagtatapos niya sa offer bago tuluyang bitawan ang hawak na kubyertos at tumayo na mula sa pagkakaupo, "I need to go, Leo, still have works to do. But my offer still waiting for you, just text me, baby," nakangiting pamamaalam niya pa sa binata at walang sabing tinalukaran ang pinagsaluhang table holding her Chanel purse on her left hand.

Number one rule when you are begging for someone's attention, kapag ayaw pang ibigay, hayaan mo na lang muna. Leave him like you didn't begged for his attention. Act like nothing happened. And soon, he will get tempted.