CHAPTER 6: THE ALPHA

Chapter 6: The Alpha

Morgan's POV

After gently putting her on the clinic bed, I immediately gets my hands off her. The tingling sensation that I've been feeling the whole time I was carrying her to the pack's clinic didn't go away.

"Fuck. Kailangan ko ng umalis dito" I cursed. I don't know what I can do to her if I stay here longer. I can still smell her heavenly scent, and it's making my wolf go crazy. 

Napatingin ako sa kan'ya nang gumalaw siya ngunit hindi nagising. I took that moment to stare at her lovely face. She's so beautiful. The way her long raven hair spread on the pillows and softly reflecting the sun from the windows, her pale skin, long eyelashes, her narrow nose and goddamn it, her red lips. I fucking wanna touch her but I can't. Kailangan ko kontrolin ang sarili ko.

Kanina pa nagwawala si Zeus sa kagustuhang mahawakan ang itinakda para sa amin ngunit inignora ko lang ito. Kaya bago pa ito magpumilit ulit ay agad na akong tumalikod at naglakad palabas ng kwarto. I can't let her ruin me. I built my self control for over a hundred years and here she comes, making things hard for me. Damn it.

Lucia's POV

"Lucia gising"

Unti unti akong napamulat sa narinig na boses. Ang unang bumungad sa akin ay ang puting kisama.

"Lucia mabuti ay gising ka na!" napalingon ako kay Eris na umambang yayakap sa akin. Pero bago pa siya makalapit ay biglang bumukas ang pinto na nakapag pahinto sa kan'ya. Sabay kaming napalingon dito. May pumasok na isang babaeng naka puti. Hula ko ay isang nurse.

"Magandang hapon. Kumain ka muna" paunang bati nito. Napatingin naman agad ako sa dala nitong tray. Natakam ako sa pagkaing naamoy mula rito. Ngayon ko lang naramdaman ang pagkagutom. Hindi pa pala ako kumakain simula ng tumakas ako at mapadpad dito. Iniwan ng nurse sa harap ko ang pagkain bago lumabas ng silid. Napansin kong pang isahan lang ang pagkaing dinala niya. Agad akong napalingon kay Eris.

"Hep! Okay na. Kumain na ako. Pinadalhan din ako dito kanina habang binabantayan ka" nakangiting sambit niya. Napangiti din ako pabalik bago nilantakan ang pagkain. Napapikit ako sa sarap. Walang ni isang nag salita sa amin habang kumakain ako. Mabilis ko naman itong natapos.

"Akin na ilalagay ko dito sa lamesa" sabi ni Eris. Kinuha niya ang tray at naglakad patungo sa lamesa.

"Alam mo ang weird ni Alpha Morgan kanina" saad niya habang pabalik sa upuan katabi ng kamang kinaroroonan ko.

"Alpha Morgan?" napakunot ang noo ko.

"Ah yes. He's our alpha here. The leader, the king and the ruler" umupo siya at humarap sa akin.

"Hindi mo pa siya nakikita no? Hays kapag nakita mo siya or nakasalubong man lang hihilingin mo na sana hindi mo nalang siya nakita" seryosong sabi niya.

"Uh bakit naman?" nagtatakang tanong ko. What's with their alpha?

"You can't stand him. His presence demand respect and he oozes power. He's also the most merciless alpha of all. Maybe because he's the king" mahinang sambit niya. Nag aalala siguro na baka may makarinig sa kan'ya. Sa narinig ko palang tungkol sa lalaking iyon ay parang nanginginig na ang mga tuhod ko sa takot.

"How did you say that he's the most merciless alpha of all?" I asked.

"Walang mga nahuhuli na rogue sa loob ng borders ng pack na 'to na nakakalabas ng buhay. The reason why there's a lot of human here like you is because of slavery. He kills everyone who comes at his way" pabulong niyang saad. Sa sinabi niyang iyon ay parang mas lalong ayoko na nga talaga makita o makasalubong man lang ang lalaking iyon.

"Pero kanina ang weird niya. Nung nasuntok ka bigla nalang niyang sinakal si Steve. Binantaan niya pa. He also carried you here" nagtatakang sambit niya. Napanganga naman ako sa mga sinabi niya. Yung Alpha Morgan na sinasabi niya ang nagdala sa'kin dito?

"S-sigurado ka? Bakit niya naman gagawin yon no" mahinang tanong ko.

"I'm really sure Lucia. I can't forget that moment. He's always calm and composed. He never loses control"

Natahimik nalang ako at wala ng sinabi. Bakit naman gagawin yon ng Alpha nila?

"Ano kayang nangyari kay Alpha Morgan?" She continued talking.

"Pwera nalang kung ikaw ang ma- oh nevermind. It's not possible" bulong bulong niya pa. Parang malalim na ang iniisip niya nang nakarinig kami ng katok sa pinto. Pumasok mula roon ang nurse kanina.

"Pwede ka na ma discharge. Nagkaroon ka lang ng bukol sa ulo pero wala namang dapat ikabahala" paliwanag nito.

Maayos na nga ang pakiramdam ko. Nakatulong siguro ang pagpapahinga ko ng ilang oras sa clinic at ang pagkaing ibinigay nila. Gusto ko sanang magpasalamat sa Alpha ngunit natatakot ako.

Nang nakabalik na kami sa apartment ay nagpahinga ulit ako ng saglit dito pagkatapos ay sumama na kay Eris papuntang pack house para sa hapunan. Nung una ay ayaw niya pa akong isama ngunit napilit ko din siya kalaunan. Ayoko kasing maiwan mag isa sa apartment at maayos na naman ang lagay ko.

Suot ang aking apron ay inabot ko ang tray ng pagkain kay Eris.

"Sigurado ka bang kaya mo na?" may bahid ng pag aalala sa boses niya. I just smiled a little to assure her.

"Oo Eris. Salamat"

Nagpaalam na kami sa isa't isa at pumunta na sa mga lamesang naka assign sa amin. Doon ulit ako pumunta sa dati.

"Magandang gabi po" nakayuko at mahinang bati ko pagkatapos ay inilapag sa lamesa ang pagkain. May naramdaman akong nakatingin sa akin kaya tiningnan ko kung sino iyon. Nginitian ulit ako ng lalaking nag pasalamat sa akin kaninang naghatid din ako ng pagkain dito. Sinuklian ko agad iyon ng tipid na ngiti at dali daling umalis. Masyadong maraming tao dito sa hall at ayokong magtagal pa rito.

"Miss" narinig kong may tumawag. Liningon ko iyon at nakita ko na naman ang lalaki. Sinundan niya pala ako.

"Uh b-bakit po?" kabadong tanong ko.

"Anong pangalan mo?" tanong niya. Even when he's smiling I can still feel something about him. He has an intimidating and authoritative aura. I think he's the alpha. But the weird thing is I didn't felt scared.

"Lucia" mahinang sambit ko. Mas lalo pa siyang ngumiti sa akin pagkatapos ay inilahad ang kamay sa harapan ko.

"Alpha Walter" pakilala niya. Nag aalangang tinanggap ko naman ang kamay niya. Alpha Walter? Sa pagkakatanda ko hindi Walter ang pangalang binaggit ni Eris.

"Nice to meet you Lucia" our hands touched. I started to look around as I became conscious because of Alpha Walter staring at me. He still didn't let go of my hand. Ayoko namang hablutin dahil natatakot ako na magalit ito. As I started to look around, I saw two men standing at the second floor's railing. One of them was beta Klaus. I recognized the man beside him. It's the man I saw earlier and he was staring at me intently.

Hindi ko na napigilan magtanong sa kausap ko.

"Uh kilala mo ba siya?" tanong ko. Hindi siya nililingon. Binitawan niya rin sa wakas ang kamay ko at sinundan ang tinitingnan ko.

"Beta Klaus?" he asked me.

"No. The man beside him"

"Oh he's the alpha of this pack. He's Alpha Morgan"

Nagulat ako sa sinabi niya. Nawala ang atensyon ko dito ngunit agad ko namang ibinalik. His face is now completely stoic and impassive. He looked at me with his cold and dark expression. It sends chills down my spine. I saw how he looked at me, up and down then his eyes stopped at my hands. I felt my knees wobble a bit. Ano ba tong nararamdaman ko? Siya ba talaga ang sinasabi ni Eris na alpha Morgan? Bakit ibang iba ang nararamdaman ko ngayon sa sinabi ni Eris na dapat na maramdaman ko? What's wrong with me?