Mag-log inChapter 5: Mine
Lucia's POV
"Who wants to go first?" the man in front shouted. Eris told me that he's a head warrior.
Pinag suot ako ni Eris ng sweatpants at sports bra bago pumunta dito. May konting kasikipan ito sa'kin dahil sa pagkakaiba namin sa pangangatawan. Mukhang mas matanda lang sa akin si Eris pero maliit at may pagka balingkinitan ang katawan niya. Agad niya akong hinila sa field pagkatapos mapilit na suotin ang damit. Kanina pa kasi ako tulala nang maipaliwanag niya sa akin kung ano nga ba talaga sila. I've read some books before about werewolves. The words that they're using here have been mentioned a lot on the books that I've read. There's still a part of me that doesn't believe her. It's really impossible. Ano ba 'tong pinasok ko?
"Ikaw!" napatalon ako sa sigaw ng lalaking nagsasalita sa harap. Kanina pa ako nakayuko dito sa kinatatayuan namin. Hindi lang dahil sa kaba at takot kundi dahil na rin sa mga lalaking halos naka hubot-baro sa paligid namin. Ang iba sa kanila ay kanina ko pa napapansin na pasulyap sulyap sa akin.
"Come here" napatingin ako sa kan'ya at nakitang nakaturo siya sa akin. Kumalabog ang puso ko sa kaba. Napalingon lingon ako sa paligid. Hindi alam ang gagawin.
"E-eris anong gagawin ko?" mahinang bulong ko dito.
"Pumunta ka nalang sa harap" bulong niya pabalik.
Nag aalangang naglakad ako papunta sa harapan. Pinisil pisil ko ang mga daliri ko sa kaba at takot. Nakayukong huminto ako sa tapat ng head warrior.
"Who wants to fight her?" sigaw ulit nito. Nanlaki ang mga mata ko sa narinig at nanginig ang mga tuhod ko sa takot. What?? Fight me?
"Uh p-pasensya na po pero hindi pa ako marunong makipag laban" mahinang wika ko.
"This is the first step of the training. Lalo na sa mga katulad mong tao at walang karanasan" matigas na sagot nito. Tao... That means totoo talaga ang sinabi ni Eris? Ano 'tong pinasok ko? I think I'm going crazy! After escaping my father this is what going to happen to me? Being a slave, training for war and surrounded by wolves? Oh god.
"Ako" napaangat agad ako ng tingin sa narinig. Nahanap ng mga mata ko ang isang lalaki na nagtaas ng kamay. Nakangisi siya habang papalapit sa unahan. Matalim na nakatingin sa akin ang kayumanggi niyang mga mata. Tingin ko ay matutumba na ako sa unahan sa labis na panginginig ng aking mga binti.
"Simulan niyo na" sambit ng head warrior at pagkatapos ay iniwan na kami sa harapan. Pinalibutan naman kami ng iba pang mga warriors. Naghahanda ng manood para sa laban.
"Lucia lumaban ka!" narinig kong sigaw ni Eris galing sa audience. Napalunok ako at kinakabahang napatingin sa kaharap.
"Get ready to get beaten up" he smirk. Nanginig ako sa takot at napaatras. Hindi pa ako tuluyang gumagaling at ito ang bubungad sa akin? Wala na bang mas ikasasama ang buhay ko? Sana napasama nalang ako kay mama...
"Maging malakas ka anak"
Napapunas agad ako sa tumulong luha sa pisngi ko. Narinig ko na naman ang boses ni mama sa isip ko...
"Don't hold back Steve" narinig kong sabi ng head warrior. May balak ba silang patayin ako?
"Get ready" he whispered. He then kicked me in the stomach that made me fell on the floor, hard. Napahawak agad ako sa tyan ko. Narinig ko naman na nag cheer ang mga nasa paligid namin. Aambahan niya naman ako ng sipa ng bigla akong gumulong kaya naiwasan ko ito. Kailangan kong lumaban dito kung gusto ko pang mabuhay.
"You won't able to avoid this one" he said and blow a punch in my face. I was about to dodge it but I felt a sudden electric charge through my body. The slight shift in my focus causes me to take a hard hit in my jaw, and before I fell to the ground I heard a loud growl, that's like music to my ears.
Morgan's POV
I saw her again at the dining hall. I inhaled sharply, stopping short when I caught the most heavenly aroma. She smells like strawberries. It was completely intoxicating. My breath hitched when I locked with her eyes. Those beautiful hazel eyes. Zeus immediately perks up knowing that our mate is just near.
"Let's go to her" he whined. I quickly shakes off my thoughts of her. I won't give in to this mate bond. It's just making me weak.
"No" I said firmly.
Zeus got livid and immediately tries to take control. He was about to go after her when I saw her leave. I immediately force my wolf to take off the control and run towards my office. When I got to my office I lose control as my wolf takes over.
___
"The fuck man you're a mess" Klaus said as he stared at me on the floor.
My wolf just calmed down an hour later.
"Ano ba kasing nangyari?" tanong ni Randall. Kausap ko siya kanina bago ako tumakbo papuntang opisina kaya agad nilang nalaman.
"Nakita ko siya. I refused to go after her. My wolf got frustrated" paliwanag ko.
"Sinong siya?" Nakakunot noong tanong ni Randall.
"His mate" sagot ni Klaus.
"How did you know?" I asked him, confused.
"It's really obvious" he smirk.
He really know me too well huh.
"Why did you refused to go after her? She's your mate dude" Randall said.
"I already told you. Mates are just weakness" I snorted before standing up.
"Let's go now to the training field. We're already late" I said in an authoritative voice. They immediately nodded, kicking by my alpha command.
"I'll let your office fixed later. Let's go" Klaus said as we head to the training field.
Nang nakarating kami nakita namin ang mga nag kukumpulang pack warriors. Pinapalibutan ang kung ano. As we got closer I paused before the strong smell of fear hits me from behind the warriors. When they saw us they immediately made way for us and bow a little bit. All the air is knocked out of my lungs when I saw the girl in front.
"Mate!" Zeus immediately claimed.
"Shh shut up!" I yelled at him as I focused on the fight in front. I glanced at Klaus and Randall and saw them smirking. I just ignored them and focus on her. Both Zeus and I are on high alert as we look towards the cause of our mate's fear.
I clenched my fist as I saw the young warrior trying to punch her. I'm having a hard time controlling Zeus not to take over again. I think our mate sensed our presence that's why she got distracted. I couldn't prevent the loud growl coming from me when I saw her getting punched in the face and fell on the ground, unconscious.
Before I can even think properly I have the young warrior's throat in my hands as I lifted him up off the ground. He stared at me with fear in his eyes as I start to speak to him.
"Try to do that to her again and I'll rip your throat and heart off of you" I growl and let go as he falls to the ground.
I turned around and saw Klaus and Randall trying to stifle a laugh. The young warrior is laying on the ground coughing for air. I ignored them and quickly picked up my mate from the ground. I couldn't ignore the sparks that I felt when our skin touches. It's heaven. Fuck.
I immediately headed to the pack's clinic. No one's gonna touch her again. She's fucking mine.
Chapter 15: DealIsang linggo na ang nakakalipas nang mapadpad ako dito sa woodland's pack. Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala na napapaligiran ako ng mga kakaibang nilalang dito. Hindi pa rin ako nasasanay sa mga ipinapakita nilang kakaibang abilidad. Tulad ng pagiging sobrang malakas at pagpapalit anyo nila. I still get frightened off. Pero hindi na katulad ng dati na sobra akong natatakot. Maybe someday I'll get use to it.Waking up, eating with Blake, and playing with him became my daily routine. Minsan kapag abala si Blake sa pag aaral niya ay binabasa ko nalang sa kwarto ko ang librong nakuha ko sa silid aklatan. Malaki ang naitulong ng librong iyon sa'kin. Mas lalo ko pang naintindihan ang mga nakakasalamuha kong nilalang sa araw araw. I learned a lot about their kind. It somehow helped me to survive here for the past few days.Iba ang araw na ito sa nakasanayan ko na. I'
Chapter 14: DreamLucia's POVIlang oras din ang lumipas nang maisipan kong bumalik na sa loob. Pero parang napansin ko na biglang nagka tensyon sa paligid. Ibang iba sa masiglang atmosphere kanina. Abala pa rin sila sa mga trabaho nila ngunit naririnig ko ang mga bulungan nila."May nakapasok daw""Bampira""Ano na naman ang gusto nila?"Nagpatuloy nalang ako sa paglalakad at hindi na sila pinansin. Pero napaisip ako. Bampira? Ano naman ang ginagawa ng isang bampira dito? Nasaan na ito kung ganon? He trespassed on the pack's territory. Nanlamig ako nang maisip ko na baka patay na ito. The king doesn't let trespassers in his pack pwera nalang kung magpapaalipin ito. I just sighed and cont
Chapter 13: OutsiderLucia's POVKinabukasan ay kasama ko si Blake sa palaruan ng pack. Dito pumupunta ang mga batang lobo para magliwaliw. Ang sabi ni Blake ay unang beses niya lang na makakapunta dito dahil hindi naman siya pinapayagan ng alpha noon. I don't know what happened pero nang nagpaalam ako kay beta Klaus kung pwede ko bang dalhin dito ang prinsipe ay pumayag agad ito.I was sitting on a chair while watching Blake happily playing with the other kids.I can't play with him now dahil wala akong lakas para dito. Hindi ako nakatulog matapos ang tagpo namin ng alpha. Sinubukan kong pilitin ang sarili ko na matulog ngunit walang nangyari. I kept on thinking about what happened. After the kiss I just stood there shock. Hindi ako nakagalaw. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko at may naramdaman ak
Chapter 12: The KissMorgan's POVI stared at her back as she hurriedly walked away. I cursed silently.Naramdaman ko ang isang kamay na humaplos sa balikat ko."Don't fucking touch me!" I growled angrily."W-what's wrong?" confusion is written all over her face.Huminga ako ng malalim at sinubukang kontrolin ang sarili ko. I started pacing back and forth while cursing repeatedly. When my wolf and I saw the hurt in our mate's eyes, it angered us to the core.I let out a load roar and I saw how Portia recoiled in fear."A-ano ba kasing problema?" nanginginig sa takot nitong tanong. I glared at her and gritted my teeth.
Chapter 11: The LunaLucia's POVKinatok ako ni beta Klaus sa silid, ilang minuto matapos kong makita si Morgan. Hinatid niya ako sa dining room kung saan mag isa na nakaupo si Blake. Hindi raw pinapayagan ng alpha si Blake na makihalubilo sa ibang mga pack members kaya mag isa lang siya dito at wala sa dining hall. Nahabag ako nang makita ko siyang walang gana na kumakain.Nakaramdam ako bigla ng kaunting inis sa alpha. Bakit ba kasi bawal makihalubilo sa iba si Blake? And where is he? Bakit hinahayaan niya lang na mag isa si Blake? What's wrong with him?I sighed heavily.Agad namang nagbago ang mood ni Blake nang makita ako. Agad niya akong niyakap at inanyayahan na kumain. Nagpaalam na si beta Klaus at iniwan kaming dalawa ni Blake sa dining r
Chapter 10: So CloseLucia's POVI woke up surrounded by silk sheets and a comforter. Getting up from the bed, I looked around the unfamiliar room, wondering where am I. The last thing that I remembered is when he carried me out of that forest. Maybe I lose consciousness while i'm in his arms. I suddenly remember him. Morgan. Where is he?He saved my life. I should thank him. But I don't know how. I'm scared that he might get pissed again. And did he brought me here? Why here? I didn't expect to wake up in such luxurious room. Emerald green walls, carpeted floor, dark wood furnitures, and the four post bed with the same emerald green silk hanging all around the top. Very different from the room that I'm staying with Eris.Napadaing ako sa sakit nang sinubukan kong tumayo. Naalala ko b