chapter 25

A story written by Ayesha Sky

"Gusto mo

ba

si

marie?" Ang tanong na hindi inaakalang dire-diretsong lalabas sa bunganga ko at sa harap pa ni harrison.

"Bakit?" Nagtataka niyang pag-tatanong saakin at natigil siya sa pag-kain ng marining niya ang tanong ko.

"Sabihin

mo na lang." Pag-pupumilit ko naman sakanya dahil naitanong ko na rin lang naman ay bakit hindi ko pa ipagpatuloy ang pag-tatanong.

"Ayoko

nga, ikaw

yung

tinatanong

ko

diba." Pag-tanggi pa niya saakin at naka-nguso pa.

"Alam

ko na pala ang sagot, hindi

mo na kailangang

aminin." Sinabi ko sakanya, dahil sa pag-tanggi pa lang niya ay halata nang ayaw niya itong aminin dahil tama ang aking hinala.

"Baliw

ka talaga, hindi

ko gusto si

marie." Muling pag-tanggi saaking tanong ni harrison, kaya naman tumanggo-tango na lamang ako upang ipakita sa kanya na kunwari ay naniniwala ako.

Halata naman na gusto niya si marie, pero ayos lang saakin 'yun dahil palagi ko naman siyang kasama. Nag-babakasakali lang na sa susunod na araw ay ako na ang habol ng mga mata niya.

"Madam elizabella, nandito na sila." Pasalamat nalang kayla loryanne dahil dumating sila sa time na kung saan kami naging medyo awkward ni harrison.

"Madam ka diyan, thank you!" Nag-pasalamat ako at humarap sa mga tatakbong officers.

"Hi president, ano po

ang pag-uusapan

natin?" Tanong saakin ni cindy na siyang tatakbo bilang vice president.

"Para sa campaign niyo

bukas." Sagot naman ni harrison sakanya kaya napatingin ako habang patuloy pa rin ang pag-iwas niya sa aking mga sulyap.

"Syempre

hindi

naman

pwede na ako

lang

ang magpo-provide, need niyo

rin mag-bigay

ng

ambag. So all we need is candies, chocolates, prizes, and kailangan we all have the same t-shirts. Any suggestions?" Tahimik sila masyado kaya naman nanghingi ako ng suggestions para naman may madagdag sa simpleng plano ko.

"Gumawa

tayo

ng

laro then kapag may nanalo

bibigyan

ng prizes, ako na bahala

sa

mga

ipapalaro

simula

bukas

hanggang

sa

sabado." Sinabi ni con kaya naman umabante na ang ibang members na wala pang naka-assign na gagawin.

"Ate i can handle the chocolates with a note written in the top of it, from

monday

to

saturday." Pag-piprisinta ni lolly kaya umatras na siya para naman makakuha ng gagawin ang iba.

"Sakin na ang candies simula

bukas

hanggang

sa

sabado." Sabi naman ni cindy.

"Saakin na ang speaker na gagamitin para sa games, tapos mag-patugtog

tayo

ng ama namin remix." Sinabi naman ni kyle habang tuwang-tuwa pa sa sariling kalokohan.

"Okay now we are done! All we need to do is to buy or to find a purple t-shirt na gagamitin

natin

bukas. Okay na, balik na kayo sa classroom niyo." Utos ko sakanila at agad naman silang umalis upang muling bumalik sa kanya-kanyang classrooms.

Kaya naiwan kami dito nila loryanne, nicolei, marysam, erica at si harrison. Hindi pa 'man ako umaamin parang biglang nag-bago agad? Tumingin ako kay harrison pero hindi siya lumilingon, patuloy lang siya sa pag-aayos nang pinag-kainan namin at kahit lingon ay hindi niya magawa.

"Anong

nangyari sainyo?" Bulong ni marysam ng umalis si harrison upang ibalik niya ang pinag-kainan namin sa canteen at itapon na rin ang mga kinalat namin.

"Ewan." Nagtanong na rin sila dahil siguradong halata ang pagiging tahimik naming dalawa ni harrison, hindi naman kaso ganyan si harrison lalo na't kasama pa niya ako na isa sa pinaka maingay na tao sa buhay niya.

"Imposibleng

hindi

mo

alam, kayo lang

ang mag-kasama

dito eh." Pilit niyang gustong malaman kung ano bang nangyayari sa aming dalawa ni harrison.

"Naitanong

ko

kasi kung gusto niya

si

marie, hindi

ko

naman

sinasadya." Napa-iling sila sa sinabi ko na sign na napaka-tanga ko dahil 'yun pa ang naitanong ko sa lahat ng bagay na pwede kong tanungin.

"Wrong move elizabella." Iiling-iling na sinabi saakin ni loryanne at pumapalatak-palatak pa with matching disappointed na mukha habang naka cross pa ang mga braso.

"Alam

ko, hindi

ko

lang

naman

matiis eh." Pag-rereklamo ko pa habang nagkakamot ng ulo dahil naiinis rin ako sa sarili ko dahil sa kabaliwang naisip ko pa na itanong sakanya ang bagay na 'yun kahit alam ko namang maraming papasok sa isip niya kung iyon ang bagay na sasabihin ko.

"Kasalanan

mo

yan ha, minsan

kasi

pigilan

mo

ang

sarili

mo

baka

sa

huli

ikaw

ang

masaktan

elizabella." Pag-babala ni loryanne na nagpataas ng balahibo ko at nag-bigay ng mga bagay na muling dadagdag sa mga iniisip ko.

"Oo

nga elizabella, concern lang

kami

sayo." Dagdag ni nicolei kaya napatingin na lamang ako kay harrison sa malayong distansya habang maraming bagay na ang hindi tumitigil sa pag-pasok sa isip ko.

Actually mahirap talagang itago sakanya na gusto ko siya, halos mag-dadalawang taon na rin simula ng nagustuhan ko siya pero wala akong tapang na aminin sakanya yung totoo kong nararamdaman. Syempre sa tao natural lang naman siguro yung natatakot aminin ang isang bagay na nararamdaman nila para sa isang tao, pero normal pa ba kung ililihim ko nalang at bahala na kung mauuna siyang umamin.

Gusto namang umamin sakanya, pero syempre naiisip ko pa rin ang kalalabasan kung aamin ako. Sabi nga sa kanta ng ben & ben 'Pag

nilahad

ang damdamin,sanay 'di mag-bago

pagtingin.'

Syempre close na kami ni harrison, at isang malaking sakit saakin kung mawawala yung pagiging close namin dahil lang sa pag-amin ko sakanya ng kung anong nararamdaman ko. At iyon ay isa sa mga bagay na ayokong mawala sa aming dalawa, kakaibang lalaki kasi si harrison.

Hindi siya katulad ng iba na kapag sinabi mong 'i love you' ay sasabihan ka na rin niya ng 'i love you too'.  Iba si harrison sa mga lalaking palagi nating nakikita o nakikilala. Isa siyang lalaki na kapag may napilig isa, ay isa lang talaga.

"Tara na hatid na kita

sa classroom niyo, tapos na ang lunch." Binuhat ni harrison ang dala kong bag na may lamang importanteng bagay, at dahil medyo sweet tignan ay hindi ko na ito kinuha. Nag-lakad kaming lahat ng tahimik papunta sa room namin at ng maihatid na niya ako ay tumayo lang siya hanggang makatungtong ako sa loob ng room.

"Salamat." Nakangiti kong binaggit sakanya at tsaka kumaway dahil halatang aalis na siya.

"Sabay

tayong

umuwi." Sinabi niya nang walang ka-reareaksyon ang mukha.

Pag-katapos ng masakit sa ulo na discussion ni ma'am ay uwian na, pero ang tanging laman ng isip ko ay si harrison.

"Wala naman

pala eh, tara na." Bumaba na kami't lahat ngunit wala si harrison sa basketball coury kaya naman kahit ayaw ko ay nag-pahila na lang ako kayla loryanne at sumabay sa kanila palabas ngunit biglang narinig akong tinawag ni harrison.

"Sorry muntik

nang

hindi

tayo mag-kasabay, cleaners nga

pala

ako

nakalimutan

ko." Hingal na hingal niyang sinabi habang hinahabol ang kapos niyang pag-hinga.

"Okay lang." Nag-patuloy na kami hanggang sa makarating na siya sa bahay nila.

"Mag-ingat

ka, message mo

nalang

ako kung may kailangan

ka o kung

itatanong

mo

kung

gusto

ko

siya."

~

Follow me on my Social Media Accounts!

Facebook: Ayesha Lofranco Ramos
Wattpad: Ayesha_ Sky
Instagram: Ayesha_Eternity 
Twitter: MissAyesha_Sky
Tumblr: Ayesha sky

Thank you for reading! I love you!♡