All Chapters of The Jilted Bride (Completed): Chapter 41 - Chapter 50

Halos di na maalis ang mga mata ko sa screen ng cell phone pero wala talaga. Ilang beses ko na ngang pinindot ang receive new mail button baka sakaling nagloko lang ang mail notification function ng smartphone ko, pero consistent pa rin ang lumalabas sa screen - no new mail. Nag-aalala na ako. Sabi ni Brian hintayin ko siya at sabay naming sasalubungin ang kaarawan ni Kristo. Our first Christmas dinner together. Nagsabi pa nga na dadaan siya ng KFC para di na ako mag-abalang magluto ng roasted turkey o chicken.  Pero mag-aalas dies na, wala pa rin siya. Ni hindi pa nagpaparamdam. Nag-aalala na ako. Ang alam ko, dapat kanina pa siya nakabalik from Kyoto.

Marahil naging sobrang daring at gutsy si Mayu sa mga advances niya kay Brian dahil wala rin akong ginawa bilang girlfriend. Iniisip niya siguro na kaya niya akong patiklupin. Kailangan ko rin sigurong ipakita na ipaglalaban ko si Brian. Kaya napagdesisyunan kong kailangan ko itong makausap. Ang problema nga lang, wala akong cell phone number niya. Nahiya naman akong manghingi kay Brian. Baka kung ano pang isipin. Naisip ko si Rhea. "What are you up to, sweetie?" tanong agad ni Rhea. "I just want to talk to her," paliwanag ko. Mali ba ang gagawin ko? Pipigilan ba ako ni Rhea? "That's the best thing I've heard from you in a long time! I'm with you a hundred percent on that," eksaherada nitong sagot nang marinig ang plano ko. "But I don't have her numb

Normal 0 false false false EN-US JA X-NONE

 Narinig kong nag-file din ng resignation niya si Mayu sa eskwelahang pinagtatrabahuhan. May haka-haka na lilipat daw ito ng Kyoto. Noong una, medyo kinabahan ako dahil naisip kong susundan nito si Brian doon. Pero naisip ko din, ngayon pa ba ako kakabahan? Suut-suot ko na ang pruweba na hindi ako iiwan ni Brian. Bahala na siyang sumunod. Basta ang alam ko, Brian is mine. At hinding-hindi ko na isusuko ang nobyo ko.            Si Rhea ang unang nakaalam tungkol sa marriage proposal. Dumaan kasi siya sa bahay kinaumagahan para magsoli ng lunch box. At nakita niya ang singsing.

Noong maliit pa ako pangarap ko nang magkaroon ng isang enggrandeng kasal. Iyong mala-Cinderella ang dating - nakasakay ako sa karwahe, suut-suot ang pinakamagandang trahe de boda habang papunta ng simbahan, habang ang groom ko nama'y naka-ala Prince Charming na suot at nakasakay sa kabayo. Kailangan ding punung-puno ng sari-saring bulaklak mula sa iba't ibang panig ng mundo ang simbahan at dapat lahat ng nandoon para sumaksi ay naka-cocktail dress. At imbes dalawang doves ang pakakawalan pagkatapos ng seremonya, gusto ko love birds para maiba naman. Gusto ko ring sabuyan kami ng mga petals ng iba't ibang bulaklak pagkatapos ng kasal, pero gusto ko magmumula ito sa himpapawid - kaya kailangan may helicopter.Eight years old pa lang ako, nakaplano na ang wedding ceremony ko, complete with all the details. Meron pa akong mga clippings ng iba't ibang wedding gowns na pagpipilian ko tsaka mga exotic beaches kung saan kami magha-honeymoon. Nakapili na rin ako kung saang simbahan g