All Chapters of The Jilted Bride (Completed): Chapter 51 - Chapter 60

Kanina ko pa narinig na dumating ang kotse ni Brian pero hindi pa rin siya umaakyat. Iniwan ko sandali ang paglalaro ng Candy Crush at sumilip ako sa bintana ng living room. Nandoon na nga ang kotse niya at nakalabas na siya pero mayroon siyang kausap. Nakatalikod ang babaeng kausap niya sa direksyon ko pero hindi ako maaaring magkamali. Si Mayu! Hanggang ngayon pa ba'y hindi pa rin siya tumitigil sa pagsunod sa asawa ko? Ang lakas din naman ng fighting spirit niya.        Isinara ko ang bintana at napaupo sa sofa. Nagdadalawang-

Ang aga naming nagising ni Brian dahil alas otso y medya daw darating ang mga kinatawan ng Shidouka para tsekin ang apartment ko. Naligo na rin kami at nag-almusal para pagkatapos na maibigay ko sa kanila ang susi ay aalis na kami papuntang Kyoto. Habang naghihintay hinakot na namin paisa-isa ang mga natirang gamit at pinasok sa kotse. Konti na lang naman ang mga yon. Kasyang-kasya na sa luggage compartment ng kotse.        Pagbaba ko, nakita ko si Liam na nagba-bike papunta sa amin. Naka-cycling shorts lang ito at naka-bike helmet. Dumeretso ito sa parkin

 Ang gaan-gaan ng feeling ko nang lumabas ng restaurant. Natuldukan na rin ang bangungot ng kahapon after more than four long years. I have to admit, sa kabila ng ginawa ni Laura sa akin, mahal ko pa rin siya. Hindi ko nga napigilan ang sariling yakapin siya nang magkita kami kanina. Nakita ko pang nabigla siya sa ginawa ko. Siguro iba ang inaasahan niya sa akin. Napaiyak nga siya sa ginawa ko at dun ko nalaman na hindi naging madali sa kanila ni Anton ang lahat. Araw-gabi daw ay binagabag sila ng kanilang konsensya.       &nb

 Nag-uumpisa na namang mag-snow. Isang paalala na malapit na naman ang pasko. Parang kelan lang nang naging kami ni Brian. Hindi ko inisip last year na by this time ay magkaroon na kami ng dalawang cute na cute na supling.        Habang pinagmamasdan ko ang aking mag-amang natutulog sa nakalatag na futon (mattress) sa sahig ng living room, nakaramdam ako ng sense of pride. Siguro may nagawa akong something heroic in my past life para biyayaan ng ganito kagandang pamilya. Napangiti ako. Kinuha ko ang iPad at

 Dahil tatlo naman ang kuwarto sa bahay, hindi na kami pumayag na mag-hotel pa si Dad. Tuwang-tuwa ito nang iminungkahi ni Brian na gamitin niya ang isa sa mga bakanteng kuwarto namin. Mas maigi raw na nasa bahay siya para lagi niyang makakapiling ang mga apo niya.Medyo hindi ako komportable nang mga sumunod na araw dahil kapag may klase si Brian ay naiiwan akong mag-isa with him. Buti na lang, abala siya sa kakaestima sa dalawang bulinggit. Kaya hindi naman namin kailangang maghuntahan. Minsan, nagkukuwento rin naman siya ng karanasan niya sa pag-aalaga kay Brian. May matching photo-sharing pa ito.Ang maarte kong prinsesa ay ayaw pa rin sa lolo niya. Sa tuwing kakargahin ito ni Dad, iyak ng iyak. Pero mukhang okay lang din naman sa matanda dahil binabawi naman ito ni Nathan. Kapag hinahawakan ni Dad ang little boy, ngumingiti-ngiti talaga ito at nagre-respond sa pangingiliti niya."What are you smiling at?" tanong ko kay Brian nang nag-CR si Dad.