LOGINNaka black emo attire si Veronica. Black lipstick, black skirt, at black shirt na dumaan sa hallway. Lahat ng tao ay nakapako ang tingin sa kaniya nandun ang takot, may nagbubulungan binuksan niya locker niya at tumambad dun ang isang manika at karayom nakalagay sa pintuan ng locker nya ang isang note " Your a witch !! Youre an evil!! Go to hell!! "
Ngumiti siya pinagmasdan ang manika na gawa sa cotton na tella na pinagtagpi tagpi.
"Hmmm. I like you...your a cute fellow.. I’ll add you on my collection." tukoy nito sa manyika at binitbit ito papasok sa room natigil ang kumpulan sa loob ng room ng pumasok si Veronica. Umupo siya sa sa may spot niya at nilabas niya ang kanyang head-set.
Dumating ang tropa ni Emmerson at umupo sa harap ni Veronica.
"Bitch I know your up too ingat ka kahit impakta ka pa kaya kitang patumbahin!" banta nito.
Dedma lang si Veronica na parang walang nakikita or naririnig inismiran niya lang ito.
"Kala mo ‘di ako pumapatol sa babae ah!" Saka tinadyan ni Emmerson ang upuan ni Veronica. At ng aaktong tatayo si Veronica ay inunahan na ito ni Emmerson sinakmal niya na ‘to sa leeg.
Nilabas ni Emmerson ang agimat niya mula sa leeg niya at nilapat iyon sa mukha ni Veronica.
"Eto pamana ko ito sa lolo kong albularyo kayang kaya kitang patayin or ikulong sa bote!" Pagbabanta nito.
Naglabasan ang mga pretas sa likod ni Veronica pero mabilis si Emmerson.
"Lumayas ka at masunog ka sa impyerno sa ngalan ni hesus!" Utos nito.
Umarteng nahintakutatan si Veronica at biglang humalakhak ng nakakainsulto.
"Syunga kahit mangkukulam nagsisimba mas relihiyoso pa nga sila.x" patudya nito.
"Porke’t naka emo mangkukulam na? Satanista na ganun?" Dagdag nito at tinignan niya isa- isa silang lahat.
" Mga ipokrito kayong lahat! Di lahat nagsasabi Dios ko! Dios ko! ay kumikilala sa Dios nasusulat yan sa biblia! Lagi-lagi kayong nagsisimba pero kung makahusga kayo sa kapwa n£yo wagas!
Hoy! Bago niyo ko husgahan ayus- ayusin niyo muna sarili niyong buhay!!" Nang gagalaiting sumbat ni Veronica sa mga ito at sabay layas.
Nasaksihan lahat iyon ni Kenneth.
Tutulungan na niya sana ito pero alam niyang mas kaya nyiang protektahan ang sarili niya.
Lunch time nakita ni Kenneth na mag isa lang ito sa lamesa walang mangahas na tabihan si Veronica ng mga estudyante dun.
"You amaze me do you know that?" Bati ni Kenneth kay Veronica at nilapag ni Kenneth ang food tray niya sa lamesa kung san kumakain si Veronica.
"Ok ka lang gusto mo ba layuan ka din nila dahil sakin?" Paalala nito.
Di pa man sila nakaka kalahati may nagbato ng tetrapack na juice ke Veronica di yun pinansin ni Veronica aktong tatayo si Kenneth para sitahin yung nagbato nun ke Veronica pero pinigilan lang siya nito.
"Don't mind them...I'm ok i can handle this " pigil nya.
Me nagtatawanan sa likod at narinig nya tawag sa kanya ay evil witch.
" What you have for lunch " tanong ni Veronica ke Kenneth sabay tingin sa food tray nya.
" Oh.. same as mine...weird ka din kagaya ko no? They avoid the ginger and bitter gourd juice tapos ikaw? umiinom ka ba talaga nyan? Or just copying me? " tudya nito.
" Actually honestly na curious ako ng kinuha mo yung bitter gourd ma try nga " saka nya nilagok ang juice nya pumakla ang mukha nito sa di maipintang lasa. Natawa si Veronica sa ginawa ni kenneth.
" Are you not afraid of me? " tanong nito ke Kenneth.
" Why should I ? " balik na tanong nito.
" Ay baligtad ata dapat ako pala matakot sayo kasi ikaw daw yung "the one". " Natatawang pasaring nito.
" And you believe that?" Natatawa din nyang sagot.
" I dont know? Should i? " sabay tingin nito sa mata.
At gumanti ng titig si Kenneth dito pareho silang nagsusurian ng abilidad.
Yumuko si Veronica at ng binalik niya tingin nito sa kaniya ay nakita niya ang anghel na taga-bantay ng itinakda.
Isang mataas na uring mandirigmang anghel ang lumantad kay Veronica.
Namangha ito dahil ngayon lang siya nakakita ng anghel sa personal.
"Crush ko siya in fairness." Patudyang lahad nito..
"Sino?? Ako ba or ang Pretas na gabay ko." Tawang tanong nito.
"All of you" pilyang sagot nito.
At dun nagsimula ang pagkakaibigan ng dalawa..
Part 2:
"Ang bakas ng kahapon"
Maririnig ang kadenang kumakalansing sa sahig mabigat na kadenang hinihila pilit kumakawala kasabay ng pag impit ng pigil na luha..
"Pre, ano gagawin natin dyan dispatsahin mo na!" isang lalake ang nagsindi ng yosi at binuga ito sa kawalan.
"Wag muna ‘di pa ako sawa dyan." Sagot ng isa. Nakangising sagot ng isa..
At kagaya ng kinagabihan pinagparausan ng 5 lalake si Veronica..Dati umiiyak siya at nagmamaakaawa pero ngayong gabi bawat yugyog bawat yapos wala na siyang maramdaman parang tinakasan na sya ng katinuan at pag-asa. Tinakasan narin ata siya ng kaluluwa.
Yung huling gabi ay pinukpok na siya ng malaking bato at tinapon na lang sa damuhan..alam niyang wala na siyang buhay ng sandali nayun pinagmamasdan ni Veronica ang wala nang buhay niyang katawan kasama ang taga-sundo ‘yun ang huli niyang pagsilay sa lumang katauhan niya dahil ang namamayani sa damdamin niya ay poot at galit totoo isa na lang siyang kaluluwa na naghahanap ng katarungan at hustisya sa kaniyang kinasadlak na buhay.
Marami pa siyang pangarap yung pinagkatiwalaan niya at tanging minahal niyang lalake ang siya pang nagtraydor sa kaniya.
Dinala sIya sa hukom ng taga-litis at kasalukuyang nasa bangka ni Hades. Nakita nya ang mga kaluluwang gusto pang mabuhay mga nagpakamatay mga namatay dahil din sa karahasan nagmamakaawa na gustong bumalik at maghiganti ngunit dahil sya ay kusang sumama sa taga sundo maari na syang magpahinga sa bangungot na sinapit nya sa mundo ng mga tao.
Pinagmasdan niya ang tagalitis ‘di sa inaasahan niyang taga-litis ang bumungad sa kaniya akala niya ito ay brusko nakakatakot na hitsura kagaya ni hades pero ang bumungad sa kaniya ay isang bata isang lalakeng monghe na nakabalot ang damit ng simpleng damit na kulay lupa ang mga mata niya ay kulay diamante may tatak sa nuo na bilog at gitnan nun ay kalapati.
Siya ang Taga-bantay ng libro ng mga nililitis. Lingid sa kaalaman niya ang taga-litis ay nagtatago sa katauhan ng isang monghe ngunit ang pagkatao ng mongheng iyon ay si Thanatos ang anghel ng tagapaglitis at syang me tangan ng susi ng taga bantay ng lagusan ng langit.
"Ang poot at galit ay sumama sa paglisan mo ngunit isang bahagi ng puso mo ay gusto mo ng tanggapin ang kapalaran mo at humayo ang huling pasya ay nasa sayo..
Ngunit ang bawat pagpapasya ay may kaakibat na pagbabago sa kapalarang pinili mo." Sagot ng tagalitis.
Nanaig ang poot sa damdamin ni Veronica ng marinig ang sagot ng tagalitis.
"Ginusto ko ba itong kapalaran ko? Hindi ko ito ginusto! Tahimik akong namumuhay sa mundo wala akong inagrabyadong tao!
“Bakit sa akin mo ibabagsak ang sisi sa kinasadlakan ko? Etong nararamdaman kong poot ito'y sanhi nang di makatarungang pangyayari sa buhay ko!" Buong hinanakit ni Veronica.
"Ang lahat ng yan ay bahagi ng sumpa na namana nyo sa ninuno nyo mula kay Eva at nakamit nyo ang lupit ng pagkamulat ng tao sa pagka gising ng kamalayan ng narumihan ng kahalayan at kasalanan ang isip nyo mula nung una." Tugon nito.
"Bakit ko kailangang pagbayarin ang kasalanang di naman ako me gawa?" Sagot nito.
"Dahil iyan ang kaakibat na parusa ng unang tao sa mundo ang dugong dumadaloy sayo ay dugo ng yung mga ninuno ang tanging katubusan ng sumpang iyan ay ang dugo ng ating panginoong Hesus ng tubusin nya ang mga pinili nyang mga hinirang." Sagot ng taga-litis.
"Hindi bat kasama na ang buong sangkatauhan sa pagtubos na yun?" naguguluhang tanong ni Veronica.
"Hindi ang buong sanglibutan ang tinubos ng Cristo tanging mga pumaloob sa kanyang kawan lamang ang kanyang tinubos mula sa mga wakas ng lupa." Paliwanag nito.
"Kung gayun pinipili kong ibalik mo ako sa mundo ng mga tao at hahanapin ko ang taga tatak ng mga piniling hinirang." Pagpapasya nito.
Pinagmasdan ng tagalitis ang mortal na kaharap nya namamayani ang poot at galit sa puso nya alam nyang paghihiganti ang gusto nyang mangyari.
" magiging ligaw na kaluluwa ka pag pinili mong maghiganti " sagot nito.
" Sumisigaw ng katarungan ang kaluluwa ko pero gusto ko din mapabilang sa matutubos kung loloobin nya na maganap ang anuman sa 2 anuman ang kasasadlakan nito ay tatanggapin ko." pagpapasya nito.
Binalik ni Hades ang kaluluwa ni Veronica.
Nasa morgue na si Veronica ng nagkamalay siya at parang vacuum na bumalik ang kaniyang kaluluwa. Napasinghap ito at bumangon madilim ang lugar ng morgue at malamig katabi niya ang ibang patay tumayo siya at lumabas ng morgue.
Natulala ang embalsamador ng makita si Veronica at habang naglalakad itong nakahubad ay sumilay ang nakangisi niyang ngiti.
Mula ng nabuhay uli si Veronica ay inisa- isa niyang binalikan ang mga lumapastangan sa kaniya.
Una niyang binalikan ang libro na pinamana sa kaniya ng kanyang lolo sila ay may lahing babaylan matagal ng gustong isalin sa kaniya ng kaniyang lolo ang kapangyarihang iyon at ilang beses niya na yun tinanggihan ang lolo niya ang nagpalaki sa kaniya dahil iniwan na siya ng kanyang mga magulang at dahil sa sinapit nito ay na stroke lolo niya at kasalukuyang nakaratay sa ospital.
Hinawakan niya ang kamay ng lolo niya at umiiyak itong nagsumbong.
"Lolo ang lupit po nila! Tinatanggap ko na po ang kapangyarihang gusto mong ipamana sakin nagsusumigaw ang kaluluwa ko ng katarungan!' Hinaing niya.
Tatlonh araw walang tulugan at kain ang ginawa ni Veronica ‘di niya namalayan ang oras at araw mula ng simulan niyang basahin ang libro bawat pahina ay nagkakaron ng simbolo at tatoo sa kaniyang mga kamay at nang nakumpleto niya ang libro ay nabuksan ang buo niyang kapangyarihan.
Nahati ang kulay ng buhok niya sa gitnang bahagi ng buhok niya ay naging kulay asul.
Pinarusahan niya at pinaslang niya ang mga ito ngipin sa ngipin pinaranas niya ang sakit na naranasan niya sa mga pumaslang sa kaniya. Nagising ang mga gabay niyang pretas na gutum sa mga kaluluwang madumi ang budhi at mga halang ang kaluluwa.
Ngayon na nakamit na nya ang hustisya kapalit naman nito ang kaluluwa nyang nakabulid na sa impyerno.
Habang masayang nagke kwentuhan sila kenneth at si Veronica me isang nilalang na nakangisi sa kanila..Natutuwa sa kanyang nakikita.
Lucifer: "Di ko na pala kelangan ng pawn para gawing pain sa pinaplano ko hawak ko naman pala sa mga kamay ko ang alas." At isang nakakapangilabot na halakhak ang pinakawalan nya.
1914 kasagsagan ng WORLD WAR 1: Makikita ang pumpon ng mga bangkay sa bawat kalsada at mga butut- balat, walang mga saplot na mga tao na nakapila sa hindi tiyak na patutunguhan. Makikita sa mga mata nila ang takot at kawalang pag asa habang ang mga sundalong hapon ang nangunguna sa kanila.Habang sa isang tagpo naman ay may isang sanggol na anim na buwan na sumususo sa patay na niyang ina na kahandusay sa gilid ng kalsada walang kamalay-malay sa mga nangyayari sa paligid niya sa hindi kalayuan naman ay may dumaang isang truck sa gitna ng kalsada ang mga lulan nuon ay mga immigrant at mga ibang lahi na nakapag asawa ng mga Pilipino karay-karay nila ang kanilang mga anak nag iiyakan sa loob ng truck na yun.May isang pamilya duon na ubod higpit ang yakap sa kanyang mag iina. Sya ay si Hiro isa syang migrante na hapon na nakapag asawa ng Pilipina na isang Public Teacher &nb
Kitang kita ni Dolor ang mga pangyayari. Ang dalawang putok ng baril na tumama sa kaniyang Ina habang silang dalawa magkapatid ay nakatago sa tokador habang hawak hawak niya ang nakababata niyang kapatid na si Kevin na 5 years old pa lamang noon at siya naman ay 16years old. Ang tokador na iyon ay may secret door kung saan ito naman ay papunta sa basement.Ginawa ito ng ama nila sakaling atakihin sila ng mga kalaban sa politika ay mayroon pagtataguan ang kanyang mag-iina doon niya sinanay at tinuruan ng alkalde ang kaniyang anak na si Dolor sa maaring mangyari.Planado na ang lahat ng alkalde paglapag na paglapag pa lamang ng mga hapon ang loob ng tokador na iyon ay may secret door papuntang basement at sa loob ng basement ay nakapaloob din ang lagusan papunta sa tunnel palabas papuntang gubat kung saan naman nakatago ang kotse nila." Dolor makinig ka mabuti anu't -anuman ang mangyayari dito kayo pup
Mula ng may kanya-kanya ng pamilya ang aking mga anak ay napagpasya ko na lamang na umuwi na lamang sa aming probinsya sa may Batanes ang asawa ko naman na laki sa maynila ay mas pinili niyang lumagi sa bunso kong anak at masayang naninirahan dun kasama ng aking mga apo bagamat tutol man sila ay wala silang nagawa dahil iyon ang hiling ko sa kanila ang gugulin ko ang natitirang taon sa buhay ko sa pagtupad ng misyon ko at ito ay ang pag tuturo at pag gagamot marami din akong nagamot sa abot ng aking makakaya.Napakasarap ng hangin mula sa taas ng White house buti nalamang at may elevator sa white house na iyon at hindi na ako mapapagod pang umakyat.Tanaw ko na ang dulo ng dagat ang mapayapang alon na humahampas sa dalampasigan tumingala ako at kita ko naman ang papalubog na araw na kulay kahel habang ang maliwanag na buwan naman sa hilaga ay maaninag mo ang kanyang ganda .Pumikit ako a
Habang tumatagal ako sa larangang ito habang nadaragdagan ang kaalaman ko ay patindi naman ng patindi ang mga pagsubok na naranasan ko dumating ang sandali na ginive-up ko ito at piniling mamuhay nalang ng normal ngunit may mga pangyayari na pilit parin akong binabalik dahil sa isang tungkulin.Dec 2019Pakiramdam ko ng mga sandali na iyon para akong nalulunod kumakampay ang kamay habol ang hininga na pilit kong umahon sa tubig na pilit akong inilulubog.Iyon ang mga nararamdaman ko ng mga sandali na 'yon. Sa paano'y sunud-sunud na dagok ang dumating sa aking buhay.Malamig ang panahon ng gabing 'yon pumapailanlang ang mga karoling ng mga bata sa mga bahay-bahay samantalang lutang ang isip ko ng mga sandali na 'yon paano kasi'y pagkatapos madengue ng dalawa kong anak ay eto namang anak kong panganay ay ooperahan naman sa dibdib niya m
"Uy lunch na girl baka gusto mo muna kumain." Yakag ni Flor sa akin katrabaho ko at ka buddy ko lalo na sa food tripping.Napatingin ako sa orasan 12:10 pm na kaya minabuti ko muna iligpit gamit ko nginitian siya at sabi ko kita na lang kami sa labas.Naghintay ako sa may elevator dahil tanghalian na madami na nakapila at dahil sa social distancing apat lang allowed sa loob.Pag bukas ng elevator ay may nakasakay na sa sulok nakatalikod at nakaharap sa wall ng elevator."Parang pamilyar sa akin yung tao na yun ah." Sambit ko sa sarili ko.Tatlo kami pumasok at 'yong isa ay papasok pa lang."Apat lang po allowed sa elevator." Paalala ko sa papasok pang isa.Tumingin 'yong dalawa sa akin nagtataka."Tatlo palang tayo mam." Sagot ng isa itinuro ko yung nasa sulok katapat ko sa kanan."Eto oh." Sabay turo ko doon sa nakatalikod. Nandilat ang mga mata ng mga
Napapadalas ang pag gising ko na umiiyak at habang tumatagal ay kahit maging gising ako ay naiiyak na lang ako sa hindi ko mawaring dahilan.Ansakit -sakit parang sugat na di nahihilom ng panahon. Lalo ko ito nararamdaman sa tuwing umuulan sa bawat pag buhos nito ay sabay din bumubuhos ang hapdi sa puso ko.Parang mayroon kulang sa buhay ko na hindi ko mapunan o ninuman.Pauwi na ako uli galing sa trabaho as usual umuulan uli buti nalang hindi ko nalimutang mag dala ng payong ng araw na iyon habang naghihintay ng bus pauwi napansin ko mga taong nakakasalubong ko ay may magkakapareha may dala dala silang mga rosas at yung iba naman ay teddy bear natanong ko sa sarili ko ano bang petsa ba ngayon? February 14?"Ahh kaya pala." Napapangiti kong sagot sa sarili ko at napailing ako." Wuss.. Wala namang forever maghihiwalay din kayo!" Pag aalo ko sa sarili ko.Pero deep inside may inggit ako naramdaman.