CHAPTER 2

"Ano? Kamukha ng gunggong na iyon si Marco Gumabao? Haller! Ang layo 'no. Mukhang puwet ng kambing kaya ang mukha ng Jc na 'yon." Hindi talaga magawang pigilan ni Alex ang kaniyang pagkainis kapag ganitong napag-uusapan ang anak ng may-ari ng Sharco Corporation na si Jc.

"Madam, mayroon po ba kayo? Bakit sobrang high-blood po kayo kay Sir Jc?" takang tanong ni Johnny, isa sa mga trabahador nila na siyang nag-iimprinta ng desenyo sa bawat item na pinapa-print sa kanila na kanilang mga customer.

Lumapit siya rito at agad piningot ang tainga nito, isa lamang iyong gestures na ginagawa niyang pagbibiro sa kaniyang mga tauhan.

"Oo, mayroon ako. Mayroon akong sapak ngayon at ikaw ang pagbubuntunan ko ng sapak ko."

Hinawakan ni Johnny ang kaniyang kamay para pigilan siya sa pagpingot nito pero hindi niya ito binitawan.

"Aray naman, Madam. Masakit na iyan huh. Hindi na iyan joke."

Binitawan ni Alex ang tainga ni Johnny na namumula dahil sa pagkakapingot niya.

"Puwes magtigil ka. Nagsasabi lang ako ng totoo at hindi guwapo ang amo mo. Pangit siya, pangit! Ang pangit na nga, mabaho pa ang bunganga. Kadiri! Yuck!" sabay takip ng ilong na animo diring-diri siya sa anak ng boss nila. "Saka iyong mga ganoong hitsura, tiyak na lalaki rin ang gusto nun."

"Hi, Alex!"

Sabay-sabay silang napalingon ng kaniyang mga staff sa pinanggalingan ng boses. Gayon na lamang ang pagkabigla niya nang makita niya si-.

"S-Sir R-ron..waldo!" Labis ang pagkagulat sa mukha ni Alex nang makita niya ito na papalapit sa kanila. Ramdam niya ang panginginig ng katawan habang naglalakad patungo sa kanila ang Owner and CEO ng Sharco Corporation dahil baka narinig nito ang mga panglalait niya sa panganay nitong anak na si Jc.

And speaking of that arrogant guy, napakunot-noo siya nang mapadpad sa katabi nito ang tingin niya.

Isa-isang binati ng kaniyang mga staff ang bagong dating. Hindi niya maintindihan kung bakit naroon sa kanilang tindahan ang mag-ama.

“You looked surprised, Alex,” nakangiting saad ni Sir Ronwaldo.

Medyo nakahinga siya nang maluwang nang matantiya niya na wala naman itong narinig sa mga sinabi niya kanina dahil maganda ang ngiti ng ginoo sa kaniya.

Parang kanina lang ay pinag-uusapan nila si Jc, pero heto na ngayon ang binata na sa pagkaka-describe ni Alex ay pangit na may mabahong hininga. Kumpara noong huli silang magkita, nakasuot lamang ng kupasing maong at round-neck white t-shirt si Jc. Pero sa muli nilang paghaharap ay iba na ang ayos nito. Mala-action star ito sa suot niya na black leather jacket, black jeans and black leather shoes.

Ang corny ng get-up. Feeling black in men eh ang pangit naman. Tapos ang baho pa ng hininga.

“Ma-magandang umaga po, Sir Ronwaldo at Si-sir J…Jc,” kandautal niyang pagbigkas sa pangalan ng kaharap.

“Magandang umaga rin naman,” masayang pagtugon ni Sir Ronwaldo sa kaniya. Samantalang ang anak nito ay simpleng tango naman ang sinagot sa kaniya.

“Excuse us for a while, ladies and gentlemen.” Kausap nito sa kaniyang mga staff personnel.

Tumango lang ang mga ito at bahagya silang lumayo sa puwesto ng kaniyang mga kasama. Sumunod naman sa kanila si Jc.

“Nagme-meeting lang po kami ng mga staff ko, Sir,” pagbabalita niya.

“Yes, alam kong meeting niyo ngayon kaya pumunta kami nitong anak ko,” sabay tapik ni Sir Ronwaldo sa balikat ng anak.

“May problema po ba, Sir?” Alam niyang wala siyang dapat ikabahala dahil maganda ang standing ng tindahan nila for the previous months na hawak niya ito. Puring-puri siya ng mga kasamahan sa trabaho, lalo na ang kanilang mga big bosses sa ganda ng performance ng kanilang store. Pero hindi niya maiwasan ang hindi kabahan dahil sa mga oras na iyon, hindi lingid sa kaniya ang pasimpleng pag-obserba ni Jc sa kaniyang kabuuan.

Lintik naman oh. Anong mayroon sa akin at wagas kung makatingin itong buwisit na ito? May problema ba sa mukha ko? Sa suot ko? Ugh! Tatanggalin ko ang eyeballs niya kapag hindi siya tumigil.

“Wala naman. Interesado lang talaga ako malaman kung paano ka mag-handle ng tao at tindahan dahil alam mo namang ikaw ang aming pinaka-mahusay na Store Supervisor sa lahat ng branch ng Sharco Printing.”

Kinilig siya sa tinuran ng matanda na hindi mo mapaghahalataan na edad sisenta na dahil sa matikas nitong pangangatawan at positibong pananaw sa buhay. Mukha lamang itong kuwarenta’y anyos at mapagkakamalan lang na nakatatandang kapatid ni Jc.

“Grabe naman po iyan, Sir. Parang gusto ko ng lumubog sa kinatatayuan ko sa sinabi niyo,” nahihiyang turan niya.

“Really? Siya talaga ang pinaka-mahusay mong empleyado, Dad?”

Napunit ang ngiti niya sa narinig. Nagpanting ang tainga niya sa sinabing iyon mula kay Jc. Hindi niya nagustuhan ang tono ng pananalita nito. Parang pinapalabas nito na may mas higit pang magaling sa kaniya.

“Yes my son. She is the best employee we have for five years. Hindi mo ba alam na consistent siyang Most Valuable Employee sa kompanya natin? Malaking tulong ang leadership niya kaya maganda ang takbo ng negosyo natin.” Parang gusto niyang halikan sa lips si Sir Ronwaldo dahil sa bonggang papuri na binigay nito sa kaniya.

Oh, eh 'di nganga ka ngayon? Sige, maliitin mo pa ako. Daddy mo lang naman ang makakabangga mo eh.

Base sa hilatsa ng mukha ni Jc, mukhang wala itong bilib sa husay niya bilang leader. Sasagot pa sana si Jc sa kaniyang ama nang magsalita ito.

“Bueno, puntahan na natin ang mga staff mo, Alex. I have an important announcement to tell.” Nauna ng bumalik ang matanda sa puwesto ng kaniyang mga staff na noon ay busy na sa pakikipag daldalan.

Mas lalong nahulog sa pag-iisip si Alex sa sinabi nito. Magre-reshuffle na naman ba? Malilipat na naman ba ako ng store?