CHAPTER 4

CHAPTER 4

ABALA nang araw na iyon ang lahat ng empleyado ng Sharco Printing. Maski siya ay sobrang abala din sa pakikipag-usap kay Teacher Anne, ang guro ng kaniyang pamangkin na magpapagawa ng School P.E Uniform.

“Ito na po ba ang final order niyo, Ma’am Anne?” magalang niyang tanong sa kausap na tantiya niya ay halos ka-edad lang naman niya.

“Yes, Miss Alex. Pahabol na order na lang iyan. Hindi namin inaasahan ang pagdami ng estudyante ngayong taon kaya hayan, kinapos tuloy kami.”

“Naku, parang daig mo pa pala ang may anak sa propesiyon mo, Ma’am Anne.”

“Sinabi mo pa. Hindi ko nga alam kung magkaka-lovelife pa ako ng lagay na ito eh. Nagmumukha na akong losyang kasasaway sa mga chikiting na makukulit. Mabuti na nga lang at mabait si Hayden. Bawas din sa batang magbibigay ng wrinkles sa mukha ko.”

Kita niya ang dalawang sungki sa magkabilang bahagi ng ngipin nito. Ganoon pa man, maganda ang ngipin nito at mapuputi. Hindi nga lang niya magawang itanong kung may plano ba itong ipatanggal ang sungki nitong ngipin dahil baka ma-offend ito. Pinigilan na lamang niya ang kaniyang bibig na makapagsalita pa ng kung anu-ano.

“Siya nga pala, in two weeks from now, gaganapin ang stage play nila Hayden. I hope you could come para mapanood mo kung gaano kagaling ang pamangkin mo.”

“Of course naman, ako pa ba? Lahat gagawin ko para sa ikasisiya ng pamangkin ko.”

“Kung bakit kasi hindi ka pa mag-asawa para naman may kalaro na si Hayden.”

“Ikaw na muna mauna, Ma’am Anne.”

Natawa na naman ito at kita na niya ang kabuuan ng bibig nito

Sayang ang ngipin nito kung hindi mapapaayos.  Sa isip-isip niya.

“Loka ka. Ayoko muna. Medyo natutuwa pa ako sa mga magugulong bata na kasama ko eh. I-e-enjoy ko muna ito habang wala pa ang aking Mr. Right.”

Natawa siya ng mapakla sa term na ginamit ni Teacher Anne. “Serious? Mr. Right talaga? Uso pa ba iyon?”

“Why? Ang bitter mo yata? Mukhang may hugot ka diyan ah.”

“Wala ng Mr. Right dahil halos lahat ng iyon ay nagiging Ms. Right na.”

“Huh? Ka-boom?” Gumuhit ang isang linya sa noo nito sa sinabi niya.

Teacher ba talaga ito? Bakit parang ang slow? 

Bubuka pa lang sana ang bibig niya nang may marinig siyang tumikhim sa likod niya. Nilingon niya kung kanino galing iyon at sumalubong sa kaniya ang naniningkit na mata ni Jc.

Isang linggo na rin nila itong kasama at hanggang ngayon ay limitado ang pakikipag-usap nito sa kanila. Palalapitin lang sila nito sa tuwing may kailangan. Kahit suplado ang datingan ng hambog na lalaking iyon, hindi niya malaman kung bakit sobrang kilig na kilig ang kaniyang mga babaeng empleyado rito.

“Most Valuable Employee? Kaya pala…” Nakahalukipkip ito habang nakatitig sa kaniya. Simpleng white round neck T-shirt at faded blue jeans ang suot nito na tinernuhan ng black Vans. Style kanto lang kung tutuusin pero parang kinurot ang singit niya sa nakitang ayos ng kaniyang “Boss”.

Ano ba Alex? ‘Wag kalandian ang nasa isip. Tandaan mo na minsan ka na niyang inutusan na lampasuhin ang sahig dahil sa nagkalat na kape. Isaksak mo sa isip mo na hindi siya guwapo, pogi, cute, macho, mabango, malakas ang sex appeal ─

“Shut up!” galit na wika niya.

Napamaang si Jc sa tinuran niya. Maski si Teacher Anne ay napanganga sa inasal niya. Ang mga empleyado ng Sharco at ilang customer na nasa loob ay napatingin din sa gawi niya.

Shit ka, Alex! Wala ka talaga sa katinuan.

“Come to my office, Miss Alex,” nanlilisik ang mata na utos sa kaniya ni Jc. Bumalik na ito sa opisina habang siya naman ay naiwang tulala.

“Miss Alex, okay ka lang? Ano bang nangyari? Bakit mo naman sinigawan si Mr. Right?” nagtatakang tanong ni Teacher Anne sa kaniya.

Kumunot ng bahagya ang kaniyang noo nang marinig na naman niya ang term na iyon ng dalagang guro. “Mr. Right?! Mayroon bang Mr. Right na hambog sa kayabangan?!” nanggagalaiti niyang tanong

*****

KUYOM ang kamao ni Alex sa kaniyang likuran habang nakatitig kay Jc. Kanina pa niya minumura ito sa isip habang si Jc naman ay panay ang sermon sa kaniya sa loob ng opisina nito. Ang bastos pa dahil hindi man lang siya pinaupo nito sa pandalawang upuan na nasa magkabilang gilid ng mesa.

“You must learn the right manners, Miss Alex.” Seryoso ang matang nakatitig ito sa kaniya habang nakaupo sa swivel chair. Ang mga siko nito ay nakatukod sa ibabaw ng mesa nito habang ang kamay ay magkasalikop.

“Pardon?”

“Kailangan mo pa siguro bumalik sa pag-aaral para matuto ng magandang asal.”

“W-what?!” Hindi niya mapigilan ang hindi tumaas ang boses sa sinabi nito sa kaniya. “Magandang asal ba ka’mo?”

“Hindi ko alam kung ano ang nakita ni Daddy sa’yo at puring-puri ka niya. I don’t know what would he says once he discover that his Most Valuable Employee is having an attitude problem. I feel so disappointed for him.”