Mag-log inShare
Kabanata 6
Petsa ng paglalathala:
2020-10-01 01:45:55Pagkatapos makapaglinis sa kusina, nagpaalam na sa kanya si Vivien upang magpahinga. Nanatili pa siya doon. Nasa harap niya ang tatlong bote ng San Mig Light.
"She doesn't want to talk hijo. Ayaw niya rin magpa medical. She's denying na may mga nangyari. She even ask me not to tell you this things," Naalala niyang sabi ng doctor bago niya ilabas si Vivien sa hospital. Pinakiusapan pa siya ng doctor na act normal, huwag magtanong. Vivien was in trauma and she's in denying stage. Hintayin na lang daw na ito ang mag-open up. Kusang magsabi ng totoo.
Nilagok niya ang isang bote.
The fuck. Kating-kati na ang kanyang mga kamay pagbayarin kung sino ang may kagagawan ng pagdurusa ng babae. Ubos niya ang isang bote ng San Mig Light. Nagbukas pa siya ng isa.
She looks okay. She acts normal. Lips can lie but not the eyes. She's smiling but not reaching the eyes, hindi na ito gaya ng dati na kahit binubully niya ito noon, masaya pa rin ang mga mata nitong nakikipagtawanan at nakikipagkulitan sa iba.
There's something in the back of it. Pilit itinatago sa madilim na parte.He promised to open it. Kahit anong paraan pa! Kung pwede niya lamang sanang panghimasukan iyon agad. Pinilit na niya ang babae, but he needs to respect her privacy.
They hated each other. Aso at pusa silang dalawa. They clash, never reconcile. He never say sorry. He wants too. Pero madami ang pumipigil sa kanya.
Just like before...
Tulala siya habang nakatitig sa mahabang buhok na nasa palad niya.
Gulat na gulat siya sa ginawa ni Vivien. Ginupit nito ang kalahati ng buhok para lang kumawala sa kanya."Woah...Hindi ka kaya sumobra, brad?" Nakatawang umakbay sa kanya si Eliseo. Siniko niya ito.
"Shut up!"Sigaw niya sa pagmumukha nito. Napatigil naman si Eliseo. Maging ang mga kaklase nilang nakikipagtawanan.
"Kawawa naman si Vivz," rinig niyang usal ni Carol. Napatingin siya dito, dahilan upang matameme at yumuko ang babae.
He felt guilty kaya naman agad niyang kinuha ang bag at balak habulin ang umiiyak na si Vivien. Ipapaayos na lamang niya ang buhok nito sa salon sa bayan.
Nakita niya si Vivien na mabilis na naglalakad. Tatawagin niya sana ito noong bigla na lang nitong nakasalubong si Robert. Nagdilim ang ekpresyon ng kanyang mukha, lalo na noong makita niyang hinila ng binatilyo si Vivien.
"Sorry? She doesn't need my sorry. Bagay lang sa kanya iyon. Buti nga sa kanya. Bwisit!"
He kick the rocks in his way as he slowly following Vivien and Robert to where they are going.
"Go home! Go home now!" Paalala niya sa sarili. Pero hayun siya at naghintay sa labas. Nakatago sa may puno ng mangga.
Pagkalipas ng halos tatlumpong minuto. Lumabas ang dalawa kasabay ang isang bading na sa tingin niya 'y may ari ng salon.
Vivien had a bobcat short hair just below the ears.
It was too short pero mas bumagay ito sa kanya. It enhance her heart small face. Binagayan pa ng side bangs, mas naging dalaga tuloy itong tignan kahit nasa murang edad pa lamang."Shit!"
Napasuntok siya sa may puno. Nagsisisi tuloy siya, sana ay hinayaan na lamang niya itong may malagkit na buhok. Mas okay pa na ganoon, kesa naman ngayon. Lalo itong kapansin-pansin.
Nagbukas muli siya ng isang bote. Noon pa man ay hindi na niya maintindihan ang sarili. He loves to see her cry, in pain and hurt. Sinisisi niya rito ang mga pangyayari sa kanilang pamilya! But then, he still care. Ayaw niyang may ibang mananakit at magpapaiyak dito.
But then, ayaw niya rin na masaya ito. Tumatawa, lalo na kapag kasama ang Robert na iyon.
Kaya naman ay lagi niyang sinisira ang masaya sanang araw ni Vivien.To the extent na talagang sumosobra na siya.Second year highscool sila noon. Magkaklase na naman sila.
Nakikipag-usap si Vivien sa kaibigang babae na si Carol. Kinikilig na nagkukuwento ito. Kaya naman nacurious siya at lumapit para mapakinggan ang kwentuhan.Hindi siya napansin na lumapit kaya patuloy pa rin ito sa pagku-kuwento.
"Niyaya niya ako. Punta daw kami sa piyestahan sa kabilang baranggay."
Magkahawak kamay kinikilig din ang nakikinig na si Carol.
"Date ba yan? Magdadate kayo? Ayie!" Tila kiti-kiting gumalaw ang malalanding babae. Napakunot noo siya. Kaya pala nakabihis si Vivien. Suot nito ang paboritong damit kapag may okasyon.
Bigla nalang naghimutok ang butse niya. Lalo pa at nakikita niyang masayang-masaya ang babae.
Hawak-hawak ang bote ng coke. Bigla niyang ibinuhos ito sa damit ni Vivien.
Gulat na gulat na napatayo ito at hinarap siya."Anong ginawa mo?" Nanlilisik ang mga mata nitong nakatingin sa kanya.
"Oops..akala ko basurahan. Ang baho kasi eh!"
Mabilis at nanggigigil na lumapit si Vivien sa kanya.Isang malakas na sampal ang dumapo sa kanyang mukha. Isang sampal pa sana pero nahawakan niya ang mga kamay ni Vivien.
"One more and I'll give you more than that!" Banta niya na ikinatakot nito.
Umatras ito kasabay ng pagbitaw niya sa mga kamay na hawak niya.Basang-basa ito at nanlalagkit.
Pilit pinupunasan ng panyo ang basang damit. Ibinato niya dito ang malinis na white t-shirt mula sa kanyang bag."Isuot mo yan." 'saka siya naunang lumabas ng classroom dahil uwian na.
"Tignan lang natin kung makakapagdate ka pa na ganyan ang suot!" bulong niya sa sarili.
It is an extra large t-shirt. Not because he is more chubbier now. Talaga lang na tumangkad siya. At nagpasya siyang mag work out noong nakaraang bakasyon. It paid off dahil hunk na siya ngayon. Six pack abs, with those broad muscled shoulder. He has a perfect toned body.
Dahil din doon ay mas lalo siyang nagmukhang gangster sa school. May mga bad boy din pero wala ang mga ito sa kanyang kalingkingan.
Sobra siyang nirerespeto ng mga ito kaya walang nais kumanti o kumalaban sa kanya.Kinaumagahan, galit na galit siya nang makita ang puting t-shirt sa sahig. Madumi na at halatang pinampunas ng basang sahig. Sinipa niya ito at tinumba ang mga upuang nasa paligid. Kaya naman halos ayaw magsipasok ang mga kaklase niyang nagdadatingan na. Hindi rin pumasok si Vivien sa umagang iyon, kaya lalong naghimutok ang kalooban niya rito.
Pinakabagong kabanata
Chained by the Past Kabanata 13
Mabilis ang pagpapatakbo ni Jayson marating lang agad ang police station.Nakatanggap siya ng tawag mula sa kaibigang pulis."Nasa kaliwang selda pre. Bugbog sarado. Nakipag-away, muntik mapatay ang kabugbugan," bungad nito sa kanya pagkapasok niya, mukhang inabangan siya nito. "Gusto mo makita?"Umiling siya. Nilapitan nang husto ang kaibigan at bumulong."Ano'ng kaso niya? Sigurado bang mabubulok sa bilangguan iyan?"Gulat na napalayo ng bahagya ang kanyang kaibigan sa tanong niyang iyon. Napailing ito sa kanya."Mga ilang araw lang iyan dito. Hindi kasi nagsampa ng kaso ang kabugbugan niya," nalilitong sagot ng kaibigan niyang pulis. "Bakit?"Napatiim bagang siya."Hindi ba natin pwedeng kumbinsihin na magsampa ng kaso? Ano pa ba ang pwedeng ipatong para mabulok na ito sa kulungan?" Aniya sa kaibigan na hindi maipinta ang mukha dahil sa naririni
Chained by the Past Kabanata 12
Tulala si Vivien habang inaalala ang lahat. That time, mariing ibinulong sa kanya ni Jayson ang dis-gusto sa kanya. Ang mga salitang iyon ang patuloy na rumirindi sa teynga niya."I hate you," paulit-ulit nitong sambit sa kanya habang sila ay nagsasayaw, pero napakasuyo naman nang pamamaraan nito sa paghawak sa kanya. Pakiramdam niya ingat na ingat pa ito na para siyang babasaging crystal.Hindi niya maintindihan, ngayon o kahit noon kung bakit galit na galit at kinasusuklaman siya nito. Na kahit kaya naman nito ang mag aral sa pribadong paaralan, sinundan pa rin siya nito kahit saan.Para ano? Para pasakitan siya at para ipakita araw-araw ang pagkasuklam sa kanya na ayon dito ay nababagay lang sa kanilang pamilya. Noon pa niya gustong tanungin si Jayson, pero nauumid ang dila niya sa tuwing haharapin niya ito. Paano ba naman, galit agad ito o kaya naman wala sa mood. Pero nakakapagtakang lahat ng atensiyon nito
Chained by the Past Kabanata 11
Hindi na mapakali si Vivien sa inuupuan. May pangamba pa rin siyang nararamdaman, kahit pa nga nakaupo na sila Carol sa tabi niya."Anong oras na ba Carol?" Muli niyang tanong. Napalingon siya sa paligid niya. Ang mga estudyante ay pawang mga nagkukumpulan sa ibat-ibang bahagi ng venue."Vivien, nakakairita ka na ah, paulit ulit na lang. Para kang sirang plaka, nakailang tanong ka sa sampong minuto. Eight thirty palang." Naiinis na sagot nito sa kanya. Feeling kasi niya napakabagal ng oras bago mag alas nuwebe. "Uwing-uwi ka na ba? Ni hindi pa nga na-announce ang Prom King at Queen eh," excited na saad nito.Kanina, oo excited din siya sa mga iyon. Pero ngayon ay talagang nais na niyang makauwi. Pwede naman sana siyang maglakad, pero baka mahirapan siya dahil sa kasuotan. Madilim na rin pati ang paligid, baka kung ano ang makasalubong niya sa daan.
Chained by the Past Kabanata 10
Natatawa siya na kinikilig dahil sa walang humpay na mga bilin ni Robert. Kauupo pa lamang niya sa kotse nito nagsimula nang ibilin ang hindi niya dapat gawin."Remember okay, huwag kang makipagsayaw ng sweet. Sa mga babae mong friends ka lang makihalubilo. At dapat marunong kang tumanggi kapag inaya kang sumayaw ng mga lalaki." Ulit na bilin nito. Pababa na siya sa kotse pero napatigil siya.Ngumisi siya at may kapilyahang naiisip."So anong gagawin ko, iburo ang sarili ko sa upuan? Um-attend pa ako kung hindi rin naman ako mag-eenjoy!" Nakanguso niyang saad na ikinakunot ng noo ni Robert. "Ang ganda ko kaya para hindi irampa," dagdag pa niya at mas lalong lumawak ang ngiti sa reaksiyon ng binata.Marahas na bumuntong hininga ito at mukha nang problemado kaya lalo lang siyang napangisi."This is really no
Chained by the Past Kabanata 9
Muli siyang nahiga at nakatitig lamang sa kisame. Napakaraming tanong na pumapasok sa isip niya."Isa kaya itong patibong para pasakitan at saktan ako? Kung oo, ano ang nararapat kong gawin?" sa isip niya at napalingon siya sa sirang pinto."Ano ang binabalak mo Jayson? Bakit biglang nag-iba ang ihip ng hangin at ganito mo ako ituring. Nagbago ka na ba? Itinuturing mo na ba akong kaibigan at hindi kaaway. Hindi ko alam kung bakit galit na galit ka sa akin. Wala akong alam na nagawang kasalanan sa iyo, kung bakit itinuturing mo akong salot sa buhay mo." Napaluha siya sa mga isiping iyon.JUNIOR SENIOR PROMKasalukuyan siyang inaayusan ni Mrs Belen para sa okasyong iyon. Fourth year High School sila at huling pagkakataon para maranasan niya ang sabi'y mahalagang bagay sa pagiging highschool.Hindi siya nakadalo noong Third year siya dahil wala naman siyang gagamiti
Chained by the Past Kabanata 8
Magaan ang pakiramdam ni Vivien na gumising. Payapa ang buong magdamag. Dahan-dahan siyang bumangon nang malingunan ang natutulog pa ring si Jayson. Maingat siyang naupo sa gilid ng kama kung saan malapit ito.Mataman niyang pinagmasdan ang lalaki. Hindi niya maikakailang, napakagwapo nito. Lalaking-lalaki. Hindi maamo ang mukha nito, hindi tulad ng ibang lalaking kilala niya. Literal na parang galit ang mga kilay nito. Matangos ang ilong nito na nababagayan ng mapupulang labi na hindi yata marunong ngumiti ng hindi pilit.Ang kayumangging kulay nito ay nabagay sa macho nitong katawan.Napalunok siya nang maalala ang nahawakan niya kagabi. Firm chest muscle! Ang sarap sigurong makulong doon.Her eyes were stuck to his bare chest kaya hindi niya namalayan ang pagmulat ng mga mata nito. Looking at her too."Maganda ba ang view?"nakataas ang kilay na tanong nito."Huh?" Agad siyang nag-iwas
