All Chapters of Chained by the Past: Chapter 1 - Chapter 10

Naglalaro ng putik ang pitong taong gulang na si Vivien sa malawak na likod bahay ng mga Perez. Ang pinakamayamang angkan sa kanilang bayan.Ang nanay niya ay katulong at labandera sa mansiyong iyon. Sabado ng umaga dahil hindi nakauwi ang kanyang Tatay, napilitan ang kanyang ina na isama siya sa mansyon.Abala ang kanyang ina sa paglilinis sa loob ng bahay. Binilinan siya nito na sa likod lang at huwag na huwag papasok sa loob.Kaya naman dahil walang magawa, napagtuunan niya ng pansin ang maliliit na bahagi ng tubig ulan. Umulan kagabi kaya naipon ang mga tubig sa lupa.Tuwang-tuwa siyang nagtampisaw sa tubig. Habang ang malamyos na hangin ay dumadampi sa kanyang balat. Sumisilip din ang sinag ng araw mula sa malalaking puno ng mangga sa bakuran. Hindi pa nakuntento pati kamay niya ay naglaro doon. "Yuck! You are playing with the dirty water!?"Nagulat siya noong may mag-sal

Pinagmamasdan ni Jayson ang nakahigang dalaga. Nasa maliit silang silid sa hospital. Nakaupo siya sa maliit na monoblock chair sa tabi ng kama nito. Mahimbing na natutulog si Vivien. Dahil na rin siguro sa pagod at mataas na lagnat. Napabuntong hininga siya habang hinahaplos niya ang may pasang pisngi ng dalaga. "Tama ka nga, Vivien. Masaya nga siguro ako kapag binubully kita. Kapag nakikita kitang hindi masaya. But I will never hurt you like this. I will never hurt you physically. Gago ang gumawa nito sa 'yo, malaman ko lang kung sino, mas matindi pa ang mapapala nito sa gagawin ko. Babasagin ko ang mukhang meron siya!" pagbabanta niya habang kausap ang tulog na dalaga. Napakuyom ang kanyang kamao dahil sa nararamdamang galit.Gumalaw ang natutulog na si Vivien. Kaya naman agad din niyang binawi ang kamay na humahaplos sa pisngi ng dalaga.Ilang saglit lang ay pumasok na ang doctor sa kwarto."Hijo," called b

Sa katotohanan na nag-alinlangan at nagdududa siya kung bakit bigla na lang bumait sa kanya si Jayson ay sumama pa rin siya rito. Inilabas siya nito sa hospital sa araw ding iyon at dinala sa bahay nito sa kabilang bayan.They are on their 2nd year of college, at doon ito tumutuloy tuwing pasukan. Katamtaman ang laki noon. Atubili pa siya na pumasok noong pagbuksan siya ng pinto."Dito ang silid mo," ika nito at itinuro ang isang pinto sa kaliwa. May isa pang pintuan sa kanan kaharap ng silid, malamang ay kwarto nito.Binuksan nito ang pinto. Nanatiling nakahawak ito sa pihitan, hinihintay siyang pumasok. Bantulot siyang humakbang papasok.Namangha siya sa disenyo ng kuwarto nang makapasok na siya nang tuluyan. It has a modern design. Purple color ang dingding. The queen size bed has a floral bed sheets.It has all the designs for a woman.Napakagat labi siya. Kung ano-ano ang

He had five bottles of San Mig Light. Hindi naman gaanong nakakalasing ang inuming iyon, isa pa hindi naman siya naglalasing. Kailangan niya lang iyon pampatulog.From a silent night and dark hallway going to his room. Impit na iyak at sigaw ang narinig niya mula sa kabilang kwarto. His blood is boiling from the alcohol at lalo pang bumilis ang daloy nito, kasabay ng mabilis na tibok ng puso niya nang marinig ang mga daing mula roon.Pinihit niya ang doorknob para makapasok."Shit!" Gilalas niya nang mapagtantong lock ang pinto.Lalo pang lumakas ang mga daing na may kasama ng iyak."Vivien! Vivien" sigaw niya kasabay ng malakas na pagkalampag sa pinto, baka sakaling magising ang babae sa bangungot nito.Patuloy pa rin ang mga daing kasabay ng malakas niyang kalampag sa pinto.Napasabunot siya sa kanyang buhok,  habang nagpabalik-balik sa pinto at sa ilang hakbang palayo.

Muli siyang nahiga at nakatitig lamang sa kisame. Napakaraming tanong na pumapasok sa isip niya."Isa kaya itong patibong para pasakitan at saktan ako? Kung oo, ano ang nararapat kong gawin?" sa isip niya at napalingon siya sa sirang pinto."Ano ang binabalak mo Jayson? Bakit biglang nag-iba ang ihip ng hangin at ganito mo ako ituring. Nagbago ka na ba? Itinuturing mo na ba akong kaibigan at hindi kaaway. Hindi ko alam kung bakit galit na galit ka sa akin. Wala akong alam na nagawang kasalanan sa iyo, kung bakit itinuturing mo akong salot sa buhay mo." Napaluha siya sa mga isiping iyon.JUNIOR SENIOR PROMKasalukuyan siyang inaayusan ni Mrs Belen para sa okasyong iyon. Fourth year High School sila at huling pagkakataon para maranasan niya ang sabi'y mahalagang bagay sa pagiging highschool.Hindi siya nakadalo noong Third year siya dahil wala naman siyang gagamiti