Chapter Six: Daughter?

Katatapos ko lang maligo at mag bihis. Nakapag suklay na ‘din ako at dala ko na ang bag ko. Lumabas ako ng kwarto at nag almusal. Nagpaalam na ‘din ako kay mama at papa na mag apply ako ng trabaho. Noong una hindi sila pumayag, pero napapayag ‘din at sinabihan akong mag ingat lagi. Pagkatapos mag almusal umalis na ka agad kami patungong eskwelahan.

Okay lang naman ang first class namin ka’y Professor FeFe. Nag discuss siya at nag quiz. Kahit lagi siyang highblood sa amin dahil puro daw kami reklamo, nakakatuwa pa ‘din siya. Minsan nag papatawa minsan naman naninigaw. Pa iba-iba ng mood si Prof, e.

“Nakaka gutom.” Napatingin ako kay Kyle. “Kain tayo sa cafeteria,” yaya niya.

“Manglilibre kaba?” tanong namin sa ‘kaniya.

Kumunot ang noo niya. “B-Basta isa lang ha?”

“Burger lang ‘yong akin.” Si MJ.

“Sandwich akin.” Si Kate.

“Ikaw. Sai? Ano ‘yong sayo?” baling niya sa 'kin.

“Hmm? Kahit ano nalang,” sagot ko.

“Alam kuna. Cupcake at juice.”

“Teka? Bakit kay Sai, dalawa? Sa ‘min isa lang?” takang tanong ni Kate at MJ.

“Malakas siya sa akin, e.” Kinindatan sila ni Kyle.

“Ang daya!” Napatawa nalang ako at nagpatuloy sa paglalakad.

Pagkapasok ng cafeteria na salubong ko ‘yong Five Star na palabas. Nagtama ang paningin namin ni Scart at sobrang sama niya naman tumingin.

“Ano tiningin-tingin mo?!” inis na tanong niya.

Hindi ko siya sinagot at iniwas nalang ang paningin sa ‘kanila at nilagpasan sila. Umupo ako kung saan may bakante.

“Hoy?” tawag sa akin ni MJ at umupo sa harap ko. “Bakit naging snobber ka yata sa dumaan?”

“Wala akong balak pansinin sila. Kapag pinansin ko sila, sure akong magagalit lang ang Scart na ‘yon at sabihan ako na papansin,” sagot ko.

“Alam mo bang binati ka ni Justin? Pero... hindi mo siya pinansin?” tanong ni Kate.

“Ano binati niya ako?” gulat na tanong ko.

“Oo day,” sagot ni Kate.

Hala? Hindi ko siya napansin. Bad trip naman baka sabihin no’n masama ugali ko. “Hindi ko siya napansin,” napayuko ako.

“Hindi mo talaga siya mapapansin lalo na ang paningin mo na sa iba,” sabay sabi ni Kate at MJ. Nag angat ako ng tingin at sinamaan sila ng tingin.

“Nandito na ‘yong libre ko.” Sumulpot si Kyle at nilapag sa mesa ang mga order namin. “Libre ko ‘yan.”

“Thankyou.” Ngumiti kami.

“Close na close talaga kayo ni Lola tilda no?” tanong ni Kate.

Tumango si Kyle. “Oo naman, the best kaya ang lola ko.”

“Kamusta na kaya si Lola tilda?” tanong ko. Napatingin sila sa ‘kin. “Na miss kung makipag kwentohan sa 'kaniya.”

“Sa bakasiyon, dadalawin natin si Lola tilda,” sabi ni Kyle.

Nagpatuloy kami sa pagkain. Masaya ang kwentohan namin, marami silang kinwento tungkol sa mga lola nila. Samantalang ako, walang ma ikwento. Hindi ko alam kung sino ang lola ko, hindi naman binabanggit ni mama at papa kung may lola o lolo pa ako. Sinubukan ko silang tanongin pero lagi nalang nila iniiba ang usapan.

***

Katatapos lang ng klase namin at patungo kami sa Bakery shop kung saan ako mag aapply. Hindi na nakasama si MJ dahil susunduin niya pa daw si Patty sa mall. Maganda ang araw ko ngayon, tahimik at normal na buhay estudiyante talaga.

Pagkarating namin sa bakery shop pumasok na ka agad kami. Pero kamalas-malasan nandito ang Five star. Nag tatawanan sila at masayang nag kwekwentohan.

“Nandito pala sila,” bulong ni Kate.

“Hayaan muna. Wag mo nalang pansinin,” bulong ko.

Napatingin sa akin ang isa sa mga kaibigan nila. Hindi ako nagkakamali siya ‘yong lalaking tumawa makailan. Tss! Mukhang play boy. “Oh... ang liit talaga ng mundo. Look baby bro.” Siniko niya si Scart.

Napatingin sa akin si Scart. Ang sama niya nanaman tumingin. Bakit ba ganiyan siya tumingin? “Hindi maliit ang mundo, sadiyang pinagtagpo talaga kayo,” sabi niya.

Ano ang pinagsasabi nito? Iniwas ko nalang ang paningin sa ‘kaniya at dumeretso sa counter. Meron akong nadatnan do’n na babaeng nag aayos ng mga cups at plates. “Hello, miss,” bati ko.

Napatingin siya sa 'kin. Ang ganda niya at sobrang sexy. Kaiingit, ako kasi ano… basta may katawan.

“Hmm? Ano po order niyo?”

“A-Ano kasi... nakita ko post niyo online, nag hahanap daw kayo ng delivery rider?”

“Mag apply kayo?” Tumango ako. “Paki hintay nalang si ma’am Ye... padating na siya.”

“Ah. Thankyou.” Ngumiti ako at nilingon sina Kate. “Hintayin nalang daw muna natin ang boss nila. Parating na daw.”

“Huh? Mag hihintay pa tayo? E, paano ang shopping?”

Oo nga pala. Nangako ako sa ‘kaniya na mag shoshopping kami. “P-Pwede ba b-bukas nalang?”

“P-Pero.”

“Sige na Kate. Promise bukas mag shoshopping tayo.”

Bumuntong-hininga siya. “Aish! Sige na nga. Pasalamat ka mahal kita.” Napangiti ako.

“Pwede ako sumama?” biglang tanong ni Kyle.

“Oo naman.” Ngumiti ako at tumango. “Umupo muna tayo,” yaya ko.

Umupo kami malayo sa Five star. Ayo kung makalapit sa ‘kanila. Teka lang? Tiningnan ko sila at binilang. Isa, dalawa, tatlo, apat? Asan 'yong isa? Ngayon ko lang napansin na apat lang sila. Siguro hindi nakasama ang isa kaya apat lang sila.

“Psst.” Napatingin ako kay Kate. “Mag order naman tayo. Nagugutom ako, e.”

“Ano ba gusto niyo?”

“Bakit libre mo?” tanong nila.

“Sige, libre ko. Bilang pasasalamat na sinamahan niyo ko.”

“Ako na mag oorder. Ano sayo Kate?” tanong ni Kyle.

“Kahit ano basta masarap.”

“Sige.” Bumaling si Kyle sa akin. “E, sayo?”

“Drink nalang,” sagot ko.

“Okay.” Tumayo siya at pumunta ng counter para mag order.

Nang biglang nag ring ang cellphone ko. “Sasagutin ko lang to,” paalam ko kay Kate.

“Sige.”

Lumabas muna ako ng bakery shop at pagkalabas ko saktong meron nag park ng sasakyan. Hindi ko nakita kung sino ang sakay dahil agad ko ‘din iniwas ang tingin ko at lumayo ng kaunti.

“Hello?” sagot ko sa tawag.

“Anong oras kayo uuwi?” tanong ni mama sa kabilang linya.

“Hindi ko po alam.”

“Ipapasundo ko kayo kay papa mo.”

“Wag na po ma. Kaya na namin umuwi.”

“Hindi. Ipapasundo ko kayo, delikado sa daan at gabi na.”

Hindi ko talaga maintindihan si mama. Sobrang napaka praning niya minsan, ayaw niyang umuuwi ako ng gabi. Ayaw niya nga sana ako mag aral sa South University at papuntahin dito sa manila. Siguro worried lang talaga siya lalo na babae ako.

“Ganito nalang po. Mag tetext ako kapag uuwi na kami at hihintayin ko nalang po si papa dito.”

Dinig ko ang buntong hininga ni mama. “Sige, mag ingat kayo. I love you heart heart.”

Napangiti ako. “I love you too mama. Heart heart. Sige po bye na.” Binaba ko ang linya at nilagay ang phone ko sa bulsa.

Saktong pagharap ko nakita ko sa may pintuan ang Five Star na merong kausap. Babae ito pero hindi ko makita ang mukha niya dahil nakatalikod ito sa gawi ko. Tudo ngiti naman silang apat habang kausap ang babae.

Nagyakapan pa nga sila at mukhang matagal na hindi nagkita. Napatingin ako kay Justin na masayang kinakausap ang babae.

Paano ako papasok nito? Baka sabihin nila bastos ako kapag dumeretso ako. Hinintay ko nalang muna matapos ang usapan nila.

“Bye tita!”

Kumaway silang apat at pumasok sa kaniya-kaniya nilang sasakyan. Napatingin ako sa sasakyan nila at sobrang ganda. Pero may isang sasakyan ang umagaw sa atensiyon ko, sobrang ganda niya at ang astig.

Pero ang pangit ng may ari. E, sino pa ba? Edi si Scart. Bigla niyang pinaandar ang sasakyan niya papalayo. Ang bilis mag patakbo.

“Bakit ngayon kalang?” tanong ni Kate ng makapasok ako. “Ang tagal mo.”

“Nag usap pa kami ni mama,” pag dadahilan ko kahit ang totoo hinintay ko matapos ang chismisan ng five star sa babae.

“Nandito na pala ang may-ari ng bakery shop. Kakarating niya lang,” sabi ni Kyle.

“Talaga? Nasaan?” tanong ko at luminga-linga.

“Pumasok sa kitchen. Grabi sobrang ganda niya at ang puti-puti.”

“Uhm. Ikaw ba ang mag apply?” May biglang nag tanong sa likod ko.

Nilingon ko siya. Lumaki ang mata niya at mukhang gulat na gulat. Hindi ko maintindihan pero parang feeling ko kilala ko siya, hindi ko siya ma alala.

“Anak?”

Natigilan ako. Nag paulit ulit sa tenga ko ang sinabi niya. Pero may isang bagay ang hindi ko inaasahan. Bigla niya akong niyakap ng mahigpit. “Uhm? Ma’am?” tawag ko sa ‘kaniya. Narinig ko ang paghikbi niya. “O-Okay lang po ba kayo?”

Napasulyap ako sa mga kaibigan ko na nag tataka ‘din. Gusto ko sanang kumalas sa pagkayakap sa ‘kaniya kaso may roon sa puso ko ang nag sasabing wag ko ‘yon gawin. Aaminin kung ang sarap ng yakap niya, ‘yong yakap na matagal ko ng hindi nararamdaman.