Chapter 6: Virgin Gay

"Sorry. Mali ang napasok kong kwarto. Masaya ka na?" Sarcastic kong sabi sa natatawang binata.

Ok fine. Nagkamali ako ng tingin sa kwartong pinasok ko. Imbes kasi na 304 ay 305 pala ang nakasulat sa pinto na binuksan ko. Naduling lang siguro ako dala ng pagkawala ko sa sarili. Ang dami dami ko kasing iniisip eh. It was all my fault kaya nga kahit naiinis na ako ay pinasya ko paring humingi ng tawad.

Inaya akong maupo ni Oliver sa mahabang sofa. Pagkaupo ko ay tsaka naman siya naupo sa tapat ko. Hindi parin nawawala ang ngiti sa labi niya. Nakakaasar iyon. Parang gusto kong hilahin ang ngala ngala niya eh ng matigil na siya.

"Atleast you admit it."

"Pwede ba sabihin mo na ang gusto mong sabihin para makaalis na ako. Gusto ko nang magpahinga." Diretso kong sabi.

Umayos naman ng upo si Oliver at biglang sumeryoso.

"Fine." Aniya sabay hinga ng malalim. "Marry me." Walang kagatol gatol niyang dugtong.

Nalaglag ang panga ko dahil sa narinig ko. Hindi ko iyon inaasahan. The idea of getting married into someone that I dont love is not even playing in my mind. Kahit pa sabihing siya ang ama ng dinadala ko ay ayoko namang pilitin ang sarili kong bumuo ng pamilya kasama niya. Kasama ang taong hindi naman ako mahal. Dahil paniguradong walang patutunguhan ang pagsasama namin. Walang pagmamahal na magtatali sa amin kaya hindi rin iyon magtatagal.

"Alam mo ba yang sinasabi mo?"

"Yes."

"At sa tingin mo papayag ako diyan? Hell no! Hindi kita mahal ok. At wala akong balak na magpakasal sa taong hindi ko mahal."

"Awts ka naman magsalita." Parang bakla niyang sabi sabay hawak sa dibdib niya.

Hindi ko tuloy alam kung matatawa ba ako o mas lalo lang maiinis sa ginagawa niya eh. Para siyang tanga.

"Alam mo, walang patutunguhan ang pag-uusap na to. Kung wala ka ng mahalagang sasabihin, aalis na ako." Aniko sabay tayo na. Hahawakan ko na sana ang dala kong maleta pero pinigil ako ni Oliver. Inunahan niya akong kunin ang maleta at sumenyas na muli akong maupo.

"Please, Im not yet finish." Muling awat niya sa akin.

"But this is nonsense."

"Will you just listen. Tama na muna kakaarte pwede? May sasabihin pa ako eh."

"Fine." Inis akong naupo ulit at naghintay sa sasabihin pa niya. For all I care. Ganon parin naman ang magiging sagot ko sa proposal niya eh. It's still a big no.

"Hindi ko naman sinabing pakasalan mo ako dahil mahal mo ako eh. Hindi rin naman kita mahal so the feeling is mutual. All I want to happen is magpakasal tayo for the benefits na makukuha natin."

"You are saying--"

"Pananagutan kita. Hindi ka magiging single mother. Ipadadala ko sa batang dinadala mo ang apelyido ko. Hindi siya lalaking walang ama."

"Hoy mister. Akala mo ba ganon lang kadali ang gusto mo ha? Alam mo, handa akong maging single mother. At kahit hindi mo pa kilalanin ang batang dinadala ko, wala akong pake. Kaya ko itong buhayin ng mag-isa. It was also your problem kung lumaki ang batang ito ng walang ama. Teka nga-- ano ba ang makukuha mo dito ha? Sigurado akong hindi lang iyon ang dahilan mo kaya gusto mong pakasalan kita. Right? Dont trow all the pebbles on me. As if naman wala kang makukuha sa ino'offer mo."

"Yeah right."

"So ano nga ang makukuha mo?"

"Matanda na ang mga magulang ko Roann. They both want me to get married. Si Kate sana ang pakakasalan ko eh, kaso bumalik naman si Winsley."

"Si Kate? So you like using girls to play your drama? Ganon?"

"Its not like that."

"Then why me? Bakit hindi mo kaya hanapin yung isa sa mga ex mo at iyon ang ayain mo ng kasal? Much better right?"

"I've never been in a relationship before."

"What?"

"Wala pa akong nagiging girlfriend ok."

Bigla akong natawa sa narinig ko. Bolero din pala tong lalaking ito eh. Lahat sasabihin makakuha lang ng simpatya.

"Your lying."

"Im not lying." Matigas niyang paninindigan.

Pinakatitigan ko siya. Mukha namang nagsasabi siya ng totoo dahil nakikita ko iyon sa mga mata niya.

Wala pa talaga siyang nagiging girlfriend? Kahit isa?

Teka-- bakla ba siya?

"How about ex boyfriends?" Diretsahan kong tanong.

Biglang namula si Oliver. Hindi ko tuloy napigilang matawa.

"Your a gay? What the-- HAHAHA." Sabay tawa ko ng malakas.

"I am not a gay."

"Oh my gosh. Hindi halata ah. Hahaha. So you want me to marry you para hindi mahalata ng parents mo na bakla ang kaisa-isa nilang anak? Is that right? Hahaha."

"Sabing hindi ako bakla e." Matigas niyang pagtutol sa sinasabi ko. Naramdaman kong unti unti na siyang nagagalit pero mas lalo ko lang siyang inasar.

"Alam ba ni Kate ito? Yeah, for sure she already knew. Hahaha. Maganda itong blind item ah. Isang kilalang bachelor ang nagsusuot ng bra sa gabi. Never pa siyang nagkaroon ng girlfriend at nagpakasal lamang siya upang pagtakpan ang kabaklaan niya."

"Stop it."

"Bakla."

"I said stop it!" Galit niyang pagbabanta. Sinamaan niya na ako ng tingin. Alam kong galit na talaga siya pero hindi ko mapigilang mang-asar. Ito lang kasi ang magagawa ko para makabawi sa lahat ng masamang nangyari sa araw ko eh. Atleast nagawa kong makatawa ngayon.

"Bakla."

"STOP! Or else."

"Else what?"

Biglang lumapit sa akin si Oliver. Halos magkapalit na kami ng mga mukha dahil sa ginawa niya. I chocked for a moment. Parang bigla kong nakagat ang dila ko. Nakipaglaban ako ng titigan sa kaniya. Nang makita kong napalunok siya ay hagalpak ako ng tawa.

"HAHAHA.. Hindi mo kaya, kasi nga bakla ka! Now I know kung bakit inakusahan mo akong ni'rape kita that day. Because your still a virgin back then? Oh my gosh! Nakatikim ako ng virgin gay? Hahaha." Iiling iling kong sabi habang tumatayo.

Kinuha ko na ang maleta ko. Tawa parin ako ng tawa habang naglalakad palabas ng kwarto. Paulit ulit paring kumu'kontra sa mga pinagsasabi ko si Oliver pero hindi ko na siya pinapakinggan.

Haha.

That virgin gay.