Fifteen

Mally

"Kamusta naman ang may bagong love life ngayon?"

"Pwede ba, Jeya? Huwag ako!" Singhal ko sa kaniya pero tumawa lang ito kasama si Dey.

Recess na namin kaya heto sila ngayon nakaharap sa akin at nang-aasar.

"Saktong-sakto ang dating ni Harkin ah? Nahatak ka agad," tumawa siya ng malakas pero maya-maya rin ay sumimangot.

"Sayang! It would be fun kung nahalikan mo ang sahig tulad ng kung paano mo halikan ang buhangin nang hinabol mo kami!" Tumawa itong muli.

Napabuntong hininga na lang ako at sinalpak sa tainga ko ang earphone. Wala akong panahon para pakinggan ang pang-aasar nila ngayon.

Naisip ko lang bigla, bakit kaya ngayon lang ako pinagalitan ni tatay sa pag-uwi ko? Wala na kaya siyang tiwala sa akin? Pero wala naman akong ginagawang masama. Napasimangot ako sa sarili kong thoughts nang may taong nakatayo sa harapan ko.

"Bakit?" Tinanggal ko ang suot kong earphones para pakinggan ang sasabihin nito.

"May notes ka ba ng kanina?" Kumunot ang noo ko dahil sa tinanong nito.

"Wala bang notes ang mga katabi mo?"

"Ah, kasi—"

"Pahiramin muna, Mally! Alam mo namang tamad ang mga kaklase natin eh!" Paniningit ni Dey.

Nilibot ko ang tingin ko at halos lahat ng natira sa loob ay nakatingin rin pala sa gawi namin.

"Bakit hindi ikaw?" Walang gana kong sagot pabalik sa kaniya.

"Hindi ako nagsulat kanina eh," katwiran nito.

Hindi daw! Baka ayaw lang? Kinuha ko na lang ang notebook ko at binigay ito sa kaniya.

"Salamat!" Tumango lang ako.

"Hoy! Ingatan mo iyan! Buhay ni Mally ang nasa loob niyan!" Ani ni Jeya.

"Or pwedeng ikaw na lang ang maging buhay ni Mally!" Biglang banat ni Jomar.

Argh! Ano bang nakain ng mga ito at trip nila ako?

Napairap na lang ako at dumukdok sa lamesa. Bahala kayo diyan!

"Uwi ka na?" Inis kong binalingan ng tingin si Dey dahil sa naging tanong nito.

Hindi ko alam kung bakit inis na inis ako ngayong araw.

"Hindi! Papasok pa lang ako. Tsk!"

"Eh?"

"Ih?" Tuloy ko sa sinabi nito.

"PMS si girl. Oh, siya, tara na." Parehas kaming inakbayan ni Jeya kaya napasabay na lang din kami sa lakad niya.

Nang makauwi sa bahay ay walang gana kong nilakad ang daan papunta sa kusina.

"Nandito na po ako," nanghihina kong wika kay nanay nang makita ko itong nagluluto.

"Pagod ka ata? May nangyari ba?" Umiling lang ako at nagpaalam.

Alas kwatro pa lang ng hapon kaya wala pa si tatay. Mga 6 kasi ang uwi niya, minsan ko lang din siyang maabutan na maagang umuuwi.

Harkin Hernandez

Nasa labas ako.

Maikli lamang ang mensaheng iyon ngunit mabilis akong tumayo at tinignan siya mula sa bintana. Tila alam niya ang kwarto ko at inaabangan na sisilip ako. Nang makita niya ako ay winagayway nito ang hawak na cellphone.

Hindi na ako nagreply at lumabas na lang ng kwarto para puntahan siya.

"Paano mo nalaman ang bahay ko?" Kunot-noong tanong ko dito.

Nilibot niya ang tingin sa buong bahay at ngumiti.

"Sinundan kita," sagot nito sa tanong ko.

"Eh? Stalker?"

"Gwapo ko namang stalker. Gawin mo ng admirer!" Nagpogi pose pa ito.

"Humangin ata bigla? Ang lakas ng hangin, woah! Tinatangay na ako!" Sarcastic kong sabi dito pero ngumiti lang siya. Edi ikaw na ang may kompletong ngipin! Patingin nga ng dulo.

"Joke lang—"

"Marunong ka pa lang magjoke?" Pangbabara ko sa kaniya. Tila hindi ito naiinis sa inaasal ko dahil tumatawa pa ito. Clown ba ako?

"Siyempre! Tao pa rin ako, pero kapag tayong dalawa na ang pag-uusapan bagay na iyon," banat niya.

"Oh? May tayo ba?" Napangisi na lang ito at nilapit ang mukha niya sa mukha ko dahilan para ihakbang ko paatras ang mga paa ko.

"Wala, pero gusto ko. Ikaw ba gusto mo?" Aba't! Ayos din 'to eh? Masama ko na lang siyang tinignan at tinanong na lang ulit.

"Bakit ka nga ba nandito? At saka, paano mo nga nalaman ang bahay ko?!"

"Isasauli ko lang itong notebook mo. Nakalimutan ko ibalik sa iyo kanina," napakasipag naman niyang magbalik kung ganoon.

"Pwede naman bukas, nag-abala ka pang pumunta." Inabot ko ang notebook ko na inaabot nito.

"Basta para sa iyo, hindi ka abala." Sabay kindat ng mokong. Napangiwi na lang ako sa kakapalan ng mukha nito.

"Tapang mo ah? Sa room hindi ka naggaganyan!"

"Eh, paano kita kakausapin kung lagi mong kasama ang mga kaibigan mo? Minsan naman busy ka sa pagc-cellphone o 'di kaya naka-earphone ka naman." Nakasimangot na saad nito.

"Ay wow! Alam na alam?"

"Siyempre! Ako pa ba? Basta sa future ko, dapat alam ko lahat!" Ihahampas ko na sana sa kaniya ang hawak kong notebook nang lumabas si nanay.

"Anong ginagawa mo—oh? May bisita ka pala, Mally? Bakit hindi mo manlang pinapasok?" Eh?

"Uuwi rin po kasi siya agad, 'nay. Binalik lang ang notebook ko," tumango-tango lang ito.

"Oh, sige. Bilisan niyo diyan at kakain na. Nandito na rin si tatay Andy mo." Tumango lang ako sa kaniya. Nagpaalam na rin siya sa kausap ko at saka pumasok na rin ito sa loob.

"Oh, sige na. Salamat dito!" Akmang papasok na ako nang hawakan nito ang pulsuhan ko.

"Teka lang," tinaas ko lang ang kilay ko at hinintay ang sasabihin nito.

"Kasi—" putol niya sa sasabihin.

"Ano ba iyon? Bilisan muna, baka pagalitan pa ako ni tatay kung magtatagal pa ako dito."

"Ay ganoon ba? Pasyensya na," binitawan na nito ang pulsuhan ko at nilagay sa bulsa ang kamay.

"Ano ba iyon?" Ulit ko sa tanong ko kanina.

"Nais ko lamang itanong kung maaari rin kitang kausapin bukas?"

"Bakit? May batas bang nagsasabi na bawal na akong kausapin kinabukasan kapag kinausap na ako ngayong araw?" Tinaas ko ang kaliwang kilay ko at hinihintay na sagutin niya ito.

Umiling lang ito.

"Hindi naman sa ganoon. Baka kasi nahihiya ka nang kausapin ako bukas, sa loob ng classroom," mahinang wika niya.

"Bakit naman ako mahihiya? May dapat ba akong ikahiya?"

"Well, iyong kanina—"

"Iyong kanina, nahiya lang ako kasi muntik na akong masubsob. Ayon lang iyon," tumango-tango ito at ngumiti ng malawak.

"So, pwede na kitang kausapin bukas?"

Nagkibit balikat lang ako at, "Why not?"

Napa 'yes' ito at tinaas pa ang kamao. Nang makita niya na nakita ko ang ginawa nito ay nahihiyang binababa niya ang kamay at nilagay muli sa bulsa.

Trying to be cool, ha?

"Ayon lang ba?" Tumango lang ito.

"Oh, sige. Papasok na ako sa loob. Ingat ka sa pag-uwi and see you bukas." Ngumiti lang ako at tumalikod na.

Narinig ko pa ang sigaw nito na, "see you!"

Tsk! Napapailing na pumasok ako at pumunta na sa hapag.

—🌸