Share

Chapter 6

last update publish date: 2020-05-20 19:21:52

A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!

Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.

===========

Hindi ko na napigilan pa ang sariling mapahagulgol sa sakit na nararamdaman. Ang sinabi ko ay iiwasan ko na siya para hindi na muling maramdaman ang sakit pero ngayon naulit nanaman at dumoble pa.

Ayaw ko mang makita niya akong umiyak ay hindi ko na mapigilan. Sobrang nawasak ang puso ko sa nalaman. 

Sana pinagpatuloy ko nalang ang pag-iwas sa kaniya. Sana binaliwala ko nalang siya e di sana hindi ako parang tangang umiiyak ngayon sa harap niya.

Tang*na! Kakakilala palang namin pero heto wasak agad ako.

Pilit kong pinapatigil ang luha ko sa paglandas pero hindi ko magawa dahil sinabayan pa ng malamig na simoy ng hangin na humahaplos sa balat ko. 

I wipe my tears away before I looked at him. "S-sorry," I bit my lower lip when I stuttered again. "Sorry dahil nabigyan ko ng ibang m-meaning." I tried so much to not break my voice pero sa huli nabasag pa rin.

He didn't move even a little. He remain standing. His face did not even show any emotion. He's just there, standing, listening and watching how foolish and stupid I am for assuming that there's something between the two of us. 

Silence surround as for I don't know how long. He's still watching me so I decided to say goodbye. 

Goodbye. 

The real goodbye. Swear, after this goodbye I won't let myself drown for him again. I'll avoid him and stop communicating with him. That's the effective and only way for me to stop this stupid feeling I have for him.

I looked up to see him but I can't looked at him long straight to the eye. 

I laugh without humor and the awkward one. "I-" I bit my lower lip again. I swallowed hard. I feel like I'm choking preventing me to talk. "I-i'm going back now." He nodded.

When I'm already a meter or two away from him, I take a deep breath before turning around to face him. 

"Goodbye, Teddy." I smiled at him for one last time.

As I walked away, my memories of him flash back on my mind. Its as if telling me something for me to give up. Until one name came crashed that make me cry again. 

"In a relationship with Carlita Menendez"

My palm fly to my mouth, covering it to prevent myself from sobbing. 

He have a girlfriend. How stupid of me for thinking that we're somewhat a thing. How stupid of me for forgeting the most important information that he's already in a relationship! 

Kinilig pa ako kagabi. Tang*na! Kinilig ako sa pantasya ko na kahit kailan hindi magiging totoo. 

When I'm already infront of the gym, I wipe my tears and breath many times to relax and make myself presentable which I don't know if I'll look like one since I came from crying that ruined my make up. I feel like a trash but I don't have the time to worry about my look. 

Pagpasok ko sa gym ay dumeritso ako sa cr at tinignan ang sarili. I really looked like a trash. My make up was ruined and for the nth time my tears fall again. 

"Ang tanga ko. Ang tanga tanga ko." I sobbed. "Dapat kasi i-iniwasan ko na siya eh. D-dapat hindi ko na siya p-pinansin." Nakayuko akong umiiyak sa harap ng salamin. Buti nalang ako lang mag isa dito.

Nang biglang may nagflash. Agad kong naitaas ang ulo ko sa harap ng salamin at nakitang si Alas iyon.

Kumunot ang noo ko. Teka, Alas? Bakit siya nandito sa cr. Napalingon ako sa kaniya.

"What are you doing here?"

"Anong ginagawa mo dito?" 

Magkasabay naming sabi. 

"Cr 'to ng lalaki. Bakit ka andito?" Aniya.

"Ha? Ano? Sira ka ba?" Pinagsasabi niya? "Cr 'to ng babae. Siguro naninilip ka no?" Bintang ko sa kaniya.

"Baka ikaw?" Balik niya sa akin at tumayo ng tuwid. "Alam kong crush mo ako pero hindi mo 'ko kailangang silipan."

I laugh. "Kapal!"

"Umiyak ka ba?" Usisa niya.

"Wala 'to. Napuwing lang." 

"Iba ang puwing sa iyak." 

"Wala. Sige na umalis ka na. Baka may pumasok at makakita pa sa'yo dito. Maisipan ka pang manyak."

He laugh. "Ikaw ang dapat na umalis dahil cr 'to ng lalaki."

"Tumigil ka nga, Alas. Cr 'to ng babae-" hindi ko na natapos pa ang sasabihin dahil sinundan ko ang tinuro niya at nakita ang bowl na nakakabit sa dingding na ihianan ng mga lalaki. 

"Sh*t!" 

"Language." saway niya sa akin.

Humarap akong muli sa salamin at napansing maliit nga ang lababong mayroon dito dahil pangdalawahan lang kompara sa pambabae na apatan. 

"Shit! Nasa men's comfort room ako?" Tanong ko sa sarili.

"Oo," napabaling ako sa kaniya. "Kaya halika na. Baka may makakita pa sa atin dito, ano pang isipin lalo pa't nagkahalikan tayo kanina." 

Nagkatinginan pa kami bago ako umiwas ng tingin at walang sali-salitang lumabas. Buti nalang walang nakakita sa akin.

Pagbalik ko sa pwesto namin ay agad akong dinalohan nina Althea. Panay ang tanong nila sa akin kung ayos lang ako, may masakit ba sa akin mula sa pagkakahulog at kung bakit ako umiyak. Nahalata nila ang pamamaga ng mata ko lalo pa't nasira na ang make up ko. Hinila naman nila ako sa pinakataas na bahagi ng bleachers at inayos nilang muli ang make up ko.

"Bakit ka ba umiyak?" Nahahalata ang pag-alala sa tono ni Althea.

"Don't tell me you cried because Ace stole your first kiss?" Hula ni Jamaica.

Umingos naman si Rhea at nagkatinginan sila ni Decilyn. 

"Masaya ka dapat kasi naka-score ka sa crush mo." Pang-aasar ni Jercel.

"Ano ba kayo, wala 'to, and it's not because of Ace." Sabi ko at bumaba upang makakain na.

Ramdam ko ang tingin nila sa akin. I know they just worried of me but they don't have to. I'm fine... I'll be fine... soon. 

I did all my best to divert my attention. I enjoyed myself talking to some students in any level. Taking some pictures with those student who asked me too.

Mang ilang ulit ding sinubokan ni Alas na lapitan ako pero lumalayo ako agad dahil sa hiya rin sa nangyari. I know it was just an accident. An accident made by my stupid move so it was my fault. Hindi ko dapat iniiwasan si Alas pero hindi ko mapigilang hindi siya iwasan dahil nahihiya ako. 

Bakit pa kasi niya pinaalala ang kiss na iyon at sa cr pa talaga?

Even though I did all my best to enjoy, I did not still enjoyed the party. Because whatever I do, what happened earlier especially my conversation with Teddy still lingering in my mind. 

The party ends exactly at twelve midnight. But the my classmates wants to continue the party outside the school. They planned to go on the bar to continue. 

"Clariz, come and join us. We'll continue the party on the Side bar." One of my classmate invited me.

Yes, I drink. I started drinking when I was in nineth grade or since I was fourteen years old but I never drink outside our house or outside my relatives premises. Hindi rin ako umiinom kapag walang kasamang mga kamag-anak. If ever I accept their invitation this will be my first time drinking on the bar and without relatives.

Everytime my friends inviting me I authomatically reject their invitation but now, I don't know. I want to reject but I have this urge feeling to come and join them. I think it's because of what happened earlier? 

We're not a thing but I am still broke. I'm broken hearted even though we're not in a relationship. Now I know what those broken hearted person feels like. It hurts, a lot. 

Now I know why broken hearted wants to get wasted. Because I also want it too. I got drunk once and that was when my first time and my head hurts like a bomb that wants to explode. Since then I never let myself get drunk but tonight, I want to get wasted. I want to get drunk. I don't care if my head will explode tomorrow. I just want at least to forget the pain I'm feeling right now. Isa pa, eighteen na rin naman ako noong June kaya ayos na.

"Clariz, huwag ka'ng sumama sa kanila. Umuwi na tayo." Si Althea. "We'll drive you home. I already talked to Ljay, so let's go." She grabbed my hand but I did not let her pulled me. I stayed still where I am standing. 

"Clariz," 

"Clar," 

"Babe Clar," 

My friends called me. I looked at them. "I'm sorry pero gusto kong sulitin 'to. And I also want to get close with them." 

"But it's already midnight." Jamaica exclaimed. 

"Maglalasing ka?" Rhea asked. "Clar, nakainom ka na dahil nakapuslit tayo inomin dito. Tama na 'yon." 

"Uwi na tayo, Clar." Althea.

"Ngayon lang naman 'to." 

"Clariz, wala kang kasama pauwi. Hindi ka rin gaano ka close sa kanila para sumamang uminom." Decilyn.

"Relax." my classmate Josh said. "Classmate din namin si Clariz, we won't let anything bad happen to her." 

"Oo nga." Mary seconded. "Kahit hindi kami ganon ka-close magkaibigan rin naman kami ah. Hindi namin siya pababayaan 'no!" 

"Clariz," may diing pagkakasabi ni Jamica. 

"Ano Clar?" Tanong ni Josh.

Nagpalipat lipat ang tingin ko sa mga kaibigan ko at sa grupo nina Josh. Sa huli ay nginitian ko nalang sina Althea at sumama kina Josh para magsaya. Ilang ulit pa nila akong tinawag para pigilan pero hindi ko na sila pinansin.

When we arrived at the Side bar we didn't rent a private room for us. We let ourselves join the crowd. Pumwesto lang kami sa gilid sa gitnang bahagi ng bar at agad na umorder ng alak. 

This is my first time entering a bar kaya naninibago ako. The loud music of the bar consumed the whole place the reason why we can't hear each other without leaning. The dim lights makes the place's atmosphere more exciting. Magulo ang bar dahil sa mga taong nagsasayawan. Halata na lasing na ang karamihan.

Hindi ko alam kung ilang oras na kami rito sa bar. Halata na rin na lasing na ang iilan sa mga kasama ko dahil pati sila ay nakisali na sa gulo sa dance floor. Ang iba naman ay nakatulog na sa kinauupoan. Samantalang ako, si Josh at si Mary nalang ang natitirang gising na kasama ko dito sa lamesa namin. 

"Himala at pinili mo kami over your friends." Litanya ni Mary. She's drunk. Halata sa pananalita niya.

Dahil sa sinabi nito ay naalala ko ang pagpigil nina Althea sa akin kanina. Na-guilty ako bigla pero wala na akong magagawa dahil narito na ako at umiinom. Isa pa, gusto ko ring mawala sa isip ko ang nangyaring sagutan namin ni Teddy. Gusto kong mawala ang sakit na naramdam ko. Ayoko ng ganitong pakiramdam. Ayoko!

Tinungga ko muna ang nakalaang shot sa akin bago siya sinagot. Hindi na mabilang kung pang-ilang tungga ko na iyon pero kahit ganon at napapangiwi pa rin ako sa tuwing nalalasahan ang pait ng alak. "Like what I said, I want to get close to all of you." 

Josh shooked his head and drank his shot. "I don't think so." 

"What do you mean?" Mary asked Josh.

"I don't think that's your main reason." He said while filling the glass. Kunot noo lang namin siyang parehong tinignan ni Mary. "I saw you wipe your tears outside the gym. You cried." He put the glass infront of me. My turn again. "Bakit?" 

Kinuha ko ang baso at tinignan ang laman niyon. "It's nothing." And drank my shot.

Tinuro niya ang mukha ko. "You're crying."

When I touched my face I felt the liquid on it. Hindi ko namalayang umiiyak nanaman ako. Naalala ko ulit ang mga sinabi ni Teddy sa akin kanina. Ang sakit! Lalo na ng maalala ko ang status niya.

In a relationship with Carlita Menendez

Ngayon ko lang gustong magwala. Ngayon ko lang gustong manakit. Gusto kong sigawan at pagalitan kung sino man si Carlita pero alam ko sa sarili ko na wala akong laban. 

She's the girlfriend while I'm nobody.

Bumuka muli ang bibig ni Josh para magtanong pero may tumapik sa balikat niya dahilan para mabaling rito ang atensiyon niya. Si Mary naman ay nakatanaw lang sa mga taong nagsasayawan sa gitna at pupungay pungay ang mata.

Ramdam ko na ang pag-ikot ng paningin ko pero mang-ilang ulit ko pa rin sinalinan ang baso para uminom. Ramdam ko na rin ang biglang pagkabuhay ng katawan ko dahilan para tumayo ako at hinila si Mary papuntang dance floor. 

I think I'm drunk. No, I'm sure I'm drunk but I don't care. I'm here to get wasted anyway. So might as well enjoy this party.

Sa saliw ng musika ay sumasabay ang pagsayaw ng sarisaring kulay ng ilaw at pag-indak ng mga tao sa paligid ko kabilang na ako roon. Hindi ko na alam kung nasaan si Mary basta sumayaw lang ako. Wala na akong pakialam kung sino man ang kasayaw ko. 

May iilan akong nakilala sa mga nakasayaw. They even gave me a shot and I didn't think twice to accept and drank it. Sari sari ang inomin nila pero hindi ko na pinansin iyon. I don't care if it's hard or light basta tanggap lang ako ng tanggap at inom lang ng inom.

Ang pagkahilo ko ay maslumala pa. Kung kanina ay nakakalakad pa ako ngayon ay tutumba tumba na. 

Sumandal ako sa pader para maiwasang matumba dahil sa kalasingan. Pipikit pikit na rin ang aking mga mata pero pilit kong idinidilat lalo pa't may pumwesto sa aking harapan at hinahimas himas ang mukha ko.

Mang ilang ulit kong iwinakli ang kamay niya pero bumabalik parin iyon sa mukha ko. Ramdam ko ang hawak niya na humahaplos na sa aking braso at hita. Iwinakli ko iyon dahil naiirita ako pero ayaw tumigil.

"Ano ba!" Wakli ko ulit sa kamay nito. "Stop touching me, will you? Umalis ka nga ang init init dumudikit ka. Bwisit!" Nakapikit kong sigaw at bigla nalang akong may narinig na mga nagbasagan. Gusto kong silipin pero hindi ko na maibuka pa ang mga mata ko. Pero pinilit ko para makapaglakad para bumalik sa lamesa namin. 

Naririnig ko ang sigawan at basagan ng mga bote sa paligid ko hindi ko pinansin at nagpatuloy sa pagiwang giwang na lakad. Nagkagulo na ang paligid at may lumabas na ng bar. Malapit na ako sa lamesa namin nang mahagip ako ng mga nagtatakbohan palabas kaya natumba ako. Umikot lalo ang paningin ko at hindi ko na maintindihan ang mga naririnig sa paligid. 

Naisandal ko ang ulo sa upoang malapit sa akin at pumikit dahil nawalan na talaga ako ng lakas. Gusto ko ng matulog.

"Clariz!" 

Rinig kong may sumigaw ng pangalan ko kaya kahit hindi na maibuka ang mata ay pinilit ko. Hindi ko alam kung sino iyon basta ang nakita ko ay ang nagsusuntokan sa dance floor. 

I saw Josh punch someone that resulted to knock out and walked towards me but someone blocked his way and punch him. May tumulong rito pero hindi ko na alam kung sino dahil naipikit ko na ang mata ko dahil sa pagod at antok.

Nakapikit na ako pero gising pa rin ako. Naramdaman kong may bumuhat sa akin. Gusto kung umapila pero wala na talaga akong lakas at gusto ko nalang matulog.

Unti unti ng lumalalim ang paghinga ko ng may marinig na nagsalita pero hindi ko maintindihan kung ano iyon dahil tuloyan na akong nakatulog.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • One Week Of Its Best   Chapter 15

    A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.==========October 04, 2019The day: Unscared FiestaMaaga akong nagising hindi dahil sa maaga ang pasok ko kundi dahil sa maagang paghahanda dahil fiesta. May handa kasi kami ngayon kompara noong nakaraang taon na nakihalo lang kami kina Uncle Juanito.Kaninang madaling araw pa gising sina Mama at Papa dahil nagluluto kasama ang iilan nilang kaibigan na tumutulong.Alas nuwebe pa ang pasok ko ngayon kaya nakatulong pa ako sandali. Naitext at natawagan ko na rin ang iilan sa mga kaibigan ko para imbitahin.Masaya akong naghanda para pumasok. Nai-chat ko na rin ang mga kaklase kong huwag mag uniporme o 'di kaya'y magdala nalang ng extra par

  • One Week Of Its Best   Chapter 14

    A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.==========October 03, 2019Seven thirty ang oras ng pasok ko dahil thursday pero lagpas alas otso na ako dumating dahil natakot akong lumabas ng bahay. Baka kasi nasa kanto lang ulit ang mga kasamahan ni Ian.Tinext ko rin si Teddy na kung pwede masundo niya ako kasi natatakot ako pero wala siyang reply.I wanted to open it to my parents but there's no voice coming out on my mouth. I wanted to ask for their help but I don't want them to worry.Wala naman silang ginawa sa akin bukod sa takotin ako. Kaya iyon nalang ang inisip ko na hanggang salita lang sila at hindi pa rin nila kayang manakit lalo pa't iniligtas nga ako ni Ian sa muntikang pagkakabangga.

  • One Week Of Its Best   Chapter 13

    A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.==========October 02, 2019Matamlay akong bumangon dahil pagkatapos kong iwan si Teddy kagabi ay hindi man lang niya ako sinundan o kahit man lang text wala.Nawalan ako ng gana kagabi pero mas tumudo iyon ng makita ko si Carlita. I even heard her conversation with her friends..."He already have a girlfriend, Car. Give it up already!""No. I am his girlfriend, Nat. And he loves me. He's just using that girl.""You're being a relationship breaker.""I am not. Teddy is still mine even after we broke up.""You mean, leaving him and chosing that fucking frat guy.""Shut up!"Using. Is he r

  • One Week Of Its Best   Chapter 12

    A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.==========October 01, 2019Nagulat ako dahil paglabas ko ng kwarto ay nakita ko si Teddy sa sala. Prenteng nakaupo sa single sofa at kausap si papa na libang na libang naman rito."What are you doing here?" Sinilip ko ang wall clock at nakitang quarter to seven pa. "Ang aga mo ah? Wala ka bang pasok?""Good morning," nakangiti niyang bati sa akin. Nahiya naman ako dahil hindi ko man lang siya binati. "I'm here to fetch you.""Galing ate ah, may tagahatid-sundo ka na. Makakatipid ka sa pamasahe." Ani Grace."Grace, kumain ka na nga lang. Baka ma-late ka pa." Saway ni Mama. "Huwag mo ng asarin 'yang ate mo at nagdadalaga.""Ma!" Ram

  • One Week Of Its Best   Chapter 11

    A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.==========September 30, 2019Araw ng Lunes at alas otso ang first period namin ngayon pero alas syete pa lang ay nasa room na ako. Isa isa kong nilagyan ng bracelet ang desk nina Althea, Decilyn, Jamaica, Jercel at Rhealyn. Bracelet iyon na kahoy na na pinaukitan ko ng mga pangalan nila at endearment ko sa kanila na babe. Binili ko iyon kagabi sa park kasama si Teddy. Meron din nga ako, eh. Bibili rin sana ako para sa aming dalawa pero wala akong nagustohan na pang couple.Bumili din ako kanina ng chocolate na goya at maliit na tube ng stick-o dahil alam kung mahilig sila roon. Tig-isa sila. May sticky note rin akong dinikit roon na may sulat na "sorry babe. Hindi na maulit. I love you."Nanghiram

  • One Week Of Its Best   Chapter 10

    A/N: sorry sa mga typo and grammatical error. Happy reading!Click the English translation for those who prefer English. This chapter written in mixed Tagalog and English.==========I flipped the next page and was about to read when someone tapped my shoulder."Busy ah, uwian na." It was Miguel. He already have his bag on."Tara na, pre." Si Christian naman na isinusuot pa ang bag sa likod.I roam my eyes and saw my classmates getting ready to go home. I frowned. "Tapos na ang klase?""Ha?" Kunot noo'ng tanong ni Miguel."Pre, uwian na. Hindi pumasok ni prof," Si Christian habang tumatawa.Ganon ba ako katagal nahumaling magbasa na hindi ko na namalayang wala ang prof, at uwian na? Kung ganon lagpas dalawang oras ako nagbasa?"Ano ba 'yan?" Miguel ang was about to steal the black notebook or shoul

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status