Chapter 18

Minulat ko ang aking mata ng maramdaman ang sikat ng araw sa aking paanan. Tinignan ko kung anong oras na dahil masyado nang tahimik sa paligid.

9:30am na?! Hindi man lang ako ginising amp.

Kanina pa sila malamang nakaalis dahil usapan namin na maglilibot ngayon bago kami bumalik ng Manila bukas. Naupo muna ako sandali upang alisin ang antok sa aking sistema. Ngunit muling nanumbalik ang mga nangyari kagabi. Hindi ko pa rin lubos maisip na posible ang ganon. Internet mo lang nakilala mamahalin mo na??

Agad akong bumangon at naligo hahanapin ko pa sila kung saan sila naglagi. I wear a floral dress and my heels. I put some light make up then ponytail my hair. Pagkabukas ko ng kwarto ay may biglang bumungad sa akin.

"You are more beautiful than the sunshine" sabi ni Anne. Inabot niya sa akin ang isang rosas at umalis na ng kwarto.

I feel weird all of a sudden. Nagtungo agad ako sa kusina at naghanap ng makakain. Pero laking gulat ko ng may makita ng pagkain sa lamesa. Agad akong umupo at tinignan ang note na nakaipit.

Don't forget to finish your food before going out. A beautiful lady like you shouldn't get hungry. Eatwell.

-Lux

I smiled after reading the note. I must say he is sweet and caring. Itinago ko ang note sa aking pouch then I start eating the meal. Sa hindi maipaliwanag na dahilan ay umusbong ang excitement sa akin. Parang may nagtutulak sa akin na lumabas at pumunta sa garden. Hinugasan ko ang pinagkainan ko at inayos muli ang aking sarili bago lumabas. May nakita akong nakadikit sa pinto pagkabukas ko.

See you at the garden Ms. Beautiful

-Lux

Itinago kong muli sa aking pouch ang note at tinungo ang daan papunta sa garden. Ang gaan ng aura ko ngayon. Minsan lang ito mangyari kaya naninibago ako. Pagkalabas ko ng elevator ay may bugkos ng bulaklak naman ang tumambad sa akin.

"Pinapasabi ng nagpapabigay nito na ikaw ang pinakamagandang nangyari sa buhay niya" bigla rin siya umalis.

I'm smiling as I walk out of the hotel. Pagkarating ko sa garden ay ang ganda ng set up. May arko na puno ng bulaklak at may nakasulat na "welcome to the most beautiful lady I've met" hindi ko mapigilan maging masaya. May daan na pinapalibutan ng mga rose petals papunta sa gitnang parte ng garden. Habang naglalakad ay kinuha muna ni Mira ang bulaklak na hawak ko at iginiya ako sa aking lalakaran.

"Anong meron bakit may ganito malayo pa birthday ko ah?" Takang tanong ko sa kanya.

"Malalaman mo kung para saan to basta maglakad ka lang at nasa dulo ang sagot sa lahat ng tanong mo"

Maya maya ay hinayaan na niya ako maglakad mag-isa. Natatanaw ko na mula sa kinatatayuan ko ang pigura ng isang lalaki na nakasummer outfit. He looks so damn hot. I smiled as he looks at me. Pinagpatuloy ko ang paglalakad ako hanggang sa makarating ako sa harap niya.

"Anong meron at may pakulo ka na ganito??" Tanong ko sa kanya. Hinawakan niya ang kamay ko at tinitigan sa mata.

"You were different from the other girls I've met. You are awesome and beautiful than them. I made this to make this day memorable for you. From this day until the following days I will court you. May your answer be yes or no I will still court you. I want to be part of your present and future" nakangiti ngunit seryosong saad niya.

I never felt happy like this before. I can feel the butterflies in my stomach. This is the best feeling ever.

"Will you dance with me??" I nodded then the song starts to play.

Now playing: Perfect by Ed Sheeran

I found a love for me

Nakisama ang panahon sa aming dalawa. It was a cloudy yet romantic day for us. I never thought I could experience a romantic date like this. Matapos ng kanta ay agad naming tinungo ang lamesa at kumain ng inihanda niya.

"Ikaw ba nagluto nito??" Tanong ko sa kanya.

"Oo naman" masayang sabi niya.

Masaya kaming nagkwentuhan habang kumakain. I never thought I would get along with him like this. It feels like all my hatred for him went away.

"Ehem baka naman pwede rin kami makikain ano??" Biglang tanong ni Mira.

Nilingon namin sila at bahagyang natawa. Nakatunghay sila sa entrance at nagkukumpulan doon.

"Halina na kayo rito" pag-aaya ko sa kanila.

Sabay sabay silang nagtakbuhan papunta sa amin at nagsipagkuhaan ng kanya kanyang pinggan. Halos magulo ang lahat ng inayos nila kanina dahil sa gulo nila. Lumipat kami sa mas malaking table para magkasama sama sa pagkain.

"Mukhang alam ko na saan hahantong ito ah" biglang saad ni Kev.

"Nangangamoy kasalan to sa future" sabi naman ni Mira.

"Brides maid kami ah" biglang sabi ni Anne.

"Sagot ko na catering sa kasal niyo" si Melanie naman.

"Ako na sa design ng simbahan at venue" si Ems naman.

"Kung makapagplano kayo para namang sasagutin ko to. Ni hindi pa nga nanliligaw ang isang to" nakangising sabi ko.

"Baket may balak ka pa bang bastedin ako?!" Inis na tanong ni Lux.

"Depende sa topak ko" kibit balikat na sagot ko.

Nagtawanan naman sila dahil hindi maipinta ang mukha ng katabi ko. Ako naman ay palihim na tumatawa dahil malamang ay mababatukan ako nito kapag humalakhak ako.

"Mukhang mag-iiba na ihip ng hangin kapag nagkasama sama na tayo" biglang salita ni Anne.

"Mababawasan na siguro maiinit ang ulo kapag nagkasama sama tayo ano??" Biglang tanong ni Mel.

"Asa pa kayo" banat ko sa kanila.

"Grabe kakaiba ka talaga kapag hindi pa nabawasan init ng ulo mo" bulaslas naman ni Ems.

"Kakaiba naman talaga ako. Kaya nga nagustuhan ako ng lalaking to" nakangising sabi ko sabay turo sa katabi ko.

"Oo naman kakaiba ka sa lahat. Ikaw nga lang may lakas ng loob na umaway sa akin at sigaw sigawan ako sa lugar kung saan maraming tao" biglang sabi niya.

"Sus malamang isa rin yan sa mga rason kung bakit itinitibok na ng puso mo ang pangalan ng kaibigan namin" nakangising sabi ni Mira.

"Aba oo naman" taas noong sagot niya.

Nanatili muna kami sa lugar na iyon at nagkwentuhan ng kung ano ano. Pinuno namin ng saya ang lugar na iyon. Maya maya ay napagdesisyunan naming maghabulan gaya ng nilalaro namin nung bata pa kami. Puro saya lang ang aming nararamdaman at hinihiling na sana ay hindi na matapos pa ang araw na iyon.

Pinagtitinginan na kami ng mga taong malapit sa pwesto namin at halos lahat sila ay nakangiti kaming pinapanood. Hindi namin akalain na magagawa namin muli maglaro sa edad namin na to. Sila lang ang nakapagpaparamdam sa akin ng iba't ibang emosyon. At aking hinihiling na sana huminto ang oras pero lahat kami ay kumikilos pa at nananatiling masaya.