Chapter 4

Dala-dala ko ngayon si Adrian. Ayaw magpaiwan e. Kaya ngayon, nakaupo na siya sa passenger seat.

"Why do I get to be here in the back and my nephew is in there?" tanong ni Austine.

"Cause I want to feel how to be in the passenger seat. We already talked about this, Uncle," sagot ni Adrian sa tiyuhin niya.

He snorted at his nephew.”And I guess, you felt it by now. Could you please go back now here?”

"Nah. I like it here, Uncle. Right, ate Yla?” biglang balik nitong tanong sa akin.

Ngumiti ako rito at ginulo ang kaniyang buhok.”Of course, baby," sagot ko rito habang nakatingin na sa daan. 

"You're making me blush, sweetheart. I like your endearment. We're like a real couple.”

Natawa na lang ako sa sinabi niya. Nagtapat kasi siya kanina sa kin. Nahihiya pa nga daw siya pero sana daw maging girlfriend niya ko. Nahihiya pa siya sa lagay na ‘yun no? Napaka-bibong bata.

"My nephew is just 5 years old, Ylaina. Child abuse ka!" akusa sa akin ni Austine.

Tinawanan ko na lang siya at binelatan siya binelatan siya ng pamangkin niya.”Your just jealous, Uncle. You don't have a girlfriend po kasi.”

Nagtawanan na lang kami hanggang sa makarating kami sa kinalalagyan ni Mang Dencio. Nag-S&R pa daw kasi siya.

Kumaway ako kay Mang Dencio nang mapatingin siya sa min. Pinarada ko ang kotse sa harap niya at saka tinanggal ang lock ng pintuan.

"Ang init sa labas. My gosh!” sabi nito nang makapasok na sa kotse.

Pinaandar ko ng muli ang kotse.”Dun na tayo kaagad sa set, Mang Den---" natawa ako nang bigla niya akong samaan ng tingin.”-- I mean, Ms. Darcy?"

"Hindi, iha. Dun tayo sa SOGO. Susunduin natin ‘yung isa ko pang alaga.”

Tumango na lang ako kahit kating-kati na ‘yung labi ko para magtanong kung bakit sa SOGO. Sogo talaga? Bakit dun? Pokpok ba 'yung susunduin namin? Anu ba 'yan.

"Hindi siya pokpok, don't worry. May shots kasing kailangan doon kaya nandun siya.”

Pasimple akong tumingin kay Mang Dencio.”Wala naman akong tinatanong a," sabi ko at bumalik ng tingin sa daan.

"But your face says it all, dear. Kaya nililinaw ko na ngayon pa lang," sabi pa niya.

Pinigilan kong ngumisi. Tama kasi siya. Hindi na ulit ako nagsalita ng ilang sandali.

Ngunit naputol ang katahimikan nang magsalita si Adrian.”Sweetheart, who is this old man? Kanina ko pa gusto itanong yan e. Why did he ride on our car?”

Napa-pfft ako sa sinabi niya. I saw in peripheral vision how Mang Dencio glared at him.

Hinawakan ko ang ulo nito.”He's Ms. Darcy, baby. He's your Uncle Austine's manager. He is supposed to be with your Uncle to help him in the set. Tsaka, don't call him old man. It could offend him. And that's bad, okay? Say sorry to him, baby." malambing kong sabi habang hinahaplos ang malambot niyang buhok.

Tumango siya.”Sorry po, Mr. Darcy. I didn't mean to offend you," mabait nitong sabi at napangiti na lang ako. Good boy.

"It's okay--"

Bago pa matapos ni Mang Dencio ‘yung sasabihin niya humarap na ulit sa akin si Adrian.”Pero, bakit po Ms. Darcy ang name niya? Guy po siya. Tsaka, why did Uncle Austine need him? He only needs you, sweetheart. Ikaw lang, sapat na.”

Ngumiti ako sa kaniya.”That's so sweet, baby. Pero mas kailangan ni Austine si Ms. Darcy. Managers are more important than PA's."

"All of us is important. Don't think like that sweetheart. Maybe, he needs Ms. Darcy in the set. But I'm sure you're more important in other terms. Just like how I needed you.”

Ang talino niyang bata. Siguradong magiging magaling at tanyag siyang tao kagaya ng Uncle niya.

•••—————•••

"Hindi ba uso magsuklay sa lugar niyo?" maarteng tanong ni Jamie.

"Hindi ba uso ang katahimikan sa inyo?" pagbabalik ko sa kaniya ng tanong.

Nakita ko sa salamin na napanganga siya sa akin. Hinawakan niya si Austine at niyugyog ito.

"Austine ko! Tinatarayan ako ng PA mo. Ang kapal ng mukha niya," inis na sabi niya.

I rolled my eyes and just concentrate on the road. Pake ko ba sa kanila?

"Then don't talk to her.”

A lopsided smile form on my lips. Wala talagang sinasanto ‘yung kasungitan ni Austine. Matinde e.

"Huwag ka ngang ngumiti! May LQ lang kami nitong boyfriend ko kaya niya ko sinusungitan.”

I smirked and didn't even talk to her. Bahala siya magmonologue diyan. Napakatinis ng boses niya. Ang sakit sa tenga. Napakaarte pa. Sarap tsinelasin.

"Aba't talagang inii-snob mo k---"

"Shut up, woman! And don't talk like that to my sweetheart. If you don't want me to kick you out of this car, you better keep your mouth shut.” malamig na sabi ni Adrian. Ang cute talaga nito. Manang-mana sa Uncle niya. Parehong masungit.

Namula ang mukha niya sa inis.”Sino ba '‘tong kutong lupa na 'to?!” buong lakas niyang sabi.

"Calm down, Jamie. Baka mahulas 'yang make up mo.”

Natawa ako sa sinabi ni Mang Dencio. Mahulas ‘yung make up niya? Wala pa siyang ginagawa, hulas-hulas na siya. Mukha siyang coloring book.

"Hindi! Sabihin mo kung sino 'to!”

"He's my nephew. So you better shut up. As. In. Now," malamig na sagot ni Austine.

Her face became epic. Para siyang constipated na ewan. Ano ka ngayon!? Nganga! 

"I-I'm sorry--"

"Shut it.” agap na sabi ni Austine.

Natawa na lang ako sa kanila. Nakarating kami sa set at saka sila bumaba.

Lumabas rin ako kasama si Adrian. Hawak-hawak ko ang kamay niya habang naglalakad kami.

Tinaasan ako ng kilay ni Jamie.”Dalhin mo ‘yung gamit ko, muchacha!”

Nainis ako sa sinabi niya.”Sa pagkakaalala ko, si Austine ang boss ko. Hindi ikaw! Kaya huwag kang feeling. Dalhin mo yang gamit mo," sabi ko rito at inirapan siya.

I smiled at Adrian.”Hatid muna kita kay Uncle Austine ah? Stay ka muna dun. I'll just bring your Uncle's things then I'll get back to you.”

Tumango lang ito sa akin at saka na kami naglakad papunta sa dressing room ni Austine.

"Leche kang muchacha ka!"

Napangisi na lang ako sa narinig ko. Manigas ka diyang Jamie ka! Nakakasora ‘yung fes mo!

Pagkapasok namin ay wala si Austine doon at si Mang Dencio lang.”Si Austine po?” tanong ko.

"Lumabas, iha. Pakihanap naman oh. Kanina pa siya wala e.”

Tumango na lamang ako sa kaniya at tiningnan si Adrian.”I'll just find your Uncle, huh? Dito ka lang. Don't talk to strangers. Okay?” nakangiti kong sabi.

Ngumiti ito pabalik sa akin.”Okay, sweetheart.”

Lumabas ako at hinanap si Austine. I saw him in the back of the building. Halatang nagtatago a.

May kausap siyang babae. At grabe makangiti ‘yung babae. Iba talaga ang karisma nitong lalaking 'to. Dala-dalawang babae niya ‘yung nakikita ko ngayon. Nung una, si Michelle. Ngayon naman, si Jamie at ‘yung kasama niya ngayon. Hay nakows. Yan na ba ‘yung tinatawag nilang pogi problems?

Medyo lumapit ako at narinig din ang pinag-uusapan nila.”I still love you, Austine. We could start over again.”

Gasgas na linya. Ilang beses ko na ba narinig yan sa TV? Hindi man lang siya nag-isip ng bago. Yan na ‘yun?

"Senyorito!” tawag ko rito at sabay silang tumingin sa akin.

Lumapit ako sa kaniya.”Hinahanap ka na daw dun. Magtatagal ka pa ba dito? Para makaisip ako ng palusot habang wala ka," sabi ko sa kaniya.

Umiling siya at hinawakan ang braso ko.”No need. Umalis na tayo.”

"Teka! Hindi pa tayo tapos mag-usap, Austine!” Bigla itong tumingin sa akin.”At ikaw na babae ka! Bakit ka ba sumisingit sa usapan namin!? Sino ka ba? Ang lakas ng loob mong sumingit sa min.”

Tumaas ang kilay ko sa tono niya. Aba't may pinaglalaban tong babaeng to ah. E sa hinahanap na siya e. Kasalanan ko pa?

"Unang una sa lahat. Hindi ako sumisingit. Bakit, pila ba to? Ylaina ang pangalan ko at PA ako ng lalaking to. Kailangan na siya kaya tinawag ko. Ikaw, sino ka ba?” taas noo kong sabi.

She tilted her head.”I'm your boss' first love. And we are rekindling our feelings here.”

"We are no---"

"Pakihanap 'yung pake ko, nawawala kasi e. Ano ngayon kung first love ka? I don't even care if you're his whore. I don't give a f*ck about it. What my job is to take care of him during this shoot. Call him when he is needed and drove him home. Gets? Wala sa job description ko ang pagkakaroon ng pake sa mga girls ni Austine. So f*ck off!” galit ko ring sigaw.

Masama kong tiningnan si Austine.”Again, Austine. Makikipag-usap ka pa ba sa kaniya o hindi? Sagot, bilis! Mainit ang ulo ko. Init na init na 'yung ulo ko sa mga babae mo. 'Yung isa majarte, ngayon naman megaphone--Ay hindi, I take that back. Parehas silang madada at sinisigawan ako. Nakakasora na!” galit kong sabi at napapadyak sa lupa. Nakakainit talaga ng ulo e.

His face remain emotionless but his hands were now in both of my shoulders.”Calm down, Ylaina. Hindi na ko makikipag-usap kay Mabel. Tara na. You are really a short tempered, babe," he said and smirked.

Iginaya niya ako paalis dun. Hindi ko na pinansin ‘yung sinabi niyang 'babe'. Duh! Feeling ko naman, marami siyang 'babe'. So there is no reason for me to make that as a big deal.

Nagshoot na sila at palaging nagka-cut ang direktor. Hindi dahil sa maganda ‘yung kuha. Kundi dahil ang daming nagre-react sa sweet scenes nila.

Akalain mong, nandito ‘yung Mabel, A. K. A. Perst lab, at si Jamie, A. K. A. Feeling lab. Hindi ba sila na-inform na si Michelle ‘yung true lab ng lalaking yan? Ang mamanhid ah. Kanina pa kaya tinatawag ni Austine si Michelle.

Naawa na nga ko dun sa tao kaya pinapaalis ko na lang. At saka ko nilalakiha ng mata si Austine para hindi umalma. ‘yung parang nagsasabing 'Makuha ka sa tingin. Hayaan mo na siyang umalis'. Good thing, he listen. 

Naramdaman ko ang paghawak ng isang kamay sa laylayan ng damit ko. I saw Adrian looking at me like begging.

"Why, baby?” tanong ko sa kaniya.

"I'm hungry, sweetheart. Alis muna tayo. Let's eat something delicious. Plleeaasseee?” sabi nito at nagpa-cute pa.

Natawa na lang ako.”Tara, lapit tayo kay Uncle. Magpaalam tayo," sabi ko at saka kami pumunta sa kakaupo lang na si Austine.

Hindi ko alam kung imagination ko lang ba. Pero parang nakita kong ngumiti siya nung nakita niya kaming papalapit sa kaniya. Nah. Maybe, I'm just imagining things.

"Senyorito, pakakainin ko muna 'tong baby ko. Pengeng pera," sabi ko at naglahad na ng kamay. 

He looked at me with disbelieve.”Talagang hindi ka nagpaligoy-ligoy hano? You straightly ask for money. Seriously, Ylaina? Wala ka na bang hiya?"

I mockingly laugh.”Hiya? Nakakain ba 'yun?”

Ngumisi na lamang ito.”What made you think na bibigyan kita?"

Nagpanggap akong nag-isip.”Basic, senyorito! Basic! Syempre kasi kasama ko ngayon si Adrian. At siya ang nagugutom," proud kong sagot.

He looked at me amusingly.”Good point. But I'm sorry. Wala dito ‘yung wallet ko. Can you use your money instead?”

No way, highway! May pinag-iipunan ako 'no!

I rolled my eyes and sat on his lap. Naramdaman ko ang paninigas niya sa baba ko. Haha! Feeling naman nito gagahasain ko siya. Hindi no! Medyo lang.

I looked in his eyes and brush my hand on his hair. I looked at him innocently.”Pero senyorito, wala kong pera. Asa ka naman na meron ako nun. Driver lang ako slash PA slash waitress sa isang sikat na cafe. Hindi ko kayang magwaldas ng pera. At wala rin akong dala. Susi lang ng bahay ang dala ko," pagpapaawa ko rito.

Pinaningkitan niya ako ng mata.”Whatever your doing, it's not working, Yla. Dream on, but I'm not gonna get hard just because of you.”

Tumawa na lamang ako at tumayong muli. Nakatalikod ngayon si Adrian. Ang cute. Alam niya kung kailan siya dapat tumalikod.

"I know. Wala rin naman akong pake sa 'yo. Dito ko may pake.” nakangiti kong sabi at itinaas ang hawak kong wallet.

Binuksan ko ito at kumuha ng isang libo. Mahirap na, baka magturo pa si Adrian, kailangan ko ng extra.

"Where did you get that? I haven't seen it in a while," takhang tanong niya.

"Sa bulsa ng leather jacket mo.” simple kong sabi at tumingin sa kaniya.”May dala ka pa ring condom hanggang ngayon? Wow ah. Consistent si Kya. Kumuha ako ng isang libo, senyorito. Balik ko rin sayo ‘yung sukli mamaya,” sabi at saka hinila na si Adrian ngunit may naalala ako.

"Oy, senyorito!”

Tumingin siya sa akin at ngumiti ako sa kaniya ng pagkalawak-lawak.”I can steal and find things easily. Kaya galingan mo magtago. Mahirap na, baka bigla kong manakaw," sabi ko at biglang tumawa.”Chos lang. Babye!” sabi ko at tuluyan ng umalis dun.

Malaki na yang si Austine. Wala naman siguro siyang gagawing katangahan mamaya. I think?

○DiSe_Artemis○