All Chapters of Steal your Heart: Chapter 1 - Chapter 8

Narito ako ngayon sa sementeryo. Nakangiti ako nang mapakla habang tinititigan ang kabaong na ibinababa sa sa hinukay na lupa. Namatay ang aking ama. Ang nag-iisang nagmamahal sa akin, namatay na. I want to shout in despair but I didn't. I am crying in inside. Ang Itay ko... Napabuntong hininga ako habang nakatitig pa rin rito. Gusto niyang palagi akong matapang. Ayaw na ayaw niya ang umiiyak ako. Kaya hanggang sa huling pagkakataon, tinupad ko pa rin ang pangako ko sa kaniya, that I will never cry in front of his dead body, na kahit patay na siya, huwag na huwag ako iiyak. Dahil ang pag-iyak ay kahinaan. Hindi nila maaaring makita ang kahinaan ko. My weakness could bury my body while I'm still alive. "Ayos ka lang ba, iha?" tanong sa 'kin ni Mang Carlo. Tumingin ako sa kaniya nang walang emosyon sa aking mga mata. "Oo naman po. Kung nasaan man po si Itay ay siguradong masaya na siya dun. Wala na siyang paghihirap na

"You again?" parang walang emosyon nitong sabi.Nanlalaki pa rin ang mga mata ko habang nakatingin sa kaniya. "Ikaw ‘yung may condom sa wallet. Grabe, mayaman ka pala talaga," pagtatanto ko rito.Pinaningkitan niya lang ako ng mata. He lazily went inside the condo unit. At dahil curious ako, pumasok ako sa loob. Pinigilan pa nga ako ni Mang Dencio, pero nag-shh lang ako sa kaniya at tinapik ang kamay niya

Dala-dala ko ngayon si Adrian. Ayaw magpaiwan e. Kaya ngayon, nakaupo na siya sa passenger seat."Why do I get to be here in the back and my nephew is in there?" tanong ni Austine."Cause I want to feel how to be in the passenger seat. We already talked about this, Uncle," sagot ni Adrian sa tiyuhin niya.

Nagsa-star gazing kami ngayon sa taas ng kotse niya. Tulog na tulog si Adrian kaya't nakahiga lang siya sa backseat. At dahil nga, nagmo-move on si Austine, sinabi ko sa kaniya na magstar gazing muna kami."Ang ganda ng mga bituin no?” tanong ko sa kaniya habang nakatingin sa kalangitan."They are.”