Chapter 2

Para bang sobrang laki nang impact nung song saakin, parang connected na connected talaga. Kasi nga diba? Sobrang hirap mag-confess lalo na kung alam mong pag dating sa confession ay palagi kang talo, on short hindi ka lagi gusto.

Kase dahil may mga taong nag papakita ng motibo, pero sa huli ay hindi naman pala totoo ang nararamdaman nila. Kaya sila naman si tanga na aasa at iisipin na baka may chance pa.

Minsan naman ay sa sobrang takot mo na baka biglaan kang iwan ng isang tao ay hindi mo aaminin ang nararamdaman mo dahil ayaw mo na mag-bago ang pagtingin niya sayo, pero sa huli ay magugulat ka nalang bigla na aaminin niya na ikaw ang una niyang minahal bago pa siya nagkaroon nang bagong mamahalin.

Matapos kong kumanta ay bumaba na ako sa stage upang muling umakyat muli sa classroom namin pero laking gulat ko ng sumunod saakin si Harrison, hindi na ako nag salita at sumunod na lang din. Nang tuluyan na kaming makaakyat ay hinintay ko muna siyang dumiretso sa kabilang corridor bago ako pumasok, ngunit para bang nag hihintayan kami kasi imbis na umalis siya ay nakatingin pa siya saakin at sumenyas gamit ang kanyang ulo na ibig-sabihin ay pumasok na ako sa classrom.

"Oh harrison, may kailangan ka

ba ulit?" Bungad ng teacher ko sa math habang ako ay nanatili sa invisible napinto ng aming classroom.

"Hinatid

ko

lang

po

si

elizabelle." Gulat akong lumingo sakanya. Kaya naman dahan-dahan na akong pumasok habang siya naman ay patuloy pa rin sa pag-titig, nang makatungtong na ako sa loob ng classroom ay sumilip siya muli at tsaka walang kibong umalis papuntang corridor nila.

Hindi ko alam kung dapat ba akong kiligin, matuwa o mawirduhan sa ginawa niya pero ang nararamdaman ko lang talaga ay happiness ngayong nakasabay ko siya sa pag-akyat at sinabi pa niyang ihinatid niya lang ako.

Nang makabalik sa pag-upo ko sa room ay rinig muli ang maingay na bungisngisan nila loryanne, rinig din naman ang maarteng pag-bubulungan nila kallea.

"Ay

hinatid ni Harrison, sana all." Sinabi ni loryanne kasabay ng masakit na palo sa aking braso, habang sila erica at marysam naman ay kinikilig rin na parang sila ang hinatid.

"Shh ano ka

ba

baka mamaya maging issue nanaman ako dito kayla kallea, at tsaka wala yun." Bulong ko sakanila dahil kitang-kita ko na nakatingin sila kallea kung saan ako naka-puwesto, kaya agad kong sinenyasan sila nicolei na manahimik.

"Nako, anong wala wala? Tignan

mo

nga yang mukha mo, pulang-pula

sa

kilig

kay

harrison." Malakas na pagkakakurot naman ni nicolei sa mukha ko kaya grabe na lamang ang pagiging kulay pula nito.

"Oo

nga pala, galing mo naman kumanta kanina. Rinig

ka namin dito sa room." Hirit pa ni Erica habang tatawa-tawa pa at umaarteng siya ang kumakanta.

"Sus, anong maganda dun? Basic." Biglang sabat naman ni kallea sabay ng pag-dedekwatro niya at kunwari pang natatawa, kaya naman nanlisik muli ang mga mata ni loryanne habang nakatingin kay kallea.

"Eh bakit hindi ikaw yung napili? Ibig-sabihin tunog namamatay na manok

kang

kumanta." Biglang sigaw naman ni loryanne kay kallea na dahilan upang marinig ito ng buong klase, at syempre dahil totoo ang sinabi ni loryanne ay nag aapoy nanaman sa galit itong si kallea.

Natahimik ang klase habang mainit pa rin ang ulo ni kallea pati na rin si loryanne, madalas kasi na kapag pinagti-tripan ako nila kallea ay to the rescue itong sila nicolei. Katulad ng dila ni kallea sa pakikipag-away ay magaspang din ang kay loryanne, in short magaling mambara.

Wala ng nag salita after sumigaw ni loryanne pero ang pinag-aalala ko ay baka matuloy ang pag-aaway nila sa lunch, malapit na kasing matapos ang math class kaya itong si nicolei ay binobola at pinapakalma muna si loryanne dahil baka mauwi sa boxing for girls ang away nilang dalawa ni kallea.

Habang kami naman nila marysam at erica ay nanaliting tahimik habang nakikinig sa discussion at nag hihintay na tumunog ang prayer dahil prayer ang palatandaan ng mamga estudyante para malaman kung lunch break na.

Maya-maya lang ay tumunog na ang prayer, lahat ng estudyante ay tahimik dahil nag dadasal ang lahat maliban lang sa grupo ni kallea na puro bulungan habang nasa likuran namin.

Nang matapos ang prayer ay sabay-sabay kaming pumunta sa canteen para kumain habang nasa likuran parin namin sila kallea, kaya naman hinila ko sila papuntang banyo pero sinusundan parin nila kami kaya alam na nila loryanne ang gagawin.

Mabilis kaming tumakbo papuntang canteen upang makakuha agad ng mesa, nang makakita ay agad na kaming naupo dito dahilan upang mawalan ng space sa canteen sila kallea. Pero dahil pati mga lalaki sa kabilang section ay ka-close nila ay pinaupo sila mismo sa katabing mesa lang namin at kamalas-malasan namang nandun din si harrison, pero hindi namin ito pinansin at nag-panggap na wala lang ang lahat.

At dahil nga papansin si kallea ay nag paparinig siya habang nakadekwatro pa sa silyang inuupuan, pero dahil ayoko ng gulo ay panay ang pigil ko kayla loryanne na magalit kay kallea. Baka kasi mapunta pa akong office kung hahayaan ko lang silang dalawa na mag-away, nakakahiya din kay harrison dahil baka isipin niya na ako pa ang nag-simula dahil pa-victim si kallea.

Hindi na ako makalingon kay kallea dahil nakatingin din siya saakin, kaya naman kinalabit ko sila loryanne at sinenyasan na umalis na kami dito sa canteen at ipag-patuloy ang pag kain sa classroom.

"Elizabella, after lunch daw pupunta ka ulit kay sir rico." Biglang tawag at banggit saakin ni harrison kaya naman tumigil muna ako saglit sa pag-liligpit ng pinag-kainan at tsaka nakinig sa kanyang sinabi.

"Ah ganun

ba sige." Sinabi ko sakanya habang dumiretso na sa pag labas ng canteen, agad akong tumakbo dahil para bang aatakihin ako sa puso sa sobrang kilig nang marinig na susunduin muli ako ni harrison sa classroom namin.

Pag-akyat na pag-akyat namin sa second floor ay inabutan ako ng pulbos ni nicolei at pabangi naman kay erica, si loryanne ay walang ambag dahil maski sarili niya ay hindi niya maalagaan.

Nag pulbos at pabango ako dahil para bang sobrang excited ako habang hinihintay ang muling pag-sundo saakin ni harrison, habang sila loryanne naman ay chill lang habang iniisip kung matutuloy ang pag-aaway nila ni kallea.

Matapos ang ilang minutong pag-hihintay ay dumating na siya sa harap ng room namin, kaya naman inayos ko muna ang uniform ko bago ako tuningin sakanya habang nag papanggap na hindi ko alam na nandiyan siya.

"Ma'am

jessi, excuse daw po ulit si

elizabella this afternoon para po mag practise." Kunwaring katok pa niya sa aming invincible door habang nakatayo sa may harap corridor namin, patingin-tingin pa siya sa loob habang iniikot ang paningin sa aming classroom.

"Ganun

ba? Oh sige Elizabella

sumunod

ka na kay

harrison." Sinabi ni ma'am jessi kaya agad akong tumayo at kinuha ang bag at ang isa ko pang bag na may laman na mabibigat na libro dahil sinabi naman ni harrison na excused ako ay ibig-sabihin magre-reherse ako hanggang sa mag-uwian.

Katulad ng ginawa namin kanina ay sabay kaming pumunta sa hagdan na walang lingunan at kibuan lamang, hindi na rin ako makalingon sa kanya dahil masakit ang kamay ko dahil sa buhat-buhat na libro kaya naman steo by step akong bumababa.

"Akin na yang books mo, baka

nabibigatan

ka." Bigla niyang kinuha mula sa kamay ko ang napaka bigat na bag ng libro, kaya naman medyo naginwahaan ako mula sa pag bubuhat nito.

"Hala, mabigat

yan." Pinilit kong kuhanin ang bag pero inililipat niya 'to sa katabi ng kanyang kamay dahilan upang hindi ko ito maabot.

"Kaya nga kinuha ko eh, baka mamaya ay

gumulong

ka sa hagdan

sa sobrang bigat

ng dala-dala mong gamit." Sinabi pa niya kaya medyo natawa ako, totoo naman kasi ang sinasabi niya. Ilang beses na akong muntik mahulog sa hagdan dahil lang sa napaka bigat na dala ko sa pang araw-araw.

Nang tuluyan kaming makababa ay napansin kong walang tao sa office ni sir kaya naman sabay muli kaming pumunta sa room ni coach aryan, nakita namin ni harrison na inilalagay na ni coach aryan ang kanyang gamit sa loob ng isang shoulder bag.

"Mga anak, dun muna kayo sa tabi ng stage. Magla-lunch break muna kami ni sir rico." Hindi pa 'man din ako nag sasalita ay alam na niya ang kailangan ko nang mag practise at hinahanap ko si sir rico.

Kaya naman muli kaming pumunta sa stage upang mag-hintay kay sir rico at kay coach aryan habang Mag katabi at mag kasama.

~

Follow me on my Social Media Accounts!

Facebook: Ayesha Lofranco Ramos

Wattpad: Ayesha_ Sky

Instagram: Ayesha_Eternity

Twitter: MissAyesha_Sky

Tumblr: Ayesha sky