All Chapters of The Army: Captain Pion Pzarova: Chapter 1 - Chapter 10

  "Job well done, Throttler Rangers Special Forces. Hindi ako nagkamaling ibigay sa inyo ang misyon na ito. Masyado na silang perwisyo sa lipunan at nagagalak akong natuldukan ninyo iyon."  Nasa opisina sila ngayon ng Commander-in-Chief dahil pinatawag sila nito. Bahagyang kabado ang mga kasamahan ng lalaki sapagkat makakaharap nila ang may pinakamataas na ranggo sa Pilipinas, ang Presidente. Sa tabi ng Presidente ay ang Commanding General of the Philippine Army.  "Tungkulin namin iyon, Sir."  Matikas pa rin ang tindig niya at diretso ang tingin. Nang tumayo

Kinabukasan nagtipon ang mga reporters sa harap ng palasyo. Abang na abang sila sa Presidente na mas dumoble pa ang seguridad. Agad na kumalat ang balita at agad din na pinagpulungan  ang nangyari.   Sa isang mahabang lamesa naroon ang mga kasama sa pulong. Sa kabisera nakaupo ang Presidente Dencil Greogo at sa kanang bahagi niya ay ang Chief of Staff. Kahanay nito ang Major General, Lieutenant General, at ang General mismo ng mga hukbo ng sundalo sa Pilipinas. Sa kabila ay naroon ang ilan pang mga kawani, ang dalawang kapitan ng mga mataas na sundalo, Major Officer, Lieutenant Officer at ang Colonel Officer na nasa unahan na para siyang mag-ulat.  “Site, Philippine University, 120 Degree Northwest at exactly 7:38 in the evening, an explosion of M67 F

  “But Dad, I want there! Iyon na ang puwestong napili ko at walang makakapagpaalis sa akin doon. Tsaka malayo naman iyon sa kampo nila, wala akong pakialam sa kanila.” Nagsumbong ata ang lalaking iyon dahil heto kami ngayon ni Dad nagtatalo dahil ayaw niyang ituloy ko doon ang negosyo. Wala namang masama doon, matao naman ang lugar na iyon at isang kilometro naman ang layo sa kanila.  Why is he so annoying?! “Danelle— “Dad, please. Huwag ka ngang maniwala sa lalaking iyon. Ang panget-panget niya ang yabang-yabang niya, bwisit!” dahil sa inis umalis nalang ako.  

“Kanina lang nakuha natin ang impormasyon ng mga hostage takers at nalaman nating kabilang sila sa isa sa mga pinakamalaking sindikato maraming taon na ang nakakalipas. Ang lalaking nasa kanan nila ang siyang namuno sa kanila sa hostage taking, may tattoo sa braso at matagal na siyang kanang kamay ng sindikatong ito. Siya rin ang nakausap ni Captain Pzarova. Ito namang nasa kaliwa ay ang nag-iisang babae sa grupo. Malimit na sumasama sa mga operasyon ng sindikato at kapag lumalabas naman siya'y may takip ang kalahati ng kaniyang mukha. Kailangan nating maging maingat.” Nasa isang mahalagang pagpupulong ang mga opisyales ng kasundaluhan at kabilang na roon ang dalawang kapitan na sina Pzarova at Locsin. Sa kanilang unahan, nakaflash ang mga mukha ng mga sindikatong gumawa ng kaguluhan kanina sa mall at ngayon nag-uusap sila upang mapaghandaan ang susunod na magiging hakbang lalo na’t kailangan nilang maging

“Captain, may naghahanap sa'yo. Nasa tanggapan po siya ngayon.”  Nagpapahinga sana si Pion nang mapukaw niyon. Pinuntahan siya ng isang sundalo na gumagwardya sa entrance ng buong kampo.  Nagbihis siya saka tinungo ang lugar ng tanggapan na malapit lamang doon. Isa itong parang tolda na may mga mesa at upuan dahil doon napupunta ang mga sundalo nilang may bisita. Hindi sila basta-bastang nagpapapasok ng kung sinu-sino dahil iyon ang kanilang patakaran. Tiningnan niya ang kaniyang relo upang makita ang oras at ang araw ngayon. Doon siya napakunot ng noo nang mapagtanto na hindi naman ngayon araw ng pagbisita. Bakit pa sila nagpapasok kung ganoon? Para maglaho ang kaniyang kyuryusidad, pinili na lamang niyang magtuloy-tuloy at mula