Chapter 15: "Ang Kawakasan"

Nag-uunahan  sa pagtakbo  ang mga tao, ang iba'y umiiyak  sa nakapangingilabot na nangyayari at ang iba nama’y ‘di na magawang tumakbo  sapagkat nilamon  na sila ng rumaragasang  baha  na nagmumula  sa dagat na tatlong kilometro  ang layo mula  sa bayan. ‘Di nila inaasahan  na ang malakas na lindol  ay susundan  ng nakapangingilabot  na Tsunami. Isa itong bangungot  na gustong  takasan ng sinomang  makakasaksi. 

Tumakbo  si Valcan  at hinablot niya sa kanyang kamay ang mga anak niya pabalik sa kotse.

 Ngunit sa pagmamadali  naiwan ang susi sa bahay.

"Luis bantayan mo mga kapatid mo ‘wag kayo aalis dito isara ninyo mga bintana at babalik ako!" bilin nito.

"Pa! ‘Wag mo kaming iwan!" Pakiusap ni Luis.

"Tatagan mo loob mo!" Bantayan mo sila!" Bilin nito lumingon si Valcan sa gawi ng baha isang kilometro  pa ang layo  mula sa kanila. Kaya pa niyang  bumalik at kunin ang susi sa tokador. Pinagmasdan niya si Luis ang kaniyang panganay  na magkakatorse na andun ang takot sa kanyang mga mata. Si Kenneth na mag dodose palang next month  si Melissa na katorse at ang bunso si Eunice na pitong taon pa lamang. Umiiyak sila sa takot.

 Kaya walang lingon na tumakbo pabalik ng bahay si Valcan. Akyat siya sa ikalawang palapag  at hinagilap ang susi.

"Nasaan yong susi?"  Nanginginig na hagilap niya nang nakita niya ay nahulog pa ito sa kamay niya at nang makuha niya ito ay dali-dali siyang bumalik sa garahe ng may narinig siyang sigaw  mula kay Luis.

"Papa!!" Hiyaw ni Luis.

Huli na nang kaniyang balikan ang mga bata. Tangay-tangay na sila ng baha. Takbo si Valcan habang sumisigaw na tinatawag niya ang mga pangalan nila parang gumuho ang mundo ni Valcan nang sandali na ‘yon parang bumalik sa kaniya ‘yong tagpo na nakita niya si Dolor na nakahandusay at patay na. 

Humihiyaw siya pero  walang boses na lumalabas sa bibig niya hanggang sa napabalikwas siya sa kanyang pagkakahiga. Nanginginig siya sa takot na napahagulgol din sa unang pagkakataon mula ng sya’y namuhay bilang mortal ngayon lamang siya nanaginip. 

Pero ganun pa man ay nahintakutan siya pagkat batid niyang hindi ito simpleng panaginip lang kungdi isa itong  babala sa hinaharap na dapat niyang pigilan oh baguhin.

Dali-dali siyang bumangon sa kanyang kama at pinuntahan ang kwarto ng mga bata. Isa- isa niyang pinagmasdan ang mga ito na mahimbing na natutulog.

Ikamamatay nya kung ipahihintulot nyang mangyari yun.

Mula ng nilisan ni Valcan ang mundo ng mga banal at makisalamuha sa mga tao  ang taglay nyang kapangyarihan ay nanatili parin sa kanya. Kapangyarihan para masaksihan  ang hinaharap ang maglakbay  sa bawat panahon at maging ang pigilan oh kontrolin ang pagtakbo ng oras. Itoy kaakibat nya bilang isang manlalakbay taga bantay ng orasan. 

Ang mga manlalakbay ay mga nilalang  na may kapangyarihan  maglakbay sa nakaraan at  sa hinaharap sila din ay mga sinugo  para ihatid ang mga takda o mensahe at bigyang babala  ang mga tao sa maaring mangyari sa hinaharap. Saklaw din nito ang  pigilan at baguhin ang itinakda. Ngunit  may kapalit  ito iyon ay ang isuko ang pagiging immortal at mamuhay bilang tao. 

Ganunpaman ang dugong manlalakbay ay mananatili sa kanila kasama ng kapangyarihang taglay nito.

 Ngunit ang buhay  ng isang manlalakbay ay magsisimulang maglaho   na may itinakdang  palugit na bilang ng taon.

Pinagmasdan ni Valcan ang kanyang kamay may kumikinang na numero sa baba ng  kanyang kamay 28 yrs.old ang nakaukit dito. Ito ang bilang ng taon  ng kaniyang buhay na nalalabi sa mundo ng mga tao. 42 yrs.old na siya sa ngayon  at 18 taon pang nalalabi sa kanya mahabang masasayang ala-ala pa ang pwede niyang baunin kasama ang mga mahal nya.

Nung siya ay isa pang anghel nun ang 100 yrs. ay katumbas lamang ng kisap-mata kaya ang buong kasaysayan ay nasaksihan niya na ang  bukas, kahapon at hinaharap ay nasa isang  lampara na walang pasimula at wakas nahahati lamang ito sa tatlong  yugto ng salamin ngunit lahat ito’y nagaganap sa kasalukuyan. Isang lihim na ‘di nakikita ng mortal. Ngunit nababatid ng mga  anghel na tinalaga sa lupa.

Kaya ang buong kasaysayan ng mundo’y  nasaksihan niya na. Ilang kaharian na ang dumaan   mga pinuno ng bansa  ay nasaksihan niya na lahat at ito ay nakalimbag sa libro ng kasaysayan.

 Maging ang kawakasan ng mundo ay  naitala na sa libro na  kung tawagin ay  ‘ITINAKDA.’

Apat na taga-bantay na anghel  ang sinugo  para magbantay noon. Ang apat ay sumasagisag sa buong sulok ng mundo.

 Ang silangan kanluran hilaga at timugan. Sila ay binansagang  "Ang taga- bantay ng  Simula at Wakas ."

Ang panaginip  niya ay hudyat ng  isang babala  sa hinaharap lumabas si Valcan sa kanilang bahay  at tinawag niya sa isip  ang hanging buhawi at umihip ang hangin  at sa kawalan ay  may bumuong buhawi  na hugis tao sa harap nya siya ay si  Aeros at kaniyang nilahad ang mensahe.

"Sa huling tag-lagas  ay mabubulabog  ang mga ahas sa kanilang mga lungga at ang mga di pangkaraniwan ay  biglang mangyayari.

 Isang linggo bago ito maganap ang mga daga at peste ay magsisilabasan. Ang mga usa at leon ay di mapipirmi sa kanilang mga  kuta at sila’y dali- daling magsisilikas.

 Ang mga kabayo’y mabubulabog sa kanilang mga hawla at ang mga asong lobo ay uungol  sa gitna ng katanghaliang tapat.  Ito ang palatandaan sa paparating na tsunami  na magtatak sa kasaysayan  ng mundo.

 Maraming buhay ang magbubuwis kasin-dami ng buhangin sa dagat." buong lahad nito.

Niyakap ni Valcan ang kanyang  sarili hindi dahil sa lamig na dulot ng gabi  kungdi dahil sa hilakbo  na bumalot  sa kanyang kamalayan.

Wala na siyang inaksayang sandali  naglakbay si Valcan sa pamamagitan ng teleportation at sa isang iglap  ay na sa pusod na siya ng dagat Pasipiko. Tinawag niya ang taga- bantay ng Tubig.

"Valcan, kumusta ka aking kaibigan?" Bati ni Augua  ang taga-bantay ng tubig  ang hitsura niya ay may  pitong mukha sa magkabilaan sa likod at harap ang bawat mukha'y may bato sa gitna ng nuo ang bato ng buhawi, kidlat, buntot ng  dagat batis at ilog  sapa at ulan. Parang kulog ang kaniyang boses na sabay- sabay na nagsasalita nag eecho ang kanyang tinig  na makapangyarihan.

"Marahil batid mo na ang sinadya  ko dito  maari  pa ba itong mapigilan?" tanong ni Valcan .

"Lahat tayo'y may itinakdang misyon at alituntuntunin na iniatang sa atin  mula sa Ama  kung ano ang pinasya niya ‘yon ang magaganap ngunit kung ito'y udyok nang dalisay na pag ibig at ito’y sa pagsasakripisyo ng iyong buhay  marahil pwede itong pigilan ngunit nasa Ama ang huling pasya na syang naglikha sa ating lahat." Lahad nito.

Nagpasalamat si Valcan at muling naglakbay. 

Ngayon naman ay sa kalawakan  sa mundo ng mga banal.  Pinuntahan niya ang kaniyang kapwa manlalakbay at pinuntahan niya ang pinaka pinuno nito ang mandirigmang si Enoch. Ang taga pangasiwa ng mga kaloob siya ang  mandirigmang anghel  siya rin ay pinangasiwaan para magbigay ng mga  kaloob sa mga piling mga tao sa mundo. 

Yumuko si Valcan para bigyang galang at pagkilala sa kanilang pinuno.

"Pinuno Enoch." Bati nito.

"Valcan hindi kita nakilala!  ang bilis ng iyong pagtanda!" Bati nito.

"Opo dahil sinuko ko po ang aking pagiging anghel kapalit po na mamuhay bilang mortal." tugon ni Valcan.

"Ito ang dahilan kaya pinigilan kita nuon sa iyong desisyon dahil ito ang  kasasadlakan ng mga tao sa mundo Valcan." Paalala ni Enoch sa kaniya.

"Dahil sa  kasalanan ng unang tao ay sinumpa na ang mundo kaya sa pasimula  ay  itinakda na ang wakas nito." Dagdag niya.

"Ngunit ang pag ibig ng ating Ama ay ‘di nawawala sa tao at ito’y maraming beses ng napatunayan sa kasaysayan." katwiran ni Valcan.

"Valcan nasaksihan ko ang wagas na pag ibig mo sa mortal na taong si Dolor at mula nang naging tao ka’y nagkaron ka na ‘din ng puwang sa mga tao." Pag sang-ayon ni Enoch.

Ang hitsura ni Enoch ay isang makisig na mandirigma kumikinang ang liwanag sa kanyang buong katauhan nakalagay ang lihim na tatak na pangalan sa kanyang nuo na tanging ang Ama lamang ang mkakabigkas nun.

"Pag-ibig ay makapangyarihan ngunit tanging  pag-ibig na tapat at di makasarili ang pinaka dakila sa lahat." Pagsasalaysay ni Enoch.

"Ilan  na ang kagaya mo na namumuhay  bilang mortal  sila din ay nagbuwis at sinuko ang kanilang kapangyarihan kapalit ng pag-ibig.” Patuloy niya.

"Ang iyong inilalapit na paghingi ng tulong mula sa amin  ay magaganap  kung ito’y loloobin niya." Pagtatapos ni Enoch.

Bumalik sa mundo ng mga tao si Enoch ang paglisan niya ay umabot ng isang  linggo  sa mundo ng mga tao. Di lingid kay Dolor ang kapangyarihang taglay  ni Valcan at pinabatid niya ang magaganap kay Dolor.

Tinawagan ni Valcan ang kaibigan niyang Volcanologist isa siya sa naniniwala sa kakayahan ni Valcan at pinabatid niya ang maaring maganap at napatunayan naman ng kaibigan niya sa pamamagitan ng mga datos na nakita niya sa kanyang mga pag-aaral na tama ang  pangitain na nakikita ni Valcan. Pinulong ng kaibigan niya ang mga alkalde at pinabatid ang nagbabadyang  "The Big One." Ngunit ‘di sila binigyang pansin ng mga ito. 

Wala silang nagawa sa mga tao  kaya binalak nalang ni Valcan na mag pa-book at mag migrate sa ibang bansa.

 Nakahanda na ang mga kagamitan nila lulan ang kanilang sasakyan papuntang airport nang  ang kinatatakutang sandali ay dumating ng araw na iyon.  

Alas-dos ng hapon nagtaka ang mga tao sa kakatwang kinikilos ng mga hayop sa paligid ang mga alagang hayop sa tahanan ay nagsilikas palabas ng siyudad papunta sa kabundukan nagliparan ang libo- libong mga ibon sa himpapawid patungo sa mga bundok.

 Nahintakutan ang  mga tao sa kalsada dahil naglabasan ang mga ahas mula sa mga manhole.

Sila Valcan at ang pamilya  niya ay kasalukuyang nasa highway habang mabagal ang usad ng sasakyan dulot ng traffick. Biglang nagkakagulo ang mga tao sa labas nang biglang umulan ng mga patay na palaka mula sa ulap. Maraming sasakyan ang nagbanggaan.

Walang inaksayang sandali si Valcan lumabas siya sa kotse at kinumpas niya ang kaniyang kamay at  huminto ang orasan. Maging ang mga tao ay natigil sa kanilang kinatatayuan.

 Ang mga palaka ay nagsuspinde sa ere at ang mga ahas na tutuklaw sana sa mga taong nagtatakbuhan ay natigil din. 

Ginamit niya ang telekenesis  at sa isang tingin lang sa mga ahas kinumpol niya ang lahat ng ito at itinapon sila sa kabundukan. Ang mga  palakay tinapon niya sa karagatan at kasimbilis ng kidlat ay  isa-isa niyang pinagaling   ang mga nasugatan sa pamamagitan ng enerhiya mula sa kaniyang mga kamay ay nawala ang sugat  nila. Ng makita nyang ligtas na ang lahat ay muli nyang pinaandar ang orasan.

Ngunit dahil sa ginawa niya ay lalong napabilis ang pagdating ng lindol. Nagulat siya at dahil dun ay tinawag niya  sa isip niya ang taga-bantay ng mga bulkan  si Prometheus at  isang naglalagablab na apoy na hugis tao ang humarap sa kaniya.

"Bago mo pakawalan ang galit ng bulkan  ay hayaan mong iligtas ko  ang mga tao." Pakiusap ni Valcan.

"Nilabag mo ang itinakda kaya bumilis ang oras." Lahad ni Prometheus.

"Wala kang magagawa kungdi ilapit mo ito ke Enoch." Tagu-bilin niya.

Wala nang sinayang na sandali si Valcan  binuksan niya ang lagusan papunta sa mundo ng mga banal at parang ipo-ipo na naglikha ito ng isang itim  na bilog at pumaloob  si Valcan dun.

"Patawad aming pinuno kung sinuway ko ang itinakda pero hindi ko po maatim na saksihan ang mga nagaganap na wala akong ginagawa para iligtas sila nakikiusap po ako." Pakiusap ni Valcan.

"Humayo ka at dininig ng Ama ang iyong pakiusap iligtas mo ang kaya mong iligtas  sa kalahating oras silang may mga tatak sa nuo ay ibigay kay kamatayan sapagkat hanggang dun lamang ang oras nila ngunit ang mga  walang tanda sa nuo sila’y binigyan ng pagkakataon  para magbago."

Kasama ng pag-alis mo’y lakip na binibigay  ko sayo ang pitong kapangyarihan ng pagliligtas.