Chapter One: "Nang nabuksan ang Lagusan"

Hindi ko alintana ang pagbuhos ng ulan ng sandaling iyon kasabay din ang pag agos ng luha ko ramdam ko ang pagpasok ng malamig na ulan tagos sa puso ko. Nagbabakasakali  na sa ganung paraan ay mahugasan ang hapdi at sakit na dulot ng sandaling iyon.

"Sige ibuhos mo pa!" Tawag ko sa ulan.

"Ilakas mo pa! Kung maari tangayin mo na ang nararamdaman ko ngayon!" Pakiusap ko.

 Ilang araw na akong ganito mula ng hiwalayan ako ni Mark ang first boyfriend ko for 8 yrs kulang nalang samin ay kasal  masakit dahil naging kampante ako nun na lahat ay planado ni walang bahid  na anomang pagdududa. 

Pero sa isang iglap lang, sa isang tawag lang tinapos nya na ang lahat.

"Gwen  let's end it here di sinasadya pero mahal ko na siya and now she's pregnant." Ang huling paalam niya at binaba niya na ang telepono.

Namanhid buong katawan ko parang hindi padin nag sisink in sa isip ko ang mga sinabi niya. 

Dali dali akong umalis mula sa klase ko diko na pinasukan ang next subject ko at parang lutang na dali dali akong sumakay ng taxi umaagos na ang luha ko.

"Hindi! Maraming beses na kaming nag cool off at nareresolve din toh agad I'm sure maayos din 'to!" Kumbinsi ko sa sarili ko.

Dali dali akong pumunta sa clinic niya para siya ay harapin  niyakap ko siya at tinanong anong problema pero inalis niya ang kamay ko sa pagkakayakap  tinignan ko siya sa mata niya at nakita ko ang malamig na tingin niya sa akin ang dating punung puno ng pag ibig ay napalitan ng napakalamig na tingin na tumagos  sa dibdib ko. 

Hindi ko alam pero habang naglalakad ako pauwi  sabay naman bumuhos ang ulan.

Mga ala ala ng kahapon ay bumalik tanaw sa akin ang pangako niya na wagas ay nagwakas nadin ng isang saglit lang.  

Bigla akong nasilaw sa maliwanag na ilaw mula sa sasakyan at ang sumunod na tagpo na yun kasabay ng pagbagsak ko sa kalsada ay isang  nilalang ang bigla kong naaninag  galing sa kawalan ang sumalo bago ako nawalan ng malay. 

Hindi ko alam na iyon na pala ang hudyat ng pagbukas ng lagusan sa  isang mundong diko akalain na totoong nagaganap.

Ang sumunod na tagpo ay nakita ko na buhat buhat nako ng isang nilalang na triple ang tangkad niya sakin. 

Nahintakutan ako dahil hindi siya tao ang kutis niya ay parang bato sa loob ng kweba na kulay pulbos na kung tawagin ay lime stone na pag nasisinagan ng liwanag ay kumikinang siya. 

Ang kanyang mga  tenga  ay matutulis at buhok niya ay kulay puti na hanggang balikat ang haba ang masamyong pabango niya na amoy lavender na bumabagay naman sa kulay lila (violet) niyang mga mata na pag naarawan ay nagiging bughaw.  

May binigkas siyang lengwahe na siya lang nakakaalam at sa kawalan ay may lumitaw na  maliwanag ang isang sphere or bilog at dun ay pumasok kami sa lagusan at sa isang iglap ay  naroon na ako sa ibang mundo!

Nilapag niya ako at naramdaman ko ang malambot na  damuhan na aking tinatapakan para akong nasa panaginip nag iba din ang aking kasuotan nakayapak ako at may putong ng bulaklak sa aking ulunan.

 Maraming mga bulaklak sa paraisong iyon  na nag iiba ng kulay sa bawat ihip ng hangin at ang hangin ay nakikita ko sa ibat ibang kulay din! 

Ang mga puno na namumunga ng iba't ibang kulay na prutas na bilog lahat 

at ang mga nilalang na ni sa hinagap ay totoo palang nag- eexist!

Mga fairies na  maliliit pero ang hitsura  nila ay  parang tao pero ang katawan ay parang  mga petals ng bulaklak ang mga pakpak ay parang tutubi.

Ang mga kapre pala ay  parang taong lobo na mabalasik at mabalahibo malaki at matulis ang dulo ng mga tenga gahigante din ang laki nila tumingin pa nga siya sa akin at kumindat sabay subo ng kanyang tabako.

"Hello magandang dilag." Bati niya sakin. Napahawak ako sa braso ng lalakeng nagligtas sa akin.

 Napangiti lang siya at binati ang kapre na nakasalubong namin. 

 Sa di kalayuan ay bumungad sa akin ang water falls at nandun naman masayang nagtatampisaw ang mga diosa or diwata kung tawagin nila.

 Ang ganda nila'y walang kaparis para silang mga  foreighner or greek god na kulay mais ang mga buhok na hanggang baywang mga mata ay iba't ibang kulay. May asul, me lira, me dilaw at mayrong silver. 

Ang kutis nila ay kumikinang na parang  bato sa loob ng kweba at ang may mga tangan silang brilyante sa gitna ng nuo nila.

 Napadako din ang tingin nila sa akin at sa kasama ko  bigla silang nagtalimahin at yumuko  bilang pag galang sa lalakeng kasama ko. 

Meron isang kabayo na kulay puti ang sumalubong sa amin kulay ginto ang buhok nito at ang kakaiba sa kabayong iyon ay meron siyang sungay na parang sa  deer na nagsasanga kabilaan na patulis paharap nakasuot ng  gintong  balute ang kabayo at meron siyang kwintas sa gitna ng mga mata nya na malapad ang nasa gitna nun ay me tatak na apoy at  binabalutan ng ipo-ipo.

 Malapad ang puting puting pakpak nito  napakalaki nitong kabayo kumpara sa ordinaryong kabayo.

Binuhat ako ng nilalang na kasama ko at maingat niya akong sinakay duon sa kabayo at siya naman ay sumunud at sumakay sa likod ko at payakap sa akin na kinuha ang lubid ng kabayo at hinampas ito hudyat ng paghanda sa pag lipad nito.  

Napapikit ako sa takot pero mabilis na kumapit sa akin ang nilalang sa likod ko at dun ay pumailanlang kami sa alapaap tanaw ang napakagandang tanawin sa ibaba at bumulong siya sa akin.

"Kumapit ka lang at wag matakot ligtas ka sa piling ko magtiwala ka lang." Pakumbinsi niya sa akin. 

Ang boses niya ay malalim, makapangyarihan pero banayad. Parang namamalikmata ako. Eto ba ay isang panaginip?