LOGINShare
Kabanata 14
publish date:
2020-08-07 18:38:01Kabanata 14:
Safe And Sound
KYRA'S POINT OF VIEW
| intern student |"What happened?" Humahangos na dumating sina Beatriz at Lara. May pag-aalala sa mga mukha nila.
"Si Alexandria, nasaksak." Sagot ko.
"Oh my. Kasama na naman ba 'to sa larong ginagawa nila?" Napayakap sa akin si Lara.
Si Beatriz naman ay nilipitan ang umiiyak na si Scarlet para aluin ito.
"Mga wala talaga silang puso." Sambit ni Beatriz.
Nang lumabas ang nurse na tumingin kay Alexandria ay patakbo namin itong nilapitan. Lahat kami ay nagtipon-tipon sa harap niya. Lahat kami ay interesadong malaman ang kalagayan ni Alexandria.
"Kamusta na po siya?" Naiiyak na tanong ni Scarlet.
"Huwag na kayong mag alala. She's safe and sound. Mabuti nalang at nadala siya agad dito, mabilis naagapan ang pagdudugo ng kaniyang mga sugat. Hindi rin ganoon kalalalim ang natamo niyang mga saksak kaya ma-swerte parin siya." Nakangiting paliwanag ng nurse.
"Ma-swerte? Ma-swerte ba iyong tawag sa pagkakakulong namin dito?" Inis na litanya ni Clarrise.
"Well, pare-pareho lang naman tayong bilanggo sa piitang ito. Just look at the brighter side. Buhay parin kayo hanggang ngayon, so dapat ay magpasalamat pa kayo hindi ba? Pero alam ninyo. If I were you guys, bibilisan ko na ang paghahanap sa killer. Bilisan ninyong mag-isip dahil siguradong pinanunuod niya ang bawat kilos ninyo. Magugulat nalang kayo, may isa na namang namatay." sabi pa ng nurse.
"Anong alam mo tungkol dito?" tanong ko.
"Wala akong masyadong alam. All I can say is, pinagdaan ko rin ang pinagdadaanan ninyo ngayon. Sige na, I'll have to go. Medyo gabi na kaya kailangan ko ng magpahinga." Paalam na no'ng nurse. "Anyway, pwede kayong matulog dito kung gusto ninyo. Just don't forget to lock the doors." huling bilin nito at tuloy tuloy na siyang lumabas ng clinic.
Pinagdaan ko rin ang pinagdadaanan ninyo ngayon? Ang ibig ba noong sabihin ay minsan din siyang naging intern student kagaya namin?
"Alam ninyo sa tingin ko talaga kailangan nating lima na magtulong tulong sa paghahanap sa killer. Iyon ang pinakamabilis na paraan." Clarrise.
"Paano mo naman nasabi iyan Clarrise? Paano kung isa pala sa atin ang killer?" Tanong ni Beatriz. Binitiwan na nito si Scarlet dahil medyo kampante na ito. Tumigil na ito sa pag-iyak.
"I don't think so." Sagot ni Clarrise.
"I know this is weird, pero may tiwala ako sa inyong lima." Litanya ko. Tumingin silang lahat sa akin. "Hindi ko alam kung bakit pero magaan talaga ang loob ko sa inyo. At sinasabi ng instinct ko, na pagkatiwalaan ko kayo."
"You know, I feel the same." Sabi naman ni Beatriz. This time ay sa kaniya naman na focus ang atensyon naming tatlo. "Ang weird nga dahil hindi ko naman kayo kilala pero may parte ng pagkatao ko ang nagsasabing pagkatiwalaan ko kayo. And now na nag open si Kyra ay nalaman ko na hindi pala ako nag iisa sa ganitong feeling."
"Same here." sang-ayon din ni Lara. "Si Kyra lang ang kilala ko pero, iba ang pakiramdam ko sa inyong lima e. Sa tingin ko pwede nga siguro tayong magtulungan."
"Naramdaman ninyo rin?" Sabi din ni Scarlet. "Ang weird hindi ba?"
"Talagang weird." Napatigil kaming apat ng marinig naming nagsalita ang kanina lang ay natutulog na si Alexandria. Nilapitan namin ito. "It's the weirdies thing na naramdaman ko." Sabi pa niya habang nakangiti.
Agad siyang niyakap ni Scarlet.
"Kamusta na ang pakiramdam mo? Ok ka na ba?"
"I think so." nakangiting sagot naman ni Alexandria dito.
Nakahinga kami ng maluwag ng marinig iyon. Isa-isa namin siyang nilapitan.
"So can we count on each other now?" Tanong ni Clarrise.
"I'm in." Una ng sumagot ang nakahigang si Alexandria.
"Yes, count me in." Sagot din ni Scarlet.
"Ako rin." Beatriz.
"Im fine with that." Sang-ayon ko na rin.
"Good." Napatango tango si Clarrise.
"Then, from now on. Tatawagin tayong THE AMAZING BABES!" Natatawang nagtaas ng kanang kamay si Scarlet. Umarte itong parang si Superman na lilipad kaya naman nagtawanan kaming lahat.
Mukhang bumalik na naman ang sigla niya. For sure, dahil iyon kay Alexandria. Ok na ito kaya ok na rin siya.
Ako rin. Pakiramdam ko ay mas gumaan ang dala dala ko ngayon. Now, that I have this girls. Sa tingin ko ay mas magiging madali na ang paghahanap namin ng kasagutan sa lahat ng nangyayari.
Latest chapter
Hell Game Kabanata 16
Kabanata 16: Pick A PartnerCLARRISE POINT OF VIEW| intern student |Hindi na kami gaanong nakapag usap pa ng mga bago kong kaibigan ngayong araw. Dahil narin sa usapan naming, hindi masyadong magpapahalata.Mga bagong kaibigan?It's funny right? Dahil pagkatapos kong tanggihan ang tulong ni Denver ay mas marami naman akong hiningan.Ewan ko ba.Katulad nga kasi ng sinabi ko kahapon sa clinic ay meron akong kakaibang nararamdaman patungkol sa kanilang lima. Which is I, also need to find out. And while finding answers, first I need to hangout with them. Hindi ko naman gustong mapahamak sila e. Kailangan ko lang talaga ng sagot.Para kasing may part din ng pagkatao ko ang nagtatanong kung bakit pamilyar sa akin ang mga babaing iyon. Kahit dito lang naman sa school na ito kami nagkita kita
Hell Game Kabanata 15
Kabanata 15: Mission Number OnePagkatapos naming maghapunan ay kan'ya kan'ya na kaming nag ayos ng mga hihigaan namin. Gaya ng sinabi noong nurse na nakausap namin. Dito talaga kami matutulog sa clinic. Plano naming samahan si Alexandria. "Para tayong nasa slumber party." Kinikilig na sabi ni Scarlet. Umupo ito sa napili niyang hospital bed at paulit ulit na tumalon talon habang nakaupo. Ang cute niya talagang pagmasdan. Para siyang bata.Tiningnan ko rin ang iba pa naming kasama. Si Alexandria ay nagawa ng makaupo sa kama niya. Nasa tabi nito si Lara at nakikipagtawanan. Si Clarrise naman ay nakita kong lumabas kanina. Itsi-tsek niya daw ang lock ng mga pinto.Dalawa kasi ang pintuan ng clinic na iyon. Isa sa pinaka entrance at isa sa may likuran.Si Beatriz naman ay— nasaan na ba ito? Nang makita ko ang hinahanap ko ay napangiti ako. Nakaupo ka
Hell Game Kabanata 14
Kabanata 14:Safe And SoundKYRA'S POINT OF VIEW| intern student |Higit sa aming dalawa ni Clarrise ay alam kong sobrang nag aalala si Scarlet sa nangyari sa bestfriend niya. Nandito na kami sa clinic ngayon. Ginagamot na ang mga sugat ni Alexandria, pero ngawa parin ng ngawa si Scarlet. Sinubukan ko na siyang patahanin kanina pero talagang matindi ang paghihimutok niya sa nangyari."What happened?" Humahangos na dumating sina Beatriz at Lara. May pag-aalala sa mga mukha nila."Si Alexandria, nasaksak." Sagot ko."Oh my. Kasama na naman ba 'to sa larong ginagawa nila?" Napayakap sa akin si Lara.Si Beatriz naman ay nilipitan ang umiiyak na si Scarlet para aluin ito."Mga wala talaga silang puso." Sambit ni Beatriz.Nang lumabas ang nurse na tumingin kay Ale
Hell Game Kabanata 13
Kabanata 13:SiminteryoSCARLET'S POINT OF VIEW| intern student |Kanina pa ako paikot-ikot dito sa Wisconsin University. At ito talagang simenteryo ang nakapagpa wow sa akin.Oha diba? Saan ka makakakita ng school na may simenteryo sa loob?"Ang cool." Tila kinikilig kong sambit.Lumakad ako palapit sa gate ng simenteryo para buksan iyon."Anong cool? Hindi ba't ang weird nga nito?"Sinong nagsalita?Hinanap ko ang pinanggalingan ng boses na iyon. Nakita ko si Kyra na nakaupo sa harap ng isang mukhang kagagawa lang na lapida. Lumapit ako sa kaniya para makita din ang tinitingnan niya.Halos manlaki ang mata ko ng mabasa ang nakasu
Hell Game Kabanata 12
Kabanata 12:Too LateALEXANDRIA'S POINT OF VIEW | intern student |Till now ay hindi parin maka-recover ang utak ko sa mga nangyayari. In the process parin ito sa mga nasaksihan ko. Pilit kong pinapasok sa ulo ko ang lahat ng mga nasaksihan ko.Ano nga ba talaga ang nangyayari? Kailangan ba talaga naming patayin ang isat isa para lang makaligtas?Isa iyong kalokohan, pero kung ganoon nga. Wala akong choice. Gusto ko pang mabuhay."Annyeong (Hello)."Napaangat ako ng tingin. Isang magandang babae ang bumungad sa akin. Mukha siyang koreana. Mahaba ang kulay mais niyang buhok. Nakasuot din siya ng uniform, so malamang ay estudyante rin siya ng school na ito
Hell Game Kabanata 11
Kabanata 11:AlaalaKYRA'S POINT OF VIEW| intern student |<<< FLASHBACK <"SHIT! WHO DID THAT?" Napatigil ako sa ginagawa kong pagpipintura ng may sumigaw sa baba ng hagdan na tinutuntungan ko. Isang lalaking estudyante na inis na inis ang nakita ko. Hindi ko siya kilala pero nakakatakot ang mga tingin na ipinupukol niya sa akin. Iyong kahit wala kang idea sa pagkatao niya ay mapapaiwas ka nalang kasi napasama ng aura niya. Ganoon."YOU! YOU DID THAT ON PURPOSE." Turo nito sa akin. Hindi ko alam ang tinutukoy niya kaya napakunot ang noo ko. "Ano bang ginawa ko?" Tanong ko pa.Hindi sinagot no'ng lalaki ang tanong ko. Bagkus ay sinapa niya ng ubod lakas ang hagdan
