Kabanata 15

Kabanata 15: Mission Number One

"Para tayong nasa slumber party." Kinikilig na sabi ni Scarlet. Umupo ito sa napili niyang hospital bed at paulit ulit na tumalon talon habang nakaupo. Ang cute niya talagang pagmasdan. Para siyang bata.

Tiningnan ko rin ang iba pa naming kasama. Si Alexandria ay nagawa ng makaupo sa kama niya. Nasa tabi nito si Lara at nakikipagtawanan. Si Clarrise naman ay nakita kong lumabas kanina. Itsi-tsek niya daw ang lock ng mga pinto.

Dalawa kasi ang pintuan ng clinic na iyon. Isa sa pinaka entrance at isa sa may likuran.

Si Beatriz naman ay— nasaan na ba ito? Nang makita ko ang hinahanap ko ay napangiti ako. Nakaupo kasi ito sa isang leather na upuan at may kinakain na kung ano. Nilapitan ito ni Scarlet.

"Grabe ka talaga Beatriz. Hindi porket libre ang lahat ng pagkain dito ay inaabuso mo ah. Magtipid ka naman." Natatawa nitong sabi sa dalaga. Ngumuso sa kaniya si Beatriz at tumalikod.

Totoo ang sinabi ni Scarlet. Dito sa school na ito ay wala kaming anumang gina-gastos. Walang halaga ang pera dito. Lahat ng kailangan namin ay pwede naming hingin sa mga tindahang nandito.

May maliit na pharmacy, may coffee house, may malaking restaurant na unlimited buffet, at may grocery store na punong puno ng samu't saring paninda. Lahat pwede mong hingin sa kanila, as long as you have your ID.

At some point it looks cool. Dahil sa isang ID lang ay pwede mo ng makuha ang lahat ng naisin mo. Kung hindi nga lang sana sa kababalaghang nangyayari ngayon eh baka ini-enjoy ko na ang ganitong kagandang opportunity. Nakakatuwa kaya.

"Hey guys. I found something." Humahangos na dumating si Clarrise.

May dala siyang folder na agad niyang inilapag sa kama ni Alexandria. Nagsilapitan kami doon.

"Ano 'yan?" Takang tanong ko.

Sinimulang buklatin ni Clarrise ang folder. Tumambad sa amin ang iba't ibang picture ng mga patay na tao. Mga babae, mga lalaki, lahat sila ay siguradong estudyante ng WU. Halos mga kaedad rin kasi namin sila.

"Oh my bakit meron silang record niyan?" Napatakip ng bibig si Scarlet. Tila hindi nito kinakaya ang nakikita niya kaya mabilis itong umiwas ng tingin sa folder.

"Record ito no'ng mga interns na namatay last year." paliwanag ni Clarrise. "Wala dito ang picture ni Kuya Marcus. Ang ibig sabihin lang noon ay. My God! Buhay pa siya." napapangiting paliwanag ni Clarrise.

Natuwa rin ako. Masaya ako para sa kaniya. Dahil kung hindi namatay ang kuya niya ay siguradong makakatulong ito sa amin. Kailangan lang namin itong hanapin.

Pero nasaan na kaya ito?

"Where do you think he is, right now?" Tila na gets din Alexandria ang pinatutunguhan ni Clarrise.

Well, kanina ay pinag-kwentuhan na namin ang tungkol sa kuya ni Clarrise. Sinabi namin ang lahat kay Beatriz, Lara at Alexandria. Lahat, pati narin ang pagkakaroon ng chance na makalabas pa kami dito.

"I don't know. We need to find him." Sagot ni Clarrise.

"Sa tingin mo ok lang siya?" Beatriz.

"Alam ko ok lang siya. Matapang ang kuya ko, alam kong hindi siya ganon kadaling sumuko. Kaya oo, siguradong ok lang siya." Tila siguradong sambit ni Clarrise. "Ano tutulungan ninyo ba ako sa paghahanap sa kaniya?"

"Bukas." Sabi ko. Tumingin silang lahat sa akin. "Dahil half day lang tayo bukas ay pwede tayong mag-ikot sa buong school. Bukas, natin siya simulang hanapin."

Nagpatango tango sila, mukhang agree naman sila sa suhestiyon ko.

"Ok. Let us plan it now. Hindi tayo pwedeng magpahalata sa lahat na nagtutulong tulong tayong lima. Dahil pag nalaman iyon ng killer ay siguradong paghihiwa-hiwalayin niya tayo." Ani Clarrise.

"Tama ka Clarrise, ngayon na natin ito pag usapan. Dahil ang iniisip ng mga classmate natin ay sasamahan lang natin si Alexandria kaya tayo nanditong lahat. This is the best time to talk about it." Ani Lara.

"Ok. Tomorrow lalakad tayo ng by twos. Si Lara at Scarlet ang magkasamang titingin doon sa may lumang building malapit sa gymnasium. Nakita ko kasing nagpunta doon si Tabitha kanina. Meron siyang mga kausap. Baka may mahanap kayo doon." Paliwanag ni Clarrise. "Si Beatriz at ako naman ay doon pupunta sa opisina ni Lady Vhern, for sure may makikita kami doon."

"Ah, paano ako?" Tanong ko.

Wala kasi akong kapareha. Hindi pa pwedeng magpagala gala si Alexandria. Kailangan niya pang magpahinga.

"Oo nga no? Hindi pa pala pwede si Alexandria." Napailing si Clarrise.

"Sumama ka nalang sa amin Kyra?" Aya ni Scarlet.

"No, hindi pwede iyong masyado tayong marami. Mas makakatawag tayo ng pansin kapag ganoon." Pigil agad ni Clarrise sa suhestiyon nito.

"She's right." Sang-ayon ko.

Tama naman kasi talaga si Clarrise eh. Hindi kami dapat magpahalata na nag-iimbestiga na kami. Hindi namin gustong maalerto iyong killer.

"I'm fine. Lalakad akong mag isa. Mag iikot-ikot din ako." Sabi ko.

"Sigurado ka Kyra?" May pag-aalalang tanong ni Lara.

"Oo naman no. Kaya ko na ang sarili ko. Ako pa." Pagkakampante ko dito.

"How about Alexandria? Iiwanan natin siyang mag-isa dito?" May pag aalalang tanong ni Scarlet.

"Ano ba, kaya ko na ang sarili ko no. Tsaka hindi kayo dapat mag-alala sa akin hangga't kasama ko ang bagay na ito." Sabay taas nito sa tinatagong kutsilyo.

"Saan mo nakuha 'yan?" Tanong ni Scarlet.

"Doon sa babaeng sumaksak sa akin. Nahablot ko to kanina sa kaniya bago ako nawalan ng ulirat. Itinago ko agad sa bulsa ko. Naisip ko kasing kailangan ko ng ganito, para protektahan ang sarili ko. Alam ninyo sa tingin ko, dapat din kayong humanap ng mga armas ninyo. We couldn't trust anyone. Mahirap na."

Napangiti ako. Ang galing naman at naisip pa ni Alexandria ang ganoong bagay, kahit nag-aagaw buhay na siya kanina.

"Ok. Kaya natin itong lahat. Kailangan nating kayanin." Pagkasabi ni Clarrise noon ay iniunat nito ang dalawang braso. Nagyakap yakap kaming anim.

"Huwag kayong mag alala, sinisigurado kong makakalabas tayo ng buhay sa lugar na ito. We just have to find the right missing piece." Sabi pa niya.

Yeah right. We just have to find the right missing piece. Kailangan tatagan namin ang mga loob namin. Kailangan naming maging matapang. Magagawa namin ito. Makakalabas din kami sa impyernong lugar na ito.