Ikapitong Kabanata

Kabanata 7

"Good night," Carlos said as he pulled over in front of my apartment. Ngumiti ako sa kanya kaya naman ngumisi siya pabalik.

"I had a wonderful night, thank you," ani ko sa kanya. 

Binuksan ko ang pintuan ng sasakyan niya subalit bigla niya akong hinila pabalik at hinalikan.

I don't know why but I responded to his kisses. Nang humiwalay siya ay agad naman akong napangiti.

"Good night," sabi ko at saka tuluyang bumaba. Kumaway pa muna siya bago niya paandarin ang sasakyan niya at saka tuluyang umalis.

Hinintay kong mawala ang sasakyan niya sa paningin ko bago ako pumasok.

Magdamag akong nakatulala sa kisame ng kwarto ko. Hindi ko pa rin maintindihan kung bakit at paano o kailan ko unang naramdaman ito.

Biglang tumunog ang phone ko kaya naman kimuha ko ito at tiningnan.

From: Benedict Romero

Naalala mo pa ba 'yong number at pangalan na binigay mo saakin noong nakaraan? It belongs to a Chinese businessman named John Lim. I still don't have enough information about this guy pero malakas ang kutob ko na may connectionsiya sa Black Market. Mag-ingat ka kay Carlos.

Biglang nawala ang nararamdaman kong hindi ko maintindihan nang mabasa ko ang text ni Benedict. 

I must be careful. Isabel, he's dangerous. 

"Robin? What are you doing here?" gulat kong tanong nang bigla kong makasalubong si Robin sa office namin. 

"Oh! Hi, Isabella. Hinahanap ko si Antonio, nandyan ba siya?" tanong niya kaya naman napakunot ang noo ko. Close sila? 

"Uh, ata. Ask Flor," ani ko. Ngumisi siya kaya naman napangiwi ako. Close ba kami? 

"Thankies, Isabella," ani niya at saka ako nilampasan. 

"Robin!" sigaw ko kaya naman napalingon siya at nagtaka. 

"It's Isabel, not Isabella," sabi ko habang tumatango-tango. She made a very weird face at saka ngumiti ulit. Plastic. 

"Got it!" ani niya at saka nagpatuloy sa paglalakad papunta kay Flor. 

"Is that Robin?" ani Kirsten na ngayon ay nasa gilid ko na. Tumango naman ako at siya naman ang nagmukhang takang-taka. 

"Why is she here?" tanong pani Kirsten habang naglalakad kami pagmbalik sa cubicle namin. Nagkibit-balikat naman ako at saka umupo. 

"Ewan pero hinahanap niya si EIC," ani ko. Maya maya ay nagkaroon na ng bulung-bulungan sa buong office kaya naman agad kong sinuot ang airpods ko at pinroofread ang mga ginawa kong articles kanina. 

"So, Isabel. May nakuha ka na bang mga infos kay Carlos?" tanong ni Kirsten. Agad akong umikot para makaharap siya. 

"Yeah but hindi pa ganon kalalaking infos tungkol sa iligal niyang mga ginagawa," ani ko. Bigla namang humarap sa amin si Benedict. 

"Remember John Lim?" tanong niya sa akin kaya naman agad akong tumango. 

"He owns a foundation that supports children in orphanages," ani niya na siyang kinagulat ko. Kung konektado si Carlos sa kanya, ibig sabihin tumutulong din si Carlos sa mga bata? 

"But I know this business is just their cover up para hindi mapansin may iligal pa silang mga negosyo," dugtong ni Benedict na nakapagpawala ng ngiti ko. He's right, of course he is right! 

"Gather more information, Isabel," sabi niya kaya naman tumango agad ako. 

Biglang tumunog ang phone ko kaya naman binuksan ko ito at nakitang may message galing kay Carlos. 

Napatingin ako kay Kirsten at Benedict na ngayon ay nakatingin sa akin na parang nagtatanong kung sino ang nagtext. 

I opened his message and read it. 

From: Carlos Fuentes

Let's go out again later, gonna pick ypu up on your apartment. 

Agad kong nilapag ang phone ko sa desk at tumingin ulit sa dalwang nasa harap ko na naghihintay sa sasabohin ko. 

"It was Carlos," ani ko. Kita ko nnamang nanlaki ang mga mata ni Kirsten samantalang walang reaksyon si Benedict. 

"What did he said?" tanong ni Kirsten. 

"He's asking me out," ani ko. Kita kong napasinghal si Benedict pero hindi ko na lamang 'yon pinansin. 

Hindi ko alam pero buong maghapon akong hindi pinansin ni Benedict. Well, it is unusual. Bago ako lumabas ngbuilding ay agad niya naman akong hinabol kaya nagtaka ako lalo. 

What’s with him? 

"Good luck at kumuha ka ng impormasyon," ani niya tsaka ako nilampasan. Nagkibit balikatna lamang ako at saka lumabas. 

I am wearing a black dress and red killer hills. Carlos said that we'll go to a five star hotel so I must dress well. 

I tied my hair to a messy bun and put some accessories. I put red lipstick on and look at my reflection in the mirror. Damn, Isabel. You're on fire! 

Nakangiti akong lumabas at biniro pa ako ng iba konh mga kapitbahay dahil sa ayos ko. Pagkababa ko ay agad kong nakitaang sasakyan ni Carlos na nakaparada sa harap apartment ko. 

He was wearing a plain off magenta longsleeve that was folded up to his elbow. May hawak siyabg bouquet of roses, again. 

Nangingiti akong lumapit sa kanya at agad kinuha ang bitbit niyang mga bulaklak. Agad ko rin naman itong pinatong muna sa bench na nasa harap namin dahil ayokong mamaga ang mukha ko. 

"Carlos," ani ko. 

"You didn't like the flowers?" ani niya dahil nagulat siya nang ibaba ako ang mga ito. Agad naman akong umiling at tumawa. 

"No! I like them very much pero may allergy kasi ako sa roses," nahihiya kong giit na nakapagpagulat sa kanya. 

"Oh, shoot. I'm sorry," ani niya. 

"No, it's okay," sabi ko naman saka siya hinawakan sa braso.  "Let's go?" 

Tumango siya at saka kami naglakad patungo sa sasakyan niya. Pinagbukasan niya ako ng pinto kaya naman mas napangiti ako. 

Nang makasakay na rin siya ay agad niya akong tiningnan at saka hinawakan ang kamay ko dahilan para bumilis ang tibok ng puso ko. Geez, I hate this feeling. Para akong hihikain. 

"We'll have a great night, I promise," he said while caressing my hand. He kisssed the back of it and startto drive. Ewan ko ba pero I just felt kilig na naman ata. 

"Hi, good evening," ani ng waiter na lumapit sa amin. 

"Table for two," Carlos said and the wailter lead us to our table. We're in a well known restaurant in Metro at napakatahimik ng paligid. God, this is my first date in such a prestigious hotel! 

The waiter gave us the menu and smiled. Nang buksan ko ay halos lumuwa ang mata ko sa sobrang mamahal ng pagkain dito. 

Tumingin sa akin si Carlos kaya naman ngumiti na lang din ako. I don't know what to do. 

I decided to order a classic ratatouille dahil 'yon lang ang familiar sa akin. Lol, napanood ko movie non. 

"Are you having a good time?" tanong ni Carlos at pilit akong ngumiti at tumango. 

I AM NOT HAVING A GREAT TIME HERE. Mas gugustuhin kong magdate na lang sa McDo tapos makinig sa tsismis ng mga taong nasa likod ko. 

"Here's your order, Ma'am and Sir," ani ng waiter at saka inilapag ang mga order namin. Napatitig ako sa order ko, seryoso ba sila? 

Napakaunti ng binigay sa aking pagkain tapos libo ang halaga? Saglit langvay naubos ko kaagad ang pagkain ko habang si Carlos naman ay tingin lang ng tingin sa phone niya. 

"Are you okay?" tanong ko kaya naman napatingin siya sa akin. Tumango siya at saka bumalik ang atensyon sa phone niya. 

Maya maya pa ay biglang may tumawag sa kanya. Napasilip ako sa phone niya at nakitang si John Lim ito. Napaayos ako ng upo at napatingin kay Carlos. 

"I should take this, excuse me," ani niya kaya naman tumango na lang ako. Agad naman siyang umalis at sandaling lumabas. 

Gutom pa rin ako. 'Yan ang nasa isip ko nang umalis si Carlos. Sino ba namang mabubusog sa kapirasong talong at kamatis na 'yon. 

Agad din namang bumalik si Carlos na ngayon ay halatang natataranta na. Tinawag niyaang waiter para bill namin kaya naman napakunot ang noo ko. 

"I'm sorry, Isabel. Something urgent came up, babawi ako sayo," ani niya pagkatapos niyang magbayad at saka ako iniwan sa loob ng resto. 

I was stunned. Did he just left me? Punyeta matapos niya kong dalhin kung saan hindi man lang niya ako ihahatid pauwi? 

Agad akong lumabas at saka pumunta sa paradahan ng jeep sa labas ng hotel. Now, I look so stupid. Ang elegant ng suot ko tapos eto ako, ipit na ipit sa jeep. What the hell! 

Bumaba ako sa harap ng McDo dahil gutom pa rin talaga ako. Umupo ako sa gilid ng glass window at saka tumingin sa labas habang pinapatay si Governor Fuentes sa isip ko. 

Bullshit. 

Naalimpungatan ako nang biglang may kumatok sa pintuan ng kwarto ko. Tumingin ako sa orasan at nakitang alas dies na pala ng umaga. 

"Ate Isay! May delivery sayo!" sigaw ni Echo mula sa labas ng kwarto ko. Agad naman akong tumayo para pagbuksan siya. 

"Ay, natutulog ka pa pala hehe," ani Echo kaya naman inirapan ko siya at napatingin sa bitbit niya. 

"Pinabibigay ni Kuyang may oto. Ikaw ate ha mahilig ka pala sa mga lalaking may sasakyan," biro niya na mas nakapagpasimangit sa akin. 

Kinuha ko ang mga bulaklak at saka sinara ang pinto. Red tulips hmm? Napangiti naman ako dahil hindi na roses ang binigay niya. 

I saw a note and read it. 

Sorry about last night. Take care, Isabel. 

I just don't know why but my heart smiled again. What's with him? 

Itutuloy...