Ikawalong Kabanata

Kabanata 8

"Ang gwapo talaga ni Kuya Carlos," ani ni Erica. Nasa Luneta ulit kami ngayon ni Carlos para mamigay ng pagkain para sa mga batang kalye.

"Alam mo, Ate Isay feeling ko may gusto rin siya sa'kin," dugtong pa niya kaya naman napatingin ako sa kanya bigla. Lecheng batang 'to hindi pa nga nireregla napakaharot na.

"Tinanong kita nung nakaraan kung may gusto ka kay Kuya Carlos," sabi pa niya kaya naman napairap ako at hinarap siya.

"Wala, magkaibigan lang kami ni Carlos so sige sa' yo na siya," ani ko at saka muling lumingon sa mga batang naglalaro.

"Ow my gash!" irit niya na may pabritish accent pa. Batang 'to napakalandi.

And then, something hit me. Maybe that's one of the reasons kung bakit patuloy ang pagtaas ng teenage pregnancy rate ng bansa.

It is because of poverty that leads to lack of education. Habang nakatingin ako sa mga batang musmos na naglalaro, my heart smiled. Dahil sa simpleng pagdalaw namin sa kanila, they can experience hoe to become a kid but as we go home and left them here, para na naman silang nagising sa reyalidad.

Nasaan na ang motto ng DepEd na 'No child will left behind'?

"Isabel, it's almost 2 months. Wala ka pa rin bang nakukuhang mga impormasyon?" galit na tanong ni Bemedict habang nasa café kami.

"Hey, wag mo namang pagtaasan ng boses si Isabel," ani Kirsten.

Yes. Magdadalawang buwan na pero wala pa rin. Hindi pa rin kasi ako dinadala ni Carlos sa mismong bahay niya sa Pasig. At palagi kaming nasa condo lang niya.

"Sorry, alam kong masyadong napapatagal pero hindi niya kasi talaga ako pinupunta sa bahay niya—"

"Stop with your excuses, ang sabihin mo nagkakagusto ka na rin sa Carlos na 'yon," ani Benedict na ngayon ang namumula na sa galit. Gulat na gulat akong napatingin sa kanya dahil sa sinabi niya. What the hell zis he thinking?

I am not in love with that man. Never.

Kumunot ang noo ko at saka tumayo. Ano bang problema niya?

Agad akong umalis sa café at pumara ng taxi pauwi. Habang nasa biyahe ay litong lito pa rin ako dahil sa attitude ni Benedict. He was not like that.

Agad akong nagbayad kay Manong at akmang baba na nang bigla siyang magsalita.

"Ineng, kung ano man 'yang problema mo. Malalampasan mo rin 'yan, magdasal ka lang," ani Manong kaya naman napangiti ako at tuluyang lumabas sa taxi niya.

Pagpasok ko sa gate ay agad bumungad sa akin si Carlos. My heart skipped a second habang papalapit siya sa akin. God! Why is he so handsome?

Palagi siyang nandito kada hapon at palaging may bitbit na mga bulaklak. Nagmumukha na ngang garden ang kwarto ko sa dami na ng mga bulaklak doon at pati sa mga kapitbahay ko dahil binigay ko na rin 'yong iba sa kanila.

"Magbibihis lang ako," ani ko pagkaabot niya sa akin ng bulaklak. Every week kaming pumupunta sa Luneta para mamigay ng mga pagkain at Friday ngayon kaya pupunta kami ulit.

"We won't go to Luneta, babe," ani niya kaya naman napakunot ang noo ko. Don't tell me pupunta na naman kami sa 5-star hotel tapos iiwan na namn niya ako? No way.

"Saan tayo pupunta?" tanong ko pero ngumiti lang siya. Sumenyas siya na magbihis na muna ako kaya naman nalilitong umakyat na muna ako. 

Politicians hide themselves away
They only started the war
Why should they go out to fight?
They leave that role for the poor, yeah

Nagulat ako nang biglang tumugtog sa stereo ng sasakyan ni Carlos ang War Pigs.

He still listening to the song na para bang hindi niya naiintindihan 'yong message at para bang hindi siya tinatamaan kasi, di' ba nga, corrupt siya.

"I-um gonna change the song, hindi ako fan ng heavy metal e," ani ko at saka ninext ang kanta.

Nagulat ulit ako dahil tumugtog ang Queen Of Disaster. Hindi ko mapigil ang tawa ko kaya naman humagalpak ako ng tawa.

What you do to me is indescribable,
Got me sparkling just like an emerald.
Set my soul on fire, make me wild,
Like the deep blue sea.

"Bakit may ganyan kang kanta?" tawang tawa kong ani kaya naman sandaling lumingon si Carlos saakin at saka ako sinamaan ng tingin.

Got me spinning like a ballerina,
Feeling gangsta every time I see ya,
You're the king and, baby, I'm the queen of
Disaster, disaster

"WAHAHAHA," tawa ko kaya naman mas sinamaan ako ng tingin ni Carlos. Ang macho niyang tingnan pero may ganitong kanta? What the heck!

"Shut up, maganda 'yong kanta kaya dinownload ko," pagdadahilan niya kaya naman mas natawa ako. I just can't believe he has this kind of song!

Tawa ako nang tawa pero agad nawala ito nang maging pamilyar ang paligid sa akin. Lumingon ako sa paligid at napansing nasa isang exclusive villgae kami.

Fuck. Dadalhin niya ako sa mansion niya?!

At hindi nga ako nagkamali dahil agad siyang nagmenor nang malapit na kami sa gate ng bahay niya.

Nakatulala lang ako dahil hindi ko pa rin akalaing makakapasok na ako sa bahay niyang ilang buwan naming minamanmanan.

I was about to text Benedict pero agad kong naalala ang nangyari sa amin kanina kaya agaf kong tinago ang phone ko. I will peove to that idiot na kaya kong makakuha ng mga impormasyon.

"Welcome to my house," ani Carlos at saka bumaba para pagbuksan ako ng pinto.

Napakalaki ng bahay niya at halos malula ako sa sobrang ganda. Halatang corrupt nga siya.

Inalalayan ako ni Carlos papasok at mas napangangaako sa sobrang gandang loob ng bahay.

"Let's go to my room," ani Carlos at saka ako hinila paakyat sa second floor. Hindi ko na halos natitigan ang ibang part ng bahay dahil sa bilis nang lakad naming dalawa.

Pagkapasok ko sa loob ng kwarto niya ay agad bumungad sa akin ang panlalaking amoy. The walls are black, para akong nasa pad niya lang.

Habang tinitignan ko ang paligid ay naramdaman kong niyakap niya ako mula sa likod. He sniffed my neck while hugging me tight.

I face him and hold his nape while staring to his eyes. Hindi ko maintindihan kung bakit biglang bumilis ang tibok ng puso ko. I can't explain what am I feeling, hinihika ba ako?

He was about to kiss me when his phone rang. Thank God! Napasinghal siya at saka ako binitawan para sagutin ang tawag.

Napaupo ako sa kama niya at napahawak sa dibdib ko. Damang-dama ako kung gaano kabilis ang tibok ng puso ko. Maybe I should visit a doctor.

Sumenyas siya na lalabas muna siya kaya naman tumango ako. This is my chance. Nang lumabas siya ay tiningnan ko muna ang buong paligid at nakitang wala namang mga cctv sa loob ng kwarto niya.

Agad akong lumapit sa side table ng kama niya at nakitang may isang envelope doon.

Agad kong binuksan ang envelope at napangiti nang makita kung ano ang mga nasa loob nito.

Dinukot ko ang phone ko mula sa bulsa ng pants ko at saka pinicturan isa-isa ang mga papeles na nasa loob noon.

Naramdaman kong may bubukas na ng pinto kaya agad kong inayos ang mga papel at ibinalik sa pinakunan ko.

"Baba muna tayo, there's someone I want you to meet," ani niya kaya agad akong naglakad palapit sa kanya.

"Just please promise me to act normal. Wag ka ring—"

"You must be Isabel!" napalingon ako sa babaeng nasa late 30s na nasa living room. Napakunot ako ng noo at napatingin kay Carlos na ngayon ay nakangiti.

Who the hell is this lady?

"Carlos told me so much about you!" napangiwi naman ako sa kanya kaya biglang nawala ang excitement niya.

"Oh! I am so sorry, I haven't introduce myself pa pala," ani niya kaya napatango na lang ako.

"I'm Catalina, Carlos' younger sister." 

Itutloy...