Nine

Mally

"Okay ka na?"

"Medyo." Malakas na bumuntong-hininga siya dahilan para kumunot ang aking noo. 

"Anong problema mo?" 

"Ako wala, ikaw meron." Malungkot niyang saad.

"Parang hindi ka pa sanay na lagi akong may problema eh?" Biro ko sa kaniya. Bumuntong hininga ulit ito kaya natawa na lang ako.

"Huwag mo na alalahanin iyon. Magiging maayos din ang lahat diba? Tiwala lang tayo kay lord." Ngumiti naman siya sa sinabi ko.

Nakatiklop ang palad nito nang itinaas niya. "Fighting!" Malakas na sigaw niya.

Biglang bumukas ng malakas ang pintuan na parang may galit ang taong nagbukas.

"Ano ba Dey? May galit ka ba? May away? May away?" Mabilis na lumapit sa gawi namin si Dey tyaka binatukan si Jeya at umupo sa katabi nitong upuan.

"Okay ka na? Saan ang masakit? Saan?!" exaggerate na tanong nito. Chineck niya pa ang katawan ko hanggang sa lumapat ang kamay niya sa dibdib ko.

Anak ka ng pitompu"t pitong baka!

"Dey!" Dahil sa gulat nasigawan ko ito  kahit na medyo paos ako at nahampas ang kamay niya. 

"Joke lang. Tinignan ko lang kung okay pa iyong dibdib mo. Hihi!" Parang bata na ani niya.

"Napakalikot talaga ng kamay mong bata ka!" Singhal ni Jeya sa kaniya at tinulak ito ng mahina. 

"Joke nga lang eh!" Ngumuso pa siya.

"Anong joke doon? Nahawakan mo na nga lahat-lahat tapos sasabihin mo joke lang?" Napapailing na sermon sa kaniya ni Jeya.

"Hayaan mo na. Alam mo naman na gawain niya na iyan. Nagulat lang ako." Mahinang tawa ang nagawa ko dahil nag make face si Dey sa kaniya.

Nakaangat na sa ere ang kamay niya na parang handa na siyang batukan ito nang dumating bigla si nanay.

"Nag-aasaran na naman kayo?" Napapailing na saad ni nanay pero nakangiti naman siya.

"Si Jeya po kasi! Sasaktan niya ako, mama!" Sabay tulak kay Jeya at nagtago sa likod ni nanay.

"Ay wow! Ako pa ngayon ang nasisi! Nice!" Sarcastic ang tono nito kaya hinawakan ko na lang ang kamay niya. 

"Kayo talaga! Tama na iyan at kumain na tayo." Dumila pa si Dey kay Jeya at ang isa naman ay asar na asar na.

"Mamaya ka sa akin!" Banta niya dito. Nagkibit balikat lang siya at umupo na sa sofa.

Sumunod na rin si Jeya sa kaniya.

"Kumain ka ng marami, anak. Bukas huwag ka muna pumasok. Magpapadala na lang ako ng excuse letter."

Gustuhin ko man na umangal, wala na akong nagawa kung hindi ang itango ang ulo ko.

"Don't worry girl. Ipapahiram ko na lang iyong mga notes ko sa iyo kung mayroong lecture at saka sasabihan rin kita kung may assignment man tayo."

"Salamat."

Katahimikan ang namayani sa buong silid dahil busy ang dalawa sa pagkain. Si nanay naman umalis para bayaran ang bill at ako? Nakatingin sa kawalan.

Nagulat man ako nang malaman ko na hindi pala ako totoong anak ni tatay pero hindi pa rin maalis sa akin ang katotohanan na inalagaan niya ako at pinalaki na laki sa layaw.

Tinanong nila ako minsan kung bakit nanay at tatay daw ang tawag ko sa mga magulang ko kahit naman daw may kaya kami, pero isa lang ang lagi kong sinasagot.

Ayon kay nanay iyon daw ang unang salita na natutunan ko at sobra daw ang tuwa nila ng mabigkas ko iyon.

Kaya kahit na napakasimpleng dahilan para sakanila, sa akin naman ay malaki na iyon. Iyon ang unang salita na una kong natutunan at sobra silang natuwa. Walang paglagyan ang tuwa nila nang mabigkas ko ang salita na iyon kaya hindi ko na binago pa ang tawag ko sakanila para ala-ala na rin kung paano sila umiyak ng masabi ko iyon.

Sa totoo lang may video pa iyon. Napanuod ko na pero hindi ko alam kung saan nila itinago ang camera kasi hindi ko na muli pa ito nakita at nahawakan.

"Uwi na kami, Mally." Ani niya ng makalapit sa akin. Nilingon ko si Dey at nandoon pa rin sa sofa, patuloy sa pagkain.

"Ha? Sige."

"Bukas pupuntahan ka namin sa bahay mo okay? May assignment man o wala ang mahalaga nandoon ang presence namin dahil baka ma-miss mo agad ang ka-kyutan namin." Full confidence niyang sabi. May tatalo pa ba sa sobrang hangin na magsalita ni Jeya? Napailing na lang ako at tumango. 

"May magagawa pa ba ako bukas kung nandoon na kayo?" Tila napagtanto nito ang sinabi ko.

"Oo nga 'no? Bahay ko rin pala ang bahay mo. Oh! Pati sakanila Dey, bahay ko rin." Sabay tawa ng malakas na animo"y nababaliw na.

"Hoy! Ano ba, Dey? Wala ka bang balak umuwi? Lahat na ata ng pagkain ni Mally inubos mo eh!" Lumingon ito sa amin at sumimangot.

"Ikaw kaya ang pinakamaraming nakain! Kanina 1 box lang ng pizza ang nakain ko samantalang ikaw nakadalawa! Wala kang pakundangan! Wala kang hiya sa nakaratay sa hospital bed na iyan!" Sabay kagat sa burger niya.

"Kasalanan ko bang mabagal kang kumain? Hala sige! Tumayo ka na riyan at anong oras na—"

"9 pm pa lang naman Jeya. Overacting ka na naman!" Pinuntahan niya si Dey at hinatak ang kinakain nito at saka kinain.

"Waaaah! Ang burger ko!" Maluha-luha na tinignan niya ang natirang balot ng burger sa kamay ni Jeya.

"Patapusin mo muna kasi ako! Ayan wala ka ng pagkain kaya halika na at uuwi na tayo!" Hinatak niya ito papunta ulit sa akin.

"Napakasama mo talaga kahit kailan!"

"Oh tapos?" Mataray na wika nito.

Umupo na lang sa hinihigaan ko si Dey at pinag cross ang braso at masamang tinignan si Jeya.

"Kaya mo na buto mo?!"

"Oo! Eh ikaw? Kaya mo na taba mo?!"

Masama ang tingin na binibigay nila sa bawat isa kaya palipat lipat ang tingin ko dito.

Kulang na lang butasin nila ang katawan ng isa't isa eh?

Biglang bumukas ang pintuan kaya nalihis ang tingin nila.

"Oh? Uuwi na ba kayo?"

"Opo! Maraming salamat po sa pagkain kahit hindi po ako umubos ng huli!" Gigil na sabi niya. Nagtataka naman tumingin si nanay dito. Tumingin pa siya sa akin na parang nagtatanong na 'anong sinasabi ng kaibigan mo?' nagkibit balikat na lang ako kaya napilitan na ngumiti si nanay.

"Sobrang salamat po sa binigay niyo sa amin. Nabusog po ako hehe!" Sabay peace sign ni Jeya kay nanay. Mukhang nakuha naman ni nanay ang nangyari sa dalawa kaya tuluyan na lang siya ngumiti.

"Wala iyon. Maaga kong iuuwi si Mally bukas kaya pwede kayo sa bahay. Oh siya, sige magsi-uwi na kayo at masyado ng gabi. Mag iingat kayo sa daan okay?"

"Opo!" Sabay nilang sagot at nagmano na kay nanay.

"Bye Jeya girl!" Magkabilaan nilang hinalikan ang pisngi ko. Si Dey sa kanan at si Jeya sa kaliwa. 

Ngumiti lang ako at kumaway bilang tanda ng aking pamamaalam para sakanilang dalawa.

"Ingat kayo!" Gumati rin sila ng kaway at tuluyan na nilang sinara ang pintuan.

"Ang dalawang iyon talaga!" Napapailing na wika niya.

"Buti na lang at naging kaibigan mo ang dalawang iyon kahit na napakaingay at napakagulo ay napapangiti ka pa rin."

"Ganoon na po talaga sila eh. Pero nagpapasalamat ako sa Diyos dahil binigay sa akin ang dalawang iyon." Lumanlam ang binigay niyang tingin sa akin.

"Nagpapasalamat rin ako anak at sila ang naging kaibigan mo at napapangiti at napapasaya ka nila ng ganito." Sincere niyang saad at hinalikan ako sa noo. 

"Patawarin mo si nanay ha? Kung nagkulang ako at—" pinutol ko ang dapat na sasabihin niya.

"Nanay! Okay lang po iyon. Naiintindihan ko po."

"Sige na. Matulog ka na anak." tumango lang ako at inayos ang higa ko. Nang maayos ay pumunta na rin siya sa sofa at doon inayos ang higaan.

"Goodnight 'nay."

"Goodnight, my sweet."

—🌸