LOGINJadhrie's P.O.V
Hindi ako makapaniwala sa nakita ko ngayon. Si Dave na nakikita kong tahimik lamang at minsan ay kasama ang mga kaibigan niya, ngayon ay heto, nayupi ang ulo ang iba pang mga katawan.
Naramdaman ko ang paghigpit ng braso ko, nakia kong nakakapit pala roon si Hazielle na takot na takot sa nakita.
"We need to leave here now!" Sigaw ni Shelby.
"Pero... Mahirap... Minsanan lang ang daan ng jeep dito." Sabi ni Joren sa kanya.
"Bakit kasi hindi yung van ninyo ang sinakyan natin kahapon papunta rito?!" Sigaw ulit niya.
"Naubusan kami ng gas. Sakto ngang kakauwi lang namin iyon nang maubusan kami ng gas." Sagot ni Joren.
"So, aantayin na lang nating unti-unti tayong maubos dito?" Muling tanong ni Shelby.
"Shelby, 'wag mong sasabihin iyan!" Galit na sambit ni Jon kay Shelby.
Napayuko na lamang siya at nagpalabas ng malalim na hininga. Maya-maya'y umakyat siya at pumasok sa kwarto niya.
Ang ilan ay umakyat na rin sa kwarto at ang ila'y naroon lamang. Umupo kami ni Haze sa hagdanan at pinanood lamang sila.
"Linisin na natin iyan. Derick, kumuha ka ng box sa basement." Utos ni Joren at lumabas ng bahay para kumuha ng pala at doon ay naghukay siya sa lupa.
Naglagay ng plastik sina Macky, Gelard, at Ken sa kamay. Maya-maya'y dumating Derick na dala-dala ang malaking kahon.
Sinimulan na nilang pulutin ang mga nayuping katawan ni Dave. Medyo nahirapan pa sila sa pagkuha ng ilan sa mga katawan dahil nakadikit na ito sa sahig.
Isinilid nila ang mga nayuping katawan ni Dave sa kahon. Nang matapos sila ay sinarado na nila ang kahon at binigay ito kay Gelard at tumungo sa labas kung saan nag-aantay si Joren. Nakita kong inilagay nila ang kahon sa pinaghukayang lupa ni Joren.
Kumuha ng mga basahan si Ken at pinunasan ang mga naiwang bakas ng dugo mula roon. Nang malinisan nila iyon ay hindi na nila binalak pang ibalik ang carpet roon.
Kitang-kita sa mukha nila ang pandidiri pero kailangan nilang linisin iyon dahil babaho ito at magkakaroon pa ng mga uod kung sakali.
Nang matapos silang lahat ay umupo sila sa kung saan man. Siguro hanggang ngayon ay iniisip pa rin nila kung bakit iyon nagyari kay Dave.
Nagawi ang tingin ko kay Macky na ngayon ay nakatingala habang nakapikit ang mata. Sunod naman ay kay Jon na dismayadong-dismayado sa nangyari.
Nang tingnan ko naman sina Joren at Gelard, kapwa sila seryoso at parang walang nangyari.
"Jad, akyat na tayo inaantok na ko." Bulong sa akin ni Haze.
Napatango ako at sabay kaminh umakyat. Pagkapasok namin sa kwarto ay nakita naming nag-uusap ang tatlong magkaibigan. Napatigil sila saglit nang pumasok kami at agad ring itinuloy ang pag-uusap nila.
Umupo kami ni Haze sa higaan namin. Niyakap ako ni Haze at nagsalita ito.
"Jad, 'wag mo akong iiwan ah? Magsasama pa tayo habang buhay, susulitin natin lahat-lahat." Sabi nito sa akin at naramdaman kong humigpit pa lalo ang yakap niya sa akin.
"Oo Haze, hinding-hindi kita iiwanan. Kakain pa tayo ng maraming cakes at ice creams."
Kumalas na siya sa pagkakayakap sa akin at tiningnan ako at napangiti siya. "I really really miss you, Jad."
"Me too, Haze. Akala ko nga no'n galit ka sa'kin kasi nasampal kita."
Umiling siya sa sinabi ko. "J-Jad, yung sasabihin ko tungkol kay Macky... Kasi... B-basta 'wag ka uliy magagalit sa akin."
"Ano nga, Haze? Dali sabihin mo na sa'kin."
"Ano... Kasi... Si Macky na---" Hindi na natapos ang sasabihin ni Haze tungkol kay Macky nang biglang bumukas ang pinto.
Naroon si Macky at si Jon sa pintuan. Napatingin kaming lahat sa pagbukas ng pinto. May dala silang unan.
"Pwede ba kaming dito matulog? Kahit sa sahig lang ayos na." Ani ni Jon sa amin.
"Ahh... Oo sige pasok na." Agad na pumayag si Serra at pinatuloy ang dalawang binata sa loob ng kwarto.
Napatingin sa akin si Macky at umiwas rin agad.
[ 7:25 pm ]
Nakita na namin ang pagkukulay dugo ng kalangitan. Para sa akin, ito ang pinaka-wirdong nakita ko sa lahat.
Si Haze ay kanina pa tulog. Hindi ito nakayakap sa akin kaya napagpasiyahan kong bumangon. Tiningnan ko muna silang lahat kung may gising pa ba sa kanila.
Wala naman. Kaya napagpasiyahan kong lumabas ng kwarto. Medyo nakakalayo na ako roon nang biglang may tumawag sa pangalan ko.
"Jadhrie."
Lumingon ako kaagad para malaman kung sino ang tumatawag sa akin.
Pagkalingon ko ay nakita ko si Macky.
"Saan ka pupunta?" Mahina niyang tanong sa akin.
Hindi ko na lamang siya pinansin at tumalikod sa kanya.
Hindi pa ako masyado nakakalayo sa kanya kaya naman ay nahawakan niya ang braso ko.
"Ano ba?" Mahina kong tanong sa kanya.
"Saan ka ba kasi pupunta?" Ulit niyang tanong sa akin.
"Pakealam mo ba? It's none of your business!" Sigaw ko sa kanya.
Nagulat kami ng biglang bumukas ang pinto ng kwarto nila Shelby.
Nakita ko siya roon na antok na antok.
"Guys! Ang ingay niyo magsitulog na kayong dalawa." Sabi niya sa aming dalawa ni Macky.
Sinarado na niya ang pinto. Namayani ang katahimikan sa buong bahay. Narito pa rin kami ngayon sa harap ng kwarto ni Shelby at iniintay kung sino ang magsasalita sa aming dalawa.
Napatikhim si Macky at nagsilata.
"Good thing! At bati na kayo ni Hazielle."
Hindi ko siya pinansin.
"Jad... Uhmm... Kase--" Hindi na natapos ang sasabihin niya nang umalis ako at bumalik sa kwarto.
Humiga na ako roon at niyakap si Hazielle. Narinig ko ang pagbukas ng pinto at ang pagsara nito.
Ipinikit ko na lamang ang aking mata at nagsimulang umidlip.
_______________________________
[ 9:40 am ]
"Guys! Gising na kakain na tayong lahat!" Sigaw ni Shelby sa mga kasamang natutulog pa rin sa kani-kanilang kwarto.
"Ayokong pinag-aantay ako ah!" Muli niyang sigaw.
Maya-maya ay nagsibabaan na ang mga kasama nila.
Tahimik ang lahat sa hapagkainan, tanging ang mga kutsara't tinidor na kumakalansing ang tanging maingay.
"Guys! Kami ni Derick ang mag-bo-volunteer to be a tagalaba ng mga damit ninyong lahat." Pangbasag ni Cindy sa katahimikan nilang lahat.
"Ha? Ba't ako kasama?" Nagtatakang tanong ni Derick.
Hindi na tinangka pang sagutin ni Cindy ang tanong niya, tanging ang tingin lamang nito kay Derick ang ginawa niya. Naintindihan naman ni Derick ang tinging iyon ni Cindy sa kanya.
"Eh paano iyan? Wala tayong mga sabong panlaba?" Biglang tanong ni Shelby sa kanya.
"Ayos lang iyon, ang importante mabanlawan lang at saka kinabukasan na rin naman ang alis natin." Ani niya at muling itinuon ang pansin sa pagkain.
Nang matapos na sila sa pagkain ay iniligpit ito ni Jyzer at inilagay ang mga plato sa lababo.
"Guys! Amin na ang mga damit niyo dali! It's up to all of you kung sasama niyo pa yung mga undies niyo." Sambit ni Cindy.
Nagsi-akyatan silang lahat para ibigay ang mga labahan nila kay Cindy. Maya-maya'y bumaba na silang lahat at inilapag sa sahig ang mga labahan.
Nanlaki ang mata ni Cindy nang makita ang mga labahan.
"Ahhh... Bakit nga ba ako nag-volunteer na maglaba ng mga labahan niyo?" Tanong niya nang makita ang bundok-bundok na mga labahan sa harap niya.
Walang sumagot sa tanong niya.
"Dali na, Cindy. Kaya natin iyan, at saka kailangan mong ma-practice ang paglalaba dahil kapag naging asawa na kita, ikaw na ang maglalaba ng mga damit natin." Ani ni Derick at inumpisahang buhatin ang mga labahan.
"Ughh... Ang baho naman!" Angal ni Derick.
Aalis na sana sila nang biglang magsalita si Shelby.
"Teka! Saan kayo maglalaba?" Tanong ni Shelby sa dalawa.
"Sa sapa." Sagot ni Cindy.
"Bakit doon pa? Eh, pwede naman kahit diyan na lang sa kubeta."
"Ang dugyot naman, Shelby." Ani ni Cindy.
"Alis na kami, babalik din kami kapag natapos na kaming magbanlaw ng mga mababahong damit niyo. HAHAHAHAHA!" Pagbibiro ni Derick.
Napatango na lamang si Shelby at umalis na ang dalawa.
Medyo malayo ang sapang nakita nila no'ng hinahanap nila si Dave.
________________________________
[ 10:45 am ]
Nakarating na sila roon sa sapa. Itinapon na lamang nila ang mga damit ng mga kasamahan sa sapa at binabayaan na lang ito.
"This is it, Derick. Ang pinapangarap mong magawa sa'kin." Ani ni Cindy at lumapit kay Derick.
Niyakap ni Cindy si Derick sa kanyang leeg. Unti-unting nilalapit ni Derick ang mukha sa kasintahan.
Papalapit na ng papalapit ang kanilang mukha, hanggang sa magdikit ang kanilang mga labi.
Patuloy ang kanilang paghahalikan. Wala silang pakealam kung may makakakita ba sa kanila.
________________________________
[ 11:00 am ]
May naiwan pang mga labahan si Hannah kaya napagpasiyahan niyang ibigay ito kina Cindy at Derick.
Pababa na siya sa nang biglang tanungin siya ni Shelby kung saan ito pupunta.
"Ihahatid ko lang itong mga naiwan kong labahin kina Cindy at Derick doon sa sapa. Don't worry, babalik din ako kaagad." Ani nito at saka lumabas na ng bahay.
Medyo malayo ang sapa kaya binilisan niya ang paglakad para hindi ito matagalan.
_______________________________
[ 12:20 pm ]
"Sabi ni Hannah sasaglit lang siya doon?" Nagtatakang tanong ni Shelby kay Jon.
"Bakit? Saan ba siya pupunta?" Tanong ni Jon sa kanya.
"Doon sa sapa, doon naglalaba sila Cindy at Derick."
"Eh, baka naman tumulong lang doon sa kanila. Ang dami natin oh, isipin mo na lang, 'di ba? Antayin mo lang silang bumalik dito mamaya." Sambit ni Jon.
"Pero kasi... Hindi ako mapalagay."
"Nandito na naman tayo, Shelby. Don't think too much okay? Sinabihan na kita kagabi." Ani ni Jon at niyakap ito.
Ginantihan din ito ng yakap ni Shelby.
________________________________
[ 3:30 pm ]
"Jyzer, alam mo ba kung saan yung sapa na sinasabi ni Cindy?" Tanong ni Shelby sa kanya.
"Uhmm... Oo, alam ko iyon." Sagot nito sa kanya.
"Pwede bang puntahan mo iyon doon? tapos tignan mo kung naroon pa sila Derick, Cindy at Hannah." Utos niya kay Jyzer.
Napatango na lamang ito at dire-diretsong umalis ng bahay.
Tumakbo si Jyzer para mabilis na makapunta roon sa sapa.
Nang makarating siya roon ay walang Derick, Cindy at Hannah ang nagpakita. Nakita niya ang mga damit ni Hannah sa lupa.
Nakiya niya rin ang mga damit nilang nakababad lamang roon sa sapa.
"Derick!!!"
"Hannah!!!"
"Cindy!!!"
"Where are you?!"
Walang sumasagot kaya dali-daling bumalik si Jyzer sa bahay. Hingal na hingal siyang dumating sa bahay.
"Oh, nakita mo ba sila doon?" Agad na tanong ni Shelby.
Nakita niyang nagsibabaan ang lahat ng mga kasamahan nila at natuon ang atensyon kay Jyzer.
"W-wala sila roon." Sagot ni Jyzer habang hinihingal. Binigyan siya ni Macky ng tubig at agad na nilagukan iyon.
"Hanapan na naman ba?!" Nag-aalalang tanong ni Shelby sa lahat.
Kita sa mga kasamahan nila ang pag-aalala. Huminga ng ilang beses si Shelby at muling nagsalita.
"Sila naman ang hahanapin natin ngayon din!" Ani ni Shelby at lumabas ng bahay. Walang nagtangkanh sumunod sa kanya sa labas.
"Ano?! Ako lang ang papahanapin niyo doon sa tatlo? Hindi niyo talaga ako tutulungan?" Sabi nito sa mga kasamahang nasa loob ng bahay.
Nakita pa niyang nagtitinginan pa sila sa loob. Inaantay nilang may maunang lumabas ng bahay.
Naunang lumabas si Jon at saka namang sumunod ang iba pa nilang mga kasama sa loob.
"Tharry and Casper!!! Kayo, maiwan kayo rito, okay? Baka kung sakaling biglang dating ng kung sino mang mamamatay tao na iyon makita niyo!" Ani ni Shelby sa kanilang dalawa.
"Yes, Girl!!! Kaming bahala dito!!!" Sigaw ni Tharry.
Nakita nilang naghiwa-hiwalay na ang mga kasama. At unti-unting nawala sa paningin nila ito.
"Bakla!! Nako, mamamatay na tayo rito panigurado!!!" Ani ni Tharry sa kaibigan.
"Wag sis, hindi pa ko ready mamatay. Ipapakita ko pa sa buong mundo ang ganitong kagandang bakla sa balat ng itlog." Ani ni Casper sa kanya.
"Sis, ikaw ah kanina pa kita nakikitang laging nakatitig kay Joren. May gusto ka siguro doon nho? Ikaw ah!" Pagbibiro ni Tharry sa kanya.
"Ewan ko ba sis! Dati, wala naman akong gusto diyan kay Joren, pero sis ngayon unti-unti na kong nahuhulog sa itlog niya HAHAHAHAHA!"
"Chukchakin mo na bakla!!! Ito na ang pagkakataon para ma-tugs-tugs ka ni Fafa Joren HAHAHAHAHA! Bet mo talaga sa mga hot guys katulad niya nho? Inimagine mo na ba kung gaano kalaki?" Tanong ni Tharry sa kanya.
"Uhmm... 'Di pa naman masyado, pero feel ko malaki iyon HAHAHAHAHA! Ang mga maskels niya!"
Sabay silang nagtawanan. Maya-maya'y may lalaking sumandal sa puno habag nakatayo. Kaharap nila ito kaya nakita nila agad.
"Sis, habang wala pa sila, gerahin na natin iyong bortang papa na iyon." Bulong ni Tharry sa kaibigan sabay turo doon sa lalaking nakasandal sa puno.
Seryoso ito at tila ba'y may inaantay.
"Wag na sis, dito na lang tayo, hayaan na lang natin iyan siya diyan." Ani ni Casper habang nakatingin roon sa lalaki.
Tumayo na si Tharry at hinila patayo si Casper at hinila ito papalapit sa lalaki.
"Hi, baby boy. Bakit andito ka? Nawawala ka na?" Tanong ni Tharry doon sa lalaki.
Hindi kumibo ang lalaki sa ginawa niya, nanatili pa rin itong nakasandal sa puno at nakayuko ang ulo.
"Sayang naman ang kapogian mo kung itatago mo iyang feslak mo." Ani ni Tharry at hinawakan ang ulo ng lalaki upang mapatungo ito.
Walang kung ano-ano'y biglang hinawakan ng lalaki ang ulo ni Tharry at ipinaikot ito. Tumunog ng malakas ang buto sa leeg ni Tharry ng dahil sa pag-paikot nito. Bumagsak si Tharry sa harapan niya.
Nanlaki ang mata ni Casper sa nakita, akmang tatakbo na siya nang mahawakan ang kanyang braso.
"Wag! Please! B-bitawan mo 'ko!" Sigaw niya habang pilit na tinatanggal ang kamay na nakahawak sa braso niya.
Pilit pa rin niyang tinatanggal ang kamay na mahigpit na nakahawak sa braso niya.
Walang kung ano-ano'y hinawakan niya ang ulo ni Casper at pinaikot rin ito. Kumuha ng malalaking sanga sa puno ang lalaki at pinutol ito.
Bumalik siya sa kinarorooonan nina Tharry at Casper na ngayon ay walang ng mga malay.
Hinubaran niya ito at ang dalang malalaking sanga ay pwersahang itinusok sa butas ng pwetan nila. Sa laki at haba ng sanga ay tumagos hanggang bunganga nila ito.
Sumirit ang dugo nila sa lupa. Binuhat niya ang dalawang patay at tumungo sa pinakalikuran ng bahay na tinutuluyan nila.
Itinusok niya sa lupa ang natirang sanga na hindi nakatusok doon kina Tharry at Casper.
Maya-maya'y umalis ang lalaki at tumungo kahit saan.
________________________________
[ 5:30 pm ]
Bumalik na sina Shelby, Jon, Viñea, Macky, Hazielle at Jadhrie sa tinutuluyang bahay.
"Nasaan yung dalawang bakla?" Nagtatakang tanong ni Shelby.
"Shit! Hindi kaya--" Hindi natapos ang sasabihin ni Jon.
"Let's just wait for others to come back here." Ani ni Shelby sa mga kasama.
"Pumasok na muna tayo sa loob para makapagpahinga na tayo." Ani ni Macky at pumasok na sila sa loob ng bahay.
Umupo sila sa mahabang upuan.
"Ayoko na talaga. Gusto ko ng umuwi." Ani ni Shelby at umiyak.
Niyakap siya ni Jon habang hinaplos-haplos ang buhok niya.
"Bukas na bukas rin uuwi tayo." Bulong niya rito.
________________________________
Shelby's P.O.V
Ayoko na sa lugar na ito!
Gustong-gusto ko ng umuwi!
Sina Derick, Cindy, Hannah, Tharry at Casper...
Nawawala ba sila?
O wala na talaga sila?
Naguguluhan na ako...
Sana hindi sila matulad kay Dave.
Kung nasaan man sila ngayon...
Sana...
Ligtas sila...
_______________________________
Sa gitna ng kanilang paghahalikan ay walang kung ano-ano'y biglang may humawak sa kanilang dalawang ulo at malakas na pinagbangga ang kanilang ulo.
Nagdugo ang kanilang mga nguso, pumutok ang kilay nilang dalawa sa sobrang lakas ng pagkakabangga nito sa kanilang dalawa.
"Cindy, Derick nakalimutan ko pala---" Hindi na natapos ang sasabihin ni Hannah nang makita niya ang dalawang nakahiga na sa lupa at nakita niyang may lalaking nakatayo roon.
Nanlaki ang mata niya sa nakita. Nabitawan niya ang kanyang dala-dala at napatakbo ng mabilis.
Hindi na niya tinangka pang lumingon. Tumakbo na lamang siya ng tumakbo, nang papalapit na siya sa bahay nang biglang napatigil siya sa paglalakad.
Naramdaman niya parang may masakit sa ulohan niya. Bigla na lamang bumagsak si Hannah sa lupa. Nakita roon sa ulohan niya ang itak na nakatarak roon.
Itinapon pala ng taong iyon ang itak niya at saktong sa ulohan pa ni Hannah tumama. Lumapit ang taong iyon at hinila ang itak na nakatarak doon.
Hindi niya ito makuha nang maayos kaya inapakan niya ang paa niya sa likod ni Hannah at saka pinwersang hinila ang itak.
Nagkalat ang mga dugo sa lupa pero hindi niya iyon pinansin. Hinila niya mula sa paa ang patay na katawan ni Hannah.
Bumalik siya sa sapa at naroon pa rin sina Derick at Cindy na wala pa ring malay. Kinuha niya ang katawan nila Derick at Cindy.
Dinala niya ito sa kanyang bahay.Tumungo siya sa balkonahe at agad na tinalian si Derick sa upuan nang mahigpit. Sunod naman ay si Cindy, hinubaran niya ito at itinali patiwarik.
Nakatali ang mga paa nito sa taas at ang kamay naman nito na nasa baba. Si Hannah naman ay ipinahiga sa mahabang mesa.
Ipinaharap niya si Dave doon sa nobyong nakatali ng patiwarik. Tinalian niya muna sa bibig ang dalawa ng tela bago ito magising.
Maya-maya'y nakita niyang naunang nagising si Derick. Ipinalibot niya ang tingin sa paligid. Sinubukan niyang gumalaw pero hindi niya magawa.
Sinubukan niya ring sumigaw pero wala talaga. Nagawi ang tingin nito sa harapan niya. Nanlaki ang mata niya sa nakita.
Gumalaw-galaw siya habang nagsisigaw.
Lumapit ang lalaki sa kanya. Sinamaan ni Derick ang tingin sa lalaki. Gumalaw-galaw ulit siya. Umalis ang lalaki sa harapan niya at tumungo roon sa kinaroroonan ni Cindy.
Nakita niya ito at pinilit na sumigaw. Maya-maya'y nagising na rin si Cindy. Nagpumilit na sumigaw si Cindy pero hindi niya magawa. Nakita niyang nasa harap niya si Derick.
Napahagulgol na lamang siya. Kahit si Derick ay nahagulgol na rin.
Kumuha ang lalaki ng maraming karayom. Lumapit siya roon kay Cindy. Narinig niyang napasigaw si Derick pero hindi niya ito pinansin.
Kumuha siya ng isang matulis na karayom at itinusok ito sa maselang parte ng katawan ni Cindy. Napahagulgol ng sobra si Cindy sa naramdaman sakit.
Lalong gumalaw-galaw si Derick at pinipilit pa ring sumigaw. Kumuha muli ang lalaki ng karayom at itinusok muli ito sa maselang bahagi ng katawan ni Cindy.
Lumuhod ang lalaki sa harapan ni Cindy. Hinawakan niya ang ulo nito, kumuha soya ng karayom at itinusok ito sa dalawang mata niya.
Napangisay-ngisay siya sa sakit ba naramdaman. Tiningnan niya si Derick na ngayon ay nagpupumilit na tumakas.
Hindi niya lang ito pinansin at itinuon lamang ang pansin sa babae. Kumuha siya ng Chainsaw at pinaandar ito.
Nang marinig ni Derick ang pagbukas ng makina ng Chainsaw ay napatigil siya sa ginagawa at tiningnan ito.
Lumapit ang lalaki sa likod ng nakatiwarik na babae. Nanlaki ang mata ni Derick sa nakita, napasigaw-sigaw siya ng sobrang lakas kahiy may busal ito sa bibig.
Itinaas ng lalaki ang kanyang hawak na chainsaw at dahan-dahan itong binaba.
Malapit na ito sa maselang bahagi ni Cindy. Wala ng ginawa si Cindy kundi ang umiyak ng umiyak.
Nagsitalsikan ang mga dugo nang mailapit na ng lalaki ang hawak na chainsaw sa maselang parte ni Cindy.
Nahati sa kalahati ang katawan ni Cindy.
Kumuha ng bolo ang lalaki at sunod namang lumapit kay Derick. Tanging paghagulgol na lamang ni Derick ang ginawa nito.
Itinaas ng lalaki ang hawak na bolo at ipinatama ito sa kamay ni Derick. Naputol ang kaliwang kamay nito sa sobrang lakas ng pagkakatama.
Lalong napaiyak si Derick sa sakit na naramdaman. Sumirit ang mga dugo nito, muling itinaas ng lalaki ang hawak na bolo at ipinatama naman ito sa ulo nito.
Pinwersa niya itong tinanggal. Sunod naman ay pinutulan niya ito ng ulo. Inilagay niya ito sa Hydraulic press at niyupi ito.
Sumod naman ay ang natirang katawan niya, inilagay niya rin doon sa Hydraulice Press.
Nagkalat ang mga dugo sa sahig.
Sunod siyang lumapit kay Hannah. Inilagay na lang niya ito sa likuran ng mga kagamitan niya roon.
Muli niyang kinuha ang mga katawan nina Cindy at Derick, kumuha siya ng tali at saka pala at lumabas ng bahay. Naglakad-lakad siya sa gitna ng kagubatan at maya-maya'y napatigil ito.
Binitawan niya ang mga katawan nina Cindy at Derick. Binitawan niya rin ang pala at ang tali. Napaluhod siya at muling kinuha ang tali, lumapit siya sa katawan nila Cindy at Derick.
Kinuha niya ang isang hating katawan ni Cindy at gamit ang pala ay pwersahan niyang idiniin sa gitnang katawan ni Cindy upang ito ay mahati. Ginawa niya rin ito sa isa pang hating katawan nito.
Nang matapos siya, ay binitawan niyang muli ang pala, muli niyang kinuha ang tali at isa-isang binuhol doon ang mga katawan nila Cindy at Derick. Nang matapos siya, umakyat siya sa taas ng puno dala-dala ito at tinali roon ang lubid.
Bumaba siya ng puno at umakyat sa kabilang puno, binuhol niya rin ito upang magmukhang sinampay ang mga katawan nila Cindy at Derick. Muli siyang bumaba sa isang puno at kinuha ang pala.
Naghukay siya ng malalim sa lupa. Nang makahukay na siya ng sapat na lalim ay umakyat siya roon at pinunasan ang huong katawan nna punong-puno ng pawis at mga lupang nagdikitan sa kanya habang naghuhukay siya.
Muli siyang umalis at umuwi sa kanyang tahanan.
[ 9 years later ] Namuhay lamang ako ng simple, as usual ganoon pa din! Pero...Sa siyam na taon ang nagtagal, bente-sais na 'ko pero hindi madaling alisin sa isipan ko ang pangyayaring nangyari sa amin noon.Lagi na lang may bumabagabag sa isipan ko. Lagi ko na lamang napapaginipan ang mga pangyayari doon. Hindi ako makatrabaho nang maayos dahil laging bumabagabag sa akin iyon.Ngayon ay nagtatrabaho ako bilang baker sa isang cake shop. Ito lang ang kinaya ko pero ayos na, nakukuha ko naman ang mga kailanganin ko sa buhay. Matanda na sila mommy at daddy kaya hindi na ako umaasa pa sa kanila.Kailangan ko ring magtrabaho hindi lang lagi puro phone na lang lagi ang hawak, cake naman at mga icing. Mag dadalawang taon na rin akong nagtatrabaho dito sa cake shop. Dati, hirap pa ko no'n sa pag-bake, pero ngayon gamay na gamay ko na.Pasara na kami ngayon ng sh
[ May 16,2018 ]Jadhrie's P.O.VIlang weeks na din pala ang nakalipas noong nagpunta kami sa Pulang Kagubatan. Nagkakamabutihan na rin kami ni Macky, simula noong hinatid niya ako rito gamit ang motor ng lalaking pumatay sa mga kaibigan ko.Panay ang tawag at chat niya sa akin, hindi ko na rin naman natiis na kausapin siya dahil pasasalamat ko na rin iyon sa pagtulong niya sa akin noong muntikan na akong mapatay ng lalaki doon sa Pulang Kagubatan.MackyBb Active NowMackyBb:Pwede ka ba mamaya? Date tayo mamayang 6:00 pm, 'wag kang mag-alala hatid-sundo naman kita. Ano? G? Me:Try ko.MackyBb:
Joren's P.O.VTakbo lang kami ng takbo kahit saan. Paikot-ikot na lang siguro kami dito sa kagubatan.Fuck! Nasaan na ba yung kalsadang 'yon!? Napatigil na lamang kami sa pagtakbo ni Gelard nang bigla siyang tumigil sa pagtakbo at napaupo na lamang sa lupa."Pagod na pagod na ko, Joren. Pahinga naman tayo saglit!" Aniya habang hinihingal.Kahit ako hingal na hingal din. Hindi ko akalaing napakalawak ng kagubatang ito! Napaupo na rin ako sa lupa katulad ni Gelard.Hindi namin makita nang maayos ang buong kagubatan dahil balot na balot ng kulay pula ang kalangitan. Ganito na ba talaga kagalit ang Diyos no'ng Querogullo na 'yon?!Napaka-OA naman!"Joren... Pahinga lang tayo saglit... Grabe! Ang sakit na ng paa ko kakatakbo!" Pagrereklamo ni Gelard habang hinihilot-hilot ang paa."Oo na! Magpapahinga na muna--" Hindi natapos a
Gelard's P.O.VOur plan is doing well now! Nakakatuwa dahil ang bilis nilang makaapak sa bitag namin nang walang nakakaalam at walang nakakapansin.Hanggang ngayon talaga napaka-bobo nilang lahat.Joren: The part that I love HAHAHAHAHAMe:Sinabi mo pa HAHAHAHAJoren:Dapat lang na bayaran tayo ni Querogullo na iyon ng benteng ginto. Kahit tig-sampung ginto tayo ayos na yun. Sampung bilyong piso agad HAHAHAHAHA!Me:Dapat lang! Baka mapatay ko siya kapaghindi niya tayo bayaran.
As you notice na doon sa Chapter 13 ay bigla akong nag-jump into Chapter 15, kung hinahanap ninyo ang Chapter 14 ay ipopost ko na siya.Kapag nabasa ninyo iyon ay malalaman ninyo kung bakit dito ko lang ipopost. Pero kung alam ninyo na, kung may kutob na kayo, ay basahin ninyo pa rin.Nagandahan ba kayo sa gawa kong kwento? Comment ninyo dito kung ano at bakit ninyo nagustuhan ang story ko.Love you all guys! Sana patuloy ninyo pa rin ako suportahan sa paggawa ng aking pang sariling akda. Hindi lang naman itong kwenro na ito ang gawa ko kundi marami pa kayong mga aabangan sa aking kwento. Yun lang mahala ko kayo!~Lyxious_ly13
Pinatuloy ni Vidan si Querogullo sa kanyang bahay, pinatira niya rin ito at ngayon ay ilang taon na rin itong namamalagi roon.Bihira rin niyang bisitahin ang dalawang sanggol na kanyang inampon. "Querogullo, ikaw muna ang magbantay rito sa bahay, may pupuntahan lang akong importante." Sabi sa kanya ni Vidan at dali-daling lumabas ng bahay.Naiwang mag-isa sa loob ng bahay si Querogullo. Tahimik lamang at buong bahay at walang gaanong magagawa roon kaya napagpasiyahan niyang tumungo sa kwarto niya at linisin iyon.Papasok na sana siya sa kanyang kwarto nang mapansing nakaawang ang pintuan sa kwarto ni Vidan, imbes na sa kanyang kwarto siya pumasok ay mas pinili niyang pumasok roon sa kwarto ni Vidan.Binuksan na niya ang pinto at pumasok sa loob ng kwarto ni Vidan. Ipinalibot niya ang tingin sa buong kwarto, nakuha niya ang atensyon doon sa aparador. Hindi niya alam pero may ibang kutob siya doon sa taong