CHAPTER FOUR-II

"Loko-loko ka talaga, isang diyosa na ang nag-o-offer sa'yo choosy ka pa?"

"Ayaw talagang magpatalo nito, hindi na lang sakyan ang kadramahan ko. Sige na umusod ka na, huwag na huwag kang magkakamaling gapangin ako. Please lang, inosente pa ako," hirit pa niya na nag-umpisang humiga sa tabi ko.

Tinapik ko siya sa balikat at kunwaring napailing pa. "Lakas ng tama mo pards, hinay-hinay lang kasi sa kape at kung anu-ano na pumapasok sa kukote mo," nakangising wika ko.

Nilagay niya ang isang unan sa gitna namin ngunit nakangisi ko iyong tinanggal at kinindatan siya. "No need of it, sabi mo mas masarap ang may kayakap ngayon di ba?"

"Sabi na nga ba't hindi kita pwedeng pagkatiwalaan eh! Maawa ka po sa akin at dahan-dahan lang puwede? First time ko kasi ito," mahinang saad niya na ipinikit pa ang mga mata at parang nakaabang talaga sa kung anumang gagawin ko.

Napahagalpak ako ng tawa at hawak ang tiyan na hinampas ko siya ng malakas sa balikat. Narinig ko din siyang tumawa at pagkatapos ay inayos ang unan ko tsaka ako inalalayang mahiga at kinumutan.

Humiga na din siya at kapwa kami nakaharap sa puting kisame. "Ayaw mo magkumot?" tanong ko sa kanya na hindi na nag-abala pang tignan siya.

"Hindi pa tayo pwedeng magsama sa iisang kumot, papakasalan muna kita," nakangisi niyang sambit.

Humarap ako sa kanya at nakita ko ang gwapo niyang mukhang nakangisi. "Nagawa mo na kaya dapat pakasalan mo na ako."

Humarap din siya sa akin at nagkatitigan kami na kapwa nakangisi. "Hindi counted ang una, ginawa ko yun dahil kailangan."

"Thank you," mahinang usal ko. Nginitian niya lang ako.

"Matulog ka na, hihintayin kitang makatulog muna, baka paggising ko bukas ng umaga kinuha mo na ang iniingatan kong puri."

"Goodnight, Harvey."

"Goodnight Caryn."

Pagpikit ko ng mga mata ko ay naramdaman ko ang masuyong paghaplos niya sa buhok ko. Bumaba ang haplos niya sa mukha ko ngunit hindi ako nagmulat ng mata at hinayaan lang siya.

"Pinapatawa lang kita nang sa ganoon hindi ka mailang sa akin," mahinang usal niya at naramdaman ko ang pagdampi ng labi niya sa gilid ng buhok ko.

"I know, I trust you." nakangiti kong saad at isiniksik ang sarili sa kanya.

"Caryn, kapag hindi ka pa huminto sa kakasiksik mahuhulog na ako sa kama," bulong ni Harvey sa punong tenga ko.

"Yakapin mo ako para hindi ka mahulog," anas ko sa kanya at tumingala para harapin ang mga mata niya.

"Are you aware of what you're asking?" mahinang saad nito.

Tumango ako at lalo pang nagsumiksik sa dibdib niya.

Alam kong mali ang ginagawa ko, kagagaling ko lang sa break-up pero nandito ako sa bahay ng isang lalaki, natutulog sa isang kama at nagsususmiksik sa dibdib niya.

"Inaabuso mo na ako, Caryn." He helplessly said and embrace me. Nakaramdam na ako ng kaginhawaan nang makulong ako sa mga bisig niya.

Wala sa sariling nagpasalamat ako sa kanya at naramdaman ko na ang paghila ng kadiliman sa katauhan ko.

I' m safe with him. I trust him more than any guy. Hindi ko alam kung bakit pero hindi talaga ako makaramdam ng pagkailang kapag kasama ko siya.

NAPATAAS ang kilay ko nang makita ang nakangising mukha ng kaibigan kong si Maureen, hindi kami ganoon kaclose pero isa siya sa maituturing kong kaibigan dito sa school.

"What's with that creepy smile?" tanong ko.

"May naghahanap sa'yong guwapo sa labas, want to share something Car?"

"Guwapo?" tanong ko ulit. Biglang sumagi sa isip ko si Harvey pero imposible namang magpupunta iyon ngayon dito. Ang sabi niya may mahalaga siyang aasikasuhin sa kompanya niya.

"As in. Talaga nga yatang nakamove-on ka na sa hinayupak mong ex at may dene-date ka na ulit. Good for you girl," nakangiting saad ni Maureen at walang sabi-sabing hinila ako palabas ng school building namin.

"FYI, Mau, wala akong dene-date ngayon. Maaaring nakamove-on na ako pero hindi ibig sabihin nun maglalandi na ulit ako tsaka baka nagkakamali ka lang ng hinihilang tao wala akong kilalang guwapo," sabi ko sa kanya habang sabay na kaming naglalakad palabas.

"Wala namang ibang Caryn dito sa department natin kundi ikaw lang diba? Ah basta, tignan mo na lang at saka ka magsabing hindi mo kilala." Ilang sandali pa kaming naglakad hanggang sa makarating kami sa lobby at agad na nangunot ang noo ko nang makita ang pamilyar na pigura ng isang lalaki.

Agad sumilay ang ngiti sa kanyang labi nang makitang papalapit na ako. "Anong ginagawa mo dito, akala ko ba busy ka today at di ka makakakapunta?" nagtatakang tanong ko sa kanya na nakataas ang isang kilay.

"Lunch break na, baka kasi makalimutan mo na namang mananghalian dahil diyan sa kakareview mo. Ayoko nang maulit yung magpapakita ka sa aking namimilipit ka sa sakit ng tiyan mo," sagot nito.

"So pumunta ka dito para lang ipaalala sa aking kumain ng lunch? 2016 na po, uso na ang telepono boy!" Natawa lang si Harvey sa sinabi ko.

"Saan mo gustong kumain? Let's have lunch together."

"Ayun, lumabas din. Namimiss mo lang ako kaya ka nagpunta dito ang dami mo pang sinabi." Iiling-iling na sabi ko at tinapik siya sa balikat.

"Sa canteen na lang tayo kumain, I only have thirty minutes break. Mau, sasama ka ba?" baling ko sa kaibigan ko.

"Mauna na kayo, may gagawin lang ako saglit." Nakangiting sagot ni Mau at palihim akong kinindatan. Tinanguan ko lang siya at inakay naman ako ni Harvey papuntang canteen.

Habang nasa daan kami ay panay ang tingin ng mga estudyante sa aming dalawa, hindi ko alam kung ako ba ang pinag-uusapan nila o ang gwapong kasama ko.

Nakarating kami ng canteen at agad na pumila para makakain, parehas spaghetti ang inorder namin.

"Sa tagal ko ng nagpupunta dito bakit hindi pa din nagbabago ang mga taong nakapaligid sa atin?" utas niya.

Natawa lang ako at hindi nag-abalng sagutin siya.

It's been three months since Kevin and I broke up, masasabing nakamove on na ako pero hindi pa din totally. May kaunting nararamdaman pa ako sa kanya, ayokong madaliin ang lahat at alam kong darating din ang araw na makakalimutan ko din siya ng buong-buo.