All Chapters of Finding Caleb: Chapter 11 - Chapter 20

011Tahimik kaming kumakain ng hapunan sa hapag. Walang umiimik kahit isa at pawang tunog lamang ng mga kubyertos ang tanging maririnig. Hanggang sa matapos kumain ay tahimik parin. May problema ba? Nakita kong umaakyat si Lola sa kaniyang kwarto, problema nun?"Problema ni Lola?" Tanong ko sa dalawa kong kapatid. Nagkibit-balikat lamang ang dalawa. Hindi alam ang sagot. Tumungo ako sa kaniyang kwarto pero napagtatantong lock iyon. Dumiretso nalang ako sa kwarto ko at naghanda na para matulog.Gabi na naman, natapos na naman ang isang araw na walang napapatunayan. Gabi na naman, nakatingin sa kisame ng hindi namamalayan. Gabi na naman, ngunit sa buhay mo ay wala parin akong maintindihan. Gabi na naman, hindi ko alam kung ako ba ay may kahihinatnan. Gabi na naman, malayo ang takbo ng isip, wala sa kasalukuyan. Gabi na naman, puno na ng imahinasyon ang aking isipan. Gabi na naman, ang mga bagay na di magawa

013I woke up with an unusual feeling. I slowly open my eyes, I see the usual color of my room. Wait, I remember I past out in the hospital. Why would I be here?"Buti gising ka na" napabalikwas ako sa aking narinig. Lola? Ang mga mata ko ay puno ng pagtatakang tumingin sa kaniya."Dalawang araw kang tulog. Sabi ng doktor pwede ka nang umuwi. Bibisita lang siya dito" doktor?"Sige po" tanging sagot ko sa kaniya. Inalala ko ang nangyari kanina.Hinabol ko ang isang lalaki mula sa rooftop pero hindi ko siya maabutan. Tumigil ako at pumasok sa room kung saan si Lola. Uminom ako ng tubig. Unti-unti akong nawalan ng hininga at nawalan ako ng malay. 'Yon lang ang naalala ko. Wala na akong matatandaan."Lola, saan niyo po ako nakita? Diba po hindi pa kayo nagigising nun?""Pagkagising ko palang ay sinabihan agad ako ni Elvie na nawalan ka nang ma

015"Bukas ng umaga ang call time natin dito ay 7. Ang first activity ay mag-uumpisa ng 8. So 1 hour ang breakfast. Dito tayo sa station kakain. 3 activity ang gagawin bukas ng umaga. Hindi ko alam kung ilan ang sa pang-hapon" mahabang paliwanag niya sa akin."Ah o-ok" shit! Hindi ako maka-concentrate! Hawak-hawak niya ang siko ko habang ginagamot. Hindi ko alam kung ilang oras na kaming nandito. Baka hinahanap narin ako sa room."Bat' ka nauutal?" Tanong niya sa akin sabay tawa."W-wala" lumakas pa ang tawa niya sa sagot ko. Hindi ko alam kung bakit ako nauutal! Tumingin nalang ako sa siko kong ginagamot parin niya."Ok na ang siko ko, hindi na dapat gamutin" I said without stuttering to act calm in front of him. Tinuringan pa naman akong makapal ang mukha sa grupo pero bakit sa harap niya jusko, nawawalan ako ng mukhang ihaharap."Teka lang. Matatapos na

017"Summer peram cellphone mo""Aanhin mo?" Pabalik na tanong niya."Pictures" sabi ko sa kaniya. Hindi siya basta-basta nagpapahiram ng phone. Lahat ata ng apps niya ay may lock. Si Spring lang minsan nakakahula password niya.Pagkabukas ko ng phone niya ay agad kong nakita ang SpongeBob niyang lock screen. Hindi pa nga nakaka-move on. Pinabukas ko sa kaniya ang phone niya. Tinago niya pa para hindi ko makita. Ang wallpaper naman niya ay SpongeBob rin! Hindi ko alam kung nandito pa ba ang album niya sa gallery na puro picture ni Ley o di kaya SpongeBob.Nagsimula lang naman ang pagkakagusto niya kay SpongeBob noong ang sapatos ni Ley ay kulay dilaw at ang design ay SpongeBob. Hindi ko alam kung yun ba talaga ang kina-umpisahan. Kaya ayun naging favorite na niya. Shshshhshshshs."Nagmo-move-on ka ba talaga?""Oo" weh? Sure ka jan?

019"Nasaan si Mez?" Bungad ni Christine. Palihim akong umirap sa kaniya. Nasa amin ba si Mez para hanapin niya?Nasa station kami ngayon. Last assembly yata. Masaya lahat ng mga kasama ko kasi champion ang team namin."Mez!" Sigaw ni Christine. Nakita naming papasok si Mez kaya tumakbo papunta sa kaniya si Christine at niyakap ito ng mahigpit. May binulong ito na nakapag-pangiti kay Mez. Niyakap ito ni Mez pabalik. Nagtama ang mga paningin namin. Iniwas ko nalang ito dahil hindi ko na kayang pagmasdan pa silang dalawa. May kirot banda sa aking dibdib kapag nakikita ko silang magkasama."May gusto ka ba kay Mez?" Tanong sa akin ni Alfred. Ngumiti lamang ako sa kaniya.Hindi ko rin alam. I don't know if it is pure love or admiration. I don't want to take risks. I'm afraid of rejections. Ngayon pa talaga ako natakot."Ok na ba siya?" Rinig kong tanong ni Alf