All Chapters of The Art of Our Love Story: Chapter 1 - Chapter 9

CHAPTER 1: The Artist  “You are my painterAnd my world is your canvas.Happiness and love are mixed in your palette;You said that this art of our love story will be perfect. Smiles are formed in our lipsEverytime the paintbrush dips.I always feel a hundred percent of bliss,Because of the love that you’ve painted on my canvas. As the paintbrush stroke.It assures that your loves is not a joke,Not until the art that you promisedIs already completely finished. You promised that it’ll be perfect art of our love story,But the ouput became a trompe l’oeil,Because everything that you paintedIs just an illusion that dece

CHAPTER 3- ARTIST'S CONFESSION  “Kanina pa kita kinakausap, Miarei. Nakikinig ka ba sa akin?” Napatingin ako bigla kay Queenie. Kung sasagutin ko ang tanong niya, hindi nga ako nakikinig sa kaniya. Hindi ko nga namalayan na nasa tabi ko na pala siya.

CHAPTER 5- ARTIST'S COMPUNCTIONS May mga pagkakataon sa buhay natin na basta-basta na lamang tayong nagpapasya at hindi na inaalam ang maaaring lalabas na negatibong resulta. Hindi na natin naiisip kung tama nga ba ang napili dahil ang emosyon ang nananaig. 

CHAPTER 7- ARTISTS' FAIRYTALE Kahit pala nagkamali ka ng pinili sa una ay maaari mo pa rin itong maitama. Hangga’t patuloy na sumisilay ang panibagong umaga ay maaari mo pang maitama ang lahat. Maaari mo pang piliin ang dalat piliin na hindi mo nagawa noon. Kung mabibigyan ka ng pagkakataon na pumili muli at piliin ang tama, huwag ka ng magdalawang isip pa na gawin kung ano ang nararapat. Huwag mo ng palalampasin pa ang pagkakataon. Katulad sa akin ngayon, hindi ko noon pinili si Ernell kaya labis kong pinagsisihan. Pero ngayon na may pagkakataon na ulit ako, hindi ko na ito palalampasin pa. Gaya ng ginawa ko, pumili muli ako sa pangalawang pagkakataon. Sa pagkakataong ito siya na ang pinili ko. Matapos kong sabihin na siya na ang pinipili ko ay napagdesisyunan nami

CHAPTER 9- ARTIST'S DOUBTS Mabilis na lumipas ang buwan. Parang kahapon lang noong unang araw na naging kami ni Ernell, pero ngayon ay tatlong buwan na kami. Parang kahapon lang, Grade 11 pa lang kami pero ngayong ay isang buwan na kaming Grade 12.  Habang ninanamnam mo ang bawat sandali doon naman bumibilis ang pagtakbo ng oras. Hindi talaga mapigilan ang paggalaw ng oras.  “Goodmorning, Miarei!” salubong sa akin ni Ernell sa harap ng gate kaya napangiti ako.  “Magandang umaga rin sa`yo,” nakangiting tugon ko sa kaniya.  “Mas maganda ka pa s