All Chapters of Ang Pag ibig sa Magkabilang Mundo: Chapter 11 - Chapter 20

 Messenger:Anonymous sent a picture: Isang  tagpo na nakahiga si Emmerson kasama ang isang hubad na babae pero nakatalikod ang babae si Emmerson ay nakayakap sa hubad na babae habang mahimbing itong natutulog. Nagdilim ang paningin ni Clarise ng makita ang picture na send sa kaniya ng isang nagngangalang anonymous sa messenger niya. "If you want to catch the bitch go to this address." pm uli ni anonymous  at sumunod nun ay isang voice message  nakakalokong tawa.‘Di nag aksaya ng sandali si Clarise at pinuntahan niya ang address at ang gumulantang sa kaniya ay  isang nakakapangilabot na tagpo.Naliligo sa sariling dugo si Emmerson  wakwak ang nuo at wakwak din  ang dibdib sa kaniyang kama at may nakita silang  nakaukit     sa likod nito na nagmistulang tatoo na nakasulat:"Your late he died out of ecstacy of lust." At isang krus na pabaligtad an

 Ang sumunod na tagpo ay para akong nakasakay sa isang tunnel at ang bilis ng pagbulusok ko sa loob ng tunnel na iyon para syang vacuum na hinihigop ang kaluluwa ko pabalik sa aking katawan. Nagising  na lang ako na habol ang hininga ko na parang galing sa pusod ng dagat at napasinghap ako at sabay mulat ko ng aking mga mata.Nakita ko ang ilaw sa kisame na mapusyaw at sa kanan ko ay rinig ko ang ventilator na nag-alarm biglang tayo ang mama ko at masayang lumapit sakin. "Anak buti nagising ka na! Marife tawagin mo yung doktor dali!" Utos ng mama ko sa kapatid ko.  "Mabuti anak at hindi ka napuruhan at ligtas ka! Sa lakas ng impact ng sasakyan nayupi nga yung harapan! Anak hindi aakalain ng mga doktor na mga galos lang mga natamo mo." Buong pag-alalang kwento ng mama ko sa akin.  "Akala namin na comatose ka na anak?" Patuloy niya habang hawak niya ang kamay ko."Si Mark tinatawagan ko si

 Naramdaman ko ang pagod sa likod ko sa maghapong pagtatrabaho  inunat ko ang mga kamay at napalinga ako sa orasan mag 9.30p na pala!   Dali dali kong hinubad ang tsinelas ko at hinagilap ang sapatos ko kanina pa nag-alisan mga katrabaho ko. Tinapos ko lang yung draft na ginawa ko  para sa presentation ko ng proposal project namin  for the up coming event.  Sumakay ako ng elevator at pinindot ko ang ground floor may kasama ako dun isang babae nakayuko sa may sulok sa right side ko tinanong ko siya anong floor siya di siya kumibo  kinibit-balikat ko na lang  iyon. Ang floor ng office ko ay mula 17th floor  kaya medyo matagal pa bago ito bumaba. Napansin ko sa reflection ng elevator sa likod ko ay wala naman ako katabi! Biglang nanlamig ang buo kong katawan sinilip ko sa baba ang paa ng babae na kasabayan ko ay di nakasayad sa sahig!  

Napapadalas ang pag gising ko na umiiyak at habang tumatagal ay kahit maging gising ako ay naiiyak na lang ako sa hindi ko mawaring dahilan.Ansakit -sakit  parang sugat na di nahihilom ng panahon. Lalo ko ito nararamdaman sa tuwing umuulan sa bawat pag buhos nito ay sabay  din bumubuhos ang hapdi sa puso ko.Parang mayroon kulang sa buhay ko na hindi ko mapunan o ninuman. Pauwi na ako uli galing sa trabaho as usual umuulan uli buti nalang hindi ko nalimutang mag dala ng payong  ng araw na iyon habang naghihintay ng bus pauwi napansin ko mga taong nakakasalubong ko ay may magkakapareha may dala dala silang mga rosas at yung iba naman ay teddy bear natanong ko sa sarili ko ano bang petsa ba ngayon? February 14? "Ahh kaya pala." Napapangiti kong sagot sa sarili ko at napailing ako. " Wuss.. Wala namang forever maghihiwalay din kayo!" Pag aalo ko sa sarili ko.Pero deep inside may inggit ako naramdaman.

 Habang tumatagal ako sa larangang ito habang nadaragdagan ang kaalaman ko ay patindi naman ng patindi ang mga pagsubok na naranasan ko dumating ang sandali na ginive-up ko ito at piniling mamuhay nalang ng normal ngunit  may mga pangyayari na  pilit parin akong binabalik dahil sa isang tungkulin. Dec 2019 Pakiramdam ko ng mga sandali na iyon para akong nalulunod kumakampay ang kamay  habol ang hininga na pilit kong umahon sa tubig na pilit akong inilulubog.   Iyon ang mga nararamdaman ko ng mga sandali na 'yon. Sa paano'y  sunud-sunud na dagok ang dumating sa aking buhay. Malamig ang panahon ng gabing 'yon  pumapailanlang ang mga karoling ng mga bata sa mga bahay-bahay samantalang lutang ang isip ko ng mga sandali na 'yon paano kasi'y   pagkatapos madengue ng  dalawa kong anak ay eto namang anak kong panganay ay ooperahan naman sa  dibdib niya m