Lahat ng Kabanata ng My Real Fake Love: Kabanata 1 - Kabanata 10

Sa mundong ito, marami ang mapaglinlang. Pitong bilyong tao ang naninirahan, ngunit kahit isa man sa kanila ay hindi mo kilala ng lubusan. Lahat ay nakatago sa kani-kanilang maskara sa takot na paghusgahan, sa takot na iwanan.Sa mundong ito, marami ang namamalimos ng pagmamahal. Pitong bilyong tao ang naninirahan, ngunit karamihan sa kanila ay hindi pinahahalagahan. Karamihan ay kinakailangang magpanggap upang makamtan ang maulan na pagpuri ng mga katauhan. Hanggang sa makalimutan nang mahalin ang sarili o pahalagahan.Sa mundong ito, marami ang peke. Inakala mong mabuti, ngunit maitim pala ang budhi. Masaya sa simula, ngunit masakit sa huli. Hahamakin ang lahat, maaari ka mang masaktan o hindi.Adam's POV"Alexa, there's something I have to tell you." sabi ko sa isa kong classmate na nakatayo sa may pintuan. Nasa classroom kami at heto ako ngayon sa harapan niya na kanina pa naglalakas-loob na aminin an

Adam/Eve's POVMonday na ulit pero parang kagabi lang nangyari ang tungkol sa amin ni Allan my crush. He only wanted to be friends with me pero ang pakiramdam ko, parang mas malalim pa roon ang ibig niyang sabihin. Hindi naman ako nagsha-shabu pero nagmistula akong adik sa hindi matigil na ngiti ng aking labi. Ganito ba talaga ang feeling 'pag nagka-moment tayo kay crush? Eng shereeep leng pele she feeling! Ahahahaha!"Girl, ang laway mo uy! Mababasa papel mo niyan!" panggigising ni Emma sa 'kin sa katotohanang nandito kami sa classroom habang kinokopya ang mga nakasulat sa pisara."Aba-aba... Daig pa 'to sa may shabu, ah? Huy." pag-aalog niya sa 'kin pero hindi pa rin ako nakaalis sa mundo ng Wonderland."Mr. Perez?" sambit sa akin ni Mrs. Pineda na pansamantalang natigil sa pagsusulat niya. "Is everything alright?""Ahh... M-Ma'am?" pagbabali

Adam/Eve's POVMula sa pagiging masayahin kanina, pinalitan ng cold na aura ngayon si Allan. Ayoko nang dugtungan ng ‘my crush’ kasi ang baduy at cliche nang pakinggan. Kahit matagal ko na siyang crush, hindi ko pa nakita ang ganitong mood niya. I wanted to talk to him since we've been standing outside the school gate for minutes, but the most part of me is holding back. Siguro dahil hindi pa kami close. Siguro dahil hindi pa kami matagal nagsimulang mag-usap. Siguro dahil hindi pa namin lubos na kilala ang isa't isa. Hanggang sa,“Allan?” ako.“Adam?” siya. Magkasabay naming binigkas ang pangalan ng isa't isa.Bakit parang ang awkward? Mygad, Adam!—ay Eve pala kasi babae ka. Hmm, muntik ko nang makalimutan na Eve pala ang pangalan ko, ah. Anyway, siguro kaya naging awkward kasi parehas kaming gustong mag-usap. Luuh siya? Ano 'to, tapatan ng feelings kaya awkward?“Um, sorry pala kanina, Adam.” paumanhin niya

Adam/Eve's POV~ When I see your face,There's not a thing that I won't change'Cause you're amazingJust the way you are...And when you smile,The whole word stops and stares for awhile'Cause girl, you're amazingJust the way you a— ~"Puta ka, Bryan!" malakas na sigaw ko kay kambal sabay bato sa kanya ng aking bag kahit ang kabuuan ko ay napakabasa. Halatang hindi siya nagmind sa pagbukas ko ng pinto dahil sa pag-concentrate niya sa pagkanta at pag-gitara kaya binato ko na rin siya. "Napakalaki ng kasalanan mo sa 'king demonyo ka! Argh!" dagdag ko pa saka malakas na sinara ang pinto ng aming kwarto."Anak ng... ano na naman bang kasalanan ko, ha?" galit naman niyang tanong sa 'kin. "Gusto mo bang mamatay? Muntik mo nang sirain ang gitara ko, ah!""Huwag ka ngang magkunwari na wala kang alam sa sinasabi ko! Gusto mo bang paputukin ko 'yang itlog mo?! Haaah?! Bwisit ka!!!"

Adam/Eve's POVOh my goodness! She's really here! Nandito talaga siya! Hindi kami ni bestie namamalik-mata!"Hi, Emma!" muling bati ng bruha nang siya'y makalapit na kay Emma, na may beso pang kasama. Naka-see through at jeans pala ang outfit niya. "Hi rin sa 'yo, bakla!"Pero dahil maldita ako, hindi ko hinayaang madampian ang mukha ko ng balat ng ahas."Duuh! Ang arte. Edi 'wag!" maarte niyang reklamo sa 'kin."Ano bang ginagawa mo rito? Pa'no mo nalamang nandito kami?" diretso kong tanong.Natawa muna siya kahit pilit, bago sinagot ang aking tanong. "Oh my God. Tinatanong pa ba 'yan?""Booba ka ba? O nagpapaka-booba lang. Itatanong pa ba namin kung alam na namin ang sagot? Duuh!" maldita kong tanong. Sarap talaga niyang suntukin at sabunutan nakuuu!"Sino ka ba para sagutin ko, ha? Alam mo, 'yang mga taong tulad mo ay 'di dapat kinakausap sa mga